ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 430 ใครให้ฉันเป็นปู่เยโหวล่ะ! (1)

วันต่อมา วันหยุดวันที่สองของรายการ “เยือนเขาลี่ซาน”

หลังจากหลินจือไป๋ตื่นนอนได้ไม่นาน ทีมงานรายการก็ส่งเจ้าหน้าที่หลายคนแบกกล้องมาถ่ายเขาอย่างจริงจัง

นี่เป็นสิ่งที่ทางรายการได้ตกลงไว้ล่วงหน้าแล้ว

หากไม่มีสถานการณ์พิเศษห้ามหยุดการไลฟ์สดเด็ดขาด

หลินจือไป๋เองก็ไม่ได้ว่าอะไร พื้นฐานแล้วเขาไม่มีอะไรที่ถ่ายไม่ได้อยู่แล้ว

วันนี้เขาแค่มีกำหนดการทำงานตามปกติ ไปอัดเพลงที่ห้องอัดของบริษัท

ถึงแม้ทางฉีเจียนเจียจะบอกว่ายินดีช่วยเหลือ แต่ก็ไม่รู้ว่าการอนุมัติผลงานจากฉินโจวอย่างเป็นรูปธรรมนั้นต้องใช้เวลานานแค่ไหน

ดังนั้นแผนการปล่อยเพลงเดิมที่อยู่ในมือของหลินจือไป๋จึงยังต้องดำเนินต่อไป

เวลาแปดโมงครึ่งในช่วงเช้า ระหว่างที่นั่งรถมุ่งหน้าไปยังบริษัท

หลินจือไป๋ถือโอกาสชำเลืองมองค่าความนิยมในไลฟ์สดของตัวเองตอนนี้อยู่ที่ 30.24 ล้าน

เวลานี้แขกรับเชิญทุกคนในรายการ “เยือนเขาลี่ซาน” น่าจะเริ่มไลฟ์สดกันหมดแล้ว

แต่ค่าความนิยมของเขายังพุ่งไปถึงสามสิบล้านเลยเหรอ?

แสดงให้เห็นว่าการไลฟ์สดแต่งเพลงเมื่อวานดึงดูดแฟนคลับได้มหาศาลจริงๆ

เหมือนตอนที่เขาใช้ตัวตนอูฉือเล่นมุกนี้ที่ฉินโจว ซึ่งก็ได้ผลยอดเยี่ยมมาก

‘ค่าความนิยมห้องไลฟ์ท่านมหาเศรษฐีสูงกว่าเมื่อวานอีก!’

‘เมื่อวานช่วงที่สูงที่สุดเหมือนจะอยู่ที่สามสิบล้านเหมือนกันนะ?’

‘ไม่เหมือนกันสิ วันนี้เพิ่งจะเริ่มไลฟ์ได้ไม่นานก็พุ่งถึงสามสิบล้านแล้ว!’

‘นี่มันมาตรฐานความนิยมระดับสี่จตุรเทพชัดๆ!’

‘เมื่อวานท่านมหาเศรษฐียังทำได้แค่เสมอเท่ากับกูสิงอยู่เลย!’

‘แต่วันนี้ข้อมูลของท่านมหาเศรษฐีพุ่งไปถึงระดับเดียวกับเยจวินจีแล้ว!’

‘ในบรรดาสี่จตุรเทพ ตอนนี้ก็เหลือแค่เยเจินกับฉีเทียนเหวินหรือเปล่าที่ยังสูงกว่าท่านมหาเศรษฐีนะ?’

ขณะเดียวกัน

กูสิงเองก็สังเกตเห็นแล้วว่าค่าความนิยมในห้องไลฟ์ของหลินจือไป๋พุ่งแตะระดับสามสิบล้าน

ถึงแม้กูสิงจะเป็นคนที่มีกระแสต่ำที่สุดในบรรดาสี่จตุรเทพ แต่อูฐผอมก็ยังใหญ่กว่าม้าอยู่ดี

เมื่อวานตอนที่พบว่ายอดไลฟ์ของหลินจือไป๋พอๆ กับตัวเอง กูสิงก็ตกใจมากแล้ว

คิดไม่ถึงว่าวันนี้อีกฝ่ายจะทิ้งห่างเขาไปอีกก้าวใหญ่ขนาดนี้!?

ไม่ควรเป็นแบบนี้สิ!

