ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1231 เปิดโอกาส

ตอนที่ 1231 เปิดโอกาส

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ตอนที่ผมคุยกับลุงรอง ตอนที่ไปเจียงเฉิงเมื่อไม่กี่วันก่อน เราได้พูดคุยเกี่ยวกับการขนส่งก๊าซธรรมชาติจากถู่เฉิงมายังชิงโจว”

ถังจิงเทียนพยักหน้า

เจียงเสี่ยวไป๋เล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เขาก็สับสนเล็กน้อยว่าเจียงเสี่ยวไป๋กำลังต้องการอะไร ถึงมาเอ่ยถึงเรื่องนี้ในเวลานี้

เขาจึงกล่าวว่า “ก๊าซธรรมชาติในถู่เฉิงยังอยู่ระหว่างการตรวจสอบและยังไม่ได้รับการพัฒนาใช่ไหม ? ทำไมคุณถึงพูดเรื่องนี้ในตอนนี้ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เรื่องของก๊าซธรรมชาติในถู่เฉิงเป็นเรื่องของความมั่นใจ ผมลืมบอกคุณไปว่าในวันที่ 27 นี้ ผู้ที่มาไม่ได้มีเพียงแค่ลุงรองของผมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงผู้เชี่ยวชาญที่ผมเชิญมาจากเทียนจิงและผู้ติดตามของเขาด้วย”

ถังจิงเทียนตกใจ “ไม่น่าแปลกใจเลยที่ลุงรองของคุณมาที่นี่อย่างกะทันหัน และไปที่ถู่เฉิงหลายวัน ที่แท้เป็นเพราะมีผู้เชี่ยวชาญมาที่นี่ด้วย ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ที่จริงผู้เชี่ยวชาญและลุงรองไม่ได้รู้การมาของกันและกันเลยครับ เพียงแต่พวกเขาบังเอิญมาถึงชิงโจวในวันเดียวกันก็เท่านั้น”

ถังจิงเทียนพูดว่า “อ้อ” แต่เขาก็ดูจะไม่เชื่อสักเท่าไหร่

ในใจเขาคิดว่าตารางงานของหลินต้ากั๋วแน่นขนาดนั้น หากไม่ได้นัดหมายกันล่วงหน้า จะบังเอิญมาวันเดียวกันกับผู้เชี่ยวชาญที่มาจากเทียนจิงได้อย่างไร

แน่นอนว่าเขาทำได้แค่แอบคิดอย่างลับ ๆ

แต่เขาก็ไม่สามารถบ่นมันออกมาต่อหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ได้

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่สนใจว่าถังจิงเทียนจะคิดอย่างไร เขายังคงพูดต่อ “ครั้งล่าสุดที่ผมคุยกับลุงรอง เมื่อผมบอกว่าก๊าซธรรมชาติในถู่เฉิงจะถูกนำไปใช้ประโยชน์ นายกเทศมนตรีถัง คุณคิดว่าเขาจะพูดกับผมว่าอย่างไร ? ”

ถังจิงเทียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และพูดว่า “ฉันก็เดาไม่ได้เหมือนกัน”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม โดยไม่พยายามแก้ตัวอีกต่อไป และพูดออกมาตามตรง “สิ่งแรกที่ลุงรองพูดคือ ให้ขนส่งมันไปที่เจียงเฉิง ! ! ”

อ่า ?

ถังจิงเทียนดูเหมือนจะเข้าใจว่าเจียงเสี่ยวไป๋หมายถึงอะไร

เขาวางก้นบุหรี่ลงอย่างตื่นเต้นและพูดว่า “คุณหมายถึง ให้ฉันตามเขาไปที่เขตถู่เฉิง เพื่อให้ส่งก๊าซธรรมชาติมาที่ชิงโจวเป็นที่แรก”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เมื่อก๊าซธรรมชาติในถู่เฉิงถูกสกัดขึ้นมา จะต้องขนส่งจากภาคตะวันตกไปภาคตะวันออก เพื่อแก้ไขปัญหาการใช้ก๊าซในเจียงเฉิง”

จากนั้น ถังจิงเทียนก็เข้าใจว่าทำไมหลินต้ากั๋วถึงต้องการไปที่ถู่เฉิงเพื่อตรวจสอบเรื่องนี้ด้วยตนเอง แท้จริงแล้วไม่ใช่เพราะการเกิดขึ้นของแหล่งก๊าซธรรมชาติในถู่เฉิง แต่เป็นเพราะท่อส่งก๊าซธรรมชาติจากภูมิภาคตะวันตกสู่ตะวันออก

