ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 168 การสร้างสรรค์ผลงานสด
ชาวเน็ตที่เข้าเว็บไลฟ์สดครั้งแรกราวกับคนบ้านนอกเข้ากรุงอย่างไรอย่างนั้น พอเข้าห้องไลฟ์ของฉูฉือที่ทางการแนะนำ ทุกคนก็จิ้มโน่นแตะนี่ สำรวจฟังก์ชันด้วยความอยากรู้อยากเห็น
พอเห็นเมนูของขวัญอย่างลูกชิ้นปลา เลยกดลองแต่ระบบเตือนว่าต้องล็อกอินก่อนถึงจะส่งได้ ทำให้มีคนเริ่มสมัครบัญชี รวมถึงฟังก์ชันคอมเมนต์ลอยต้องล็อกอินถึงจะพิมพ์ได้เช่นกัน
ไม่นานนัก หลินจือไปก็เห็นคอมเมนต์ลอยบรรทัดแรกผ่านหน้าจอว่า ‘นี่คือไอดอลเสมือนเหรอ?’
ถัดมาคอมเมนต์ลอยพุ่งขึ้นมาเต็มจอ คาดว่าทุกคนสมัครเสร็จแล้ว แถมมีหลายคนส่งลูกชิ้นปลาและครีบปลาฉลามเป็นของขวัญ
[หมาป่าน้อยหนึ่งตัว ส่งลูกชิ้นปลา 888 อัน]
[รื่อชวนกังป่าน ส่งครีบปลาฉลาม 55 ชิ้น]
‘ไม่เปิดหน้าหรอกเหรอ?’
‘นึกว่าไลฟ์เปิดหน้าซะอีก’
‘อ้าวนี่มันแนวไอดอลเสมือนนี่นา ก็หล่ออยู่นะ’
‘ฉูฉือหล่อขนาดนี้เลยเหรอ?’
‘ฉูฉือ ฉันคือไอดอลของนาย!’
‘อ่ะไม่ใช่สิ ฉูฉือ นายเป็นแฟนคลับของฉันต่างหาก!’
‘ฉูฉือ อย่าอวดหน้า ฉันไม่เชื่อว่าชีวิตจริงนายจะหล่อขนาดนี้!’
‘ฉูฉือ พาฉันไปโลกสองมิติได้ไหม?’
‘ฉูฉือ นายไม่ใช่คนท้องถิ่นสินะ หน้าตาไม่เหมือนชาวบลูสตาร์เราเลย’
แม้ฉูฉือไม่เปิดหน้าทำให้แฟนคลับบางส่วนแอบผิดหวัง แต่ด้วยคอนเซปต์ไอดอลเสมือนทุกคนก็ยังรู้สึกตื่นเต้น เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นไอดอลเสมือนซึ่งมีคนจริงอยู่เบื้องหลัง ไม่เหมือนหลินอีอีที่ออกแบบมาทั้งดุ้น ไม่ใช่คนสวมสกิน
หลินจือไปมองคอมเมนต์ลอย ยังไม่ทันจะเรียกเสียงหัวเราะจากผู้ชม ตนกลับถูกคอมเมนต์บรรทัดหนึ่งทำเอาหลุดหัวเราะเสียก่อน เขากล่าวว่า
“ใช่แล้ว ผมไม่ใช่คนท้องถิ่นบลูสตาร์ครับ” จากนั้นหลินจือไปทำหน้าจริงจัง “ผมมาจากเนบิวลา M78”
‘เนบิวลา M78?’
‘ฟังดูโคตรเท่เลยนะ’
‘ฮ่าๆๆๆ’
‘อาจารย์ฉูฉือขำกาก!’