หมอนี่เป็นแค่ดาราแถวสองในฉินโจวเองละมั้ง หรือพระนอกวัดจะสวดมนต์เก่งกว่า?

แต่พอหันไปดูพวกโจวหานจินและแขกรับเชิญคนอื่นๆ ที่มาจากฉินโจว

ความสนใจที่ได้รับเมื่อเทียบกับหลินจือไป๋แล้วต่างกันลิบลับเลย!

ไม่สมเหตุสมผลเกินไปแล้ว!

กูสิงไม่เคยเห็นดาราจากต่างทวีปคนไหนที่พอมาถึงฉีโจว ความนิยมก็พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่งขนาดนี้มาก่อน

หากวัดจากความเร็วในการพัฒนาของหลินจือไป๋

กูสิงเริ่มสงสัยแล้วว่าอนาคตอีกฝ่ายคงพุ่งไปถึงระดับซูเปอร์สตาร์เหนือแถวหน้าของฉีโจวแน่นอน

อีกด้านหนึ่ง สถานการณ์ที่กูสิงพบนั้น ความจริงเยจวินจีสังเกตเห็นก่อนเสียอีก

กระทั่งเรื่องที่หลินจือไป๋ไลฟ์สดแต่งเพลงเมื่อวานนี้

เยจวินจีก็ได้รับทราบข้อมูลผ่านผู้จัดการส่วนตัวหลังจากปิดไลฟ์แล้ว

พูดตามตรง การที่หลินจือไป๋มาถึงฉีโจวแล้วจะสามารถเติบโตได้นั้นเยจวินจีไม่ได้แปลกใจเลย

ไม่มีใครรู้ซึ้งถึงฝีมือของอีกฝ่ายได้ดีไปกว่าเขาอีกแล้ว

แต่การที่หลินจือไป๋พุ่งทะยานได้เร็วขนาดนี้ แม้แต่เยจวินจีก็ยังคาดไม่ถึง

นี่เพิ่งจะผ่านมาเท่าไหร่เอง ยอดไลฟ์ของหลินจือไป๋ก็ขึ้นมาเทียบเท่ากับเขาแล้วเหรอ?

เขาไม่ใช่จตุรเทพที่มีกระแสธรรมดาๆ แบบกูสิงนะ แล้วหลินจือไป๋เอาอะไรมาไล่ตามเขาได้เร็วขนาดนี้?

ถึงแม้จะบอกว่ายอดไลฟ์สดนั้นวัดอะไรไม่ได้มาก ผู้ชมส่วนใหญ่ก็อาจจะไม่ใช่แฟนคลับของหลินจือไป๋จริงๆ

แต่การสร้างกระแสได้ขนาดนี้ก็พิสูจน์ให้เห็นถึงศักยภาพของอีกฝ่ายแล้ว

เยจวินจีถอนหายใจในใจ ความจริงตอนนี้เขาก็ไม่ได้ขุ่นเคืองหลินจือไป๋ขนาดนั้นอีกแล้ว

กลับเป็นเพื่อนสนิทอย่างเออิจิโร่มากกว่าที่ยังทำใจยอมรับไม่ได้กับเรื่องที่ถูกบีบให้ออกจากฉินโจว

จนต้องคอยหาเรื่องหลินจือไป๋ไม่เลิกรา ทำให้ตัวเขาในตอนนี้ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เพราะยังไงจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งระหว่างเออิจิโร่กับหลินจือไป๋ก็มาจากตัวเขาเอง

ตอนนี้เยจวินจีจึงรู้สึกสับสนวุ่นวายใจ

เมื่อหลินจือไป๋ถึงบริษัทก็เอ่ยกับผู้ชมว่า

“ต่อไปพวกเราจะอัดเพลงสามเพลงครับ เริ่มจากเพลงแรก ‘ความผิดฐานไม่โรแมนติก’ ก่อนเลย”

พูดจบ หลินจือไป๋ก็ก้าวเข้าห้องอัดเสียง

การอัดเสียงทั้งสามเพลงวุ่นวายอยู่ตลอดทั้งช่วงเช้า

หลังจากอัดเสร็จครบทุกเพลง หลินจือไป๋ก็สั่งงานขั้นตอนต่อไปกับพนักงานในบริษัท

จากนั้นจึงเอ่ยกับผู้ชมว่า

“ขั้นตอนต่อไปคือการทำมาสเตอริงและงานส่วนอื่นๆ ซึ่งจะมีเจ้าหน้าที่รับผิดชอบโดยเฉพาะ

ผมไม่ตามต่อแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ช่วงสองทุ่มคืนนี้เพลงทั้งสามจะถูกปล่อยลงสตรีมมิง

หวังว่าทุกคนจะช่วยกันสนับสนุนนะครับ”

‘สนับสนุนแน่นอน!’