เขาเองก็เริ่มเข้าใจเรื่องนี้แล้ว จากนั้นเขาจึงพูดอย่างช่วยไม่ได้ “ในเมื่อลุงรองของคุณลงมือด้วยตนเองแล้ว ฉันจะสกัดกั้นเขาได้อย่างไร ! ”

เขาที่เป็นนายกเทศมนตรี แต่จะต้องไปแย่งชิงกับผู้นำระดับหลินต้ากั๋ว เห็นทีคงยากแล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “นายกเทศมนตรีถัง คุณจะคิดแบบนั้นไม่ได้ ! ”

ถังจิงเทียนกลอกตา “ถ้าฉันไม่คิดอย่างนั้น ฉันจะคิดอย่างอื่นได้อย่างไร ? ”

แค่ตำแหน่งอย่างเป็นทางการก็เทียบไม่ติดแล้ว !

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ลองคิดดู แม้ว่าก๊าซจะถูกขนส่งจากตะวันตกไปตะวันออก จากถู่เฉิงไปยังเจียงเฉิง แต่ชิงโจวก็เป็นจุดผ่านทางแรกที่ต้องผ่าน ! ”

เมื่อได้ยิน ดวงตาของถังจิงเทียนก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

ใช่ ท่อส่งก๊าซธรรมชาติที่สร้างจากถู่เฉิงถึงเจียงเฉิงจะต้องผ่านชิงโจว

ตราบใดที่พยายามไกล่เกลี่ยและต่อท่อส่งก๊าซเข้ามาในเมืองเพียงเล็กน้อย เมืองชิงโจวก็จะสามารถเชื่อมต่อก๊าซธรรมชาติได้ในไม่ช้า

ยังมีโครงการวางท่อส่งก๊าซระหว่างเจียงเฉิงและชิงโจวอีกห้าถึงหกร้อยกิโลเมตร

สำหรับโครงการขนาดใหญ่เช่นนี้ การก่อสร้างคงกินเวลานาน

ซึ่งเราไม่สามารถรอให้ท่อส่งก๊าซถูกสร้างขึ้นไปจนถึงเจียงเฉิงก่อน เพราะไม่อย่างนั้นคงต้องรอหลังจากที่เจียงเฉิงมีแหล่งจ่ายก๊าซธรรมชาติแล้ว ชิงโจวถึงจะได้รับอนุญาตให้ใช้ก๊าซธรรมชาติได้ ! !

นี่เป็นการเสียเปล่า !

ถังจิงเทียนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เสี่ยวไป๋ ตามที่คุณบอกมา ฉันต้องไปที่ถู่เฉิงจริง ๆ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “เมื่อคุณไปที่ถู่เฉิง คุณจะไปมือเปล่าไม่ได้ ! ”

ถังจิงเทียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋อย่างว่างเปล่า ก่อนจะถามด้วยความสับสน “คุณหมายถึงอะไร ? ”

“ไม่มีอะไร ! ” เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมเพิ่งได้ยินมาว่านอกจากผู้นำของมณฑลแล้ว ยังมีนายอำเภอของสิบอำเภอที่ร่ำรวยที่สุดในมณฑลได้ติดตามเขาไปที่ถู่เฉิงในครั้งนี้ด้วย”

อ่า ?

ถังจิงเทียนตะลึง

เขาไม่เห็นข่าวนี้ในประกาศจากทางมณฑลเลย

ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่บอกเขา เขาก็คงไม่รู้เรื่องนี้

“ข่าวได้รับการยืนยันแล้วเหรอ ? ” ถังจิงเทียนถาม

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ติงจวินเจี๋ยโทรมาหาผมและบอกผมด้วยตัวเอง”

หลังจากหยุดชั่วครู่ เขาก็พูดต่อ “นอกจากนี้ เพื่อนของผมคนหนึ่งก็อยู่ในรายชื่อสิบคนนี้ เขายังโทรหาผมและบอกเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ถ้างั้น เรื่องนี้คงเป็นเรื่องจริงแล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและกล่าวว่า “เนื่องจากนายอำเภอของสิบอำเภอที่ร่ำรวยที่สุดติดตามมา จึงอาจรวมถึงเจี้ยนหยางด้วย”

“นายกเทศมนตรีถัง คุณสามารถโทรถามนายอำเภอหลี่ได้ แล้วคุณจะรู้เอง”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “คุณพูดแล้ว ดังนั้นฉันจึงไม่จำเป็นต้องถามหลี่กังให้ยุ่งยาก”

