ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1454 โดนขวาง

ตอนที่ 1454 โดนขวาง

ทันทีที่กลับมาถึงเจียงวาน เจียงอันและเจียงห่าวก็ดูจะมีความสุขเป็นพิเศษ หลังจากกลับมาถึงบ้าน พวกเขาก็เอาแต่เล่นอยู่ที่สวนหลังบ้าน แถมยังขอให้พ่อบ้านเฉียวว่านซานไปพาเจียงซือให้มาเล่นกับพวกเขาด้วย

หลังจากที่ไม่ได้เจอเจียงซือมาสิบกว่าวัน เด็กน้อยทั้งสองคนต่างก็คิดถึงมันมาก

“หงิง หงิง…”

เจียงซือออดอ้อนเด็กน้อยทั้งสองอย่างเสน่หา มันเอาขนที่อ่อนนุ่มบนศีรษะของมันถูไปที่ใบหน้าของเด็กน้อยทั้งสอง ทำให้เด็กน้อยทั้งสองคนต่างก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข

เมื่อหลินเจียอินเห็นดังนั้น เธอก็ถอนหายใจในใจแล้วพูดว่า “เฮ้อ ไม่ว่าอย่างไรอันอันและห่าวห่าวก็ยังชอบที่จะอยู่บ้านตัวเองอยู่ดีสินะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “แต่ที่เจี้ยนหยางก็ดีเหมือนกันนี่นา นั่นก็บ้านคุณเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ? ”

หลินเจียอินปัดผมที่ติดอยู่หน้าผากของเธอ ก่อนที่จะส่ายหัวแล้วพูดว่า “ที่นั่นก็ดี ความทรงจำในวัยเด็กทั้งหมดของฉันอยู่ที่นั่น แต่สุดท้ายแล้วมันก็เป็นแค่บ้านพ่อแม่ของฉัน แต่ว่าที่นี่คือบ้านของฉัน”

เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะ เขาโบกมือแล้วพูดว่า “ที่จริงแล้วผมคิดว่าที่ไหนที่มีครอบครัวอยู่ ที่นั่นก็คือบ้าน”

“อืม ถ้าอย่างนั้นเราก็มีบ้านมากกว่าหนึ่งหลังเลยสินะ”

หลินเจียอินดูเหมือนจะนึกได้ในทันที “ใช่แล้ว รวมถึงวิลล่าที่คุณกำลังปรับปรุงในเมืองด้วย”

มีวิลล่ามากกว่าหนึ่งหลังที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ในเมืองและยังมีสวนลอยฟ้าที่ชั้นบนสุดของอาคารชิงโจวอีกด้วย

แต่ว่า หลินเจียอินเองก็ยังไม่รู้เลยว่าสวนลอยฟ้าที่ว่านี้มันหน้าตาเป็นอย่างไร

เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะ “ในอนาคตเราจะมีบ้านอีกหลายหลังเลย”

จากนั้น เขาก็ชี้ไปที่บ้าน “ไม่ได้มีแค่ในเจียงวานอย่างแน่นอน ! ”

เขาชี้ไปที่สี่ทิศทางด้านนอกลานบ้านและพูดออกมาอย่างตื่นเต้น “ยังมีชิงโจว เจียงเฉิง เซี่ยงไฮ้ ไหหลำ เทียนจิง …”

“เราสามารถมีบ้านได้ในอีกหลายเมืองเลย ! ”

“ต่อจากนี้ไป เราจะมีบ้านเป็นของตัวเองอีกมายมาย”

หลินเจียอินรู้ดีว่าเจียงเสี่ยวไป๋ก็มีบ้านในเจียงเฉิงด้วยเหมือนกัน เขาได้ซื้อบ้านหลังเก่าจากเหล่าโฮ่ว แต่เธอไม่รู้ว่าว่าเขาก็ได้ซื้อบ้านหลังเก่าที่อยู่ทางตอนใต้ของเทียนจิงเช่นกัน เธอยิ้มแล้วพูดว่า “เราจะซื้อหลายหลังไปทำไม ? พวกเราไม่ได้อยู่ทุกที่เสียหน่อย”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “รอให้การคมนาคมสะดวกสบายยิ่งขึ้นในอนาคต ผมจะได้พาคุณไปอาศัยอยู่ในเมืองที่คุณชอบ เราไม่จำเป็นต้องอยู่ในชิงโจวตลอดเวลา”