‘ขอให้เพลงใหม่ของท่านมหาเศรษฐีปังๆ นะ!’

‘สามเพลงนี้ต้องดังระเบิดแน่!’

คอมเมนต์สดเต็มหน้าจอต่างแสดงความยินดีและพร้อมสนับสนุน

เพราะเพลงทั้งสามนี้หลินจือไป๋แต่งขึ้นในรายการวาไรตี้ จึงมีเพียงผู้ชมที่ติดตามเขาเป็นประจำเท่านั้นที่เคยได้ยิน

ชาวฉีโจวส่วนใหญ่ไม่รู้เลยว่ามีสามเพลงนี้อยู่ ดังนั้นหลังจากปล่อยออกมาแล้ว ผลตอบรับจะเป็นอย่างไรก็ยังไม่มีใครบอกได้ชัดเจน

กระแสในไลฟ์สดดีมาก แต่ในไลฟ์สดแฟนคลับนั้นก็มีเยอะ

เหมือนพวกดาราหน้าใหม่ยอดนิยมในชาติก่อน แฟนคลับต่างก็บอกว่าเพลงดีเลิศ

แต่คนทั่วไปกลับฟังไม่ได้เลยสักนิด สรุปแล้วเป็นปัญหาที่ใครกันแน่?

หลินจือไป๋ไม่อยากถูกขังอยู่ในโลกที่ได้ยินแต่สิ่งที่อยากได้ยิน

เพลงจะดังจริงหรือไม่ก็ต้องรอดูการตอบรับจากตลาด

เพราะแฟนคลับที่ฟังเขาร้องเพลงย่อมมีฟิลเตอร์ความลำเอียงอยู่แล้ว

ยังดีที่เพลงเหล่านี้ดังมากในชาติก่อน และผ่านการพิสูจน์จากตลาดมาแล้ว หลินจือไป๋จึงไม่กังวลเท่าไหร่

ถึงจะไม่ดังเปรี้ยงปร้างแต่ก็คงไม่ถึงขั้นแป้กแน่นอน

ในตอนนี้อูเสวียนเดินมาหาหลินจือไป๋

“ท่านตัวแทนคะ ภาพยนตร์ออนไลน์ของบริษัทเราเรื่อง ‘Still Waiting For You’ จำเป็นต้องขออนุมัติงบลงทุนเพิ่มค่ะ…”

โปรเจกต์ภาพยนตร์ที่เสินฮวาคุนเผิงเอนเตอร์เทนเมนต์ผลิตขึ้นเองโดยลำพังมีเรื่องเดียวคือ “เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว”

แต่อย่าลืมว่าบริษัทนี้ได้มาจากการเข้าซื้อกิจการ

หลินจือไป๋ไม่รู้รายละเอียดการเจรจาที่แน่ชัด แต่สรุปคือโปรเจกต์บางอย่างที่กำลังดำเนินการอยู่ก่อนหน้านี้ เสินฮวาคุนเผิงต้องรับช่วงต่อมาด้วย

และเรื่อง ‘Still Waiting For You’ ที่อูเสวียนพูดถึง ก็คือหนึ่งในโปรเจกต์ของบริษัทเดิม

หลินจือไป๋รู้แล้วว่าบริษัทมีหนังเรื่องนี้กำลังถ่ายทำอยู่ แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ

เพราะงบลงทุนรวมทั้งหมดไม่ถึงสิบล้านหยวน ต่อให้ขาดทุนก็คงไม่เท่าไหร่

แต่โปรเจกต์นี้จะขอเพิ่มงบลงทุน?

หลินจือไป๋ขมวดคิ้ว

“นี่เป็นโปรเจกต์ที่ทำค้างไว้ครึ่งทางของบริษัทเดิมใช่ไหม งบบานปลายหรือยังไงครับ?”

