ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 148 หานเยว่ซวงเข้าร่วมคุนเผิง

นี่แหละคือเหตุผลที่หลินจือไปไม่ยอมใช้ชื่อไปตี้รับปากช่วยพี่สาวคว้าตัวหานเยว่ซวงไว้
เพราะเขาต้องการเซ็นสัญญากับนักร้องหญิงที่สามค่ายใหญ่ต่างแย่งชิงตัวคนนี้ให้เข้าคุนเผิงมิวสิค

ไม่นับว่าแทงข้างหลังพวกเดียวกัน นี่คือการเลือกเพื่อผลประโยชน์สูงสุด
จะบอกว่าหลินจือไปตัดหน้าพี่สาว มิสู้บอกว่าครั้งนี้หลินจือไปตั้งใจตัดหน้าสามค่ายใหญ่เสียมากกว่า

เพราะหลินซีอยากเซ็นสัญญากับหานเยว่ซวงเพียงเพื่อผลงานของทีม
เรื่องนี้แค่มีไปตี้ก็เพียงพอแล้ว พูดง่ายๆ ถ้าหลินจือไปเขียนเพลงให้ศิลปินที่อยู่ในสังกัดของพี่สาวมากขึ้น
มีค่ากว่าการไปเซ็นสัญญาหานักร้องจากข้างนอกเข้ามาเสียอีก

แต่คุนเผิงมิวสิคนั้นต่างออกไป เพราะคุนเผิงมิวสิคต้องการนักร้องหญิงประจำค่ายด้วยเหตุผลหลายประการ
อย่างเช่นถ้าฉูฉือได้รับงานแต่งเพลงตามสั่ง แล้วเพลงที่ตรงโจทย์ที่สุดกลับต้องใช้เสียงร้องของผู้หญิงล่ะ?
หรือหากฉูฉืออยากร้องเพลงดูเอ็ตหรือเพลงคู่ชายหญิง ก็ควรมีนักร้องหญิงมาช่วยประสานเสียงจริงไหม?

จะยืมตัวคนจากบริษัทอย่างจี๋เฟิงมีเดียมาน่ะพอทำได้ก็จริง
แต่ถ้าคุนเผิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์มีนักร้องหญิงของตัวเองก็คงจะสะดวกกว่า
แถมยังได้ปั้นคนในค่ายของตนไปพร้อมกันด้วย มีเหตุผลอะไรให้ไม่ทำล่ะ?

ส่วนจะเซ็นสัญญากับหานเยว่ซวงได้หรือไม่? ก็ต้องดูว่าเจียงเฉิงเจรจาไปถึงไหนแล้ว

หานเยว่ซวงถูกสื่อขนานนามว่า ‘ราชินีเพลงตัวน้อย’
หนึ่งเพราะเธอยังอายุน้อย สองเพราะเธอมีศักยภาพจะก้าวขึ้นเป็นราชินีเพลง
นี่แหละคือแรงขับเคลื่อนให้สามค่ายใหญ่พยายามไขว่คว้าตัวเธอ

อายุยังน้อย พรสวรรค์สูงส่ง ฝีมือแข็งแกร่ง หน้าตาโดดเด่น แถมยังโด่งดังเป็นพลุแตกจาก I Am a Singer
มองจากมุมไหน หานเยว่ซวงก็เป็นต้นกล้าราชินีเพลงแห่งอนาคต
ต่อให้ค้นทั่ววงการเพลงฉินโจว ก็แทบไม่พบคนรุ่นเดียวกันที่ทัดเทียมเธอได้เลย

และในตอนนี้ ความกลุ้มใจที่สุดของหานเยว่ซวงไม่พ้นต้องเลือกว่าเธอจะไปอยู่ค่ายใดในสามค่ายใหญ่นี้…
คนย่อมมุ่งสู่ที่สูง สามค่ายใหญ่เป็นตัวเลือกแรกสำหรับหานเยว่ซวง
เพราะอย่างไรบริษัทอื่นๆ ก็เสนอเงื่อนไขเลิศหรูอย่างสามค่ายใหญ่ไม่ได้

