ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 332 พี่ชายกบคุณเลียนแบบได้เหมือนมาก!
เสียงของจินเสี่ยวเฟิงดังมา “ยังมีคนมาไม่ครบ แต่เริ่มเทสต์เสียงได้เลยครับ อาจารย์ท่านไหนจะเริ่มก่อนครับ?”
“ผมก่อนละกัน” เจ้าชายกบเอ่ยปากคนแรก “เทสต์ยังไง?”
“ร้องเพลงอะไรก็ได้เลยครับ”
“งั้นผมร้องปากเปล่าเลยนะ”
เจ้าชายกบเดินออกจากห้องพัก มุ่งไปยังหน้าเวทีแล้วร้องเพลงเก่าคลาสสิกเพลงหนึ่ง
ตลอดเพลงไม่มีดนตรีบรรเลงประกอบ แต่คุณภาพเสียงกลับยอดเยี่ยมอย่างมาก อย่างน้อยก็ต้องเป็นนักร้องแถวหน้าถึงจะมีทักษะระดับนี้ได้!
“สุดยอดเลย!”
“เสียงร้องนี้!”
“ใครกันเนี่ย?”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!”
“อาจารย์พวกนี้สวมหน้ากากกันหมด ปิดบังตัวเองมิดชิดเลย!”
“รู้สึกว่าฝีมือระดับแถวหน้าเลยนะ เผลอๆ อาจถึงระดับราชาเพลงด้วยซ้ำ เพราะแค่มาร้องเทสต์เสียง ยังทำได้ระดับนี้สบายๆ!”
“เสียดายที่มีแค่โปรดิวเซอร์จินกับผู้กำกับที่รู้ตัวตนของพวกเขา”
“ฮ่าๆ ฉันได้ยินมาว่าตัวตนของอาจารย์บางท่าน แม้แต่ผู้กำกับกับโปรดิวเซอร์ก็ยังไม่รู้เลยนะ”
“ลึกลับขนาดนั้นเลยเหรอ?”
ทีมงานถกเถียงกันอย่างออกรส
ส่วนพวกหลินจือไป๋ที่อยู่หลังเวที ก็ได้ยินเสียงเทสต์ของเจ้าชายกบเช่นกัน ความรู้สึกคุ้นเคยนั้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
“คงไม่ใช่ราชาเพลงโจวหรอกนะ?”
น่าเสียดายที่เมื่อกี้ตอนที่หลินจือไป๋แกล้งเป็นโจวหานจิ้น ไม่ได้สังเกตปฏิกิริยาของเจ้าชายกบเท่าไหร่
และตอนที่เจ้าชายกบร้องเพลง ก็เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ใช้เนื้อเสียงปกติ ถ้าใช้คำพูดที่ทันสมัยหน่อยก็คือ วันนี้อีกฝ่ายกำลังแอ๊บเสียงอยู่
ร้องจบแล้ว
เจ้าชายกบกลับมาที่ห้องพัก
เมนคูนยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ยอดเยี่ยม!”
ดอกราตรีพูดเสริม “คุณคงไม่ใช่ราชาเพลงหรอกนะ?”
แพนด้ายักษ์ก็พูดบ้าง “ยังไงฝีมือระดับนี้อย่างต่ำก็ต้องแถวหน้า!”
เจ้าชายกบยิ้มแต่ไม่พูดอะไร
เสียงของจินเสี่ยวเฟิงดังขึ้น “ท่านที่สองใครจะมาครับ?”
หลินจือไป๋ลุกขึ้นพูดว่า “ผมครับ”
พูดจบ
หลินจือไป๋ก็ขึ้นเวที
วันนี้เป็นรอบเทสต์เสียง ไม่ใช่การอัดรายการอย่างเป็นทางการ ดังนั้นจึงค่อนข้างสบายๆ แม้แต่ลำดับการขึ้นเวทีก็อิสระเต็มที่
ทีมงาน “คุณจะแสดงแบบไหนครับ”
หลินจือไป๋ “เปิดดนตรีประกอบเพลง ‘ดับทุกข์’ ให้ผมหน่อยครับ”
ทีมงานยืนยัน “เพลง ‘ดับทุกข์’ ที่อาจารย์ไป๋ตี้แต่งใช่ไหมครับ?”