การขยายตลาดคือการหาเงินจากตลาดฉีโจว

และถ้าเขาดังขึ้นมา รายได้ของบริษัทนี้ย่อมไม่แย่แน่นอน

ดังนั้นเขาจึงไม่มีความสนใจในโปรเจกต์อื่นนอกจาก ‘เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว’

“ไม่ใช่ค่ะ”

อูเสวียนยิ้มเจื่อน

“สถานการณ์ค่อนข้างซับซ้อนค่ะ เดี๋ยวฉันส่งรายงานให้คุณดูนะคะ”

หลินจือไป๋เข้าใจทันที ความหมายก็คือพูดต่อหน้าผู้ชมในไลฟ์สดไม่ได้ จึงพยักหน้าแล้วบอกว่า

“ส่งบทภาพยนตร์มาให้ดูด้วยนะ”

หลินจือไป๋ไม่ใช่คนที่ใครจะมาหลอกได้ง่ายๆ

ในเมื่อเขาบริหารสำนักพิมพ์เสินฮวาจนเป็นระเบียบได้ ก็ต้องบริหารบริษัทบันเทิงแห่งนี้ให้ดีได้เช่นกัน

ใครที่คิดจะมาตบตาเขาต้องชดใช้คืนอย่างแน่นอน

“งั้นฉันจะส่งเข้าอีเมลนะคะ” อูเสวียนเอ่ย “นี่เป็นภาพยนตร์แนววัยรุ่นค่ะ”

หลินจือไป๋ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ มุ่งหน้าไปยังห้องทำงานโดยไม่เอ่ยคำใด

ท่าทางนี้ทำให้อูเสวียนรู้สึกเกร็งมาก พนักงานสองสามคนที่อยู่ข้างหลังเธอก็พากันเงียบกริบราวกับจักจั่นหน้าหนาว

แรงกดดันมหาศาลนี้มันอะไรกันเนี่ย!

ที่แท้นี่ก็คือประธานจอมเผด็จการในโลกความจริงสินะ

ท่านมหาเศรษฐีตอนตั้งใจทำงานนี่หล่อไม่เบาเลย!

หัวหน้าพวกเราก็เผด็จการเหมือนกัน แต่น่าเสียดายที่เขาไม่มีใบหน้าแบบท่านมหาเศรษฐี

ก้าวเข้าไปในห้องทำงาน หลินจือไป๋เปิดอีเมลแล้วไล่ดูบทภาพยนตร์เรื่อง ‘Still Waiting For You’

เนื้อเรื่องเรียบง่ายมาก ก็แค่ภาพยนตร์แนววัยรุ่นธรรมดาๆ เรื่องหนึ่ง

พระเอกและนางเอกพบรักกันในมหาวิทยาลัยและคบหากัน

แต่หลังจากเรียนจบ พระเอกกลับทิ้งนางเอกไปถึงสิบปีด้วยเหตุผลบางอย่างคลาสสิก

และในช่วงสิบปีนั้น พระรองคอยอยู่เคียงข้างนางเอกอย่างเงียบๆ ทุ่มเทให้ไม่ขาด

จนในที่สุดก็ทำให้เธอใจอ่อน ทั้งสองคนตกลงคบกัน

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ พระเอกที่หายไปหลายปีกลับปรากฏตัวขึ้นหลังจากที่นางเอกกับพระรองเพิ่งตกลงเป็นแฟนกัน

บทสรุปสุดท้ายคือ พระเอกอธิบายความจำเป็นที่ต้องจากไปและกลับมาคืนดีกับนางเอก

ส่วนพระรองที่เพิ่งขยับสถานะแม้แต่จูบก็ยังไม่ได้ทำ กลับได้แต่ยิ้มอวยพรให้นางเอก

ด้วยตรรกะที่พบเห็นได้บ่อยในละครน้ำเน่าว่า การรักใครสักคนแค่เห็นเธอมีความสุขก็พอแล้ว

แน่นอนว่านี่เป็นแค่พล็อตเรื่องคร่าวๆ แต่ก็ยังทำให้หลินจือไป๋พะอืดพะอมอย่างรุนแรง

ราวกับ “ความทรงจำที่ตายไปหวนกลับมาทำร้ายฉัน”

เพราะในชาติก่อนภาพยนตร์วัยรุ่นแนวนี้มีให้เห็นเกลื่อนกลาด

อย่าว่าแต่ชาติก่อนเลย แม้แต่โลกนี้ก็มีภาพยนตร์วัยรุ่นที่ขายพล็อตซ้ำซากแบบนี้อยู่มากมาย

ไม่อย่างนั้นหลินจือไป๋คงไม่มาเจอบทแบบนี้หรอก เพียงแต่เขานึกไม่ออกเลยว่าเนื้อเรื่องที่ไร้ความแปลกใหม่ขนาดนี้จะดึงดูดผู้ชมได้ยังไง?

