ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1309 มันไม่ได้มีความหมายเดียวกันหรือ ?
ตอนที่ 1309 มันไม่ได้มีความหมายเดียวกันหรือ ?
หญิงวัยกลางคนพูดว่า “มันก็หมายถึงการขุดเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ! ”
เฒ่าหูกล่าวว่า “ใช่ แล้วความหมายมันต่างกันอย่างไร ? ”
หญิงวัยกลางคนพูดว่า “ใช่ ความหมายของมันคือการขุด ไม่เหมือนกันตรงไหน ! ”
เมื่อครู่ หลี่หมิงซานและเหรินฉางเซี่ยมุ่งความสนใจไปที่เรื่องการล่าสัตว์เท่านั้น จึงไม่ได้ใส่ใจกับการสนทนาระหว่างเจียงเสี่ยวไป๋และเฒ่าหูเลย
หลี่หมิงซานจึงถามด้วยความประหลาดใจว่า “พวกคุณพูดถึงการขุดหาอะไรกัน ? ”
เฒ่าหูชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ และพูดด้วยความโกรธ “ก็ไอ้เด็กคนนี้ต้องการขุดสมบัติในภูเขาของเรา ! ”
ได้ยินแบบนั้น หลี่หมิงซานก็ประหลาดใจและถามว่า “ผู้ช่วยเจียง มีสมบัติอะไรอยู่บนภูเขาลูกนี้ มันเป็นก๊าซธรรมชาติหรือว่าแร่ ? ”
การพัฒนาก๊าซธรรมชาติในถู่เฉิงเกิดจากการค้นพบแหล่งสะสมก๊าซธรรมชาติใต้ดินของเจียงเสี่ยวไป๋
นอกจากนี้ เขาไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับการสร้างแหล่งท่องเที่ยวที่เจียงเสี่ยวไป๋กำลังพูดถึง
เฒ่าหูยังกล่าวว่าเจียงเสี่ยวไป๋ต้องการขุดสมบัติในภูเขา ซึ่งทำให้เขาคิดขึ้นมาว่าอาจมีเหมืองอยู่ใต้ภูเขาลูกนี้
และมันก็ดูจะสมเหตุสมผลมากด้วย !
เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยความโกรธว่า “รองนายกเทศมนตรีหลี่ คุณคิดว่าบนเขาลูกนี้จะมีเหมืองอะไรได้อีก ? ”
หลี่หมิงซานกล่าวว่า “ฉันจะไปรู้ได้อย่างไร ถึงถามคุณอยู่นี่ไง ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋ชี้ไปที่เหอซานแล้วพูดว่า “ถ้ามีสมบัติอยู่บนนี้ ผมจะพาผู้อำนวยการเหอมาที่นี่ด้วยทำไม ? ”
“ผมพาเขามาที่นี่เพื่อมาดูทรัพยากรการท่องเที่ยว ! ”
“เมื่อคืน ผมก็ได้บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ ? ”
หลี่หมิงซานอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวัง และถามออกมาด้วยน้ำเสียงหดหู่ว่า “จริงเหรอ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋กลอกตามองมาที่เขา
หลี่หมิงซานถอนหายใจ และพูดกับหญิงวัยกลางคนและเฒ่าหูว่า “พวกคุณสองคนคงจะได้ยินแล้ว” เขาชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ “ฉันถามเขาเมื่อกี้แล้วใช่ไหม เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อขุดสมบัติในภูเขาของคุณ”
เฒ่าหูตะคอกกลับ “ก็พวกคุณเป็นพวกเดียวกัน จะมาหลอกให้เราเชื่อ แล้วแอบไปขุดมันในขณะที่เราไม่ได้สนใจอย่างไรล่ะ ! ”
หญิงวัยกลางคนกล่าวว่า “พวกเราเป็นคนบ้านป่าก็จริง แต่ก็หลอกกันไม่ได้ง่าย ๆ นะ ! ”
ขณะที่เธอพูด เธอก็ตะโกนออกมาว่า “ชาวบ้านคนไหนที่ได้ยินเสียงนี้รีบออกมาเร็ว ๆ เข้า ! ”
หลายคนที่ทำงานในทุ่งนาโดยรอบต่างสงสัยเกี่ยวกับเจียงเสี่ยวไป๋และพรรคพวกของเขา พวกเขาจึงชะเง้อคอมองอยู่บ่อยครั้ง
ในเวลานี้ เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงตะโกนของหญิงวัยกลางคน พวกเขาก็ทิ้งข้าวของและรีบวิ่งเข้ามาทันที
“อิงหวาจื่อ มีอะไรเหรอ ? ”
“ป้ารอง เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า ? ”
“เฒ่าหู เกิดอะไรขึ้น ? ”
“ลุงสาม…”
“……”
หญิงวัยกลางคนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นออกมาสั้น ๆ และชาวบ้านหลายสิบคนที่เพิ่งเดินเข้ามาก็เริ่มโกรธขึ้นมาทันที
“ตอนแรกก็คิดว่าพวกคุณเป็นใคร ที่แท้ก็เป็นโจรนี่เอง ! ”
“ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ไม่มีทางที่คุณจะหลอกคนที่นี่ได้หรอก”
