ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1377 แผนการหยุดชะงักลงทันที

ตอนที่ 1377 แผนการหยุดชะงักลงทันที

เมื่อรถของเจียงเสี่ยวไป๋ออกจากสนามบิน

“คุณปู่ ทำไมถึงอยากมาที่ชิงโจวด้วยล่ะครับ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ถามขณะขับรถ

ชรายชราหลินแสร้งทำเป็นไม่พอใจและพูดว่า “อะไร ? ไม่อยากจะต้อนรับฉันเหรอ ? ”

“ไม่ใช่ครับ ! ไม่ใช่แน่นอน ! ” เจียงเสี่ยวไป๋รีบพูดอย่างรวดเร็ว “ผมแค่ประหลาดใจและดีใจมากกว่าครับ ! ”

อารมณ์ของชายชราก็เบาลงทันที จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ท้ายที่สุดแล้ว เจี้ยนหยางก็คือบ้านเกิดของฉัน ! ”

“กว่าห้าสิบปีแล้ว ที่ฉันพาลุงใหญ่ของนายออกไปและไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเลย ! ”

“ตอนนี้ฉันอายุเกือบร้อยปีแล้ว ! ”

“ในขณะที่ยังเดินได้ ก็อยากจะกลับมาเยี่ยมบ้านเกิดอีกสักครั้ง ! ”

“ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่มีโอกาสได้กลับมาเห็นภูเขา แม่น้ำ และบ้านที่ฉันเคยอยู่อีก…”

เมื่อมาถึงจุดนี้ เสียงของชายชราก็ค่อย ๆ หยุดลง และคำว่า ‘’กลุ่มคน” ก็ไม่ได้ถูกเอ่ยออกมา

เขาไม่สามารถพูดมันออกมาได้อีก !

ในเวลานั้น คนหนุ่มสาวสองร้อยคนจากบ้านเกิดของเขาก็ได้ติดตามเขาออกจากเจี้ยนหยาง และย้ายไปทางใต้ เเต่ตอนนี้กลับไม่มีคนติดตามเขากลับมาเลย

เหลือเขาอยู่คนเดียว

เจียงเสี่ยวไป๋เคยได้ยินชายชราพูดถึงเรื่องสงครามในอดีต และรู้ว่าชายชรารู้สึกอย่างไรหลังจากกลับมาที่บ้านเกิดของเขาอีกครั้ง เขากังวลเล็กน้อยจึงรีบชะลอรถแล้วพูดออกมาว่า “คุณปู่อย่ากังวลเกินไปเลยครับ ! ”

ชายชราโบกมือปฏิเสธ “ฉันไม่เป็นไร ! ”

ขณะที่เขาพูด เขาก็ยืดตัวขึ้นและมองออกไปนอกหน้าต่างรถ

เจียงเสี่ยวไป๋เห็นการเคลื่อนไหวของชายชราในกระจกมองหลัง และเห็นน้ำตาหยดลงมาจากหางตาของเขาอย่างชัดเจน ทันทีที่ชายชราเบือนหน้าออกไป

เขาไม่ได้พูดอะไร บางครั้งอารมณ์ของผู้คนก็ต้องถูกระบายออกมาบ้าง ไม่อย่างนั้นจะเป็นการเก็บมันไว้ แล้วทำร้ายความรู้สึกของตัวเองอีกที

แต่จากการเคลื่อนไหวอันละเอียดอ่อนนี้ เขาสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของชายชรา

เขาสมควรที่จะเป็นผู้ชายคนเดียวที่เดินออกมาจากพายุ แม้ว่าผมบนหัวของเขาจะเป็นสีขาวแล้ว แต่ความแข็งแกร่งก็ยังคงอยู่ในกระดูกและจิตวิญญาณของเขา

เจียงเสี่ยวไป๋ถามออกมาว่า “คุณปู่ ให้ผมขับรถออกมา แล้วคุณปู่จะไปที่ไหนต่อครับ ? ”

เดิมทีหลังจากที่เขาไปต้อนรับหลินต้าจ้าวและหลินต้ากั๋วแล้ว เขาก็จะไปที่ศาลากลางเพื่อเข้าร่วมการประชุมก่อน จากนั้นจึงไปที่เจียงเจียกรุ๊ปเพื่อดูฝ่ายขาย และไปที่อาคารชิงโจว…

