ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 240 ต้นไม้พิมพ์เครื่องพิมพ์พิม

หนิงเหมิงก็แค่หวังให้ประธานบริษัทลงมาบีบปู่เยโหวให้เปลี่ยนเนื้อเรื่อง ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี เพื่อให้กระแสดราม่าของผู้อ่านสงบลง แต่หลินจือไป๋เตรียมแผนรับมือไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว

วันที่สามสิบเอ็ดเดือนพฤษภาคม คืนก่อนนิยายจะวางขายในระบบ หลินจือไป๋ปล่อยอัปเดตรวดเดียว ยี่สิบตอน หวังใช้ตอนใหม่จำนวนมากพาผู้อ่านให้หลุดออกจากเงามืดเรื่องการตายของปี้เหยา ต้องรู้ว่านิยายเรื่องนี้ทั้งเล่มมีไม่ถึงสามร้อยตอน ตอนนี้เขาอัปมาร้อยกว่าตอนแล้วก่อนวางขาย แต่น่าเสียดาย เหล่าผู้อ่านที่รักยิ่งไม่ยอมใจอ่อน ทุกคนยังคงคอมเมนต์ด่าและขอร้องให้เขาแก้เนื้อเรื่องใหม่ ทำได้แค่ปล่อยผ่านให้หมักบ่มไป

จนแม้แต่นักเขียนที่เคยเรียนจากปู่เยโหวก็ยังอึ้ง คาดไม่ถึงว่า ‘กระบี่เทพสังหาร’ จะหักมุมฆ่าตัวละครยอดนิยมอย่างปี้เหยาได้!

‘ไม่เสียชื่อท่านโหว!’
‘กล้าบ้าบิ่นเกินไปแล้วมั้ง!’
‘ฉันจำได้ว่าตอนท่านโหวสอนเรา เขาเน้นย้ำเลยว่าอย่าเป็นนักเขียนจ้าเกินไป นิยายออนไลน์ต้องเขียนให้สะใจ จงใจทรมานคนอ่าน แต่ทำไมเขาเอง…’
‘ไอ้หนู! กล้าสงสัยท่านโหวเหรอ? เพราะพล็อตแบบนี้แหละเอ็งคุมไม่อยู่ มีแค่ท่านโหวเท่านั้นแหละที่ทำได้ ท่านประสบการณ์สูงด้านนี้…’

เอาเถอะ ถึงจะพูดแบบนั้นแต่พอเห็นผู้อ่านคลั่งกันขนาดนี้ ทุกคนก็อดลุ้นแทนไม่ได้ ‘กระบี่เทพสังหาร’ ไม่ได้พรุ่งนี้นิยายจะขึ้นขายอยู่แล้ว ท่านโหวดันมาก่อเรื่องก่อนขึ้นระบบแบบนี้ไม่กลัวล่มหรือไง?

แต่ดูเหมือนจะไม่กลัวหรอก ปู่เยโหวเขียนนิยายเว็บเหมือนงานอดิเรก ถึงขั้นแจ้งนักเขียนทุกคนก่อนจะเขียนว่า ‘กระบี่เทพสังหาร’ เล่มนี้เขาเขียนเพื่อสาธิตให้ทุกคนดูว่าควรเขียนแนวโลกเซียนยังไง เรียกว่าบทเรียนภาคปฏิบัติ แม้บทเรียนนี้จะหลุดคิวไปหน่อย แต่การเชือดตัวละครแล้วทำให้คนอ่านทั้งเว็บคลั่งได้ขนาดนี้ นักเขียนคนไหนจะไม่ อิจฉา หรือไม่ยอมรับพลังอิทธิพลขนาดนี้กันละ?

และการตายของปี้เหยาสะเทือนใจเกินไปจริงๆ นั่นแหละ วงการสิ่งพิมพ์รูปเล่มก็ยังสั่นสะเทือน โดยเฉพาะเมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนที่นิยายชุดแรกของเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์จะขึ้นระบบวางขาย ดูเหมือนไม่ใช่ลางดีอะไรเลย?