เพราะตอนนี้ผู้ชมที่เข้ามาส่วนใหญ่เป็นแฟนคลับฉูฉือจึงให้ความร่วมมืออย่างดี แน่นอนว่าไม่ใช่แค่เอาใจอย่างเดียว เพราะปกติดาราห่างไกลชีวิตผู้คน แต่ในไลฟ์นี้ทุกคนรู้สึกว่าระยะห่างกับฉูฉือถูกดึงให้สั้นลง เพราะอย่างน้อยเขาก็สุ่มตอบคอมเมนต์บ้าง
ตามปกติคนธรรมดาจะคุยกับดาราไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไปกว่านั้นทุกคนรู้ว่าฉูฉือกำลังมองคอมเมนต์อยู่ แปลว่าเมื่อพิมพ์คอมเมนต์อีกฝ่ายจะเห็นทันที
ขณะนั้นคอมเมนต์อีกบรรทัดก็ดึงความสนใจหลินจือไปเข้า
‘ตกลงแล้วคุนเผิง 3C ใครคือ 0 กันแน่?’
หลินจือไปได้ยินคำนี้ครั้งแรก จึงถามโดยไม่รู้ตัวว่า “คุนเผิง 3C คืออะไรเหรอครับ?”
‘ปู่เยโหว!’
‘นักวางแผนคุนเผิง!’
‘พวกนายก็คือคุนเผิง 3C ไง!’
‘ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก’
หลินจือไปเห็นคอมเมนต์ตอบเรียงพืดก็เข้าใจทันที รีบตอบโดยไม่ลังเล “แน่นอนว่าผมนี่แหละ 0!”
ไม่คาดคิดว่าฉูฉือจะตอบแบบนี้ คอมเมนต์ต่างหัวเราะกันยกใหญ่
‘ดูออกเลยว่าพวกนายสนิทกันจริง’
‘แล้วนักวางแผนคุนเผิงชื่ออะไรเหรอ?’
‘นั่นสิ’
‘ปู่เยโหวยังมีนามปากกา แต่นักวางแผนคุนเผิงทำไมไม่มีชื่อ?’
หลินจือไปเห็นคำถามนี้ก็อ่านออกเสียงเบาๆ “นักวางแผนคุนเผิงชื่ออะไร?”
หลินจือไปสังเกตว่าแบรนด์คอมพิวเตอร์ของตัวเองชื่อ ‘จวินเทียนเชี่ย’ พลันปิ๊งไอเดียจึงแต่งชื่อสดๆ กลางไลฟ์ว่า “อืม… จวินคือจวินจากคำว่าจวินจื่อ… หลินคือหลินจากคำว่าเจี้ยงหลิน (ปรากฏตัว)…”
เรียบร้อย นักวางแผนคุนเผิงมีชื่อแล้ว
‘จวินหลิน?’
‘เท่มาก!’
‘ยโสสุดๆ!’
‘นี่ชื่อจริงเหรอ?’
‘ชื่อจวินหลินทำให้ฉันนึกถึงไปตี้เลย’
‘อาจารย์ฉูฉือช่วยวิจารณ์ไปตี้หน่อยได้ไหม?’
‘ในเน็ตบอกว่าพวกคุณคล้ายกันมาก’
หลินจือไป “ขอบคุณเตียวเตออีสำหรับจรวดหนึ่งลูกนะครับ”
เลี่ยงประเด็นได้อย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากอ่านรายชื่อผู้สนับสนุนของขวัญอีกสองสามรายการ หลินจือไปก็กล่าวว่า “ต่อไปเราจะเข้าสู่ช่วงร้องเพลงกันนะครับ”
‘ร้องเพลงอะไร?’
‘ฉันอยากฟัง หิมะโปรยปรายบนสะพานขาด’
‘เพลงรักเล็กๆ!’
‘หมอกทรายครึ่งเมือง!’
‘ฉันอยากฟังฉูฉือร้อง ‘เสียดายไม่ใช่เธอ’ สักรอบ!’
‘จันทร์หลูโจว ที่สุดตลอดกาล!’
