ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 346 เธอมันร้าย!
นักร้องแถวสองในรายการนี้เป็นได้แค่ตัวประกอบ?
ฟังคำพูดสุดท้ายของแพนด้ายักษ์ฝ่านฝานแล้ว หลินจือไป๋ก็กะพริบตาปริบๆ ไม่ว่าเขาจะในฐานะไปตี้ หรือตัวตนฉือตี้ปัจจุบัน ล้วนเป็นแถวสองทั้งนั้น…
และเมื่อแพนด้ายักษ์เปิดหน้ากาก การแข่งขันรอบที่สองก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
รอบที่สองยังคงใช้วิธีจับฉลากตัดสินลำดับการแสดง
เซียวหลงเยว่พูดยังไงเธอก็ไมอยากจับแทนแล้ว “วันนี้ฉันดวงไม่ดีเลยค่ะ อาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์จับเองเถอะค่ะ!”
“ก็ได้ครับ”
หลินจือไป๋ยื่นมือออกไปล้วงหยิบลูกบอลออกมาหนึ่งลูกจากกล่องที่ทีมงานอุ้มอยู่
หมายเลขบนลูกบอลทรงกลมปรากฏขึ้น ทำเอาเซียวหลงเยว่งงเป็นไก่ตาแตกทันที “ทำไมเป็นเบอร์หนึ่งอีกแล้วล่ะเนี่ย!”
“สงสัยผมจะร้ายจริงๆ มั้งครับ”
หลินจือไป๋เองก็พูดไม่ออก จับได้คิวแรกสองครั้งติด นี่มันดวงอะไรกันเนี่ย?
ช่างเถอะ ขึ้นเวทีเถอะ
หลินจือไป๋เดินออกจากห้องพักผ่อนอย่างช้าๆ
ณ สถานที่ถ่ายทำ พิธีกรหวงลี่ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ผลการจับฉลากรอบที่สองออกมาแล้วครับ บังเอิญมากเพราะคนที่ต้องขึ้นแสดงคนแรกก็คืออาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์ของเราอีกแล้วครับ!”
“พรืด!”
พอเห็นเทพดาราร้อยลักษณ์ขึ้นแสดงเป็นคนแรกอีกครั้ง ทีมกรรมการนักทายก็หัวเราะกันใหญ่!
หลี่เซียวขำจนตบต้นขาฉาด “ฉันบอกแล้วว่าเขามีพิษร้าย จับได้ลำดับการแสดงที่แย่ขนาดนี้สองรอบติด!”
เถียนเหวยก็หัวเราะลั่น “หรือนี่จะเป็นกรรมตามสนองที่แกล้งคนอื่นไว้เยอะ?”
หานปัวหุบยิ้มไม่ได้ “ฮ่าๆๆ มือของอาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์นี่ ‘ร้าย’ จริงๆ!”
ท่ามกลางเสียงหัวเราะนับไม่ถ้วน เทพดาราร้อยลักษณ์ยืนอยู่กลางเวทีอย่างไม่รีบร้อน
ครู่ต่อมา บนหน้าจอขนาดใหญ่ของเวทีแสดงชื่อเพลงที่เทพดาราร้อยลักษณ์กำลังจะร้อง สามพยางค์ว่า…
‘เธอมันร้าย’!
ทีมกรรมการนักทายในห้องส่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะที่รุนแรงกว่าเดิมออกมา!
“อะไรเนี่ย!”
“บอกว่าคุณร้าย คุณก็ร้องเพลง ‘เธอมันร้าย’ เลยเหรอ?”
“แม่เจ้าเอ๊ย!”
“ฉันยอมใจเลย!”
“ฉันยอมใจจริงๆ!”
“สมเป็นคุณจริงๆ!”
ผู้ชมเห็นแล้วก็ขำกลิ้งกันทันที! พี่ชาย… ช่วยทำตัวจริงจังหน่อยได้ไหมเนี่ย!
‘เธอมันร้าย’ นี่มันบ้าอะไรเนี่ย!
เทพดาราร้อยลักษณ์คนนี้กวนเกินไปแล้ว!