เมื่อได้ยินแบบนั้น หัวใจของหลินเจียอินก็เต็มไปด้วยจินตนาการมากมาย ดูเหมือนเธอจะมองเห็นภาพการใช้ชีวิตในเมืองต่าง ๆ ว่าเป็นอย่างไร แต่เธอก็ยังพูดออกมาด้วยความกังวล “ถ้าเราสองคนไป แล้วเราจะทำอย่างไรกับชานชาน อันอัน และห่าวห่าวดีล่ะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยรอยยิ้ม “อย่าห่วงเลย เมื่อพวกเด็ก ๆ โตขึ้น พวกเขาต่างก็ต้องมีชีวิตเป็นของตัวเองกันทั้งนั้น”

หลินเจียอินได้พูดต่อีกว่า “กว่าจะถึงตอนนั้น เราทุกคนก็คงจะแก่แล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้นเราจะไปมีเวลาเที่ยวเล่นแบบนี้ได้อย่างไรกัน”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยรอยยิ้ม “เราก็ไม่ต้องรอจนถึงตอนนั้นก็ได้นี่ แค่หลังจากที่พวกเขาเรียนจบแล้ว เราก็สามารถไปเที่ยวเล่นได้ทุกที่แล้ว”

หลินเจียอินพูดด้วยความประหลาดใจ “คุณนี่ใจกล้าจริง ๆ แล้วถ้าตอนที่พวกลูก ๆ เข้าเรียน คุณจะปล่อยพวกเขาโดยไม่สนใจงั้นหรือ ? ”

ถ้าเกิดว่าถามตัวเธอเอง เธอก็คงทำแบบนั้นไม่ได้

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “อย่างชานชาน ตอนเธอเริ่มเข้าเรียนก็ไม่เห็นต้องให้พวกเราเป็นกังวลเลย ? ”

หลินเจียอินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะนึกขึ้นมาได้ว่าเธอแทบไม่ค่อยได้ดูแลเจียงชานเท่าไหร่หลังจากที่ลูกสาวของเธอเริ่มไปโรงเรียน

ยิ่งไปกว่านั้น เวลาที่เจียงชานไปเรียน เธอก็จะพักอยู่หอใน และจะกลับมาเพียงแค่เดือนละครั้งเท่านั้น ดังนั้นเธอจึงลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเลย

แต่มันก็อดไม่ได้ที่จะคาดหวัง

ในวันรุ่งขึ้น เจียงเสี่ยวไป๋และหลินเจียอินก็ได้พากันเข้าไปในเมือง เพื่อไปที่สำนักงานใหญ่แห่งใหม่ของเจียงเจียกรุ๊ป ทันทีที่มาถึง หลินเจียอินก็ได้ตรงไปที่สำนักงานของเธอ ในขณะที่เจียงเสี่ยวไป๋แวะไปที่ย่านวิลล่าก่อน

ภายในวิลล่าหมายเลขหนึ่งมีสวนขนาดใหญ่อยู่ทางด้านนอกของประตูหลังวิลล่า ตรงไปจนสุดสวนก็คือตลิ่งของแม่น้ำชิงเจียง สามารถไปนั่งบนเก้าอี้เลานจ์ในสวนเพื่อชมวิวแม่น้ำชิงเจียงและอาบแดด ท่ามกลางสายลมของแม่น้ำได้

เจียงเสี่ยวไป๋มองสำรวจ เขาพอใจกับการตกแต่งสวนดอกไม้ที่นี่มาก เพราะพืชพันธุ์และดอกไม้ที่อยู่ภายในนี้ล้วนผ่านการจัดวางอย่างประณีต อีกทั้งยังใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพและราคาแพง เห็นได้ชัดว่าเฉินอี้เฟยใส่ใจกับการตกแต่งภายในเป็นอย่างมาก

เจียงเสี่ยวไป๋เดินไปเปิดประตูหลังและเข้าไปในโซนชั้นหนึ่งต่อ

ภายในตกแต่งสไตล์ยุโรป ดูสวยงามเกินกว่าจะบรรยายได้ เอาจริง ๆ ใช้คำว่า ‘ตกแต่งได้หรูหรา’ อาจจะเหมาะสมกว่า

“ผู้ช่วยเจียง คุณมาแล้วเหรอ ! ”

ในขณะที่กำลังเดินดูอยู่นั่น เฉินอี้เฟยก็ได้เดินลงมาจากชั้นสอง

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองเขาด้วยความประหลาดใจแล้วพูดว่า “ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่ล่ะ ? ”

เฉินอี้เฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ก็มันพึ่งจะปรับปรุงเสร็จไปเอง ผมก็เลยมาตรวจงานดูอีกรอบ หลังจากนั้นก็ค่อยส่งกุญแจไปให้คุณทีหลัง”