สำนักพิมพ์นาเซิน
“ก่อเรื่องก่อนวางขาย?”
“ปู่เยโหวอยากตายขนาดนั้นเลย?”
“นี่มันโรคศิลปินในตำนานรึไง?”
“เว็บนี้จะทำเงินได้ไหมยังไม่รู้เลย ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงอ่านฟรี เขาดันมาสร้างเรื่องแบบนี้ ต่อไปใครจะยอมจ่ายเงินอ่าน?”
“ไม่รู้จะกระทบเรื่องอื่นไหม”
“ไม่น่าจะนะ ปู่เยโหวก็คือปู่เยโหว นักเขียนคนอื่นก็คนละคน แต่โดยส่วนตัวฉันไม่เห็นว่าระบบเสียเงินแบบนี้จะดีสักเท่าไหร่”
“เห็นด้วย! นิยายของเว็บนี้มีประมาณสองแสนตัวอักษรแรกให้อ่านฟรี ผู้อ่านอ่านฟรีจบก็คงพอใจแล้วละ ถึงตอนต้องจ่ายคงมีไม่กี่คนที่จะยอมควักเงินหรอก”

สำนักพิมพ์เทียนกวง
“ไม่ใช่ลางดีเลยนะ ก่อนนิยายล็อตแรกจะวางขาย ปู่เยโหวเล่นทำเอาผู้อ่านหนีหายหมด คอมเมนต์ผู้อ่านหลายคนก็บอกว่าจะเลิกอ่านแล้วด้วยซ้ำ”
“ฆ่าตัวเองซะงั้น”
“อย่าให้ถึงตอนนั้น ยอดซื้อหลังวางขายสู้พวกลูกศิษย์ของเขาไม่ได้นะ แบบนั้นคงหน้าแตกยับ บรมครูนิยายออนไลน์จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?”
“ผู้อ่านกดดันให้เขาเปลี่ยนพล็อตอยู่เลย”
“ไม่มีทางแก้แน่ วันนี้ปู่เยโหวปล่อยออกมาอีกยี่สิบตอนคงเตรียมไว้แล้ว น่าจะวางพล็อตไว้ล่วงหน้า ถ้าจะเปลี่ยนก็ต้องแก้เนื้อหาหลังจากนี้ทั้งหมด ซึ่งอาจจะพังได้เลย”
“ช่างเรื่องนั้นก่อน ฉันสนใจว่ายอดสมัครของนิยายล็อตแรกจะเป็นยังไงมากกว่า”
“นิยายออนไลน์พวกนี้ เวลาขึ้นระบบเสียเงินอ่านนั่นแหละคือจุดตัดสินว่าจะรุ่งหรือร่วง ถ้าไม่มีคนสมัคร ต่อให้ช่วงอ่านฟรีจะฮิตแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์! รอเที่ยงคืนวันนี้ นี่แหละ!”

เนื่องจากกลุ่มนักเขียนที่นิยายขึ้นขายเป็นกลุ่มแรก ต่างพากันลง ‘ข้อความความรู้สึกก่อนเปิดขายตอน’ แล้วขอให้ผู้อ่านสนับสนุนซื้อตอนแรกในช่วงเที่ยงคืน และขอให้สมัครสมาชิกอย่างเป็นระบบ อันที่จริงพวกเขาก็รู้สึกกังวลใจมาก เพราะในช่วงที่ให้อ่านฟรีนั้นแทบไม่ได้เงินเลย พวกเขาก็ต้องกินต้องใช้นะ! ถ้าหาเลี้ยงตัวเองจากค่าสมัครไม่ได้ พวกเขาก็คงต้องทิ้งนิยายไปทำอย่างอื่น ทางใครทางมัน รุ่งหรือร่วงคืนนี้ชี้ขาด!