“นี่มันชื่อเพลงบ้าบออะไรกันเนี่ย เพลงที่แล้ว ‘ก็เลยไม่ได้สระผม’ เทพดาราร้อยลักษณ์ตั้งชื่อเพลงได้นามธรรมเกินไปแล้ว!”
“เพลงแต่งเองอีกแล้วเหรอ!?”
“นี่มันเทรนด์คำค้นหาจากรอบแรกไม่ใช่เหรอ ที่โจวหานจินกับหลีเซียวแท็กหาจางซีหยางบ่นว่าเขาร้ายนั่นนะ ทั้งสองเพลงในรอบนี้ของหมอนี่ดันเกี่ยวข้องกับเทรนด์คำค้นหาหลังจบรอบแรกทั้งนั้นเลย งั้นเพลงนี้เขาเพิ่งแต่งขึ้นตามกระแสไม่กี่วันที่ผ่านมาเหรอ? พรสวรรค์ในการแต่งเพลงร้ายกาจไปหน่อยมั้งเนี่ย!”
“อาศัยเทรนด์คำค้นหามาเป็นแรงบันดาลใจในการแต่งเพลงสินะ?”
“ร้องเพลงที่แล้วจบ ทีมกรรมการนักทายก็บอกว่าเทพดาราร้อยลักษณ์ร้าย คิดไม่ถึงว่าพี่แกจะยอมรับซะงั้น กัดตอบตัวเอง รอบนี้ฉันให้ร้อยเอ็ดคะแนนเลย เกินหนึ่งคะแนนไม่กลัวเขาเหลิง!”
“พวกเธอว่าครั้งนี้เขาจะใช้เสียงใครร้อง?”
“หลินโสวจัวต่อ?”
“หมอนี่ร้องเพลงเสียงเปลี่ยนไปเรื่อย ใครจะไปเดาถูกกันล่ะ!”
การแสดงยังไม่ทันเริ่ม แค่ชื่อเพลงอย่างเดียวในฮอลล์ก็ขำกลิ้งกันแล้ว!
บรรยากาศพุ่งสู่จุดพีค!
หลินจือไป๋ฟังเสียงหัวเราะจากด้านล่างเวที อารมณ์ก็เบิกบานขึ้นมาบ้าง ความรู้สึกแบบนี้ไม่เลวทีเดียว เขาหันไปพยักหน้าเบาๆ ให้กับวงดนตรี
วงดนตรีรับทราบ แสงไฟหรี่ลง เสียงหัวเราะในฮอลล์ก็ค่อยๆ เงียบลง
แม้ชื่อเพลงจะกวนประสาทก็จริง แต่ถึงที่สุดแล้วก็ต้องฟังคุณภาพของเพลงอยู่ดี ถ้ามีแค่ความกวน งั้นก็เห็นได้ชัดว่าผู้ชมคงไม่เอาด้วยแน่ เพราะยังไงนี่ก็เป็นเวทีที่มีความเป็นมืออาชีพสูงมาก!
ในช่วงอินโทร หลินจือไป๋ยกไมโครโฟนขึ้น ในที่สุดก็เริ่มร้องเพลง
ครั้งนี้เขาใช้เสียงของโจวหานจิน เพราะก่อนหน้านี้ก็เคยใช้ไปแล้วรอบหนึ่ง ที่สำคัญที่สุดคือ เสียงของราชาเพลงโจวเหมาะกับเพลงนี้มาก
“เธอบอกว่าฉันน่ะเจ้าเล่ห์ ถึงทำให้เธอไปไหนไม่พ้น เธอบอกว่าฉันเห็นแก่ตัว ตักตวงความรักแต่ฝ่ายเดียว ท่ามกลางพายุฝนโหมกระหน่ำ สาดซัดเข้ามาพร้อมสายลมคลั่ง ทำเอาฉันโอนเอนเกือบล้มหัวคะมำ”
เพลงนี้เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงของเทพเจ้าเพลงจางเสวียโหยวในชาติก่อน ระดับอย่างจางเสวียโหยว ต่อให้อยู่ในฉินโจว ก็ต้องนับว่าเป็นระดับราชาเพลงอย่างแน่นอน
และเพลงนี้แฝงความขี้เล่นและความกวนอยู่นิดๆ ทั้งที่พูดถึงความโศกเศร้าในความรัก แต่กลับไม่ได้ดูเจ็บปวดเคียดแค้นขนาดนั้น บรรยากาศดีมาก ผู้ชมพอได้ฟังมุมปากก็ยกยิ้มขึ้นอย่างอดไม่ได้
มีความสุขมาก!
