ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1351 มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นมากมาย

ตอนที่ 1351 มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นมากมาย

“เรื่องอะไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความประหลาดใจ

เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “โซนเสื้อผ้าใกล้จะตกแต่งเสร็จแล้ว หลิวเซียงมาหาฉันเมื่อไม่กี่วันก่อนและบอกว่าเขาวางแผนที่จะเปิดร้านเร็ว ๆ นี้”

เธอเหลือบมองที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดต่อ “สิ่งที่เขาหมายถึงคือจะเปิดพร้อมกับถนนนักชิมของเรา เพื่อที่เราจะได้ดึงดูดลูกค้าที่เดินสัญจรไปมาให้เข้ามาดู”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดสักพัก แล้วถามว่า “แล้วเขาจะเปิดวันที่ 26 ได้พร้อมกับเรางั้นเหรอ ? ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “ก็น่าจะเป็นแบบนั้นนะคะ แต่ฉันต้องยืนยันกับเขาก่อน”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและกล่าวว่า “ถ้าเป็นไปได้ ก็เปิดพร้อมกันในวันเดียวเลย นอกจากนี้ คุณยังสามารถพูดคุยกับเขาและทำบัตรกำนัลได้ ใครก็ตามที่ชื้อของในถนนนักชิมสามารถใช้บัตรกำนัลไปช้อปเสื้อผ้าได้ ในทำนองเดียวกัน ผู้ที่ชื้อเสื้อผ้า ก็สามารถใช้บัตรกำนัลไปแลกของกินบนถนนนักชิมได้เช่นกัน”

“พ่อค้าแม่ค้าไม่จำเป็นต้องออกเงินค่าบัตรกำนัลนี้ เพราะเจียงเจียกรุ๊ปของเราจะให้เงินอุดหนุนในด้านนี้เอง”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยตกใจเล็กน้อย และพูดว่า “แต่นั่นเป็นเงินจำนวนมากเลยนะคะ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ไม่สำคัญ แค่คิดว่ามันเป็นการโฆษณาที่บริษัทของเราทำขึ้น เพื่อดึงดูดให้ผู้คนมาสัญจรบนถนนนักชิม ! ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยตอบตกลง “ในเมื่อคุณพูดมาแบบนี้ ฉันจะไปบอกให้เย่กวงโต้วไปคุยกับหลิวเซียงก่อน หากตกลงกันอย่างไร ฉันจะมาบอกคุณอีกที ? ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เอาล่ะ งานที่ต้องทำก็มีเพียงเท่านี้ ถ้าไม่มีอะไรอย่างอื่น งั้นผมขอกลับบ้านก่อน ! ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณไม่ได้กลับบ้านมาสิบกว่าวันแล้ว ตอนนี้คงคิดถึงเด็กแฝดแล้วสินะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดตามความจริง “ก็ผมคิดแบบนั้นจริง ๆ ! ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น คุณรีบกลับไปเถอะค่ะ ฉันจะจัดการเรื่องพวกนี้ให้เอง”

“ขอบคุณมาก ! ” เจียงเสี่ยวไป๋กล่าว

เมิ่งเสี่ยวเป่ยยืนขึ้นและออกไป จากนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ก็ยืนขึ้นและเดินออกไปข้างนอกเหมือนกัน

“ผู้ช่วยเจียง คุณจะออกไปข้างนอกเหรอคะ ? ”

ทันทีที่เขาออกมานอกห้องทำงาน หลี่ชิงอีก็ยืนขึ้นและถามออกมา

เจียงเสี่ยวไป๋ตอบว่า “เตรียมตัวกลับบ้าน ! ”

เขาเหลือบมองหลี่ชิงอี ก่อนจะหยุดเดินและถามว่า “ทำไม? มีอะไรอีกไหม ? ”

หลี่ชิงอีคิดกับตัวเองว่า: คุณไม่มาที่บริษัทนานกว่าสิบวันแล้ว และมีเรื่องมากมายที่ต้องรายงานให้คุณทราบ

แต่เธอไม่กล้าพูดมันออกมา ดังนั้นเธอจึงพูดเพียงว่า “ฉันขอเวลาคุณสักสองสามนาทีได้ไหมคะ พอดีฉันมีเรื่องที่ต้องรายงานคุณด้วย”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณก็กลับพร้อมกับฉันแล้วค่อยคุยกันในรถ”

“ได้ค่ะ ! ” หลี่ชิงอีตอบตกลง

จางเสี่ยวชุ่นที่อยู่ด้านข้างหยิบกุญแจรถแล้วเดินไปข้างหน้า ตามด้วยเจียงเสี่ยวไป๋และหลี่ชิงอี

