ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1348 ให้เสี่ยวไป๋บอกแทน

ตอนที่ 1348 ให้เสี่ยวไป๋บอกแทน

ถังจิงเทียนถามแบบนี้ออกมา ซึ่งหมายความว่าเขาอยากจะให้เปิดถนนนักชิมในเวลานี้ เพื่อที่หลินต้าจ้าวจะได้รู้สึกประทับใจกับชิงโจวมากยิ่งขึ้น

เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจเรื่องนี้ดี

แต่เนื่องจากเขาออกไปข้างนอกมานานกว่าสิบวันในช่วงเวลาที่ผ่านมา และไม่ทราบความคืบหน้าของการปรับปรุงถนนนักชิม เขาคิดถึงเรื่องนี้และพูดว่า “เมื่อผมกลับไปที่บริษัท ผมจะถามเกี่ยวกับความคืบหน้าของสถานที่ หากเป็นไปได้ เราก็สามารถดำเนินการเปิดได้ทันที”

“ถือเป็นวิธีที่ดี ! ” ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ถ้าไม่มีถนนนักชิมในชิงโจว แม้ว่าตอนนี้จะมีร้านอาหารมากมายในชิงโจว แต่เราก็ไม่ได้แสดงเอกลักษณ์ของเราออกมาให้พวกเขาเห็นได้ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน เขาพูดว่า “ใช่ แต่ตอนนี้ผมยังไม่รู้สถานการณ์ จนกว่าจะกลับไปที่บริษัท”

แต่เมื่อลองคิดดู ถนนนักชิมก็เริ่มมีการปรับปรุงมาสักระยะแล้ว ถ้านับเวลาดู ตอนนี้ก็น่าจะใกล้เปิดได้แล้ว

ถึงแม้ว่าจะยังมีร้านอาหารมาเปิดไม่เต็มถนน แต่ก็สามารถเปิดได้

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “เรื่องถนนนักชิมก็ได้รับการตัดสินใจแล้ว ต่อไปก็ต้องมาสรุปเรื่องอื่นต่อ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมคิดว่าลุงใหญ่คงจะไปดูโรงงานที่มีอยู่ในตอนนี้ แต่ไม่น่าใช่จุดสำคัญ ซึ่งผมจะเตรียมการเอง แต่ผมคิดว่าเขาน่าจะอยากไปดูที่เจี้ยนหยาง”

ถังจิงเทียนพยักหน้า ท้ายที่สุดเจี้ยนหยางก็เป็นบ้านเกิดของหลินต้าจ้าวเหมือนกัน ตอนนี้เขามาถึงชิงโจวแล้ว แน่นอนว่าจะต้องไปที่เจี้ยนหยางด้วย

นอกจากนี้ ปัจจุบันอุตสาหกรรมของเจียงเจียกรุ๊ปก็อยู่ในเจี้ยนหยางเป็นส่วนใหญ่ เช่น นิคมอุตสาหกรรมของเจี้ยนหยาง, โรงกลั่นเหล้าของเจี้ยนหยาง และหมู่บ้านต้าชิ่งซึ่งเป็นฐานการผลิตไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งที่ผูกขาดตลาดระดับชาติ ย่านเหล่านี้ล้วนเป็นย่านที่พวกผู้นำให้ความสนใจทั้งนั้น

จึงเป็นเหตุผลที่หลินต้าจ้าวอาจไปที่เจี้ยนหยาง

นอกจากนี้ ถังจิงเทียนก็มาจากเจี้ยนหยางเหมือนกัน

ถังจิงเทียนเองก็มีความสุข ที่อยู่บ้านเกิดเดียวกันกับหลินต้าจ้าว

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นมุมมองสาธารณะหรือส่วนตัว เขาก็หวังว่าหลินต้าจ้าวจะไปที่เจี้ยนหยางด้วย

บางทีการมาเยือนของหลินต้าจ้าวอาจนำโอกาสใหม่มาสู่เจี้ยนหยางก็เป็นได้

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ถังจิงเทียนก็พูดด้วยความตื่นเต้นว่า “เอกสารบอกว่าแผนการเดินทางเฉพาะของลุงคุณหลังจากมาถึงชิงโจวจะให้เราเป็นคนจัด ดังนั้นเราจะจัดตารางงานให้เขาไปที่เจี้ยนหยาง ในเช้าวันรุ่งขึ้นและกลับมาในช่วงเย็น จากนั้นก็ไปที่บ้านของคุณ แล้วส่งเขาไปที่สนามบินหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจทั้งสามวัน”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “อืม ไม่มีปัญหา ผมจะโทรหาพ่อตาเพื่อให้เขาได้เตรียมตัวด้วย”