“ใช่ครับ”
หลินจือไป๋พยักหน้า
ครู่ต่อมา เสียงดนตรีก็ดังขึ้น
หลินจือไป๋ตั้งใจจะลองหยั่งเชิงตัวตนของเจ้าชายกบ เลยตัดสินใจใช้เสียงของโจวหานจิ้นต่อไป
“เมื่อเธอก้าวสู่สถานแห่งความสุขนี้
แบกความฝันความคิดทั้งหมดไว้
ใบหน้ามากมาย แต่งแต้มหลากสีสัน
ไม่มีใครสักคนจดจำเธอได้…”
ต้องบอกว่าเสียงร้องของราชาเพลงโจวมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริงๆ!
พอเสียงนี้ของหลินจือไป๋เปล่งออกมา ทีมงานทั่วทั้งสตูดิโอก็เบิกตากว้างทันที!
“เป็นเขา!”
“ต้องเป็นเขาแน่!”
“ไม่ผิดแน่!”
“ฮ่าๆๆๆๆ เสียงนี้ฉันโคตรจะคุ้นเลย!”
“ฉันเป็นแฟนคลับเขาเลยนะ แฟนคลับสิบปีไม่มีทางจำผิดหรอก!”
“ราชาเพลงโจว!”
“จะว่าไปราชาเพลงโจวนี่ก็จริงๆ เลยนะ”
“แกล้งหน่อยก็ยังดี เสียงออกแบบนี้ ผู้ชมก็ฟังออกได้ทันทีเลยสิ!”
“อาจจะแกล้งดัดยากล่ะมั้ง ยังไงเสียงนักร้องบางคน ก็มีเอกลักษณ์ชัดเว่อร์!”
ทุกคนถกเถียงกันด้วยความตื่นเต้น
นึกไม่ถึงว่าโจวหานจิ้นจะมาร่วมรายการ ‘King of Mask Singer’ ด้วย!
ส่วนจินเสี่ยวเฟิงในตอนนี้ก็เบิกตากว้าง ที่แท้เทพดาราร้อยลักษณ์ที่ปั่นหัวเขาเมื่อกี้คือโจวหานจิ้นงั้นเหรอ!?
ใช่แล้ว ต้องเป็นโจวหานจิ้นแน่!
ตอนอัดรายการ ‘The Voice’ ก่อนหน้านี้ ราชาเพลงโจวก็ปลดปล่อยตัวตนสุดๆ เรื่องปั่นหัวเขาน่ะทำได้อยู่แล้ว!
แปะๆๆๆๆๆ
หลินจือไป๋ร้องจบเสียงปรบมือก็ดังสนั่น ถึงขั้นที่พอเขาลงจากเวทีก็มีทีมงานคนหนึ่งเดินเข้ามาขอลายเซ็นเองเลย
“ช่วยเซ็นชื่อให้ผมหน่อยครับ!”
“ได้สิครับ”
หลินจือไป๋จรดปากกาเซ็นคำว่า ‘เทพดาราร้อยลักษณ์’ อย่างรวดเร็ว
“คุณไม่เซ็นชื่อจริงเหรอครับ?”
“ชื่อจริงเป็นความลับครับ”
“ผมรู้แล้วล่ะครับว่าคุณเป็นใคร!”
“คุณอาจจะทายผิดก็ได้นะ”
แม้หลินจือไป๋จะแกล้งเป็นราชาเพลงโจว แต่ก็เกรงใจไม่กล้าเซ็นชื่ออีกฝ่ายจริงๆ
“คุณเลิกแอ๊บเถอะครับ!”
