ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1245 ทำเกินไปแล้ว

ตอนที่ 1245 ทำเกินไปแล้ว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนพูดคุยกันอย่างมีความสุข และในไม่ช้าก็ถึงเวลาอาหารเย็น

ที่สวนหลังบ้าน มีโต๊ะกลมสิบโต๊ะถูกตั้งไว้ และถังจิงเทียนก็ได้เชิญให้ทุกคนมานั่งลง

ทุกคนที่ไปถึงสวนหลังบ้านต่างก็ตกใจ

พวกเขาไม่ได้ตกตะลึงกับทิวทัศน์ในสวนหลังบ้าน หรือตกใจกับต้นหนานมู่สีทองต้นใหญ่ที่ในสวนหลังบ้าน

แต่พวกเขาตกใจกับกล่องเหล้าที่ถูกวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยในสวนหลังบ้านต่างหาก !

“โอ้ พระเจ้า ทำไมถึงมีเหล้าเยอะขนาดนี้ ? ”

“มันไม่เหมือนขวดเหล้าเปล่าที่กองรวมกันหลังจากดื่มเลย ! ”

“เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเหล้าที่ยังไม่ได้เปิด ! ”

“ดูให้ดี ๆ สิ มันเป็นเหล้าตัวใหม่…เหล้าเทียนเซี่ยไป๋ ! ”

“เหล้าเทียนเซี่ยไป๋ขายในราคา 999.99 หยวนเลยนะ ! ”

“ใช่แล้ว นั่นคือเหล้าตัวใหม่ ! ”

“ดูจากจำนวนแล้ว น่าจะมีหลายร้อยขวดเลยนะ ! ”

“นับง่ายมาก มันมีทั้งหมด 480 ขวด ! ”

“โอ้ เยอะมาก ! ”

“……”

หลินต้ากั๋ว, เจิงเหลียงหยู, เกาเทียนเยว่…..

เฉียวเจิ้งเหลียง, ผู้จัดการโรงงานหลิว, เซี่ยเจี้ยนจวิน..

ฉีเย่ผิง, ถังจิงเทียน, หลี่หมิงซาน…

ถังเสี่ยวโจว, จางเฉิงกัง, หลี่ฮัวหลง..

ทุกคนที่เดินเข้าไปในสวนหลังบ้านต่างตกตะลึงกับกล่องเหล้าที่ถูกจัดวางซ้อนกันไว้เป็นพะเนิน

“เอาเหล้ามาเยอะขนาดนี้เพื่ออะไร ? ”

“นี่กำลังพยายามข่มขู่พวกเราเหรอ ? ”

“เหล้าก็เหมือนกับน้ำ แค่ดื่มมัน จะกลัวทำไม ? ”

“ถูกต้อง คิดว่าจะทำให้พวกเรากลัวได้งั้นเหรอ ! ”

“……”

เมื่อเหล่าผู้นำเห็นขวดเหล้ามากมายเหล่านี้ พวกเขาไม่เพียงแค่ไม่กลัวเท่านั้น แต่ยังหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขอีกด้วย

มีเพียงถังจิงเทียนและหลี่หมิงซานเท่านั้นที่มีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดี

“เจียงเสี่ยวไป๋ นี่มันอะไรกัน ? ” ถังจิงเทียนมีลางสังหรณ์ไม่ดีอยู่ในใจ

หลี่หมิงซานกล่าวว่า “เขาหลอกขายเหล้าพวกนี้ให้เราแล้ว ! ”

ที่สนามบินในตอนเช้า เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่าการจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับที่บ้านของเขานั้นไม่มีปัญหา แต่เทศบาลชิงโจวจะต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเอง

ในเวลานั้น ถังจิงเทียนและหลี่หมิงซานตอบตกลงโดยไม่คิดเลย

พวกเขาทั้งสองคิดว่าด้วยความสามารถทางการเงินในตอนนี้ของรัฐบาลชิงโจว การให้ความบันเทิงแก่ผู้คนหลายสิบคนแค่มื้อเดียวไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

แต่พวกเขาไม่เคยคิดฝันว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะนำเหล้ามามากมายขนาดนี้

หากเป็นเหล้าธรรมดาก็คงจะไม่เป็นไร แม้แต่เหมาไถตอนนี้ก็ขึ้นราคาเป็นขวดละ 30 หยวน ถ้าจะต้องซื้อ 480 ขวด ก็เท่ากับเงินนับหมื่นหยวนเลย

แค่นั้นถังจิงเทียนและหลี่หมิงซานก็แทบกลืนน้ำลายไม่ลงแล้ว

แต่ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาตอนนี้ไม่ใช่เหล้าธรรมดาหรือเหมาไถที่มีราคาไม่กี่สิบหยวน แต่เป็นเหล้าเทียนเซี่ยไป๋ที่มีราคาขวดละ 999.99 หยวน

เหล้าหนึ่งขวด แค่อีกเจี่ยวเดียวก็มีราคาหนึ่งพันหยวนแล้ว

มันไม่ต่างจากขวดละหนึ่งพันหยวนเลย

ดังนั้น เหล้า 480 ขวดที่เอามาในวันนี้ ต่อให้กินไม่หมดก็จะต้องเอากลับไปอยู่ดี สรุปแล้วพวกเขาจะต้องจ่ายค่าเหล้าทั้งหมดที่เอามาในวันนี้

พรุ่งนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ก็จะไปเก็บเงินกับหลี่หมิงซานพร้อมกับบิลค่าเครื่องดื่มทั้งหมด 479,995.20 หยวน !