ถังจิงเทียนอดไม่ได้ที่จะยิ้ม ในเจี้ยนหยางยังมีหลินต้าเหว่ย ! เขาคือน้องชายทางสายเลือดของหลินต้าจ้าว และนี่ก็เป็นประโยชน์ต่อเจี้ยนหยางมาก

เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เอาล่ะ คุณโทรหาเลขาหลินก่อนเถอะ ส่วนฉันจะโทรหาคุณอีกครั้งในตอนเย็น”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ เมื่อถังจิงเทียนบอกว่าจะโทรมาหาเขาตอนกลางคืน ดังนั้นจะต้องเป็นเรื่องส่วนตัว

ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน หลี่หมิงซานก็เคาะประตูแล้วเดินเข้ามา

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “คุณแจ้งให้พวกเขารู้หมดแล้วหรือยัง ? ”

หลี่หมิงซานพยักหน้า และพูดว่า “ทุกคนได้รับแจ้งแล้ว ! ” เขายกข้อมือขึ้นเพื่อดูเวลา แล้วพูดว่า “ยังเหลือเวลาอีก 15 นาทีที่เราจะเริ่มการประชุม”

เขาเหลือบมองทั้งสองคน แล้วถามว่า “แล้วพวกคุณหารือกันไปถึงไหนแล้ว ? ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ในขณะที่เรากำลังคุยกัน ก็พอจะกำหนดทิศทางทั่วไปออกมาได้”

เมื่อยังมีเวลา หลี่หมิงซานจึงเข้ามาคุยด้วย และทั้งสามคนก็คุยกันต่อประมาณสิบนาที

เจียงเสี่ยวไป๋เห็นว่าเวลาการประชุมของพวกเขาใกล้เข้ามาแล้ว จึงพูดว่า “ผู้นำทั้งสองกำลังจะประชุม งั้นผมขอกลับไปที่เจียงเจียกรุ๊ปก่อน แล้วค่อยโทรคุยกันอีกครั้งในตอนเย็น”

“ตกลง ! ”

ถังจิงเทียนตอบตกลงและยืนขึ้นเพื่อส่งเขากลับไป

ในไม่ช้า เจียงเสี่ยวไป๋ก็กลับมาที่เจียงเจียกรุ๊ป

ในเวลานี้ เจียงไห่หยาง, หวังซิ่วจวี๋ และเจียงชานยังคงรอเขาอยู่ในห้องทำงานของหลินเจียอินเช่นเดียวกับมู่เสี่ยวหวาน , หลินเจียจวิน และหลินเจียหง

เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋เข้ามา หลินเจียอินก็ถามด้วยความเป็นห่วง “ทำไมลุงรองถึงตามหาคุณ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “เพราะมีข่าวดี ! ”

ข่าวดี ?

ทุกคนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

ถ้าหากเป็นข่าวดี ทำไมถึงดูเร่งด่วนแบบนี้ ?

พวกเขาทั้งหมดยังคงกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น !

หลินเจียจวินจึงพูดด้วยความกังวลว่า “เลิกพูดจาอ้อมค้อมสักที บอกฉันมาสิ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ลุงใหญ่จะมาที่ชิงโจวในวันที่ 26 นี้แล้ว ! ”

“ลุงใหญ่กำลังจะมาที่ชิงโจวงั้นเหรอ ? ” หลินเจียจวินถามด้วยความเหลือเชื่อ

แม้แต่มู่เสี่ยวหวาน, หลินเจียหง และหลินเจียอินก็ยังตกตะลึง ไม่มีใครคิดว่าหลินต้าจ้าวจะมาที่ชิงโจวในเวลานี้

หลินเจียอินจึงรีบถามออกมาว่า “แล้วพ่อของฉันรู้ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว แล้วพูดว่า “ผมเพิ่งออกมาจากห้องทำงานของนายกเทศมนตรีถัง จึงยังไม่มีเวลาโทรหาพ่อเลย ! ”

“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะโทรไปเดี๋ยวนี้แหละ ! ” หลินเจียอินพูด แล้วหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมาโทรออกทันที

ไม่นาน สายก็เชื่อมต่อ

หลินต้าเหว่ยเป็นคนรับสาย เขาถามว่า “ไม่ทราบว่าใครโทรมา ? ”

“พ่อ นี่หนูเอง เจียอิน ! ” หลินเจียอินรีบแนะนำตัวออกมา

ขณะที่เธอกำลังจะพูดคุยเกี่ยวกับการมาของหลินต้าจ้าว เธอก็ได้ยินหลินต้าเหว่ยถามว่า “ช่วงนี้ลูกไปที่ไหนมา ทำไมพ่อติดต่อไม่ได้ ? ! ”