จินเสี่ยวเฟิงที่อยู่ข้างๆ บ่นอุบอิบ “ก่อนหน้านี้ยังแกล้งผมอยู่เลย นอกจากราชาเพลงโจวแล้ว จะยังมีใครซนได้ขนาดนี้อีกล่ะครับ”
“โจวหานจิ้นเหรอ?”
หลินจือไป๋รีบส่ายหน้า “ผมไม่ใช่”
จินเสี่ยวเฟิงแค้นเคืองมาก “งั้นคุณเป็นใครล่ะครับ ตัวแทนเจียงเหรอ?”
…
ส่วนภายในห้องพัก
เมนคูนที่ฟังเทพดาราร้อยลักษณ์ร้องจบก็หัวเราะลั่นออกมา “ยังจะบอกว่าเขาไม่ใช่โจวหานจิ้นอีก แค่เสียงออกมาก็ปิดไม่มิดแล้ว!”
ดอกราตรีก็หัวเราะ “รายการนี้ไม่เหมาะกับเขาเลย เปิดตัวมาก็โป๊ะแตกซะแล้ว”
แพนด้ายักษ์พึมพำว่า “ที่แท้แม้แต่การเปลี่ยนเสียงราชาเพลงโจวก็ทำไม่ได้งั้นเหรอ...”
เจ้าชายกบฟังคำพูดของทั้งสาม ลมหายใจก็เริ่มถี่กระชั้นขึ้น
“เขาไม่ใช่โจวหานจิ้น!”
“นี่มันเสียงราชาเพลงโจวชัดๆ” แพนด้ายักษ์แย้ง
เจ้าชายกบส่ายหน้าอย่างแรง พูดอย่างมีเหตุมีผลว่า “พวกคุณคิดว่าราชาเพลงโจวเปลี่ยนเสียงไม่เป็นจริงๆ เหรอ ถ้าเป็นโจวหานจิ้นตัวจริง เขาจะยอมให้พวกคุณฟังเสียงออกง่ายขนาดนี้เชียว? ระดับราชาเพลงแถวหน้า ถ้าเขาไม่อยากให้พวกคุณทายตัวจริงถูก พวกคุณฟังแค่เสียง ก็ไม่มีทางทายถูกแน่!”
เมนคูนพยักหน้า “ก็มีเหตุผล”
แพนด้ายักษ์ก็เริ่มลังเล “สรุปคือเทพดาราร้อยลักษณ์คนนี้ตั้งใจแกล้งเป็นราชาเพลงโจวเพื่อปั่นหัวพวกเรา?”
“ต้องใช่แน่ เขาจงใจเลียนแบบโจวหานจิ้น ต้องยอมรับว่าเขาเลียนแบบได้เหมือนอยู่ แต่พวกคุณลองฟังดูดีๆ สิ จริงๆ แล้วก็ไม่ได้เหมือนขนาดนั้นนะ”
เจ้าชายกบยืนยันหนักแน่น
แต่ดอกราตรีกลับหัวเราะขึ้นมา “มีความเป็นไปได้ไหมว่า โจวหานจิ้นรู้อยู่แล้วว่าพวกเราจะคิดแบบนี้ เลยจงใจสวนกระแสใช้เสียงจริงร้องทดสอบ? มีคำกล่าวว่า ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด เพราะงั้นยิ่งเขาใช้เสียงจริงร้อง หลายคนกลับจะยิ่งรู้สึกว่าเขาไม่มีทางเป็นโจวหานจิ้น”
“…”
เจ้าชายกบอึ้งกิมกี่
อธิบายแบบนี้ก็ได้เหรอ?
ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด?
ได้!
จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม?
