ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1272 ค่าคิดชื่อยี่ห้อ

ตอนที่ 1272 ค่าคิดชื่อยี่ห้อ

ทุกคนในรถพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง

ผู้นำกล่าวออกมาว่า “เหล้าของเจี้ยนหยางมีครึ่งโลก” ดังนั้นเขาจึงจะใช้คำว่า “ป้านเซียเทียน ที่แปลว่าครึ่งโลก” เป็นชื่อของเหล้าชนิดใหม่

นี่หมายความว่าคุณไม่กลัวคำเยินยอเลยใช่ไหม ?

หรือว่านี่คือการตอบสนองคำเยินยอของผู้นำกันแน่ ?

หลินต้ากั๋วอดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีความสุขหลังจากได้ยินแบบนี้ เขาโบกมือแล้วพูดว่า “ฉันแค่พูดเล่น ใครจะไปคิดว่าจะเอาไปสร้างชื่อแบรนด์ของเหล้าได้ด้วย ! ”

หลี่กังกล่าวว่า “แน่นอน เราสามารถทำได้ ! ”

“ผู้นำกล่าวว่าเหล้าเจี้ยนหยางมีมากถึงครึ่งหนึ่งของโลก ซึ่งเป็นความหมายที่ดี คงจะน่าเสียดายถ้าไม่ได้เอาคำที่มีความหมายดี ๆ แบบนี้ไปสร้างแบรนด์เหล้า ! ”

เกาเทียนเยว่อดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดว่า “นายอำเภอหลี่ ไหนคุณลองบอกความสำคัญของเรื่องนี้มาสิ แล้วฉันจะเป็นคนช่วยตัดสินเองว่าผ่านหรือไม่ผ่าน”

เมื่อเกาเทียนเยว่พูดแบบนี้ คนอื่นในรถก็พูดด้วย

“ใช่ นายอำเภอหลี่ ไหนลองบอกเรามาสิ ! ”

“ใช่ ฉันก็ตั้งตารอฟังสิ่งที่คุณจะพูดมานานแล้วเหมือนกัน ? ไหนลองพูดความคิดของคุณมาสิ ! ”

“พูดออกมาเลย ไม่เพียงแต่รัฐมนตรีเกาจะช่วยตัดสินให้เท่านั้น แต่เรายังจะช่วยตัดสินให้ด้วย ! ”

“ถ้าหากว่ามันดีจริง ก็สามารถใช้ชื่อนี้ได้ ! ”

“รีบพูดมาสิ ! ”

“……”

หลี่กังฟังคำพูดของทุกคนและพูดออกมาช้า ๆ ว่า “ก่อนอื่น คำพูดของผู้นำนั้นมีความหมายมาก เขาบอกว่าเหล้าเจี้ยนหยางนั้นมีมากถึงครึ่งโลก นั่นก็แสดงว่าเขาหมายถึงแบรนด์เหล้าที่ผลิตในเจี้ยนหยางของเรามีมายมายอย่างที่ผู้นำหลายคนได้เห็นมันด้วยตาของตัวเองแล้ว ดังนั้นคำที่ผู้นำกล่าวออกมา จึงถือว่าเป็นคำที่มีความหมายสำหรับเรามาก”

เกาเทียนเยว่กล่าวว่า “คุณไม่จำเป็นต้องพูดแบบนี้ เราทุกคนสามารถเข้าใจความหมายนั้นได้”

หลี่กังกล่าวว่า “รัฐมนตรีเกา เมื่อคุณได้ยินประโยคนี้ คุณอาจคิดแค่ว่ามันเป็นข้อเท็จจริงและไม่มีความรู้สึกอื่นใด แต่ในฐานะนายอำเภอเจี้ยนหยาง มันรู้สึกแตกต่างออกไป สิ่งที่ฉันได้ยินคือคำเยินยอจากผู้นำที่มีต่อเจี้ยนหยางของเรา ! ”

เกาเทียนเยว่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและพูดว่า “คุณช่างน่ายกย่องจริง ๆ คุณไม่อวดตัวเลย ! ”

หลินต้ากั๋วโบกมือแล้วพูดว่า “ฉันก็แค่พูดไปตามความเป็นจริงที่ฉันเห็นเท่านั้น ฉันไม่ได้เยินยอคุณ พวกคุณเองก็พยายามต่อไปล่ะ ! ”

หลี่กังมีความสุขมากหลังจากได้ยินแบบนี้ และหลังจากกล่าวขอบคุณเขาแล้ว เขาก็พูดต่อ “ผู้นำบอกว่า เหล้าเจี้ยนหยางมีครึ่งโลก ซึ่งเป็นการยืนยันถึงผลงานที่เราทำออกมา แต่ฉันคิดว่ามันเป็นกำลังใจและเป็นแรงผลักดันให้ทีมผู้นำในเจี้ยนหยางของเราทำงานให้หนักมากยิ่งขึ้น”