คอมเมนต์ต่างพากันพูดชื่อเพลงเก่าของฉูฉือ
หลินจือไปส่ายหน้า พูดว่า “วันนี้เราจะเล่นอะไรสนุกๆ กัน ผมจะสุ่มผู้ชมสามคน แล้วจะสร้างเพลงสดตามที่ทั้งสามขอมา”
ฟึ่บๆๆ! คำพูดนี้ดังขึ้น คอมเมนต์ถึงกับระเบิด หลายคนแทบไม่เชื่อหูตัวเอง!
‘เฮ้ย!’
‘จริงเหรอเนี่ย?’
‘แต่งสดเลยเหรอ?’
‘อาจารย์ฉูฉือใจกล้าขนาดนี้เลย?’
‘คงไม่ได้หาหน้าม้ามาหรอกนะ?’
‘จ้างหน้าม้ามาโชว์หรือเปล่า?’
‘แต่งสดเนี่ยนะ? คำพูดนี้โอหังเกินไปแล้ว นายเป็นเทพหรือไง!’
‘อาจารย์ฉูฉือ อย่ามาหลอกพวกเรานะ!’
หลินจือไปหัวเราะแล้วกล่าวว่า “เพื่อพิสูจน์ว่าผมไม่ได้มีหน้าม้า อีกสิบห้าวินาทีผมจะแคปหน้าจอคอมเมนต์ ผู้ที่อยู่บรรทัดที่สองข้อความที่ห้าจะเป็นผู้ชมผู้โชคดีคนแรกของวันนี้ ทุกคนคิดว่าไงครับ?”
‘จัดไป!’
‘โคตรเดือด!’
‘เอาเลยๆ!’
‘บอสเอาจริงเหรอ?’
แฟนๆ ตกใจจริง เพราะคอมเมนต์เยอะมากๆ ไม่มีใครการันตีได้ว่าข้อความตัวเองจะถูกแคปในสิบห้าวินาทีต่อจากนี้ จึงตัดโอกาสตั้งหน้าม้าไปโดยสิ้นเชิง
“เริ่มตอนนี้เลย”
วันนี้หลินจือไปตั้งใจเล่นใหญ่ใส่สุด ไม่อย่างนั้นผลลัพธ์การไลฟ์คงไม่ดี อย่างไรเขาก็เตรียมเพลงเอาไว้ไม่น้อย ถ้าไม่มีเพลงที่เข้ากันพอดีละ? งั้นสั่งทำเพลงกับระบบเลยก็ได้
ในห้องไลฟ์ทุกคนจ้องตัวเลขในใจนับถอยหลัง
สิบห้าวินาทีต่อมา หลินจือไปจับภาพหน้าจอ “ขอแสดงความยินดีกับเพื่อนที่มีไอดีว่า [ฉันรักหลี่ลี่] ที่กลายเป็นผู้โชคดีคนแรกของไลฟ์นี้ครับ”
‘ฉันเอง! ฉันเอง! ฉันเอง!’ ผู้ชมที่มีไอดี [ฉันรักหลี่ลี่] ชะงักไปก่อนจะดีใจสุดขีด เขาแค่ลองสุ่มดูเล่นๆ ไม่คิดว่าจะถูกจริงๆ!
ทุกคนคลิกดูประวัติข้อความของคนคนนี้ แล้วก็เป็นจริง คอมเมนต์บรรทัดที่สองช่องที่ห้าในภาพหน้าจอเป็นของเขาจริง ไม่สามารถทำปลอมขึ้นมาได้เลย!
