ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1125 ไปที่โรงเรียนประถมศึกษาซิวซัว

ตอนที่ 1125 ไปที่โรงเรียนประถมศึกษาซิวซัว

ที่ตีนเขาฉีเฟิง อาคารสูงกำลังลอยขึ้นจากพื้นดิน โดยมีตาข่ายสีเขียวป้องกันอยู่รอบด้านนอกอาคาร

“โดมทองแห่งความสุข” มันเป็นคำอวยพรที่ใช้ในพิธีเปิดการก่อสร้างอาคารใหม่ของคนจีน มีความหมายว่า ก่อสร้างอย่างราบรื่น มีแต่ความสุขสงบ โชคดี ที่สะดุดตาเป็นพิเศษ

โครงการตึกสูงโหลวซ่างโหลวเป็นพื้นที่พักอาศัยระดับไฮเอนด์ที่ได้รับการพัฒนาในระยะ ความคืบหน้าการก่อสร้างอาคารสูง 4 อาคารในระยะแรกจะช้ากว่า “โดมทองแห่งความสุข” เล็กน้อย

อาคารหลักของวิลล่าเดี่ยวทั้ง 12 หลังสร้างเสร็จมานานแล้ว และขณะนี้ก็อยู่ระหว่างการตกแต่งให้พร้อมอยู่

แค่เก็บกระเป๋าและเช็คอินเข้าก็พร้อมอยู่ได้เลย

เหตุผลที่เจียงเสี่ยวไป๋ตกแต่งให้พร้อมอยู่ ก็เพราะคำนึงถึงสุนทรียศาสตร์ของผู้อยู่อาศัยเป็นหลัก มันคงเป็นเรื่องยุ่งยากหากว่าต้องมาตกแต่งวิลล่าดี ๆ แบบนี้ด้วยตัวเองอีกที

ซึ่งหลังจากที่ตกแต่งเสร็จแล้ว ราคาขายก็จะสูงขึ้นไป และเขาก็ไม่กังวลว่าจะขายไม่ได้

ส่วนอาคารซิงโจวตอนนี้ก็สร้างได้มากกว่า 20 ชั้นแล้ว แต่ก็ยังเหลืออีกหลายชั้นกว่าจะเสร็จ และคาดว่าสิ้นปีนี้ก็คงจะใกล้เสร็จแล้ว

ถนนคนเดินเชิงพาณิชย์ทั้งสองด้านเป็นอาคารสามชั้น ได้ถูกสร้างขึ้นแล้ว แค่ต้องรอตกแต่งและจะเปิดพร้อมกันกับอาคารซิงโจวหลังจากที่เสร็จสมบูรณ์

เจียงเสี่ยวไป๋ที่นั่งอยู่ในรถมองไปยังสถานที่ก่อสร้างตรงหน้าด้วยรอยยิ้มบนริมฝีปากของเขา

ปีหน้าฉันจะมีบ้านใหม่อีกหลังอยู่ในเมือง

วิลล่าหมายเลข 1 ซึ่งเป็นห้องดูเพล็กซ์ เขาได้จองสวนลอยฟ้าที่ชั้นบนสุดของอาคารชิงโจวไว้ให้ตัวเอง

ในชีวิตนี้ เขาตั้งใจจะทำให้ครอบครัวของเขาได้เพลิดเพลินกับชีวิตที่สุขสบาย

ถ้ามีบ้านอยู่สูงแบบนี้ มันจะรู้สึกยังไงกัน ?

ตอนที่เขากำลังคิดถึงบ้านใหม่ของเขา รถก็ขับเข้าไปในโรงเรียนประถมศึกษาซิวซัวแล้ว และจอดอยู่ในลานจอดรถ

“ผู้ช่วยเจียง ยังเหลือเวลาอีกนาน กว่าที่โรงเรียนจะเลิก”

จางเสี่ยวชุ่นดูนาฬิกาของเขาแล้วพูดว่า “คุณอยากไปนั่งที่ออฟฟิศสักพักไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว ก่อนจะเปิดประตูแล้วลงจากรถ

จางเสี่ยวชุ่นก็ลงตามมาทันที

เจียงเสี่ยวไป๋ยื่นบุหรี่ให้เขา จากนั้นทั้งสองก็พิงรถแล้วจุดบุหรี่ มองไปทางอาคารสอน และรออย่างอดทน

ด้านหลังอาคารเรียนคือโดมทองแห่งความสุข สามารถมองเห็นคนงานที่กำลังทำงานอยู่หลังตาข่ายสีเขียวได้อย่างชัดเจน

จางเสี่ยวชุ่นกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง โดมทองแห่งความสุขจะพร้อมสำหรับการเข้าพักในปีหน้าใช่ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “คงจะเสร็จในครึ่งปีหลังนี้แหละ”