ที่แท้ในช่วงสิบวันที่ผ่านมา หลินต้าเหว่ยและหลิวอี้ถิงโทรไปที่เจียงวานเกือบทุกวันเพื่อดูว่าหลินเจียอินจะกลับมาเมื่อไหร่

และเมื่อพวกเขารู้ว่าลูกสาวและลูกเขยของเธอออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกเป็นเวลากว่าสิบวันแล้ว คู่สามีภรรยาก็ได้แต่ตำหนิเจียงเสี่ยวไป๋และหลินเจียอินที่เอาแต่ไปเที่ยวเล่นจนปล่อยให้เจียงอันและเจียงห่าวอยู่ที่บ้านกับพี่เลี้ยงที่จ้างมาเพียงลำพัง ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ยอมใจที่ลูกสาวและลูกเขยยอมทำใจห่างลูกน้อยได้ตั้งนานขนาดนี้

และคราวนี้ การที่เจียงเสี่ยวไป๋และหลินเจียอินออกไปข้างนอก เจียงไห่หยางและหวังซิ่วจวี๋ก็ไปด้วย

ทั้งสองคนไม่เข้าใจว่าพวกเขาเป็นปู่ย่าแบบไหนกัน

หลินต้าเหว่ยและหลิวอี้ถิงเกือบจะไปที่เจียงวานหลายครั้งเพื่อไปพาเจียงอันและเจียงห่าวมาดูแลที่เจี้ยนหยางแล้ว

เมื่อถูกพ่อของเธอตำหนิ หลินเจียอินก็หน้าจ๋อยและทำได้แค่ยอมรับผิดอย่างเงียบ ๆ

ในเวลานี้ เป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะอธิบาย เธอจึงพูดว่า “พ่อ อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนี้ตอนนี้เลยค่ะ หนูมีเรื่องสำคัญมากจะบอก ! ”

“ยังมีเรื่องสำคัญมากกว่าการออกไปเที่ยวอีกเหรอ ? ” หลินต้าเหว่ยพูดเหน็บแนมออกมา

หลินเจียอินหยุดพูดเรื่องไร้สาระ และพูดออกมาโดยตรง “พ่อคะ ลุงใหญ่กำลังจะมาที่ชิงโจว ! ”

อะไรนะ ?

ทันใดนั้น หลินต้าเหว่ยก็ตกตะลึงและถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ลูกพูดอะไร ลุงใหญ่ของลูก… กำลังจะมาที่ชิงโจวงั้นเหรอ ? ”

หลินเจียอินกล่าวว่า “ใช่ค่ะ หนูเพิ่งรู้เรื่องนี้ก็เลยโทรหาพ่อทันที ! ”

หลินต้าเหว่ยยังคงถามด้วยความไม่เชื่อ “สิ่งที่ลูกพูดเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ? ”

หลินเจียอินพูดว่า “พ่อ หนูจะโกหกเรื่องใหญ่แบบนี้ได้อย่างไร ? ”

หลินต้าเหว่ยได้ยินว่าสิ่งที่ลูกสาวของเขาพูดเป็นเรื่องจริง เขาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วถามว่า “แล้วเขาจะมาเมื่อไหร่ ? ”

หลินเจียอินตอบ “จะมาวันที่ 26 นี้ค่ะ ! ”

“ถ้าอย่างนั้นก็เป็นวันมะรืนนี้น่ะสิ ! ” หลินต้าเหว่ยพูดด้วยความตื่นเต้น “แล้วเขาตัดสินใจเกี่ยวกับแผนการเดินทางของเขาได้อย่างไร ? เขาจะมาที่เจี้ยนหยางต่อไหม ? ”

“อ่า ? ” หลินเจียอินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เธอเพียงได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋บอกว่าลุงของเธอจะมาที่ชิงโจวในวันที่ 26 ส่วนเรื่องที่หลินต้าจ้าวจะทำอะไรในชิงโจวและจะไปที่ไหนต่อนั้น เธอไม่รู้เลย เธอจึงรีบพูดว่า “หนูไม่มีเวลาถาม หนูขอถามเจียงเสี่ยวไป๋ก่อน บางทีเขาอาจจะรู้”

หลินต้าเหว่ยพูดอย่างรวดเร็วว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ส่งโทรศัพท์ให้เสี่ยวไป๋มาคุยกับพ่อด่วนเลย ! ”

หลินเจียอินรีบส่งโทรศัพท์ให้เจียงเสี่ยวไป๋ แล้วพูดว่า “คุยกับพ่อที ! ”