สบายมาก!
พิเศษมาก!
หลี่เชียวที่อยู่ด้านล่างเวทีกลับหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก พูดว่า “ทำไมเป็นเสียงของเหล่าโจวอีกแล้ว แค่เพราะเหล่าโจวบ่นก่อนว่าจางซีหยางร้ายกาจเกินไปเหรอ?”
การแสดงดำเนินต่อไป…
“ยังดีที่ฉันยังพอมีฝีมือติดตัวอยู่บ้าง เธอเลยสัมผัสไม่ถึงจุดตายของฉัน ต้องมาพัวพันกับเธอยอมรับว่าช่วยสมน้ำหน้าตัวเอง ท่าทางเชิดๆ นั่น จิตใจเธอมันร้ายจริงๆ”
ร้องมาถึงตรงนี้ ท่อนฮุคมาถึง!
เทพดาราร้อยลักษณ์หันไปมองทีมกรรมการนักทายทันที
“เธอมันร้าย! เธอมันร้าย! เธอมันร้ายจริงๆ ฮือ ฮือ ฮอ~ เธอยิ่งพูดยิ่งเลอะเทอะไปกันใหญ่ ฉันยิ่งฟังก็ยิ่งงงจนสับสนไปหมดแล้ว!”
หลี่เซียว: “…”
อิ้งเหวย: “…”
เถียนเหวย หานปัว: “…”
ทีมกรรมการนักทายหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกจริงๆ มันเพลงอะไรกันเนี่ย!
ยังมียิ่งพูดยิ่งเลอะเทอะ ยิ่งฟังก็ยิ่งงง?
เสียงของคุณต่างหากที่ยิ่งฟังยิ่งเลอะเทอะ พวกเรายิ่งฟังก็ยิ่งงง!
ทันใดนั้น สายตาของหลินจือไป๋ก็หันไปมองผู้ชม ผู้ชมมองไม่เห็นสีหน้าภายใต้หน้ากากของเขา แต่ในจินตนาการต้องเป็นหน้าตาที่ได้ใจจนคิ้วกระตุกตาขยิบแน่ๆ
“เธอมันร้าย! เธอมันร้าย! เธอมันร้ายจริงๆ ฮือ ฮือ ฮอ~ ตีให้ตายเธอก็ไม่ยอมแพ้ ยังแกล้งทำเป็นไม่แคร์!”
ผู้ชมแต่ละคนขำจนตัวงอ!
เนื้อเพลงท่อนนี้ทำเอาเอฟเฟกต์รายการพุ่งทะลุปรอท!
โดยเฉพาะประโยค “เธอมันร้ายจริงๆ ฮือ ฮือ ฮือ~” ทั้งปั่นป่วนทั้งล้างสมองสุดๆ!
ท่ามกลางเสียงหัวเราะนับไม่ถ้วน เทพดาราร้อยลักษณ์ยังไม่จบ
“เธอมันร้าย! เธอมันร้าย! เธอมันร้ายจริงๆ ฮือ ฮือ ฮอ~ พูดมาให้มันเคลียร์ๆ เลยนะ! ฉันจะเคี้ยวกระดูกเธอให้แหลก!”
หลังเวที เจ้าชายกบพูดไม่ออก น้ำตาตกใน ได้แต่ถามฟ้าว่า “นายต่างหากที่ควรพูดกับฉันให้รู้เรื่องไม่ใช่เหรอ? ทำไมขโมยเสียงฉันไปร้องเพลงอีกแล้ว ฉันเคี้ยวกระดูกนายน่าจะเหมาะกว่าอีก เจ้าบ้าเอ๊ย!”
บนเวทีเทพดาราร้อยลักษณ์ยังคงร้องต่อไป
“เธอมันร้าย! เธอมันร้าย! เธอมันร้ายจริงๆ ฮือ ฮือ ฮอ~ โดนรังแกทุกที! ระวังตัวไว้ ฉันเอาคืนแน่!”