“โอเค เล่าเรื่องของคุณมาได้เลยครับ” หลินจือไปยิ้มแล้วพูดต่อ “เดี๋ยวผมตั้งให้คุณเป็นผู้ดูแลห้องก่อน ทุกคนจะได้เห็นกันชัดๆ”
เพราะคอมเมนต์ไหลเร็วเกินไป ผู้ชมคนนี้ไม่คิดเลยว่าตนเองจะถูกเลือก รีบพิมพ์แป้นคีย์บอร์ดดังแป๊กๆ
‘ขอคิดก่อน ตอนนี้ผมตื่นเต้นมาก… เอาอย่างนี้แล้วกันครับ! อาจารย์ฉูฉือดูจากชื่อผมก็คงรู้ว่าผมชอบผู้หญิงคนหนึ่งมาก แต่ไม่เคยกล้าสารภาพรัก เพราะก่อนหน้านี้ผมสารภาพรักกับสาวหลายคนแล้วล้มเหลวมาตลอด จนตอนนี้เลยหมดความกล้าไปแล้ว คุณช่วยแต่งเพลงที่เหมาะจะใช้สารภาพรักผู้หญิงได้ไหมครับ?’
“แค่นี้เองเหรอ?” หลินจือไปกะพริบตา โอ้โห!
ประโยคนี้มันเวอร์วังสไตล์แวร์ซายสุดๆ ถึงแม้คนดูจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแวร์ซายคืออะไร แต่นั่นก็ไม่เป็นอุปสรรคที่ทำให้พวกเขารู้สึกโดนอวดอยู่ดี
‘สุดเจ๋ง!’
‘ความยากต่ำเกินไป นายยังไม่พอใจอีก?’
‘แต่งเลย!’
‘ฉันไม่เชื่อหรอก!’
‘แต่งสดได้จริงๆเหรอ?’
‘อย่าเอาทำนองขยะๆ มาหลอกพวกเรานะ!’
‘เร็วๆๆๆๆ’
‘อย่ามัวเก๊ก เริ่มโชว์ได้แล้ว!’
หลินจือไปกระแอม “ทุกคนโปรดรอสักครูนะครับ”
ในห้องไลฟ์ทุกคนเห็นอวตารของฉูฉือหยิบกระดาษปากกามาขีดๆ เขียนๆ
‘เอาจริงสินะ!’
‘เขากำลังแต่งเพลงจริงๆ!’
‘ต้องรอนานแค่ไหนเนี่ย?’
‘เขาบอกรอสักครู… กี่นาทีกันแน่ละ?’
‘แต่งสดคงคุณภาพไม่เท่าไหร่หรอก’
‘ไม่เป็นไร คุณภาพไม่ต้องสูง ขอให้พอถูไถก็พอ’
‘ครบหลายนาทีแล้วนะ’
ระหว่างที่คอมเมนต์คุยกัน หลินจือไปเงยหน้าขึ้น “ทุกคนขอโทษที่ให้รอนะครับ ผมแต่งเสร็จแล้ว”
พูดพลางหลินจือไปก็หยิบกีตาร์จากมุมห้อง นั่งลงบนเก้าอี้ขาข้างหนึ่งทับบนขาอีกข้างหนึ่ง
“เพลงนี้ชื่อว่า ‘สาวตรงข้ามมองมาหน่อย’ ครับ”
พูดจบ หลินจือไปบรรเลงท่อนอินโทรทันที จริงอย่างที่ว่า ในลิสต์เพลงไม่มีเพลงสารภาพรักกับสาว เขาจึงสั่งทำสดรวมกับระบบ
‘ฉันไม่ได้รอนานเลยนะ!’
‘นี่แค่ไม่กี่นาทีเอง!’
‘ห้านาทีเอง นายบอกกับฉันว่าเสร็จแล้ว?’
‘เร็วขนาดนี้เลย?’
‘เหลือเชื่อ!’
‘ฉันไม่คาดหวังคุณภาพแล้วละ’
‘หืม?’