จางเสี่ยวชุ่นกล่าวว่า “ผมคิดว่ามันก็ใกล้จะเสร็จแล้วนะ เราต้องรอถึงครึ่งปีเลยเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “หลังจากที่อาคารสร้างเสร็จแล้ว ยังต้องทาสี ติดประตู หน้าต่าง ต่อท่อน้ำ ไฟฟ้า ทำสนามหญ้า และซื้อสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ เข้ามา เราจึงจะสามารถส่งมอบบ้านได้ จากนั้นก็ตกแต่ง และให้เจ้าบ้านย้ายเข้าในปลายปีนี้”

จางเสี่ยวชุ่นแตะหัวของตัวเองแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ผมคิดว่าผมจะได้ย้ายเข้าไปอยู่ในไม่ช้า ไม่คิดเลยว่าจะมีรายละเอียดมากมายขนาดนี้”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “มันไม่ง่ายขนาดนั้น”

จางเสี่ยวชุ่นกล่าวว่า “มันเป็นอาคารสูงมากกว่า 20 ชั้น ผมสงสัยมากว่าการได้อาศัยอยู่ในบ้านที่สูงแบบนี้จะรู้สึกยังไง”

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองเขาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันก็ซื้อเอาไว้ และจะรู้ก็ต่อเมื่อถึงเวลาได้เข้าไปอยู่ ”

จางเสี่ยวชุ่นกล่าวว่า “ผมก็ตั้งใจจะซื้อบ้านที่นี่ แต่ไม่รู้ว่าจะมีเงินเพียงพอไหม”

เขาทำงานเป็นคนขับรถให้กับเจียงเสี่ยวไป๋และมีรายได้ 300 หยวนต่อเดือน แต่เขาก็เพิ่งเก็บเงินมาได้ 2,000 หยวนอาจไม่เพียงพอต่อการซื้อบ้านที่นี่

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “บริษัทของเรานี้มีสิทธิประโยชน์สำหรับพนักงานภายใน ในการซื้อบ้าน ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวล”

จางเสี่ยวชุ่นเกาหัวแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเป็นหนี้บริษัทจำนวนมากนะสิ”

คนยุคนี้ไม่อยากเป็นหนี้ และไม่มีแนวคิดที่จะใช้เงินล่วงหน้าด้วย

เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี แต่เมื่อเขาสร้างอาคารสูงจำนวนมาก เป้าหมายการขายหลักของเขาคือพนักงานของเจียงเจียกรุ๊ป จางเสี่ยวชุ่นเองก็เป็นหนึ่งในคนสนิทของเขา ดังนั้นเขาจึงสอนออกมาว่า “เป็นคนหนุ่มสาว อย่ากลัวการเป็นหนี้เป็นสินขนาดนั้น เงินไม่ได้มีค่า ไม่ตายก็หาใหม่ได้เรื่อย ๆ ”

เพราะตั้งแต่ปี 1988 เป็นต้นมา ราคาสินค้าก็ได้สูงขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนจรวด กำลังซื้อจึงลดลงอย่างมาก และไม่มีประโยชน์ที่จะประหยัดเงินในตอนนี้

แต่การซื้ออสังหาริมทรัพย์นั้นแตกต่างออกไป สินทรัพย์ถาวรในจีนมีมูลค่าเพิ่มขึ้นมานานหลายทศวรรษ และอัตราการแข็งค่าก็สูง ส่วนค่าเงินนั้นอ่อนตัวลงมาก อาจกล่าวได้ว่า คนที่ซื้ออสังหาริมทรัพย์ในยุคนี้ สามารถเอาไปทำกำไรได้อีกเยอะ

นี่จึงเป็นหนึ่งในเหตุผลที่เจียงเสี่ยวไป๋กระตือรือร้นที่จะซื้ออสังหาริมทรัพย์จำนวนมากในเมืองต่าง ๆ ทั่วประเทศมาเก็บไว้

จางเสี่ยวชุ่นมักจะเข้าเรียนในชั้นเรียนของเจียงเสี่ยวไป๋อยู่บ่อย ๆ ซึ่งเขาก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้น แต่เนื่องจากมีพื้นฐานที่ไม่แน่นพอ เขาจึงยังไม่เข้าใจอะไรหลาย ๆ แต่สิ่งนี้ไม่ได้ขัดขวางความไว้วางใจที่เขามีต่อเจียงเสี่ยวไป๋

เขายิ้มและกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง ผมจะเชื่อคุณ หากคอนโดชั้นบนสุดเปิดขาย ผมจะซื้อห้องหนึ่ง จากนั้นก็จะพาพ่อแม่ของผมเข้ามาอาศัยอยู่ที่นี่ ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ใช่ ที่เราทำงานหนัก ก็เพื่อให้ครอบครัวของเรามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น”