หลี่กังซึ่งเคยเป็นรองนายอำเภอเจี้ยนหยางเข้ามารับตำแหน่งนายอำเภอ หลังจากที่หลินต้าเหว่ยเลื่อนตำแหน่งสูงไปอีกขั้น

ซึ่งถังจิงเทียนและหลี่กังเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ที่เคยทำงานด้วยกันมาก่อน

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ดังนั้นคุณจะไปมือเปล่าไม่ได้อย่างแน่นอน”

ถังจิงเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “เสี่ยวไป๋ ทำไมนายอำเภอทั้งสิบคนจึงต้องติดตามท่านผู้นำไปที่ถู่เฉิงด้วย”

เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว “ทั้งติงจวินเจี๋ยและเพื่อนของผมก็ไม่รู้เหตุผล แต่เพื่อนของผมเคยทำงานเป็นเลขานุการให้กับลุงรองมาสามปีแล้ว ตามที่เขาเดา ก็น่าจะให้แต่ละมณฑลช่วยสนับสนุนแผนกต่าง ๆ ในถู่เฉิง ! ”

“เพื่อนของคุณคนนั้นคือถังเสี่ยวโจวใช่ไหม” ถังจิงเทียนถาม

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “นายกเทศมนตรีถังฉลาดมาก เดาได้ทันทีว่าใครคือเพื่อนของผม”

ถังจิงเทียนยิ้ม เขาเป็นเลขานุการของหลินต้ากั๋วมาสามปีแล้ว และปัจจุบันเขายังเป็นนายอำเภออีกด้วย นอกจากถังเสี่ยวโจวแล้ว จะเป็นใครไปได้อีก ?

เขาหยิบบุหรี่ออกมาแล้วคาบไว้ในปากโดยไม่จุดไฟ ราวกับว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “คุณพูดถูก ฉันจะไปมือเปล่าไม่ได้”

เขาเหลือบมองที่เจียงเสี่ยวไป๋ แล้วพูดว่า “อย่างไรก็ตาม เมื่อลุงรองของคุณมา คุณไม่ต้องจริงจังกับมันก็ได้ ฉันจะไม่คุยเรื่องนี้กับคุณแล้ว งั้นขอตัวกลับไปเตรียมการก่อน”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ลุกขึ้นและเดินออกไปทันที

เขาคนนี้มาเร็วไปเร็วจริง ๆ

เมื่อเฉิงเสี่ยวเหว่ยเห็นเขา เขาก็ทักทายเจียงเสี่ยวไป๋ “ผู้ช่วยเจียง ผมเองก็ขอตัวก่อนนะ” พูดจบก็รีบตามไป

ในชั่วพริบตา ทั้งสองก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

เจียงเสี่ยวไป๋พูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง

ในเวลานี้ หลี่ชิงอีก็เดินเข้ามาแล้วพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง ฉันต้องขอโทษด้วย นายกเทศมนตรีถังปฏิเสธที่จะให้ฉันมารายงานคุณก่อน เขาผลีผลามเข้ามาเลย ฉันหยุดเขาไม่ได้”

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือของเขาบ่งบอกว่าเขาไม่ได้ตำหนิอะไร

เขาไม่สามารถตำหนิหลี่ชิงอีในเรื่องนี้ได้

หลี่ชิงอีถามว่า “ผู้ช่วยเจียง มีอะไรอีกไหมที่คุณอยากให้ฉันทำ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า “ไปที่สำนักงานการท่องเที่ยวและเรียนรู้เกี่ยวกับสถานการณ์การท่องเที่ยวของชิงโจว”

หลี่ชิงอีสะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง และพึมพำอยู่ในใจ : ผู้ช่วยเจียงกำลังวางแผนที่จะลงทุนในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวงั้นหรือ ?

แต่เมื่อลองคิดดู ในบรรดาสี่เขตพัฒนาเศรษฐกิจหลักก่อนหน้านี้ การออกแบบโครงการของเขตพัฒนาเศรษฐกิจภาคเหนือยังรวมไปถึงศูนย์กระจายการท่องเที่ยว ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เขาจะดำเนินการด้านนี้ !

เมื่อคิดแบบนั้นในใจ เธอจึงตอบไปว่า “เอาล่ะ ฉันจะให้ข้อมูลแก่คุณอย่างช้าที่สุดในบ่ายวันพรุ่งนี้ คงไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ไม่มีปัญหา”

หลังจากที่หลี่ชิงอีออกไป เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยิ้ม คราวนี้การมาเยี่ยมของลุงรองอาจเป็นโอกาสเปิดประตูสู่การท่องเที่ยวของชิงโจว !