เจ้าชายกบกัดฟันพูดว่า “พวกคุณไม่รู้เหรอว่าคอของบางคน เกิดมาก็เลียนแบบคนอื่นเก่งอยู่แล้ว เสียงของโจวหานจิ้นผมก็เลียนแบบได้เหมือนกัน ไม่เชื่อพวกคุณลองฟังดู”
พูดจบ
เจ้าชายกบก็ร้องเนื้อเพลงของโจวหานจิ้นออกมาสองสามท่อน
เมนคูนตาลุกวาว “ใช้ได้นี่ เจ้าชายกบ คุณเลียนแบบได้เหมือนมากเลยนะเนี่ย!”
ดอกราตรีก็พยักหน้า “ได้กลิ่นอายจริงๆ ฉันเกือบคิดว่าคุณคือโจวหานจิ้นตัวจริงซะแล้ว”
แพนด้ายักษ์เสริม “ถ้าไม่มีเทพดาราร้อยลักษณ์ล่ะก็…”
เจ้าชายกบตาถลน “หมายความว่าไง! พูดแบบนี้หมายความว่าไง! ผมไม่เหมือนเท่าเขาเหรอ? เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
ทั้งสามคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “ไม่เลยจริงๆ”
เจ้าชายกบ “…”
แพนด้ายักษ์ตบไหล่เจ้าชายกบ “พี่ชาย คุณเลียนแบบได้เหมือนมากแล้ว แต่ที่คุณเลียนแบบคือรูปลักษณ์ ต่อให้เหมือนแค่ไหนมันก็ไม่มีจิตวิญญาณ แต่เทพดาราร้อยลักษณ์ ไม่ว่าเขาจะเป็นราชาเพลงโจวตัวจริงหรือเปล่า ยังไงในเสียงของเขาก็ขับขานจิตวิญญาณอันเป็นแก่นแท้ของราชาเพลงโจวออกมาได้จริงๆ!”
“ใช่แล้ว”
เมนคูนกล่าว “เสน่ห์แบบนั้น คุณเลียนแบบไม่ได้หรอก”
ดอกราตรีก็เห็นด้วย “เจ้าชายกบ ในการประกวดเลียนแบบโจวหานจิ้น คุณได้แค่ที่สองเท่านั้น”
เจ้าชายกบโมโหปรี๊ด “ผมไม่แสร้งแล้ว หงายการ์ดเลยละกัน ความจริงผมคือโจวหานจิ้น!”
เมนคูน “อื้มๆ”
ดอกราตรี “คุณคือโจวหานจิ้น”
แพนด้ายักษ์ “พี่ชายไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ผมเชื่อ”
พวกนายยังขอไปทีได้มากกว่านี้อีกไหมเนี่ย!
เจ้าชายกบพลันชอกช้ำระกำใจ!
จังหวะนี้เอง หลินจือไป๋ก็กลับมาพอดี พร้อมดัดเสียงเป็นสไตล์โจวขนานแท้ว่า “ผมเสร็จแล้ว ต่อไปตาใครครับ?”
ขวับ!
เจ้าชายกบเงยหน้าจ้องหลินจือไป๋เขม็ง
ยังจะเลียนแบบอีก!
หลินจือไป๋โดนมองแรงจนรู้สึกขนลุก
สายตาตัดพ้อแบบนี้ อย่างกับเขาไปติดหนี้อีกฝ่ายซะหลายล้านอย่างไรอย่างนั้น เดาว่าน่าจะเป็นราชาเพลงโจวตัวจริงไม่หนีไปไหนแน่
ไม่เลว
รายการยังไม่ทันเริ่ม ก็มองทะลุหน้ากากได้คนหนึ่งแล้ว!
เจ้าชายกบอ๊บๆ?
…
เมนคูน
ดอกราตรี
แพนด้ายักษ์
ทั้งสามคนก็ทยอยเทสต์เสียงจนเสร็จสิ้น
แต่ละคนล้วนปิดบังเสียงจริงของตัวเอง ร้องสบายๆ แต่ก็โชว์ระดับฝีมือส่วนหนึ่ง รู้สึกได้เลยว่าเป็นมืออาชีพกันทั้งนั้น
โดยเฉพาะดอกราตรีคนนั้น
พอเอ่ยปากร้อง ก็ทำเอาทุกคนตกตะลึง!