ที่หลังเวทีเช่นกัน ภายใต้หน้ากากสุนัขทิเบต หางตาของจางซีหยางกระตุกยิกๆ “ไสหัวไปเลย! คนบ้าอะไรเนี่ย! ควรเป็นพวกเราต่างหากที่จะแก้แค้นนาย! นายนั่นแหละที่กำลังรังแกฉันอยู่นะ!”
เนื้อเพลง ‘เธอมันร้าย’ ของเทพดาราร้อยลักษณ์เพลงนี้ เหมือนจะเขียนถึงความรัก แต่ผู้ชมและนักร้องคนอื่น หรือแม้แต่ทีมกรรมการนักทาย กลับรู้สึกว่าเนื้อเพลงพวกนี้เหมือนกำลังเหน็บแนมทุกคนอยู่เลย!
แต่เพลงนี้ไม่ได้แค่ตลกอย่างเดียว แต่ยังเพราะมากอีกด้วย!
ตอนที่เทพดาราร้อยลักษณ์ร้องรอบที่สอง ผู้ชมในฮอลล์ก็โยกไม้โยกมือตามกันแล้ว โดยเฉพาะเมื่อท่อนฮุครอบสองมาถึง ผู้ชมไม่น้อยถึงกับร้องตามได้แล้ว
“เธอมันร้าย! เธอมันร้าย! เธอมันร้าย ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ”
นักร้องตัวสำรอง กระเบนปีศาจ ที่อยู่หลังเวทีถึงกับสำลัก แทบจะเป็นลมล้มพับไปกับพื้น
“เทพดาราร้อยลักษณ์คนนี้ไม่เล่นตามแผนเลยจริงๆ ถึงกับปลุกระดมให้คนทั้งฮอลล์ร้อง ‘เธอมันร้าย’?”
“นายนี่มันร้ายจริงๆ! ตอนนี้ทุกคนสงสัยกันหมดแล้วว่านายคือหลินโสวจัว! ตอนนี้นายมาร้องเพลงแบบนี้อีก จบรายการไปฉันจะวางตัวยังไงเนี่ย เทพดาราร้อยลักษณ์กะจะแกล้งกันให้ตายไปข้างเลยสินะ!”
ในที่สุด เทพดาราร้อยลักษณ์ก็ร้องมาถึงท่อนสุดท้าย
“เธอมันร้าย เธอมันร้าย เธอมันร้ายจริงๆ ฮือ ฮือ ฮือ โดนรังแกทุกที ระวังตัวไว้ ฉันเอาคืนแน่…”
ที่หลังเวทีเช่นเดียวกัน นักร้องตัวสำรองนกกาเหว่าพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ ว่า “ฉันชักห่วงแล้วสิว่า ตอนอาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์เปิดหน้ากาก จะโดนแก้แค้น…”
ยังจะมาร้องเธอมันร้ายอีก ใครกันแน่ที่ร้ายนะ?
เพลงนี้ทำเอาทั้งฮอลล์ขำกันเป็นบ้า ความจริงตัวเพลงเองก็ไม่ได้ตลกอะไรขนาดนั้น แต่ใครให้ก่อนหน้านี้มีเทรนด์คำค้นหา แล้ววันนี้แขกรับเชิญก็เอาแต่บ่นว่าเทพดาราร้อยลักษณ์ร้ายกาจกันล่ะ?
พอเพลงนี้เข้ากับสถานการณ์ ก็เลยตลกเป็นพิเศษ
จนกระทั่งเทพดาราร้อยลักษณ์ร้องจบ ผู้ชมก็ยังตั้งสติไม่ได้ แต่ละคนหัวเราะกันไม่หยุด
“สุดยอดไปเลย!”
“ตอนที่รู้ว่าเขาไม่ใช่จางซีหยาง ฉันยังผิดหวังอยู่หน่อยๆ รอบที่แล้วเลยไม่ได้โหวตให้ แต่ตอนนี้ฉันว่าตัวเองเริ่มชอบเขาเข้าแล้ว หมอนี่ถึงจะชอบทำอะไรมั่วซั่วแต่มีของจริงๆ นะ เพลงนี้สนุกเกินไปแล้ว!”
“นั่นสิ!”