‘ทำนองไม่เลวเลยนะ’
‘ดูเหมือนจะเข้าท่าแฮะ’
คอมเมนต์ยังคุยหยอกล้อกัน แต่ไม่นานทั้งไลฟ์ก็เงียบลง
เสียงของหลินจือไปดังขึ้น กระท่อนกระแท่นเล็กน้อย แน่นอนว่าเขาแกล้งทำให้ดูติดขัด
“อืม… สาวที่อยู่ตรงข้าม ช่วยมองมาทางนี้หน่อย มองมาหน่อย มองมาหน่อย การแสดงตรงนี้ยอดเยี่ยมเร้าใจ อย่าทำเมินไม่สนใจเลยได้ไหม…”
ผู้ชมทุกคนในห้องไลฟ์นิ่งค้าง ดวงตานับไม่ถ้วนจ้องมองอวตารที่กอดกีตาร์ฮัมเพลงที่แม้จะเรียบง่ายแต่กลับติดหูมาก
เพลงนี้… เพราะเกินไปหน่อยนะเนี่ย
พอจบท่อนแรก หลินจือไปเว้นจังหวะเล็กน้อย จะร้องต่อ คราวนี้ลื่นไหลมากขึ้น ยังไงชีวิตคนเราก็อาศัยฝีมือการแสดงล้วนๆ
“สาวที่อยู่ตรงข้าม ช่วยมองมาทางนี้หน่อย มองมาหน่อย มองมาหน่อย อย่าตกใจหน้าตาฉันเลย ที่จริงแล้วฉันน่ารักจะตาย…”
ทำนองเดียวกับก่อนหน้า เพลงติดหูเนื้อจำง่ายแต่เนื้อร้องเปลี่ยนไป แฝงความจริงใจปนขี้เล่น นี่คือเพลงที่ฉูฉือแต่งในห้านาทีงั้นเหรอ?
ผู้ชมไม่อยากเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อ เพราะการสุ่มคอมเมนต์แบบเมื่อครู่โกงได้ยากมากจริงๆ!
ยิ่งไปกว่านั้น ถึงเพลงจะเพราะแต่ทำนองไม่ได้ซับซ้อนมากนัก กระทั่งมีซ้ำบ้างเป็นบางจุด ตามทฤษฎีแล้วแต่งเพลงนี้ในห้านาทีก็พอเป็นไปได้อยู่ แต่นี่มันอัจฉริยะเกินไปแล้ว!
ถึงขั้นเรียกว่าวิปริตพิสดารได้เลย!
เพราะต่อให้เรียบง่ายแค่ไหน ก็ไม่อาจเปลี่ยนความจริงที่มันเพราะมากๆ มากจนคนส่วนใหญ่ยอมเสียเงินดาวน์โหลดเลยทีเดียว!
“ความเศร้าของเด็กหนุ่มคนอ้างว้าง พูดไปใครจะเข้าใจ ขอร้องเธอส่งสายตาหวานๆ ปลอบฉันหยอกฉันให้ยิ้มได้หน่อย”
“ฉันมองซ้าย มองขวา มองบน มองล่าง ที่แท้สาวๆ ทุกคนไม่ธรรมดา คิดแล้วคิดอีก เดาแล้วเดาอีก ใจสาวๆ ยากจะเข้าใจ…”
หลังท่อนฮุก หลินจือไปโยกตัวเบาๆ ราวกับกำลังสารภาพรักกับสาวจริงๆ แฝงความเหงาเล็กน้อย ปนความขำขันที่เหมือนล้อเลียนตัวเอง
ชัดเจนที่สุดคือความสดใสร่าเริง ราวกับมอบหัวใจดวงหนึ่งออกไปอย่างจริงใจ
“ไม่ตบแมลงของเด็กหนุ่มคนเดียวดาย ตบซ้าย ตบขวา ทำไมยังไร้คนรัก ไม่มีใครเหลียวแล น่าเศร้าเหลือเกิน สาวตรงข้ามมองมาทางนี้หน่อย มองมาหน่อย มองมาหน่อย เด็กหนุ่มโดดเดี่ยวเพิ่งรู้ความรัก ขอเธอโปรดแบ่งรักให้ฉันสักนิด…”
เป็นเช่นนี้เอง พอหลินจือไปร้องจบ ห้องไลฟ์ก็ระเบิดทันที คอมเมนต์หนาทึบเต็มหน้าจอ!