“เสินฮวาน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด”
ผู้ช่วยของหานเยว่ซวงเอ่ยขึ้น ผู้ช่วยคนนี้ชื่อ สวีซานซาน สวีซานซานเป็นญาติของหานเยว่ซวง เธอวิเคราะห์สถานการณ์กับหานเยว่ซวงในฐานะผู้จัดการชั่วคราวว่า:
“เพราะเป้าหมายของเธอคือการเป็นราชาราชินีเพลงในอนาคต และเสินฮวาก็มีราชาราชินีเพลงน้อยที่สุดในบรรดาสามค่าย”
“มีราชาเพลงแค่สองคน ราชินีเพลงสองคน ดังนั้นทรัพยากรที่เสินฮวามอบให้เธอได้ ย่อมมีมากที่สุดแน่นอน”

ไม่เหมือนน่าเซินที่มีราชินีเพลงสามคน ราชาเพลงสี่คน! ยิ่งไม่เหมือนเทียนกวงที่มีราชินีเพลงสี่คน ราชาเพลงห้าคน!

“เสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์อาจจะอ่อนกว่าสองค่ายนั้นในด้านดนตรีอยู่บ้าง แต่ก็เพราะแบบนี้ ถ้าเธอไป เธอจะยิ่งได้รับการเอาใจใส่มากกว่า”

“เสินฮว่า…” หานเยว่ซวงลังเลใจเล็กน้อย
เพราะเธอเองโด่งดังจาก I Am a Singer จึงมีความรู้สึกที่ดีต่อเสินฮว่าพอสมควร

เวลานี้เอง โทรศัพท์ของสวีซานซานก็ดังขึ้น เธอหยิบมาดูพบว่าเป็นเบอร์แปลก
เธอพูดกับหานเยว่ซวงด้วยรอยยิ้มว่า “เดาว่าเป็นบริษัทที่อยากเซ็นสัญญากับเธออีกแล้ว…”

พูดจบ สวีซานซานก็เปิดสปีกเกอร์แล้วรับสาย “ใครคะ?”

ปลายสายดังขึ้นว่า:
“ผมคือเจียงเฉิง ตัวแทนจากคุนเผิงอินเวสต์เมนต์ ไม่ทราบคุณหานเยว่ซวงพอจะมีเวลาพบกันสักครู่ไหมครับ?”

ตัวแทนของคุนเผิง!? สวีซานซานกับหานเยว่ซวงสบตากัน
หานเยว่ซวงพยักหน้าเบาๆ จากนั้นสวีซานซานก็ตกลงสถานที่นัดหมายกับปลายสายทันที

บริษัทอื่นหานเยว่ซวงอาจไม่ไปพบ แต่ตัวแทนคุนเผิงรายนี้ ต่อให้เป็นคนของสามค่ายใหญ่ก็ยังต้องให้เกียรติ
แน่นอนว่าเธอต้องไปพบสักหน่อย ยิ่งไปกว่านั้น เอาเข้าจริงรายการ I Am a Singer ก็ไม่ใช่ของเสินฮว่า
แต่เป็นโครงการที่คุนเผิงอินเวสต์เมนต์นำเสนอมา หานเยว่ซวงจึงรู้สึกดีกับบริษัทนี้อย่างมาก

“หรือว่าคุนเผิงก็อยากเซ็นสัญญากับเธอเหมือนกัน?”
หลังวางสาย สวีซานซานทำหน้าแปลกใจ
“เท่าที่ฉันรู้ คุนเผิงก็มีค่ายเพลงอยู่ แต่บริษัทเล็กมาก มีศิลปินแค่คนเดียว”

“ฉูฉือ” หานเยว่ซวงเอ่ยเสียงเบา
เธอให้ความสนใจนักร้องนักแต่งเพลงที่เป็นดาวรุ่งพุ่งแรงในวงการเพลงฉินโจวคนนี้มาก

ไม่กี่วันต่อมา เดือนกันยายนมาถึง หลินจือไปเปิดเทอมแล้ว
สำหรับหลินจือไป ปีสองกับปีหนึ่งแทบไม่ต่างกัน มีเวลาว่างก็ไปเข้าเรียน ไม่มีเวลาก็แอบโดดบ้างไม่ถือสา
และเมื่อหลินจือไปเปิดเทอม ทางเจียงเฉิงก็มีข่าวดีในที่สุด

“หานเยว่ซวงยอมเซ็นสัญญาแล้วครับ”
“แต่เงื่อนไขทั้งหมดที่เรารับปากต้องเขียนลงในสัญญาทุกข้อ ถ้าทำไม่ได้เธอมีสิทธิยุติความร่วมมือได้ทันทีครับ”