นี่ยังไม่รวมค่าอาหารอีก

ด้วยวิธีที่เจียงเสี่ยวไป๋ทำนี้ เกรงว่าอาหารมื้อนี้คงจะมีราคาแพงมาก

ไม่แน่ว่าเมื่อใบเสร็จค่าอาหารมื้อนี้มาถึงสำนักงานเทศบาลในวันพรุ่งนี้ หากไม่มีเงินครึ่งล้านก็คงไม่สามารถจ่ายได้ !

ถังจิงเทียนโกรธมาก “นี่ไม่สมเหตุสมผล เจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะรีดไถกันใช่ไหม ! ”

หลี่หมิงซานพูดด้วยสีหน้าขมขื่นว่า “นายกเทศมนตรีถัง นี่ไม่ถือเป็นการรีดไถหรอก คุณบอกเขาเองที่สนามบินในตอนเช้าว่าให้เขาเตรียมการเรื่องจัดเลี้ยงรับรอง ส่วนคุณจะเป็นคนออกเงินเอง……”

“ฉัน…” ถังจิงเทียนเปิดปากแล้วพูดคำว่า “ฉัน” แต่สุดท้ายเขาก็พูดอะไรไม่ออก

เขาจนปัญญาแล้ว ใครบอกให้เขาพูดแบบนั้นออกมา ?

เขาเป็นถึงนายกเทศมนตรีที่มีเกียรติมีศักดิ์ศรี เขาจะคืนคำได้อย่างไร ?

ไม่อย่างนั้นเจียงเสี่ยวไป๋คงจะพูดออกมาว่า : ฉันทำตามคำแนะนำของคุณนะ นายกเทศมนตรีถัง !

แค่คิด ถังจิงเทียนก็รู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากในตอนนี้

หลี่หมิงซานกล่าวว่า “เราไปคุยกับเจียงเสี่ยวไป๋ทีหลัง ขอให้เขาเอาเหล้าไปเก็บให้เหลือนิดเดียวพอ งานเลี้ยงต้อนรับจะได้จบลงเร็ว ๆ ”

ถังจิงเทียนชี้ไปที่บริกรในสวนหลังบ้าน แล้วพูดว่า “คุณไม่เคยมาทานอาหารเย็นที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋มาก่อนใช่ไหม ? ”

หลี่หมิงซานส่ายหัวแล้วพูดว่า “ฉันเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก ! ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ฉันเคยมากินข้าวที่นี่หลายครั้งแล้ว และจำนวนคนเสิร์ฟก็ไม่น้อย แต่ฉันไม่เคยเห็นพนักงานเสิร์ฟเยอะขนาดนี้มาก่อน ! ”

หลี่หมิงซานพูดด้วยความประหลาดใจ “นายกเทศมนตรีถัง คุณกำลังจะบอกอะไร ? ฉันไม่เข้าใจ แต่วันนี้เราเป็นเจ้าภาพต้อนรับแขกบ้านต่างเมือง เจียงเสี่ยวไป๋คงเห็นว่ามีคนมาเยอะ จึงให้บริกรมาช่วยเสิร์ฟ คงจะไม่เป็นไร ! ”

“ไม่เป็นไรงั้นเหรอ ? ” ถังจิงเทียนพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “เจียงเจียกรุ๊ปมีธุรกิจจัดเลี้ยงมากมาย หากว่าต้องการหาพนักงานมาเสิร์ฟจริง ๆ การจะหามาให้ได้สักร้อยกว่าคนก็แค่กระดิกนิ้วเท่านั้น”

เขาชี้ไปที่บริกร “แต่ดูสิ แม้ว่าพวกเขาจะเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่ม แต่มีกี่คนที่ดูเหมือนเป็นบริกรมืออาชีพที่ผ่านการฝึกอบรมมาแล้ว ? ”

หลี่หมิงซานมองดูสักพักแล้วพูดว่า “ใช่ ร้านอาหารภายใต้เจียงเจียงกรุ๊ป ไม่ว่าจะเป็นร้านกุ้งอบน้ำมันหรือร้านหม้อไฟ พนักงานเสิร์ฟในร้านต่างก็ได้มีการฝึกอบรมมาแล้วทั้งนั้น ในบรรดาพนักงานเสิร์ฟเหล่านี้ มีไม่กี่คนที่ดูเป็นมืออาชีพ ที่เหลือดูจะทำงานเก้กัง ไม่เป็นมืออาชีพเอาซะเลย”