“ออกไปจากที่นี่ ไม่งั้นเราจะไม่สุภาพอีก ! ”
“คนโกหก ออกไปจากภูเขานี้ ! ”
“……”
หลี่หมิงซานพูดอย่างรวดเร็ว “สหาย พวกเราไม่ใช่คนโกหก”
เฒ่าหูกล่าวว่า “แล้วพวกคุณเป็นใคร ? ”
หลี่หมิงซานกล่าวว่า “ฉันคือหลี่หมิงซาน รองนายกเทศมนตรีของเมืองชิงโจว ! ”
เขาชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ “ส่วนผู้ชายคนนี้คือผู้ช่วยเจียง จากเจียงเจียกรุ๊ป ! ”
จากนั้น เขาก็ชี้ไปที่หลินเจียอิน, เหอซาน, เฟ่ยถูจือ และคนอื่น “นี่คือประธานเจียงเจียกรุ๊ป คนนี้ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยว คนนี้ผู้อำนวยการสำนักงานป่าไม้…”
เฒ่าหูส่ายหัว “ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน ! ”
หญิงวัยกลางคนยังพูดอีกว่า “ฉันก็ไม่รู้จัก ! ”
เช่นเดียวกับชาวบ้านคนอื่น
“แต่ท่าทางดูเหมือนเจ้าหน้าที่จริง ๆ ! ”
“ใครจะรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก ? ”
“สำนักงานป่าไม้คืออะไร”
“ในเมืองของเรามีเพียงสถานีป่าไม้เท่านั้น และฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับสำนักงานป่าไม้มาก่อนเลย ! ”
“ไหนจะมีประธานอะไรอีกก็ไม่รู้ แค่ฟังก็ปวดหัวแล้ว ! ”
“แล้วบริษัทเจียง ๆ อะไรนั่น คือตระกูลเจียงจากที่ไหน ? ”
“ในวิหารใหญ่ก็มีคนแซ่เจียงไม่มากนัก ! ”
“……”
หลี่หมิงซาน, เหอซาน, เฟ่ยถูจือ และคนอื่น รวมถึงเจียงเสี่ยวไป๋ต่างก็ตกตะลึงไปเล็กน้อยเช่นกัน ชาวบ้านเหล่านี้ไม่ติดต่อกับโลกภายนอกมานานแค่ไหนแล้ว ?
ไม่น่าเชื่อเลยว่าพวกเขาจะไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเจียงเจียกรุ๊ปมาก่อนเลยด้วยซ้ำ
เกือบทุกคนคิดว่าเจียงเจียกรุ๊ปไม่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางของผู้คน และคิดว่าเป็นเพียงบริษัทกระจอกงอกง่อย
แต่อันที่จริงแล้ว ผลิตภัณฑ์ของเจียงเจียกรุ๊ปได้ครอบคลุมทุกด้านของชีวิตผู้คน ตั้งแต่อาหาร ของใช้ การเดินทาง…
วันนี้ ในที่สุดพวกเขาก็ได้พบกับคนที่ไม่รู้จักเจียงเจียกรุ๊ป
ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้เกี่ยวกับเจียงเจียกรุ๊ป แต่บางคนก็ใช้ไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งที่เจียงเจียกรุ๊ปเป็นผู้ผลิต
ในเวลานี้ เจียงไห่หยางยืนขึ้นและเดินไปพูดกับหญิงวัยกลางคนและเฒ่าหูว่า “คุณสองคน ฟังฉันนะ”
เฒ่าหูเห็นว่าเขาแก่กว่าตัวเอง จึงถามว่า “แล้วคุณเป็นใครอีก ? ”
เจียงไห่หยางชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ แล้วพูดว่า “ฉันเองก็เป็นคนบ้านนอก และเป็นเกษตรกรเหมือนพวกคุณ ! ”
“ฉันมาจากเจียงวาน ! ”
“ชื่อเจียงไห่หยาง ! ”
จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “ฉันเป็นพ่อของเขาเอง ! ”
“เมื่อกี้คุณบอกว่าคนบ้านป่าอย่างพวกคุณไม่ได้หลอกกันง่าย ๆ แน่นอน พวกเราคนบ้านนอกก็เกลียดคนโกหกที่สุด ! ”
ชาวบ้านทุกคนหันไปมองเจียงไห่หยางเป็นตาเดียว
หลังจากนั้นไม่นาน เฒ่าหูก็ชี้ไปที่เจียงไห่หยาง เม้มริมฝีปากและพูดเยาะเย้ย “ดูสิ เขาบอกว่าเขาเป็นคนบ้านนอก ! ”
จากนั้นชาวบ้านทุกคนก็หัวเราะเยาะออกมา
“เขาบอกเป็นเกษตรกร แต่ดูทั้งการแต่งตัวของเขาสิ เขาดูเหมือนเกษตรกรตรงไหนบ้าง ? ”
“เสื้อผ้าสะอาดสะอ้านขนาดนั้น เขาดูเหมือนชาวนาชาวเขาอย่างพวกเราตรงไหน ? ”
“ขนาดใบหน้ายังไม่เห็นดำคล้ำเหมือนพวกเราเลย ? ”
“ฉันจะเชื่อถ้าเขาบอกว่าเขาเป็นคนร่ำรวย ! ”
“ใช่ ฉันไม่เคยเห็นชาวนาแบบนี้มาก่อน ! ”
“เขาคงคิดว่าการที่เขามาบอกว่าเป็นเกษตรกรเหมือนกัน จะทำให้เราเชื่อที่เขาพูดสินะ ! ”
“……”
YOU MAY ALSO LIKE
![จอมมารแค่อยากเป็นคนดี [反派少爷只想过佛系生活]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/10/dsa5d15sa1ds-75x106.jpeg)