“อืม” หลินจือไปยิ้มออกมา

เงื่อนไขที่คุนเผิงยื่นให้หานเยว่ซวงนั้นไม่เลวจริงๆ:
ข้อแรก ทุกปีฉูฉือต้องเขียนเพลงให้หานเยว่ซวงสามเพลง โดยหนึ่งในนั้นต้องการันตีตำแหน่งแชมป์บนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล (จะเป็นเพลงดูเอ็ตชายหญิงของฉูฉือกับหานเยว่ซวงก็ได้)
ข้อสอง ต้องรับประกันว่าหานเยว่ซวงจะได้งานพรีเซนเตอร์แบรนด์ที่มีน้ำหนักเพียงพอสองสามตัว

นอกจากนี้ยังมีเงื่อนไขย่อยและข้อเสริมอีกบางประการ เช่น คุนเผิงต้องจัดตั้งทีมงานให้หานเยว่ซวง
โดยให้สวีซานซานที่เธอพาเข้าบริษัทมารับหน้าที่ผู้จัดการส่วนตัว
หรืออย่างสิทธิ์ให้หานเยว่ซวงได้เข้าร่วมรายการวาไรตี้ที่คุนเผิงผลิตก่อนคนอื่นๆ เป็นต้น

สัญญามีระยะเวลาห้าปี ตราบใดที่คุนเผิงปฏิบัติตามสัญญา หานเยว่ซวงก็หนีไปไหนไม่ได้ในห้าปีต่อจากนี้
เจียงเฉิงตั้งค่าปรับผิดสัญญาไว้สูงสุดเท่าที่กฎหมายอนุญาต ต่อให้หานเยว่ซวงยอมจ่ายค่าปรับเพื่อฉีกสัญญา
คุนเผิงก็ไม่ขาดทุนอยู่ดี

หลินจือไปเชื่อว่า นอกจากสามค่ายใหญ่แล้ว ไม่มีบริษัทใดกล้ารับประกันในสัญญาว่า
จะทำให้หานเยว่ซวงคว้าแชมป์บนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้งแน่นอน!
เพราะหนึ่งปีมีแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลแค่สิบสองตำแหน่งเท่านั้น!

แม้แต่สามค่ายใหญ่ก็ยังต้องเชิญพ่อเพลงออกโรง ถึงจะสามารถทำเรื่องนี้ได้อย่างมั่นคง!
แค่ดูจากกรณีของหลินหลิวก็รู้แล้ว เธอใช้ชื่อเสียงของเสินฮว่าเพื่อปูทางให้เฉินเซวียน
เสียต้นทุนไปมหาศาล สุดท้ายกลับได้แค่อันดับสามในชาร์ตประจำฤดูกาลเท่านั้น

“เงื่อนไขในสัญญาอะไรพวกนั้น ความจริงไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุดหรอกครับ”
เจียงเฉิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“จริงๆ แล้วสิ่งที่ทำให้หานเยว่ซวงตัดสินใจ ก็คือเพลงสองเพลงที่เจ้านายแต่งขึ้นมาให้เธอโดยเฉพาะต่างหากครับ”

ใช่แล้ว เจียงเฉิงไปพบหานเยว่ซวงไม่ได้ไปมือเปล่า เขาพกเพลงสองเพลงที่หลินจือไปมอบให้ไปด้วย
เพลงหนึ่งชื่อ ‘ฟอง’ อีกเพลงชื่อ ‘ฟังเสียงทะเล’

สองเพลงนี้น้ำหนักไม่เบา ล้วนมีศักยภาพในการขึ้นแท่นแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล
หลินจือไปยื่นสองเพลงนี้เพื่อให้หานเยว่ซวงเข้าใจว่า ฉูฉือมีความสามารถเขียนเพลงดีๆ ให้เธอได้อีกมาก
ตราบใดที่เธอยอมเข้าร่วมคุนเผิงมิวสิค… หลินจือไปทำสำเร็จแล้ว

จากนั้นเจียงเฉิงก็เอ่ยว่า
“สัญญาของหานเยว่ซวงหมดลงอย่างเป็นทางการแล้วครับ พรุ่งนี้ผมจะเซ็นสัญญากับเธอ จัดงานแถลงข่าวใหญ่”

“พี่จัดการได้เลยครับ ป้ายชื่อคุนเผิงมิวสิคก็ทำใหญ่ๆ หน่อย”

ด้วยอิทธิพลของคุนเผิงในตอนนี้ การจัดงานแถลงข่าวใหญ่ไม่ใช่เรื่องยาก
งานนี้เป็นทั้งการแสดงให้เห็นว่าคุนเผิงให้ความสำคัญกับหานเยว่ซวง
และเป็นการประกาศต่อวงการด้วยว่า หานเยว่ซวงมีเจ้าของแล้วตั้งแต่นี้เป็นต้นไป!