ในขณะที่พูดอยู่นั้น เขาก็หยิบกุญแจออกมาจำนวนหนึ่งจากกระเป๋าของเขา แล้วมอบให้กับให้เจียงเสี่ยวไป๋ และพูดต่อด้วยรอยยิ้ม “แต่วันนี้เจอคุณพอดีเลย ผมจะได้ให้กุญแจคุณไปวันนี้เลย คุณจะได้ไม่ต้องไปหาผมอีกครั้ง ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋หยิบกุญแจมาดู แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณคงไม่อยากเห็นหน้าฉันบ่อย ๆ ล่ะสิ แล้วการตกแต่งสวนลอยฟ้าล่ะ เป็นอย่างไรบ้าง ? ”

เฉินอี้เฟยยิ้มและพูดต่อว่า “อย่ากังวลไปเลยเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว เสร็จภายในอาทิตย์หน้าแน่นอน สักประมาณสัปดาห์หน้าผู้ดูแลจะส่งกุญแจไปให้คุณ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าด้วยความพอใจและกล่าวว่า “ถ้างั้นเดี๋ยวฉันเข้ามาดูใหม่อีกทีละกัน พอเห็นคุณบอกแบบนั้น ฉันก็สบายใจ”

เฉินอี้เฟยกล่าวต่อ “เดี๋ยวผมจะพาคุณมาดูที่นี่อีกที ถ้าไม่ชอบอะไรก็สามารถบอกให้ปลี่ยนแปลงได้เลยนะครับ”

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือปฏิเสธแล้วพูดว่า “ไม่หรอก การออกแบบทั้งหมดนี้อย่างไรมันก็คือความคิดของฉันเองอยู่แล้ว เท่าที่ดูฉันโอเคเลย ไม่มีปัญหาอะไร เพราะงั้นไม่จำเป็นที่จะต้องพาฉันไปดูอีกรอบก็ได้”

เฉินอี้เฟยยิ้มและพูดว่า “ถ้าคุณว่าแบบนั้น งั้นถ้าคุณสะดวกอยากจะมาตอนไหนก็มาได้เลยนะ ผมน่าจะไม่ได้มาด้วย ถ้าเกิดมีอะไรอยากเปลี่ยนแปลง คุณสามารถแจ้งไปที่เลขาหลี่ได้เลย”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า เขาโบกมือแล้วพูดว่า “คุณไปทำงานเถอะ ! ”

หลังจากที่เฉินอี้เฟยออกไปแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็มองไปรอบ ๆ ชั้นบนและชั้นล่างอีกรอบและตรวจดูให้แน่ใจอีกครั้งว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ก่อนที่จะเดินออกไปด้วยความพึงพอใจ

หลังจากกลับมาที่ออฟฟิศ เจียงเสี่ยวไป๋ก็แกว่งกุญแจที่อยู่ในมือเล่นไปสองสามครั้ง ก่อนที่จะเดินไปที่ห้องทำงานของหลินเจียอิน

“ผู้ช่วยเจียง คุณมาแล้ว ! ”

เมื่อเดินเข้าไปภายในห้องโถงด้านนอก โจวเสี่ยวโจก็ได้ยืนขึ้นและทักทายเขาด้วยความเคารพ

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าอย่างสบาย ๆ และกำลังจะเปิดประตูเข้าไป โจวเสี่ยวโจจึงรีบห้ามเขาก่อนแล้วพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง โปรดรอสักครู่ค่ะ ประธานกำลังมีแขกอยู่”

“อ้อ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดแค่ว่า “อ้อ” และหยุดฝีเท้า

ไว้อย่างนั้น

โจวเสี่ยวโจขอให้เขานั่งรอและชงชาแก้วใหม่ให้ในทันที

เจียงเสี่ยวไป๋ถามอย่างสบาย ๆ ว่า “ประชุมกับใครเหรอ ? ”

โจวเสี่ยวโจกล่าวว่า “เป็นผู้นำจากฮุ่ยโจว พวกเขาสนใจให้บริษัทของเราไปพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่นั่นค่ะ”

เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและถามว่า “คนจากฮุ่ยโจวคิดที่จะมาที่นี่เหรอ ? ”

โจวเสี่ยวโจกล่าวว่า “ใช่ค่ะ ฝั่งนั้นเป็นฝ่ายมาขอเข้าพบเอง”

และอยู่ ๆ ก็เหมือนว่าเธอจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “เอ่อ จริงสิ ผู้ช่วยเจียง คุณได้ดูข่าวเมื่อสองสามวันก่อนนี้ไหม ? ”

เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งประหลาดใจเขาถามด้วยความสงสัย “ข่าวอะไร ? ”

เพราะในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาอยู่ที่เจียนวานใช้เวลากับภรรยาและลูก ๆ ของเขาอย่างเดียว เขาจึงไม่ได้ดูข่าวอะไร ทำให้ไม่รู้อะไรเลย