ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1177 สุขสันต์วันปีใหม่
ตอนที่ 1177 สุขสันต์วันปีใหม่
ที่เจียงวาน
ผู้ใหญ่อย่างเจียงไห่เทียน, เจียงไห่หยาง, เจียงไห่โป และเด็ก ๆ อย่างเจียงเสี่ยวเหลย, เจียงเสี่ยวเยว่ และเจียงถิงต่างก็มาดูไซอิ๋วด้วยกัน
แต่หลังจากดูจบตอนแล้ว พวกเขาก็บ่นอยากดูต่อ
“ทำไมมันสั้นจัง สองตอนก็จบแล้วเหรอ เร็วจัง ? ”
“อ้าว ? นี่มันจบแล้วเหรอ ? ”
“เร็วมาก รู้สึกเหมือนเพิ่งดูไปได้นิดเดียวเอง ? ”
“คืนพรุ่งนี้เราก็ต้องรอจนถึงสองทุ่มหรือเปล่า กว่าจะถึงตอนนั้นมันนานมากเลยนะ”
“ทำไมไม่ฉายตอนอื่น ๆ ในช่วงตรุษจีนให้เยอะกว่านี้ล่ะ ? ”
……
ทั่วประเทศ สถานการณ์แบบเดียวกันนี้เกิดขึ้นในเกือบทุกครอบครัว
ในยุคที่ความบันเทิงขาดแคลน การออกอากาศของละครเรื่องไซอิ๋วได้จุดประกายความกระตือรือร้นของผู้คนทั่วประเทศขึ้นมาอีกครั้ง
แต่เมื่อละครฉายจบ อาจกล่าวได้ว่าฝูงชนกลับมารู้สึกว่างเปล่าอีกครั้ง
หลังจากที่ละครฉายจบไปแล้ว มันก็กลายเป็นหัวข้อสนทนาระหว่างทุกคน
ละครไซอิ๋วเรื่องนี้คลาสสิกมากจริง ๆ ไม่เช่นนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะยังคงได้รับความนิยมจากผู้คนหลายชั่วอายุคน
แม้แต่ในยุคสมัยต่อมา การ์ตูนและภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากไซอิ๋วและตัวละครในเรื่อง ‘ไซอิ๋ว’ ก็ทำรายได้ทะลุบ็อกซ์ออฟฟิศสูงมาก
ด้วยความนิยมและแรงผลักดันของเรื่องไซอิ๋ว เจียงเจียกรุ๊ปจึงได้รับความสนใจอีกครั้ง
ท้ายที่สุดแล้ว ความรักที่ทุกคนมีต่อไซอิ๋วก็ยังคงอยู่ตลอดไป แม้ว่าเรื่องราวจะจบลง แต่ก็ไม่อาจลืมเลือน
ท่ามกลางเสียงขับขานบทเพลง ‘หนทางใด’ ชื่อของเจียงเจียกรุ๊ปปรากฏบนหน้าจอทีวีหลายครั้ง
และยังมีการเขียนขอบคุณที่ให้การสนับสนุนอีกด้วย !
ทั้งยังมีชื่ออยู่ในผู้สนับสนุนภาพยนตร์เรื่องนี้ !
และยังมีโฆษณาแบบรูปภาพด้วย !