จนกระทั่ง…

หลินจือไป๋เห็นหมายเหตุเล็กๆ ที่อูเสวียนเขียนไว้ท้ายบท

[นักแสดงนำชายคือหยางอี้ ตอนที่เขารับเล่นหนังเรื่องนี้ยังเป็นแค่ดาราโนเนมแถวห้า คาดไม่ถึงว่าหลังจากเข้ากล้องได้ไม่นาน หนังวัยรุ่นอีกเรื่องที่หยางอี้รับบทนำจะดังระเบิด ประกอบกับแรงผลักดันจากต้นสังกัด ตอนนี้เลยพุ่งขึ้นมาอยู่แถวสามและกำลังจะแตะแถวสอง ผู้กำกับเลยอยากจะขอเพิ่มงบประมาณเพื่อทำให้หนังออกมาดูดีกว่าเดิม นอกจากนี้ถ้าท่านตัวแทนทานมื้อเที่ยงเสร็จ หากสามารถไปเยี่ยมกองถ่าย ‘Still Waiting For You’ ได้ก็จะดีมากเลยค่ะ เพราะหนังเรื่องนี้จะปิดกล้องในวันพรุ่งนี้แล้ว…]

หลินจือไป๋เข้าใจแล้ว มิน่ากองถ่ายถึงอยากจะขอเพิ่มทุน

เรื่องในวงการแบบนี้อูเสวียนไม่จำเป็นต้องพูดในไลฟ์สดโต้งๆ นั่นแหละก็ได้

เหตุผลนี้ทำให้หลินจือไป๋ยอมรับได้

หลินจือไป๋รู้ดีว่าไม่ว่าคุณภาพของหนังเรื่องนี้จะเป็นอย่างไร ในเมื่อพระเอกดังแล้วแฟนคลับของเขาย่อมพร้อมจะสนับสนุน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ การเพิ่มเงินอีกหน่อยเพื่อช่วยให้การโปรโมตหนังแข็งแกร่งขึ้นก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรสำหรับเสินฮวาคุนเผิง

คิดได้ดังนั้น หลินจือไป๋จึงตัดสินใจอนุมัติโปรเจกต์นี้

แน่นอนว่าตากล้องไม่ได้ถ่ายหน้าจอคอมพิวเตอร์ของหลินจือไป๋

หากไม่ได้รับอนุญาตจากหลินจือไป๋ ตากล้องจะถ่ายเพียงด้านหลังของคอมพิวเตอร์ เพื่อให้เห็นภาพลักษณ์ตอนที่หลินจือไป๋กำลังจัดการงานเท่านั้น

ส่วนข้อเสนอที่อูเสวียนอยากให้เขาไปเยี่ยมกองถ่าย…

หลินจือไป๋เข้าใจดี อูเสวียนต้องการอาศัยกระแสความนิยมในไลฟ์สดของเขาช่วยโปรโมตภาพยนตร์ออนไลน์ ‘Still Waiting For You’ เรื่องนี้

เอาเถอะ

ในฐานะที่เขาเป็นตัวแทนแต่ในนาม และเป็นเจ้านายที่แท้จริงของบริษัทนี้

การให้ความร่วมมือก็ถือเป็นเรื่องที่ควรทำ

คิดได้ดังนั้น หลินจือไป๋จึงเรียกอูเสวียนเข้ามา

“งบลงทุนเพิ่มเติมสามล้านสำหรับหนังเรื่อง ‘Still Waiting For You’ ผมอนุมัติครับ แล้วก็พวกเราจะไปเยี่ยมกองถ่าย ‘Still Waiting For You’ กัน”

“ได้ค่ะ!”

อูเสวียนดีใจมาก หัวใจที่เคยเต้นระทึกในที่สุดก็วางลงได้

===============================