กำหนดการเดินทางทั้งหมดก็จะประมาณนี้

แต่สิ่งเดียวที่เขาไม่คาดคิดคือ จู่ ๆ ชายชราก็ปรากฏตัวขึ้นและทำลายแผนการทั้งหมดของเขาลงไป

เขาไม่รู้ว่าชายชรามีการเตรียมการพิเศษอะไรหลังจากมาถึงชิงโจว ดังนั้นเขาจึงถามออกมา

ชายชรามองออกไปจากหน้าต่างรถ ใบหน้าของเขาก็สงบลงอีกครั้ง ราวกับว่าอารมณ์ก่อนหน้านี้ของเขาไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย

เมื่อมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ซึ่งขับรถอยู่ข้างหน้าเขา ชายชราก็พูดว่า “ฉันไม่คุ้นเคยกับเมืองชิงโจว ดังนั้นไปที่บ้านของนายกันเถอะ ! ”

อ่า ?

เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็โพล่งออกมา “ไปที่บ้านของผมโดยตรงเลยเหรอครับ ? ”

เขาคิดว่าชายชราคงจะเตรียมการบางอย่างไว้แล้ว แม้ว่าเขาจะมาแบบไม่บอกไม่กล่าวใครก็ตาม ถึงได้พาเจียงเสี่ยวไป๋ออกมาแบบนี้

แต่เขาไม่คาดคิดว่าชายชราจะพูดออกมาตรง ๆ ว่าไปที่บ้านของเขา

เห็นได้ชัดว่าไม่มีการเตรียมแผนการเดินทางไว้ก่อนล่วงหน้าเลย

ชายชราเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ที่มีท่าทางงุนงง จึงพูดว่า “ฉันแก่แล้ว ฉันไม่ชอบอะไรที่ดูวุ่นวายเหมือนลุงใหญ่และลุงรองของนาย”

“ตอนที่พวกเราอยู่ที่เทียนจิงครั้งที่แล้ว ชานชานบอกว่าหลังบ้านของนายติดภูเขาชิงซาน หน้าบ้านหันไปทางแม่น้ำชิงเจียงงั้นเหรอ ? ”

“ฉันจึงอยากไปบ้านของนายเพื่อชมธรรมชาติที่นั่น”

“เมื่อลุงของนายทำธุระเสร็จแล้ว เราจะไปที่เจี้ยนหยางพร้อมพวกเขา จากนั้นทุกคนก็มารวมตัวกันที่บ้านของนาย”

เขาพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันรู้ว่าบ้านของนายหลังใหญ่ ฉันก็เลยไม่กลัวว่าจะไม่มีที่ให้นอน”

เจียงเสี่ยวไป๋ตกใจเมื่อได้ยินแบบนี้ เขาพูดว่า “คุณปู่ คุณปู่กำลังพูดถึงใครที่ว่าจะมารวมตัวกันที่บ้านของผม คนที่มากับลุงในครั้งนี้เหรอครับ หรือว่า…”

ชายชราหัวเราะ “จะเป็นคนที่ติดตามพวกลุงใหญ่ของนายมาได้อย่างไร ? ”

“ฉันกำลังพูดถึงคนในตระกูลหลิน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ประหลาดใจ “คุณปู่หมายถึงพี่เจียตงและพี่เจียเหลียง พวกเขาก็จะมาด้วยเหรอครับ ? ”

ชายชราพยักหน้าและพูดว่า “พวกเขาขึ้นเครื่องมาพรุ่งนี้เช้า ! ”

หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแบบนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะกังวลแทนถังจิงเทียน

เดิมที ถังจิงเทียนและเจียงเสี่ยวไป๋เห็นพ้องต้องกันว่าคราวนี้หลินต้าจ้าวมาที่ชิงโจวเพื่อที่จะมาดูหลายโครงการ ดังนั้นจึงไม่ให้พวกเขาไปนอนที่เกสต์เฮาส์ และทุกคนจะมานอนที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋

เมื่อหลินต้ากั๋วมาที่นี่ก่อนหน้านี้ เขาก็ทำแบบเดียวกัน

เดิมทีก็ไม่มีปัญหาอะไร

แต่ตอนนี้ปัญหาเริ่มมีเข้ามาแล้ว

จู่ ๆ ชายชราหลินก็มาที่ชิงโจว และดูเหมือนว่าไม่มีใครในรู้ว่าเขากำลังมา ยกเว้นหลินต้าจ้าว หลินต้ากั๋วและติงจงผิงที่อยู่กับเขา

กำหนดการเดินทางของชายชราจะถูกเก็บเป็นความลับ

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ผู้นำที่มากับหลินต้าจ้าวและหลินต้ากั๋วจะมาพักอยู่ที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋

ดังนั้น ทางถังจิงเทียนก็จะต้องวางแผนใหม่

แม้แต่อาหารค่ำที่วางแผนไว้ก่อนหน้านี้ที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋ก็จะต้องถูกยกเลิกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และจะต้องให้พวกเขาไปจัดงานเลี้ยงต้อนรับที่เกสต์เฮาส์แทน

แต่ตอนนี้ ทุกคนได้มาถึงชิงโจวแล้ว และเกสต์เฮาส์ชิงเจียงก็ไม่รู้ว่าจะต้องให้การต้อนรับอย่างดี พวกเขาจึงไม่มีการตรียมตัวมาก่อนล่วงหน้าเลย

มันจะต้องยุ่งวุ่นวายมากแน่นอน

อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเจียงเสี่ยวไป๋ และคนที่จะต้องกังวลมากที่สุดคือถังจิงเทียน

และเขายังกังวลอีกเรื่องหนึ่ง

ตอนนี้ชายชรามาที่ชิงโจวแล้ว เขาเกรงว่าเขาจะไม่สามารถติดตามคณะไปที่ถู่เฉิงได้

เขาไม่สามารถทิ้งชายชราไว้ตามลำพังและติดตามหลินต้าจ้าวไปยังถู่เฉิงได้ !

เรื่องนี้ขัดกับแผนการเดิมของเขาอย่างสิ้นเชิง

“ตกลงครับ ผมจะพาคุณปู่กลับบ้าน ! ” เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยรอยยิ้ม

ชายชราดูเหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้ จึงพูดว่า “ทางเมืองได้เตรียมการให้นายไปต้อนรับลุงของนายใช่ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างตรงไปตรงมา “ใช่ครับ ! ”

ชายชราพูดว่า “แต่เพราะการมาของฉัน นายจึงไม่ได้ไปต้อนรับ นายกังวลไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “แม้ว่าผมจะไม่ได้อยู่ต้อนรับลุง แต่เจียอินก็ยังอยู่ที่นั่น เรื่องนี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้วครับ”

“การที่ผมได้มาต้อนรับคุณปู่ต่างหาก คือสิ่งที่สำคัญที่สุด”

ชายชราพยักหน้า แล้วพูดว่า “อินอินเป็นประธานของบริษัท ให้เธอได้ทำหน้าที่ของเธอไป ส่วนนายก็มาต้อนรับฉัน มันถือว่าลงตัวที่สุดแล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ที่จริงแล้วผมก็ไม่เต็มใจที่จะทำหน้าที่นั้นหรอกครับ การที่คุณปู่มาที่นี่ก็ช่วยให้ผมพ้นจากปัญหาได้มากจริง ๆ ”

ชายชราหัวเราะเสียงดังเมื่อได้ยินแบบนี้ “นายบอกฉันได้ แต่อย่าพูดต่อหน้าลุงของนายเป็นอันขาด ไม่งั้นเขาคงถลกหนังนายออกมาแน่ ๆ ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “แต่ผมวิ่งเร็วนะ ! ”

ชายชรายิ้มอีกครั้งและถามว่า “แล้วชานชานอยู่ที่ไหน เธอจะเลิกเรียนเมื่อไหร่ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดว่า “เธอพักอยู่ที่หอพักโรงเรียนครับ ผมจะพาคุณปู่กลับไปที่บ้านก่อน และจะให้คนมารับเธอกลับไปหาปู่ในภายหลัง ! ”

เมื่อหลินจื้อเสียนถามว่าเจียงชานจะกลับมาบ้านไหม เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้เจียงชานลากลับมา

แต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไป เมื่อชายชรามา ชายชราชอบชานชานมาก ดังนั้นเขาจึงต้องลาทางโรงเรียนและไปรับเธอกลับมาในครั้งนี้