จางเสี่ยวชุ่นกล่าวว่า “สำหรับคนที่รักครอบครัวอย่างคุณ ผู้ช่วยเจียง คุณเป็นคนที่ดีที่สุดในบรรดาผู้คนทั้งหมดที่ผมเคยพบมา คุณนั้นเป็นคนที่มีความกตัญญูมาก”

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ “จริงๆ แล้ว หากว่าเรามีเงิน ชีวิตความเป็นอยู่ของคนรอบข้างก็จะดีขึ้นตาม แต่หากเรายากจน ก็มักจะเกิดความขัดแย้งมากมายในครอบครัว”

จางเสี่ยวชุ่นเองก็คิดแบบนั้น

ขณะที่ทั้งสองพูดคุยกันอย่างมีความสุข หวังเฉียนผู้อำนวยการของโรงเรียนประถมซิวซัวและขงหรงรองผู้อำนวยการก็เดินเข้ามา

ทันทีที่เจียงเสี่ยวไป๋ขับรถเข้ามาในโรงเรียน ยามก็รายงานให้ทั้งสองคนได้ทราบ

ยังไงก็ตาม โรงเรียนประถมศึกษาซิวซัวนั้นมีขนาดไม่เล็ก และใช้เวลาหลายนาทีในการเดินจากห้องทำงานของผู้อำนวยการมาที่ลานจอดรถ เจียงเสี่ยวไป๋และจางเสี่ยวชุ่นสูบบุหรี่เสร็จพอดี ก่อนที่หวังเฉียนและขงหรงจะเดินมาถึง

“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”

“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”

หลังจากที่ทั้งสองทักทายกันอย่างอบอุ่น หวังเฉียนก็พูดว่า “ผู้ช่วยเจียง ทำไมคุณไม่ไปที่ออฟฟิศ ที่นี่ลมแรงมาก ระวังจะเป็นหวัด”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ผมก็ไม่ได้บอบบางขนาดนั้น”

ในขณะที่พูด เขาได้ยื่นบุหรี่ให้กับหวังเฉียนและขงหรง จากนั้นจึงเริ่มพูดคุยกันแบบสบาย ๆ

หวังเฉียนกล่าวว่า “การตกแต่งบ้านตัวอย่างในอาคารเสร็จสมบูรณ์แล้ว หลังจากที่ได้ไปเยี่ยมชมบ้านตัวอย่าง ครูหลายคนมีความสุขมาก”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า บ้านตัวอย่างได้รับการออกแบบภายใต้คำแนะนำส่วนตัวของเขา และร่วมมือกับเฉินอี้เฟยในการเขียนแบบ อาจกล่าวได้ว่าสไตล์ของบ้านนั้นจะเป็นแบบคลาสสิกสมัยใหม่ ที่รวมสไตล์จีนสมัยใหม่ สไตล์อเมริกาเหนือ สไตล์นอร์ดิกในทศวรรษ 1980 เข้าด้วยกัน แบบนี้เขาเรียกว่าล้ำหน้าไปไกลเลยใช่ไหม

เมื่อครูเหล่านั้นเห็นแล้ว จะไม่ชอบใจได้อย่างไร ?

แน่นอนว่าอาคารนี้เขาตั้งใจที่จะขายให้กับครูในโรงเรียน นี่เป็นโครงการบ้านจัดสรรในเขตการศึกษาโครงการแรก ที่เขาตั้งใจสร้างขึ้น และก็มีบ้านหลายหลังมาก ซึ่งที่เหลือยังสามารถขายให้กับผู้ปกครองของนักเรียนได้ด้วย

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ครูหวัง ว่าง ๆ ก็พาผู้ปกครองของนักเรียนไปเยี่ยมชมบ้านตัวอย่างของเราได้นะครับ ! ”

หวังเฉียนพูดขึ้นมาทันที “ไม่ต้องกังวล ผู้ช่วยเจียง ฉันจะจัดการให้”

ขงหรงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ได้พูดขึ้นมาว่า “ผู้ช่วยเจียง ถ้าผู้ปกครองของนักเรียนถามว่าบ้านราคาเท่าไหร่ เราจะตอบยังไงดี ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “คุณมีหน้าที่เพียงพาผู้ปกครองของนักเรียนไปเยี่ยมชม ส่วนเรื่องราคานั้น เดี๋ยวผมให้เจ้าหน้าที่มาจัดการเอง !”

“เข้าใจแล้ว ! ” ขงหรงกล่าวว่า “ถ้ามีคนถาม ฉันจะบอกให้พวกเขาไปที่แผนกขายของอาคารซิงโจวให้”