ทั้งวงการกำลังรอเวลาเที่ยงคืน ฝั่งสำนักพิมพ์เสินฮวาเองก็เฝ้ารอเที่ยงคืนเช่นกัน พอถึงเวลาที่กำหนด นิยายทุกเรื่องที่ขึ้นขายคืนนี้ก็ปล่อยตอนใหม่ทันที แต่ละเรื่องยังปล่อยทีเดียวหลายตอนตามคำแนะนำของเว็บไซต์ ส่วนเหล่านักเขียนก็รีเฟรชหลังบ้านกันแทบคลั่งแน่นอน

ฝั่งหลินจือไป๋เองก็เข้าสู่ระบบและเผยแพร่ตอนพิเศษของ ‘กระบี่เทพสังหาร’ เช่นกัน ถึงแม้ตอนที่ปล่อยออกมาก่อนเปิดระบบขายจะเป็นฉากการตายของปี้เหยา ซึ่งดูเหมือนจะทำให้นิยายมีแนวโน้มดับวูบ แต่อบับในชาติก่อนเขียนแบบนี้ก็ยังไม่เห็นเจ๊ง คนอ่านแค่รู้สึกค้างคาเท่านั้น ความรู้สึกแบบนี้ต่างหากที่ทำให้ตัวละครที่โดนเชือดฝังอยู่ในใจผู้อ่านได้ลึกยิ่งขึ้น

ยังไง… สิ่งที่ฝังใจคนอ่านได้ง่ายสุดคือความตาย หากปี้เหยาไม่ตาย ‘กระบี่เทพสังหาร’ ฉบับชาติก่อนก็คงไม่ถูกพูดถึงยาวนานขนาดนั้น

“รายงานยอด!”

ตีหนึ่ง หนิงเหมิงยังไม่ได้นอน บรรณาธิการของเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ทั้งหมดก็ยังไม่นอน ทุกคนกำลังจับตาดูตัวเลขการกดติดตามตอนแรกของนิยายที่ตัวเองรับผิดชอบ

พรึ่บ! กลุ่มแชทของบรรณาธิการคึกคักขึ้นมาทันที

กลุ่มหนึ่ง: ‘ย้อนเวลาไปเป็นอ๋อง’ ยอดติดตามตอนแรก ทะลุหมื่นภายในสิบห้านาที! นอกจากนี้ยังมีอีกยี่สิบสองเรื่องที่ยอดทะลุห้าพันแล้ว…
กลุ่มสอง: ‘ราชบุตรเขยราชามังกร’ ยอดตอนแรก ทะลุหมื่นห้าภายในยี่สิบนาที นอกจากนี้ยังมี…
กลุ่มสาม: ‘จอมโจรสะท้านโลกออนไลน์’ …

เว็บไซต์นี้มีทีมบรรณาธิการอยู่ทั้งหมดแปดทีม บรรณาธิการทุกคนต่างก็ตื่นเต้นมาก ผลตอบรับของนิยายเหล่านี้ดีเยี่ยม ผู้อ่านกระตือรือร้นที่จะสมัครสมาชิกกันอย่างล้นหลาม!

หนิงเหมิงสูดลมหายใจลึกแล้วก็หัวเราะลั่นออกมา ในที่สุดก็ได้ยกภูเขาออกจากอกเสียที! เขาคำนวณไว้แล้วจากข้อมูลยอดสมัครอ่านตอนแรก หนังสือระดับหัวแถวอย่าง ‘ราชบุตรเขยราชามังกร’ น่าจะทำรายได้ค่าต้นฉบับต่อเดือนได้หลายล้าน! นั่นแค่หนังสือเรื่องเดียวเท่านั้น!

นิยายกลุ่มแรกที่เปิดขายมียอดสมัครสมาชิกที่ดีเยี่ยมแบบนี้หลายสิบเรื่อง รายได้จากค่าสมาชิกของเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ในอนาคตจะต้องสูงจนน่าตะลึงแน่นอน! สำเร็จแล้ว!

‘ผลตอบรับดีมาก ยอดสมาชิกของนิยายดังๆ หลายเรื่องล้วนเกินความคาดหมายของเรา คาดว่ารายได้จากการสมัครสมาชิกเดือนหน้าของเว็บเราต้องน่ากลัวมากแน่!’
‘ฮ่าๆๆ สบายใจละ!’
‘ข้างนอกยังมีคนคอยซ้ำเติมว่าระบบสมัครสมาชิกแบบเสียเงินของเราจะเจ๊ง ทีนี้ก็ตบหน้าพวกเขาแบบจังๆ ได้แล้ว บอสครับ พวกเราจะได้โบนัสไหม?’