“ทำไมเจียงเจียกรุ๊ปถึงอยู่ในโฆษณาของไซอิ๋ว ? ”
“โอ้ พระเจ้า เจียงเจียกรุ๊ปเป็นผู้สนับสนุนการถ่ายทำเรื่องไซอิ๋วหรือนี่”
“เจียงเจียกรุ๊ป ? พวกเขาเป็นบริษัทเกี่ยวกับอะไร ? ”
“คุณไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ เมล็ดแตงโมที่คุณเพิ่งกิน ไหนจะของว่างที่อยู่ตรงหน้าคุณ และถ้วยชาแบบใช้แล้วทิ้งล้วนมาจากเจียงเจียกรุ๊ปทั้งนั้น”
“เจียงเจียกรุ๊ปมาจากไหน ? ทำไมถึงทรงอิทธิพลขนาดนี้ ! ”
“เจียงเจียกรุ๊ปอยู่ในเมืองชิงโจว ภูมิภาคจีนตอนกลาง”
“ชิงโจว ? เพื่อนของฉันคนหนึ่งเคยไปที่นั่นและได้ยินมาว่าที่นั่นมีถนนคนเดินที่รวบรวมขนมชื่อดังจากทั่วประเทศมาขายที่นั่น ฉันอยากไปสักครั้งจังเลย”
……
และคนที่ตื่นเต้นที่สุดคงหนีไม่พ้นเหล่าตัวแทนจำหน่ายของเจียงเจียกรุ๊ป
“เรื่องนี้ได้รับการสนับสนุนจากเจียงเจียกรุ๊ป ครั้งล่าสุดที่ฉันไปร่วมงานประชุมตัวแทนผู้จัดจำหน่าย ทางบริษัทได้เชิญนักแสดงหลักในเรื่องไซอิ๋วมาทำการแสดงในคอนเสิร์ต ตอนนั้นฉันยังไม่รู้ว่าละครเรื่องนี้จะดีขนาดนี้”
“วิสัยทัศน์ด้านการลงทุนของบริษัทนี้ดีมาก เป็นเราจะรู้ได้อย่างไรว่าละครเรื่องนี้จะสนุกขนาดนี้ ? และได้เข้าไปสนับสนุนล่วงหน้า”
“บริษัทนี้ไม่เพียงแต่มีนโยบายสนับสนุนที่ดีเท่านั้น แต่ยังมีวิสัยทัศน์ทางธุรกิจที่เฉียบแหลมอีกด้วย ถึงได้เข้ามาเป็นสปอนด์เซอร์ของเรื่องไซอิ๋วล่วงหน้าและฝากโฆษณาต่าง ๆ ลงแบบนี้ ฉันสงสัยจริง ๆ เลยว่าเกณฑ์การรับสมัครตัวแทนจำหน่ายของเจียงเจียกรุ๊ปจะสูงขึ้นไหม ? ”
……
“เจียงเสี่ยวไป๋คนนี้หัวการค้ามาก ! ”
นี่คือเสียงของผู้ที่รู้จักกับเจียงเสี่ยวไป๋
แต่ก็ต้องยอมรับว่าเจียงเสี่ยวไป๋นั้นมีไหวพริบทางธุรกิจที่สูง
เพราะความนิยมของละครเรื่องไซอิ๋วนั้นเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้เลย
ในเวลาเดียวกัน เขาก็ไม่คาดคิดว่าความตระหนักรู้ของเจียงเจียกรุ๊ปจะดีขนาดนี้
……
เวลาแปดโมงเช้าของวันที่สองของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ จางเสี่ยวชุ่นก็มาถึงบ้านของเจียงเสี่ยวไป๋ตรงเวลา
“ลุงเจียง ป้าหวัง สวัสดีปีใหม่ครับ ! ขอให้มีความสุขในวันปีใหม่ ! ”
จางเสี่ยวชุ่นเดินไปที่ห้องนั่งเล่น เมื่อเขาเห็นเจียงไห่หยางและหวังซิ่วจวี๋ เขาก็โค้งคำนับและกล่าวคำอวยพรออกมา