“สุดยอดมากเลย!”
“ดอกราตรีคงไม่ใช่ราชินีเพลงหรอกนะ?”
“นี่มันระดับราชินีเพลงเลยนะ!”
“แต่เท่าที่ฉันจำได้ ไม่มีราชินีเพลงคนไหนเสียงแบบนี้นะ!”
“ต้องเปลี่ยนเสียงแน่ๆ!”
หลินจือไป๋ก็แปลกใจเช่นกัน ดอกราตรีคนนี้มีโอกาสเป็นราชินีเพลงอยู่จริงๆ แต่ไม่รู้ว่าตนเองรู้จักหรือเปล่า
หลังจากเทสต์เสียงจบ
หลินจือไป๋ก็ไม่ได้เปลี่ยนชุด และเดินออกไปเลย
พอกลับถึงบ้านเมฆวารี หลินจือไป๋ถึงค่อยเปลี่ยนชุดลำลอง
ระหว่างเข้าร่วมรายการ เขาประเมินว่าคงกลับไปที่วิลล่าตงหูไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นอาจจะบังเอิญเจอคนในครอบครัวเข้า
“สั่งทำเพลงสักหน่อยแล้วกัน”
หลินจือไป๋เรียกระบบออกมาและเริ่มสั่งทำเพลงจำนวนมาก
การเข้าร่วม ‘King of Mask Singer’ หลินจือไป๋ต้องร้องเพลงใหม่หลายเพลงแน่
และหลังจากสั่งทำเพลงจำนวนมากแล้ว หลินจือไป๋ก็นึกอยากแกล้งราชาเพลงโจวเล่นอีกสักหน่อย เลยโทรศัพท์หาอีกฝ่าย
“อาจารย์ไป๋ตี้?”
“ราชาเพลงโจว สวัสดีตอนบ่ายครับ ได้ข่าวว่าคุณเข้าร่วมรายการ ‘King of Mask Singer’ เหรอครับ?”
“อาจารย์ไป๋ตี้ทราบได้ยังไงครับ?”
“ผมง้างปากตัวแทนเจียงมาครับ”
หลินจือไป๋พูดมั่วไปเรื่อย แต่โจวหานจิ้นกลับไม่ได้สงสัยเลย
“เอาเถอะครับ ตัวแทนเจียงคนนี้ ทั้งที่ตกลงกับผมดิบดีว่าจะเก็บเป็นความลับ ดันมาหลุดปากกับคุณซะได้ อย่าบอกใครนะครับ ถ้าบอกออกไปเดี๋ยวจะหมดสนุกกัน”
“อื้ม ว่าแต่เสียงคุณจะปิดมิดเหรอครับ?”
“ผมไม่ได้คุยนะครับ อาจารย์ไป๋ตี้ ขอแค่ผมไม่อยากให้ใครจำได้ ก็ไม่มีใครจำผมได้หรอกครับ!”
โจวหานจิ้นมั่นใจมาก
แต่มั่นใจได้ไม่นาน โจวหานจิ้นก็พูดอย่างกลัดกลุ้มว่า “แต่วันนี้เจอเรื่องซวยเป็นบ้าเลยครับ ใครก็ไม่รู้โผล่มาจากไหน เข้าร่วมรายการ ‘King of Mask Singer’ เหมือนกัน แถมยังเลียนแบบเสียงร้องของผม ที่สำคัญคือเลียนแบบได้เหมือนมากด้วย!”
โจวหานจิ้นอารมณ์เสียสุดๆ
เอาล่ะ
คราวนี้หลินจือไป๋ยืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่า เจ้าชายกบคนนั้นก็คือราชาเพลงโจวนั่นเอง
………………………………………………
YOU MAY ALSO LIKE