หนิงเหมิงอารมณ์ดีสุดๆ เวลานี้หัวหน้าบรรณาธิการคนหนึ่งแท็กถึงหนิงเหมิงว่า:
“ยอดสมัครอ่านตอนแรกของ ‘กระบี่เทพสังหาร’ เป็นยังไงบ้างครับ หนังสือเล่มนี้คุณเป็นคนดูแลโดยตรง…”

เรื่องนี้คือเสาหลักของเว็บ ตามเหตุผลยอดสมัครควรสูงเด่นทะลุเพดาน แต่ปู่เยโหวตดันมาเขียนฉากตายก่อนเปิดขายนี่สิ ไม่รู้ยังมีนักอ่านที่เต็มใจจ่ายเงินอ่านต่ออีกแค่ไหน แม้ว่าเว็บไซต์นี้จะประสบความสำเร็จแล้ว ต่อให้ ‘กระบี่เทพสังหาร’ จะล่มก็คงไม่ส่งผลกระทบใหญ่โตมากนัก

‘พวกนายรอเดี๋ยว’

หนิงเหมิงล็อกอินเข้าระบบหลังบ้านเพื่อดูตัวเลข จู่ๆ หัวใจก็เต้นแรงขึ้นมา ถึงกับเบิกตากว้าง เพ่งตาดูซ้ำอีกรอบให้แน่ใจว่าตนไม่ได้ตาฝาด ก่อนจะเหลือบมองเวลา เพิ่งเปิดขายได้ครบหนึ่งชั่วโมงพอดี

“237,676…”

ยอดสมัครหกหลัก! แค่หนึ่งชั่วโมงก็สองแสนสามหมื่นกว่าครั้ง! ยี่สิบสี่ชั่วโมงจะพุ่งไปขนาดไหน หนิงเหมิงไม่กล้านึก เรื่องนี้ทุบทุกสถิติทั้งหมดราบคาบ!

‘เท่าไหร่นะ? นี่พิมพ์เกินมาหนึ่งหลักรึเปล่า?’
ถ้าแค่สองหมื่นกว่าภายในชั่วโมงเดียว ทุกคนในกลุ่มคงมองว่าตัวเลขปกติ แต่สองแสนกว่านี่มันน่าตกใจไปหน่อย เพิ่งจะขายไปชั่วโมงเดียวเองนะ!

‘ไม่ผิด!’ หนิงเหมิงย้ำกับทุกคนอีกครั้ง

ทันใดนั้นแชทกลุ่มก็แทบระเบิด หนังสือ ‘กระบี่เทพสังหาร’ เรื่องนี้ราวกับอยู่คนละโลกกับนิยายอื่นๆ ถ้าพูดถึงคุณภาพ แม้จะดีกว่านิยายทั่วไปก็จริงแต่ไม่น่าจะทิ้งห่างเว่อร์ขนาดนี้สิ เหตุผลที่เป็นไปได้มีเพียงอย่างเดียว… อิทธิพลของปู่เยโหว!

แต่ต่อให้เขาเขียนฉากการตายของปี้เหยา แรงดึงดูดของนักเขียนระดับท็อปก็ยังคงไร้เทียมทาน ดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบจากเนื้อเรื่องส่วนนี้เท่าไหร่ นี่แหละราชาแห่งนิยายออนไลน์!

‘เอาละ’ หนิงเหมิงเผยยิ้ม ‘ทุกคนเหนื่อยกันมากไปพักกันได้แล้ว ถ้าใครยังตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเหมือนฉัน ก็ลองไปเมาท์กับเพื่อนในวงการแล้วกัน’

หือ? ไม่เชื่อมั่นในระบบเสียค่าสมัคร? ไม่เชื่อในเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์? เมื่อความจริงปรากฏ ทุกข้อสงสัยก็ไร้ความหมาย เขาฮัมเพลงเบาๆ พลางโทรหาใครบางคน ปลายสายเป็นผู้บริหารระดับกลางจากสำนักพิมพ์นาเซิน

“เหล่าหวัง ดึกขนาดนี้ยังไม่หลับอีกเหรอ? อย่ามาแกล้งเลย ฉันรู้ว่านายไม่ได้นอน คืนนี้พวกนายกำลังจับตาดูเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ของเรา ฉันก็ไม่ปิดบังหรอกนะ บอกไว้เลยว่าเราทำสำเร็จแล้ว! ค่าต้นฉบับจากระบบสมัครสมาชิกของนิยายออนไลน์มันเยอะกว่ารายได้จากการตีพิมพ์รูปเล่มอีก…”