เท่ากับว่าตอนนี้ คุนเผิงได้ยื่นมือเข้าไปแตะผลประโยชน์หลักของสามค่ายใหญ่โดยตรงแล้ว
ไม่รู้ว่าสามค่ายจะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง? เพราะหานเยว่ซวงที่คุนเผิงคว้าตัวมา เป็นคนที่สามค่ายใหญ่หมายตาไว้

แต่หลินจือไปคิดว่าสามค่ายใหญ่คงไม่ถึงกับตัดขาดกับคุนเผิงเพราะหานเยว่ซวงแน่
ไม่ว่าจะเป็นวาไรตี้หรือละครโทรทัศน์ คุนเผิงยังมีความร่วมมือกับสามค่ายใหญ่อยู่ในสองด้านนี้
หากจะฉีกหน้ากัน ฝ่ายที่เสียหายมากกว่าจะเป็นพวกเขาเอง

เป็นไปตามแผน จันทร์ถัดมาเจียงเฉิงก็จัดงานแถลงข่าวใหญ่ที่โรงแรมแห่งหนึ่งในซูเฉิง
ประกาศต่อสาธารณะเรื่องการเซ็นสัญญาระหว่างคุนเผิงกับหานเยว่ซวง
ไม่เกินคาด แค่พริบตาเดียว ข่าวใหญ่นี้ก็ขึ้นพาดหัวสื่อหลักแทบทุกเจ้า!

‘หานเยว่ซวงเซ็นสัญญากับคุนเผิงมิวสิค!’
‘คุนเผิงชิงตัวคนจากสามค่ายใหญ่สำเร็จ!’
‘ศิลปินสังกัดคนที่สองของคุนเผิงมิวสิค: หานเยว่ซวง!’
‘สัญญาห้าปี หานเยว่ซวง จับมือ คุนเผิงอินเวสต์เมนต์สำเร็จ!’
‘คุนเผิงรุกวงการเพลงเต็มตัว?’
‘คุนเผิงเซ็นสัญญากับหานเยว่ซวงเป็นการท้าทายสามค่ายใหญ่หรือไม่?’

บริษัทในวงการพากันตกตะลึง ทุกคนคิดว่าหานเยว่ซวงคงจะเลือกเซ็นสัญญากับหนึ่งในสามค่ายใหญ่
ใครจะคาดว่าคุนเผิงจะตัดหน้าเอาตัว ‘ราชินีเพลงตัวน้อย’ คนนี้ไปได้!

“คุนเผิงเป็นคุนเผิงไปได้ยังไง!”
“เมื่อกี้ทุกบริษัทในวงการต่างก็ติดต่อหานเยว่ซวงกันหมด”
“ตามหลักแล้วเงื่อนไขจากสามค่ายใหญ่น่าจะดีที่สุดแล้ว คุนเผิงจะให้เงื่อนไขที่ดีกว่าได้ยังไง?”
“ไม่น่านา คุนเผิงแทบไม่มีทรัพยากรด้านดนตรีเลยนี่!”

“พวกนายลืมไปหรือเปล่า คุนเผิงมีฉูฉือน่ะ…”
“สิ่งที่ดึงดูดหานเยว่ซวงที่สุดในคุนเผิงน่าจะเป็นฉูฉือ”
“ถ้าฉูฉือสัญญาว่าจะเขียนเพลงให้หานเยว่ซวง…”
“งั้นก็แปลว่าหานเยว่ซวงกำลังวัดดวงเดิมพัน ว่าเพลงที่ฉูฉือแต่งให้เธอจะมีคุณค่ามากพอน่ะสิ!”

“สามค่ายใหญ่จะตอบสนองยังไงนะ?”
“นี่คุนเผิงกำลังกระตุกหนวดเสือสามค่ายใหญ่อยู่ชัดๆ!”