ไม่นาน ทั้งสามก็เข้าไปในรถ

ระหว่างทางกลับไปเจียงวาน หลี่ชิงอีก็เริ่มรายงานให้เจียงเสี่ยวไป๋ฟังทีละเรื่อง

“ผู้ช่วยเจียง ขอฉันพูดถึงเรื่องต่าง ๆ ในถู่เฉิงก่อน”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า

ในช่วงเวลานี้ เขามุ่งความสนใจไปที่การเดินป่าและสำรวจถ้ำ จนลืมไปว่าทิ้งเหล่าเฉียวไว้ในถู่เฉิง ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดเล็กน้อย

ก่อนที่หลี่ชิงอีจะได้พูด เจียงเสี่ยวไป๋ก็ถามว่า “คุณเฉียวสบายดีไหม ? ”

หลี่ชิงอีกล่าวว่า “คุณเฉียวสบายดีค่ะ เขาถามหาคุณมานานแล้ว”

หลังจากพูดอย่างนั้น เธอก็พูดอย่างลำบากใจว่า “แต่ฉันก็ไม่สามารถติดต่อคุณได้เหมือนกัน … “

“เขาถามหาฉันทำไม ! ” เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือแล้วพูดว่า “คุณเฉียวมีธุระอะไรกับฉัน ? ”

หลี่ชิงอีกล่าวว่า “อุปกรณ์การทำเหมืองก๊าซธรรมชาติที่ซื้อมาก่อนหน้านี้ได้รับการติดตั้งเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว และก๊าซในหมู่บ้านซานหัวได้ถูกปล่อยออกไปแล้ว ! ”

“เร็วมาก ! ” เจียงเสี่ยวไป๋เองก็ไม่คาดคิดกับเรื่องนี้

หลี่ชิงอีกล่าวว่า “เนื่องจากฉันไม่สามารถติดต่อคุณได้ คุณเฉียวจึงได้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับเรื่องนี้ และทางบริษัทของเราจึงได้จัดสรรเงินอีก 6 ล้านให้กับถู่เฉิง เพื่อใช้ในการสร้างท่อขนส่งก๊าซธรรมชาติ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “นี่ไม่ใช่ปัญหา เราควรจัดสรรงบประมาณให้กับที่นั่นอยู่แล้ว”

หลี่ชิงอีกล่าวว่า “คุณเฉียวบอกว่าหลังจากที่คุณกลับมา ทางที่ดีควรไปที่ถู่เฉิง เขามีเรื่องบางอย่างที่เขาต้องการจะหารือกับคุณเป็นการส่วนตัว”

เจียงเสี่ยวไป๋อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดหัว

คราวนี้เขาออกไปนานเกินไป เดิมทีเขาวางแผนที่จะอยู่บ้านอีกสองสามวันหลังจากที่เขากลับมา ใช้เวลากับเจียงอันและเจียงห่าว เขาไม่คาดคิดว่าหลินต้าจ้าวจะมาภายในสามวันนี้

เมื่อลุงใหญ่มา เขาก็ต้องติดตามลุงใหญ่ไปตลอดเวลา

เขายังคิดอยู่ว่าหลังจากที่ลุงกลับไปแล้ว เขาจะอยู่ที่บ้านประมาณสองสามวันกับลูกโดยที่ไม่ออกไปไหนเลย

แต่ไม่คาดคิดว่าคุณเฉียวต้องการพบเขา

เขาสามารถปฏิเสธคนอื่นได้ แต่เขาเป็นคนเชิญคุณเฉียวมาจากเทียนจิงด้วยตัวเอง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะปฏิเสธ

เขาถอนหายใจและพูดว่า “หลังจากที่ฉันกลับถึงบ้าน ฉันจะโทรหาคุณเฉียวก่อน ! ”

“ถ้าจะไปก็ต้องรออีกสองสามวัน ! ”

ตอนที่เขาพูดคุยกับเมิ่งเสี่ยวเป่ยก่อนหน้านี้ หลี่ชิงอีไม่อยู่ที่นั่น ดังนั้นเธอจึงไม่รู้เกี่ยวกับการมาของหลินต้าจ้าว ทำให้หลังจากที่ได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋พูด หลี่ชิงอีก็พูดอย่างรวดเร็วว่า “ฟังจากน้ำเสียงของคุณเฉียว เขาค่อนข้างดูเป็นกังวลนะคะ ! ”

จากนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็จำได้ว่าหลี่ชิงอีไม่รู้ว่าลุงของเขาจะมาที่ชิงโจว ดังนั้นเขาจึงพูดว่า “ไม่ว่าคุณเฉียวจะกังวลแค่ไหน ก็ต้องรอไปก่อน เพราะลุงใหญ่ของฉันจะมาในวันที่ 26 นี้แล้ว”

หลี่ชิงอีตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ในฐานะผู้ช่วยของเจียงเสี่ยวไป๋ เธอย่อมรู้ดีว่าลุงใหญ่ของเจียงเสี่ยวไป๋คือหลินต้าจ้าว

บุคคลสำคัญเช่นนี้กำลังจะมาที่ชิงโจว !