“แต่นี่มันหมายความว่าอย่างไร ? ”

หลี่หมิงซานยังคงไม่เข้าใจและถามออกมาด้วยความสงสัย

ถังจิงเทียนถอนหายใจและพูดว่า “เหล่าหลี่ คุณไม่ควรให้เจียงเสี่ยวไป๋จัดการทั้งหมดแบบนี้ ฉันไม่รู้ว่าเขาสร้างความเสียหายไปมากแค่ไหนแล้ว ! ”

“ฮ่าฮ่า……”

ทันใดนั้น ก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้น “นายกเทศมนตรีถัง มันไม่ดีเลยนะครับที่จะพูดจาใส่ร้ายคนอื่นลับหลังแบบนี้ ! ”

ถังจิงเทียนและหลี่หมิงซานหันกลับมาพร้อมกัน

ก่อนที่ทั้งสองจะเห็นเจียงเสี่ยวไป๋เดินมาด้วยรอยยิ้ม

ถังจิงเทียนพูดอย่างไม่พอใจว่า “ฉันกำลังพูดความจริง แม้จะต่อหน้าคุณ ฉันก็ยังจะพูดแบบนี้ เรา…คือผู้เสียหาย ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ถามอย่างเมินเฉย “นายกเทศมนตรีถัง คุณต้องอธิบายให้ผมฟังให้ชัดเจนว่าผมทำให้คุณเสียหายอย่างไร ? ”

“ถ้าคุณไม่อธิบายให้ชัดเจน ผมจะขอเรียกค่าชดเชยที่คุณทำให้ชื่อเสียงของผมเสียหาย ! ”

ถังจิงเทียน กล่าวว่า “อย่าคิดว่าฉันจะไม่เห็นมัน คนที่มาเป็นบริกรเหล่านั้นคือคนที่คุณเรียกให้มาดื่มเหล้ากับแขก ! ”

“โอ้ ! ” เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะออกมา ยกนิ้วโป้งขึ้นแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “นายกเทศมนตรีถังเก่งมากที่มองออก ! ”

ให้มาช่วยดื่มเหล้า !

คราวนี้หลี่หมิงซานเข้าใจแล้ว

ถ้าพาพวกเขามาด้วย ก็แสดงว่าจะต้องเชิญมาดื่มไม่ใช่เหรอ ?

เหล้าเทียนเซี่ยไป๋ขวดหนึ่งมีราคา 999.99 หยวนเลยนะ

ด้วยพนักงานเสิร์ฟหลายสิบคน หากพวกเขาดื่มคนละขวดก็เท่ากับเปิดไปได้หลายสิบขวด คิดเป็นเงินก็หลักหลายหมื่นหยวน !

หลี่หมิงซานเข้าใจแล้วในตอนนี้ และพูดด้วยความโกรธว่า “รัฐบาลของเรามีคนมากมาย ทำไมคุณถึงยังพาคนมากับคุณมากมายขนาดนี้ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “แน่นอนว่าต้องเอามาดื่มเป็นเพื่อนผู้นำสิครับ ! ”

หลังจากพูดจบ เขาก็พูดอย่างภาคภูมิใจ “คุณไม่รู้ว่าคนที่ผมเลือกมายี่สิบคนจากคนเป็นหมื่นในบริษัท พวกเขาต่างก็เป็นคนที่ดื่มเก่งทั้งนั้น พวกเขามีความสามารถในการดื่มได้เยอะกว่าคนทั่วไป แค่คนเดียวก็สามารถดื่มได้เป็นลิตรสองลิตรแล้ว”

ถังจิงเทียนและหลี่หมิงซานต่างก็อ้าปากค้างเมื่อได้ยินแบบนี้

แต่ไม่คิดเลยว่าเรื่องนี้จะยังไม่จบ

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวต่อ “ซึ่งหากใครสามารถดื่มได้เยอะ ผมก็จะให้รางวัลพวกเขาอีกที”

ถังจิงเทียนและหลี่หมิงซานมองหน้ากัน จากนั้นหลี่หมิงซานก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณจะให้รางวัลอะไรกับพวกเขา ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า: “ก่อนมาที่นี่ ผมได้บอกพวกเขาว่าหากใครดื่มหมดขวดก็จะได้ 100 หยวน สองขวดก็ 200 หยวน สามขวดก็ 300 หยวน สรุปแล้วพวกเขาจะได้รางวัลขวดละ 100 หยวน ! ”

ถังจิงเทียนโกรธมาก “เจียงเสี่ยวไป๋ คุณทำเกินไปแล้ว ! ”