เมื่อเขาพูดแบบนี้ หลายคนก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

หลี่กังกล่าวต่อว่า “ตอนนี้ แม้ว่าจะมีเหล้าหลายยี่ห้อจะผลิตในเจี้ยนหยาง แต่ทั้งหมดก็ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วที่งานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ที่เทียนจิง และเปิดตลาดไปทั่วประเทศได้อย่างรวดเร็ว”

“อย่างไรก็ตาม แต่ละมณฑลในประเทศมีเหล้าประวัติศาสตร์เป็นของตัวเองที่หยั่งรากลึกในหมู่มวลชน กล่าวคือพวกเขามีฐานลูกค้าของตัวเอง”

“ดังนั้นจำนวนแบรนด์เหล้าในเจี้ยนหยางอาจคิดเป็นประมาณครึ่งหนึ่งของจำนวนแบรนด์เหล้าจากทั่วประเทศ แต่ปริมาณการขายรวมของเหล้าหลายยี่ห้อในเจี้ยนหยางไม่ได้คิดเป็นสัดส่วนที่มากของตลาดระดับชาติ มันยังห่างไกลจากคำว่า ‘ครึ่งโลก’ ”

“ต่อไป ทีมงานในเจี้ยนหยางของเราจะตั้งคำว่า ‘ครึ่งโลก’ นี้เป็นเป้าหมาย และมุ่งมั่นที่จะครอบครองตลาดเหล้าในประเทศให้ได้ ! ”

ในรถเกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะหนึ่ง

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เสียงปรบมืออย่างกระตือรือร้นก็ดังขึ้นมา

“นายอำเภอหลี่ คุณกล้าหาญมากจริง ๆ ”

“นายอำเภอหลี่ ฉันชื่นชมความกล้าหาญของคุณ ! ”

“ใช่ มันเป็นความบ้าดีเดือดจริง ๆ ที่จะแข่งขันกับทั่วทั้งประเทศด้วยเหล้าที่ผลิตในเขตเดียว ! ”

“นายอำเภอหลี่ เหล้าในเขตของคุณนั้นดีจริง ๆ ฉันหวังว่าความมุ่งมั่นของคุณจะกลายเป็นเรื่องจริงในที่สุด หวังว่าคุณจะประสบความสำเร็จ ! ”

“นายอำเภอหลี่ ฉันรับปากว่าอำเภอของเราจะสนับสนุนการขายเหล้าของเจี้ยนหยางอย่างแข็งขันในอนาคต”

“แม้ว่าจะไม่ใช่เหล้าของอำเภอของเรา แต่เจี้ยนหยางก็เป็นอำเภอหนึ่งของภูมิภาคจีนตอนกลางของเราเหมือนกัน ฉันก็จะสนับสนุนอีกแรง เพราะถ้าเจี้ยนหยางประสบความสำเร็จ มันก็ถือเป็นความภาคภูมิใจของพวกเรา ! ”

“นายอำเภอหลี่ ลงมือทำให้เต็มที่ ! ”

“นายอำเภอหลี่ ฉันก็จะสนับสนุนคุณเหมือนกัน ลุยเลย”

“นายอำเภอหลี่…”

“……”

เมื่อฟังเสียงสนับสนุนเหล่านี้ หลี่กังก็รู้สึกมีความสุขมาก คนเหล่านี้ล้วนแต่มีตำแหน่งเป็นผู้นำระดับมณฑลหรือผู้นำของอำเภอต่าง ๆ ทั้งนั้น !

ด้วยการสนับสนุนอันแข็งแกร่งของพวกเขา เหล้าของเจี้ยนหยางจะต้องพัฒนาได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้นแน่นอน

“ขอบคุณทุกคน ! ”

“ด้วยการสนับสนุนที่แข็งแกร่งของพวกคุณ เหล้าเจี้ยนหยางของเราจะต้องบรรลุเป้าหมายทางการตลาดและครอบครอบครึ่งโลกได้อย่างแน่นอน ! ”

หลังจากพูดจบ เขาก็พูดกับหลินต้ากั๋วอีกครั้ง “ท่านผู้นำ เห็นไหมว่าด้วยแผนงานและความต้องการของคุณ มันทำให้เป้าหมายของเราชัดเจนยิ่งขึ้น”

หลินต้ากั๋วยิ้มและพูดว่า “ดี คุณเป็นคนที่ไม่กลัวคำเยินยอจริง ๆ ! ”

เกาเทียนเยว่กล่าวว่า “ม้าที่วิ่งเร็วคือม้าที่ดี ! นายอำเภอหลี่ ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณจะสามารถทำให้เหล้าของเจี้ยนหยางครอบครองครึ่งหนึ่งของตลาดให้ได้”

“ในฐานะบุคคลที่รับผิดชอบด้านการประชาสัมพันธ์ ฉันจะประชาสัมพันธ์เหล้าเจี้ยนหยางของคุณให้มากขึ้นในอนาคต และให้ความช่วยเหลือคุณอย่างแน่นอน ! ”