หลี่ชิงอีรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย แต่หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้สักพัก เธอก็พูดว่า “ผู้นำหลินมา ! ถ้าอย่างนั้นกว่าที่คุณจะไปที่ถู่เฉิงได้ ก็ต้องหลังจากที่ผู้นำหลินกลับไปแล้วเท่านั้น ! ”

“ไม่เป็นอย่างนั้นเสมอไป ! ” เจียงเสี่ยวไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “เนื่องจากก๊าซธรรมชาติได้รับการพัฒนาในถู่เฉิง ลุงใหญ่ของฉันก็อาจจะไปดูที่นั่นด้วย”

ในใจจริง ๆ ของเจียงเสี่ยวไป๋คือ เขาอยากจะให้หลินต้าจ้าวไปที่ถู่เฉิง เพราะมันไม่เพียงช่วยส่งเสริมการพัฒนาก๊าซธรรมชาติในถู่เฉิงเท่านั้น แต่ยังช่วยให้เขาได้ไปพบกับคุณเฉียวอีกด้วย เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินทางไปในภายหลังอีก

หลี่ชิงอีเข้าใจทันทีว่าเจียงเสี่ยวไป๋หมายถึงอะไร เธอพูดว่า “แผนการเดินทางของผู้นำหลินยังไม่มีกำหนดการแน่ชัดใช่ไหมคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “แผนการเดินทางมาที่ชิงโจวของลุงใหญ่ เทศบาลเมืองของเราเป็นคนวางแผนให้”

หลี่ชิงอีกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น คุณก็สามารถบอกนายกเทศมนตรีถังให้เพิ่มถู่เฉิงเข้าไปได้”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ฉันจะคุยกับนายกเทศมนตรีถังทางโทรศัพท์คืนนี้ เพื่อดูว่าจะสามารถเปลี่ยนกำหนดการได้ไหม ! ”

หลี่ชิงอีกล่าวว่า “เอาล่ะ เรื่องของคุณเฉียวเอาไว้แค่นี้ก่อนเถอะค่ะ นอกจากนี้ นายอำเภอหลัวก็ตามหาคุณเหมือนกัน ! ”

“อ้อ ! ” เจียงเสี่ยวไป๋ถาม “เขาตามหาฉันเพื่อจะถามเกี่ยวกับเรื่องก๊าซธรรมชาติด้วยไหม ? ”

หลี่ชิงอีกล่าวว่า “ไม่ค่ะ นายอำเภอหลัวตามหาคุณเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงถู่เป็นหลัก เบื้องบนได้ออกเอกสารอนุมัติแล้ว นายอำเภอหลัวกำลังรอให้คุณตัดสินใจว่าจะเริ่มก่อสร้างเมื่อไหร่”

สิ่งนี้ทำให้เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขาไม่คาดคิดว่าจะมีสิ่งต่าง ๆ เกิดขึ้นระหว่างที่เขาออกไปข้างนอกมากมายขนาดนี้

ตอนที่เขามอบหมายงานต่าง ๆ กับเมิ่งเสี่ยวเป่ยก่อนหน้านี้ ไม่เห็นเธอพูดถึงมันให้เขาฟังเลย

ในไม่ช้า เจียงเสี่ยวไป๋ก็เข้าใจว่า ไม่ใช่ว่าเมิ่งเสี่ยวเป่ยไม่อยากพูดถึงมัน แต่เธอเห็นว่าเขากระวนกระวายใจที่จะกลับบ้าน ดังนั้นเธอจึงไม่ได้พูดเรื่องนี้ออกมา

และเมิ่งเสี่ยวเป่ยก็อาจจะคิดว่าหลี่ชิงอีคงจะรายงานเรื่องเหล่านี้ ดังนั้นเธอจึงไม่พูดถึงมัน

“เอาล่ะ ! ” เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ และพูดว่า “เมื่อฉันกลับถึงบ้าน ฉันจะโทรหานายอำเภอหลัวด้วย”

จากนั้น เขาก็ตัดสินใจว่าถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงถู่และถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจี้ยนควรจะสร้างขึ้นพร้อมกัน ตอนนี้ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงถู่ได้รับการอนุมัติแล้ว แต่ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจี้ยนจะได้รับการอนุมัติเมื่อไหร่