“ตอนนี้ฉันก็ชอบเขาเข้าแล้วเหมือนกัน ไม่ใช่เพราะว่าเขาเป็นใครหรือเหมือนใคร ฉันชอบที่ตัวเทพดาราร้อยลักษณ์ ยิ่งอยากรู้เข้าไปใหญ่ว่าเทพดาราร้อยลักษณ์คือใครกันแน่!”
“อุ๊ปส์”
“ไม่อย่างนั้นพวกเราไม่ต้องโหวตให้เขาแล้ว ให้เขาเปิดหน้ากากเลยดีกว่า!”
“ฮ่าๆๆๆๆ เธอมันร้าย ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ!”
“หมอนี่ชอบปั่นจริงๆ แกล้งสารพัดหยอกคนไปทั่ว จะบอกว่าเขาทำตัวไร้สาระก็ได้ แต่จะบอกว่าเขาดีแต่ไร้สาระไม่ได้!”
“ข้ามไปตอนเทพดาราร้อยลักษณ์เปิดหน้ากากเลยได้ไหม โจวหานจินกับจางซีหยางคงพุ่งเข้ามาซ่อมเขาแน่!”
ผู้ชมส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวหยอกล้อกันสารพัด แต่ล้วนเป็นไปด้วยเจตนาดี ภาพลักษณ์ของเทพดาราร้อยลักษณ์น่าเอ็นดูมาก! โดยเฉพาะเพลงนี้ การแสดงช่วงนี้ไม่มีผู้ชมคนไหนไม่ชอบเลย!
“ขอเชิญทุกคนโหวตได้ครับ…”
พิธีกรหวงลี่เดินขึ้นมาบนเวที ยิ้มพลางเตือนให้ทุกคนโหวตคะแนน ผลคือยังพูด ‘คะแนน’ ไม่ทันจบ ผู้ชมแต่ละคนก็หยิบเครื่องโหวตที่ทีมงานแจกให้ขึ้นมากดโหวตกันรัวๆ แล้ว
แม้จะไม่รู้ว่าเพลงนี้ได้คะแนนโหวตเท่าไหร่ แต่ดูจากปฏิกิริยาของผู้ชม คะแนนสุดท้ายย่อมไม่น้อยแน่นอน!
เมื่อการโหวตสิ้นสุดลง หลี่เชียวทนไม่ไหวจนลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “ทุกท่านคะ ตอนนี้ฉันมีความรู้สึกวูบวาบอย่างหนึ่ง ฉันอยากพุ่งเข้าไปกระชากหน้ากากของเขา…”
“ฮ่าๆๆๆ กระชากออกมาแล้วพบว่าเขาคือโจวหานจินเหรอครับ?” พิธีกรหวงลี่รับมุก
หานปัวพูดยสวนทันที “นั่นสิ เขายังไม่หลุดพ้นจากข้อสงสัยว่าเป็นโจวหานจินนะ!”
“ถ้าโจวหานจินกวนประสาทแบบนี้ คงโดนฉันซ่อมไปนานแล้วค่ะ”
หลี่เซียวสะบัดข้อมือไปมาพร้อมส่งเสียงฮึดฮัด แต่ครู่ต่อมาเธอก็หัวเราออกมาเอง
“เอาละ เก่งมาก เก่งมากค่ะ อาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์ คุณไม่ใช่คนธรรมดาเลยนะ รุ่นเก่าในวงการเพลงหรือเปล่าคะ?”
“ผมยังหนุ่มมากครับ”
หลินจือไป๋จงใจใช้เสียงของโจวหานจินตอบ แม้แต่น้ำเสียงก็ยังเหมือนกันเปี๊ยบ
“โอย คุณใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงยังจะดีซะกว่า!” หลี่เชียวปิดหู
นักร้องหน้ากากคนอื่นล้วนใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงกันทั้งนั้น! มีแต่เทพดาราร้อยลักษณ์คนนี้ที่เจ๋งเกินไป ไม่ต้องใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงเลย!
ใช้เสียงใครร้องเพลง ก็ใช้เสียงคนนั้นพูด เล่นเอาทุกคนแทบจะเป็นประสาทกันหมดแล้ว!
YOU MAY ALSO LIKE