เรื่องไหนไม่ควรเปิดเผยก็จะไม่พูด แต่เรื่องไหนพอจะอวดได้ก็ใส่เต็มไม่ยั้ง! ด้วยความมุมานะของหนิงเหมิง และการปล่อยข่าวอย่างตั้งใจของทีมบรรณาธิการ ไม่นานนักคนในวงการที่ยังไม่ยอมนอนก็รู้สถานการณ์ของเว็บนี้กันถ้วนหน้า!

เพียงพริบตา หลายคนก็นอนไม่หลับเสียแล้ว!

สำนักพิมพ์นาเซิน ประธานโทรหาลูกน้องกลางดึก
“เราต้องทำนิยายออนไลน์!”
“ใช่แล้ว!”
“เว็บไซต์นิยายออนไลน์!”
“เหมือนกับเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์!”
“ผลงานปู่เยโหวละ?”
“อย่าถามเลย หมอนี่ก็ยังคงเป็นราชานิยายออนไลน์อยู่ดี”

ขณะเดียวกัน ประธาน สำนักพิมพ์เทียนกวง ก็ลั่นข้อความรัวในกลุ่มแชท!
‘ใครบอกว่านิยายออนไลน์ไปไม่รอด!’
‘ยังบอกให้ฉันรอดูอีกที?’
‘ถ้ามัวแต่รอดูอีกที แม้แต่น้ำแกงก็คงไม่เหลือให้กินแล้ว!’
‘พรุ่งนี้ลุยทำเว็บนิยายออนไลน์เลย!’
‘ช้ากว่านี้คงโดนนาเซินแซงหน้าไปแล้ว!’
‘ปู่เยโหว? ยอดสมัครของหมอนี่บ้าไปแล้ว!’
‘ต่อไปค่าต้นฉบับจากนิยายออนไลน์ของปู่เยโหวอาจเยอะกว่ารายได้จากการตีพิมพ์รูปเล่มก็ได้!’

ฟึ่บๆๆ! ข่าวแพร่่ออกไปอย่างรวดเร็ว ภายในคืนนั้นคนในวงการมากมายนับไม่ถ้วนก็รับรู้ถึงสถานการณ์ของเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์แล้ว เว็บนี้กำลังจะทำรายได้ถล่มทลาย!

ส่วนปู่เยโหว? อย่าพูดถึงเลย ทุกคนต่างไม่อยากพูดถึง คนคนนี้มันโรคจิตชัดๆ เรื่องที่ว่าฉากการตายของปี้เหยาจะมีผลเสียอะไรนั่นมันไร้สาระสิ้นดี!

ส่วนกลุ่มนักเขียนชุดแรกที่เปิดขายไปแล้ว ต่างก็ดีใจจนแทบบ้าไปหมดแล้วตอนนี้! ดึกดื่นก็ยังเฮสนั่นกันอยู่เลย! จนกระทั่งฟ้าสาง สถานการณ์ของเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งวงการ!

ครั้นเมื่อหลินจือไป๋ก้าวเท้าเข้าบริษัท สายตาทุกคู่ที่มองเขาต่างก็เปลี่ยนไป! ในฐานะผู้ดูแลเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ หนิงเหมิงเดินตามหลินจือไป๋มาติดๆ พร้อมยืดอกเชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจ! ซีอีโอของเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์! ตำแหน่งของหนิงเหมิงตอนนี้เนื้อหอมยิ่งกว่าผู้บริหารระดับสูงของฝั่งสำนักพิมพ์เสียอีก! เพราะเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ตอนนี้ได้กลายเป็นต้นไม้เงินเครื่องพิมพ์เงินไปแล้ว!

ปัง! หลินจือไป๋ผลักประตูห้องประชุมบริษัทเข้าไป วินาทีนีัผู้บริหารระดับกลางถึงสูงทุกคน รวมถึงหลัวตาเปยลี่และเงินเจียชุนต่างก็ลุกขึ้นยืน สีหน้าแววตาหลากอารมณ์!