“สวัสดีปีใหม่ เสี่ยวจาง ฉันขอโทษที่รบกวนเวลาฉลองปีใหม่ของคุณ ! ” เจียงไห่หยางกล่าวอย่างเกรงใจ
“ลุงเจียง ไม่เป็นไรหรอกครับ ! แต่ช่วงสองสามวันนี้ผมคงต้องขอฝากท้องกับพวกคุณแล้วนะครับ ! ” จางเสี่ยวชุ่นพูดติดตลก
“อย่างที่บอกไปว่าช่วงตรุษจีน ผู้คนต่างก็ยุ่งและไม่ค่อยมีเวลา เห็นไหมว่าครอบครัวของเสี่ยวไป๋ก็ไม่อยู่ที่นี่ เสี่ยวเฟิงก็ไปที่บ้านพ่อตาแม่ยายของเขาแล้ว ก็มีแต่สองเฒ่านี่แหละที่เหลืออยู่” เจียงไห่หยางพูดอย่างเสียดาย
หวังซิ่วจวี๋ทนฟังไม่ได้จึงพูดว่า “เอาล่ะ เก็บข้าวของแล้วก็รีบออกไปเถอะ เสี่ยวไป๋และคนอื่นก็คงจะกลับมาในอีกไม่กี่วันนี้แหละ”
เจียงไห่หยางยิ้มให้จางเสี่ยวชุ่น จากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาลุกขึ้นยืนไปเก็บของขวัญปีใหม่เข้ารถ
หลังจากใช้เวลาไม่นาน
จางเสี่ยวชุ่นก็ขับรถเซโรกีของเจียงเสี่ยวไป๋พาครอบครัวของเจียงไห่หยางไปที่หมู่บ้านหวังเจีย เพื่อไปอวยพรปีใหม่ให้กับลุงของเจียงเสี่ยวไป๋
“พี่เสี่ยวชุ่น เมื่อคืนคุณได้ดูไซอิ๋วหรือเปล่า ? ”
ทันทีที่พวกเขาขึ้นรถ เจียงเสี่ยวเหลยก็เริ่มพูดคุยทันที
“ดูสิ ฉันดูมันจนจบ ละครเรื่องนี้ได้รับการสนับสนุนจากเจียงเจียกรุ๊ปของเรา” จางเสี่ยวชุ่นพูดด้วยความภาคภูมิใจ
“พี่เสี่ยวชุ่น ถ้าผมสามารถเป็นลูกศิษย์ของพระถังซัมจั๋งได้ ผมก็คงจะได้เรียนรู้วิชาได้มากขึ้น!”
เหมือนกับว่าตอนนี้เจียงเสี่ยวเหลยและจางเสี่ยวชุ่นไม่ได้พูดเรื่องเดียวกันอย่างไรอย่างนั้น
“อย่าเพ้อฝันไปเลย ! นั่นคือเทพนิยาย เข้าใจไหม ? มันดัดแปลงมาจากวรรณกรรมชิ้นเอกที่มีชื่อเสียงโดยอู๋เฉิงเอิน ! ” เจียงเสี่ยวหยูพูดอย่างไม่รักษาน้ำใจ
“ฉันไม่ได้พูดกับเธอ ! ”
เจียงเสี่ยวเหลยตอบอย่างไม่ยอม และยังคงคุยกับจางเสี่ยวชุ่นต่อ “พี่เสี่ยวชุ่น พี่คิดว่ามันมีจริงไหมที่ราชาวานรจะเหาะเหินเดินอากาศหรือขี่เมฆได้ ? ”
จางเสี่ยวชุ่นไม่รู้จะตอบไปว่าอะไร เขาจึงได้แต่พูดว่า “นี่… ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ! ”
เจียงเสี่ยวหยูกล่าวว่า “พี่ห้า พี่เคยขึ้นเครื่องบินมาแล้วไม่ใช่เหรอ ? พี่ไม่เห็นหรือไงว่าเมฆมันไม่ได้ขยับตอนที่เครื่องบินบินไปน่ะ ? ”
……
ขณะที่เจียงเสี่ยวเหลยและเจียงเสี่ยวหยูกำลังพูดถกเถียงกันอยู่นั้น รถเชโรกีก็ได้มาจอดอยู่ที่หน้าบ้านของหวังซิ่วเหวิน
“พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ สวัสดีปีใหม่ ขอให้มีความสุขในวันปีใหม่นะครับ”
“คุณลุง คุณป้า สวัสดีปีใหม่ ! ”
“……”
หลังจากทักทายกันไปได้สักพัก เจียงไห่หยางก็แนะนำจางเสี่ยวชุ่นให้รู้จักกับหวังซิ่วเหวิน และพูดว่า “พี่ นี่คือคนขับรถของเสี่ยวไป๋ เขาชื่อจางเสี่ยวชุ่น ! ”
หวังซิ่วเหวินยิ้มและพูดว่า “ฉันกับเสี่ยวจาง เรารู้จักกันมาก่อนแล้ว ! เสี่ยวไป๋มาที่นี่หลายครั้ง ซึ่งเสี่ยวจางก็ขับรถมาให้ตลอด”
“สวัสดีปีใหม่ครับลุงหวัง ! ”
จางเสี่ยวชุ่นกล่าวสวัสดีด้วยรอยยิ้มและอธิบายว่า “ช่วงนี้ผู้ช่วยเจียงไปเทียนจิงเพื่อฉลองปีใหม่ ผมจึงอาสามาเป็นคนขับรถให้ลุงเจียงและป้าหวังในช่วงนี้ ! ”
หวังซิ่วเหวินหัวเราะและพูดว่า “ดีเลย ! วันนี้คุณถือเป็นแขกของเราแล้ว ! เข้าไปทำให้ร่างกายอุบอุ่นในบ้านเถอะ อาหารคงจะพร้อมในอีกไม่ช้า”
หวังซิ่วเหวินยิ้มและพาทุกคนไปที่ห้องหลุมไฟ
ตอนนี้ชีวิตของผู้คนในหมู่บ้านหวังเจียได้เปลี่ยนไปมาก ซึ่งพวกเขาทุกคนได้ย้ายเข้าไปอยู่บ้านใหม่แล้ว
“พี่ บ้านหลังใหม่ของพี่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างดีเลยนะ”
หลังจากนั่งลงแล้ว หวังซิ่วจวี๋ก็มองไปรอบ ๆ ตอนนี้พี่น้องของเธออยู่ดีมีสุขกันหมดแล้ว จึงทำให้เธอพอใจเป็นอย่างมาก
“ขอบคุณเสี่ยวไป๋ที่มาตั้งโรงงานและสร้างถนนในหมู่บ้านของเรา และยังสร้างบ้านใหม่ให้เราอีกด้วย” หวังซิ่วเหวินกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“นี่มันก็คือสิ่งที่เขาควรทำ ! ” เจียงไห่หยางเริ่มพูดจาวางท่าขึ้นมาอีกครั้ง
หวังซิ่วเหวินกล่าวว่า “ในโลกนี้มีใครที่เกิดมาทำเพื่อคนอื่นกันล่ะ ? ”
“แต่เพราะเสี่ยวไป๋กตัญญูต่างหาก ! ”
หลังจากถอนหายใจ เขาก็ถามว่า “ฉันได้ยินมาว่าเสี่ยวไป๋และครอบครัวของเขาไปฉลองปีใหม่ที่เทียนจิงงั้นเหรอ ? ”
หวังซิ่วจวี๋กล่าวว่า “ใช่แล้ว เขาไปตั้งแต่วันที่ 28 แล้ว ! ”
“แล้วพวกเขาจะกลับมาเมื่อไหร่ ? ”
“น่าจะมาถึงบ้านในวันที่เจ็ด”
“วันที่เจ็ด ! โอเค วันที่เจ็ดก็พอดีเลย บังเอิญว่าเราจะไปที่นู่นในวันที่แปดพอดี ! ”
“……”
ช่วงเทศกาลตรุษจีนก็จะเป็นเช่นนี้ ผู้คนมักจะมารวมตัวกันหลังจากที่ไม่ได้เจอกันมานาน
จากนั้นก็มีการทานอาหารร่วมกัน เล่นไพ่ ส่วนเด็ก ๆ ก็เล่นกันอย่างสนุกสนาน
ทำให้เศษเสี้ยวเล็ก ๆ เหล่านี้ รวมกันกลายเป็นวันแห่งความสุข
YOU MAY ALSO LIKE