หลี่กังดีใจมาก เขารีบพูดอย่างรวดเร็วว่า “ขอบคุณมากรัฐมนตรีเกา ! ”

เกาเทียนเยว่โบกมือ เขายิ้มแล้วพูดกับหลินต้ากั๋ว “ถ้าอย่างนั้น… แบบนี้คุณจะให้พวกเขาใช้คำว่าครึ่งโลก มาเป็นชื่อยี่ห้อเหล้าอยู่ไหม ? ”

หลินต้ากั๋วยิ้มและพูดว่า “หากพวกเขาเต็มใจทำก็ทำเลย ! ”

หลังจากที่เขาพูดแบบนี้ ชื่อของหล้ายี่ห้อใหม่ “ป้านเทียนเซี่ย” ก็ได้ถูกตัดสินใจแล้ว

เจิงเหลียงหยูกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “นายอำเภอหลี่ ขนาดช่างประดิษฐ์ตัวอักษรยังต้องจ่ายค่าเขียนจารึก เลขาหลินได้ตั้งชื่อแบรนด์เหล้านี้ให้เป็นแบรนด์เหล้าประจำอำเภอของคุณแล้ว ดังนั้นคุณจึงต้องเสียค่าธรรมเนียมในการคิดชื่อยี่ห้อเหล้านี้ด้วย”

หลี่กังพูดขึ้นมาทันที “แน่นอน ! ผมจะจ่ายให้แน่นอน ! ”

หลินต้ากั๋วยิ้มและพูดว่า “งั้นอย่าลืมเอาเหล้าป้านเทียนเซี่ยนี้มาให้ฉันสองขวดด้วย ! ”

เจิงเหลียงหยูยิ้มแล้วพูดว่า “สองขวดไม่พอหรอก อย่างน้อยฉันก็ต้องขอแบ่งไปสักสองขวดด้วย ! ”

เกาเทียนเยว่กล่าวว่า “งั้นฉันก็อยากได้สักสองขวดเหมือนกัน ! ”

หวังเว่ยตงหัวเราะออกมา และพูดว่า “ถ้าเป็นแบบนี้ ก็อย่าลืมเอามาให้ฉันสองขวดนะ ! ”

ในรถมีเพียงสามคนเท่านั้นที่กล้าคุยกับหลินต้ากั๋วแบบนี้ ตำแหน่งของคนอื่นต่ำเกินไป ดังนั้นจึงไม่มีใครพูดต่อ

หลินต้ากั๋วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “แค่นี้ก็เกินหนึ่งกล่องแล้ว หลังจากเหล้าป้านเทียนเซี่ยถูกผลิตออกมาแล้ว อย่าลืมเอามาให้ฉันสองกล่องก็แล้วกัน ! ”

“ไม่มีปัญหาครับ ! ” หลี่กังตอบตกลง “เมื่อเหล้ายี่ห้อนี้ผลิตออกมา ผมจะส่งไปให้คุณก่อนเป็นคนแรก ! ”

หลินต้ากั๋วโบกมือ “คุณไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้น แค่เอาใส่รถไปที่เจียงเฉิง ฉันจะให้เสี่ยวติงไปรับเอง ! ”

หลี่กังตอบตกลงด้วยรอยยิ้ม

หลังจากพูดจบ เขาก็พูดเสียงดังกับทุกคนในรถ “พวกคุณทุกคนได้ยินมากับหูของคุณเองว่าผู้นำตั้งชื่อเหล้าเจี้ยนหยางของเราว่าป้านเทียนเซี่ย พวกคุณทุกคนช่วยเป็นพยานด้วย หลังจากที่เราผลิตป้านเทียนเซี่ยออกมาแล้ว ฉันจะส่งไปให้พวกคุณทุกคน คนละสองขวด ! ”

คำพูดนี้ได้รับเสียงเชียร์ทันที

“นายอำเภอหลี่ ขอบคุณมาก ! ”

“นายอำเภอหลี่ คุณต้องรักษาคำพูดด้วยนะ ! ”

“ทุกคนก็ได้ยินแล้ว หากเขาผิดคำพูด เราจะมาทวงถึงที่แน่นอน ! ”

“ถูกต้อง ลูกผู้ชายต้องพูดคำไหนคำนั้น ! ”

“เราทุกคนกำลังรออยู่ ! ”

“……”

มีเสียงหัวเราะดังขึ้นมาในรถ และท้องฟ้าข้างนอกรถก็เริ่มมืดลงเรื่อย ๆ แสงไฟของรถบัสส่องผ่านทะลุความมืดมิดออกไป และแล่นไปตามถนนยางมะตอยที่เป็นทางตรง

ในไม่ช้า ทุกคนในรถก็เห็นแสงไฟสว่างจ้าในหุบเขาข้างหน้า

ใกล้จะมาถึงหมู่บ้านต้าชิ่งแล้ว !