ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1477 อย่าอ้อมค้อมเลย พูดมาเถอะ

ตอนที่ 1477 อย่าอ้อมค้อมเลย พูดมาเถอะ

ในตอนนี้ หลัวฉางเซิงรู้สึกใจร้อนมาก เขาอยากให้ชาวชิงโจวทุกคนใช้ก๊าซธรรมชาติทันที เพราะแบบนั้นเขาจะได้เห็นผลกำไรอย่างรวดเร็ว

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าถู่เฉิงขาดแคลนเงินอะไร ถึงอย่างไรการลงทุนของเจียงเจียกรุ๊ปในโครงการก๊าซธรรมชาติที่ถู่เฉิงก็ยังคงดำเนินต่อไปตามที่เจียงเสี่ยวไป๋เคยสัญญาไว้ ดังนั้นเรื่องเงินจึงไม่ใช่ปัญหาอะไร

แต่เป็นเพราะว่าเวลาผ่านไปมากกว่าหนึ่งปีแล้ว แต่โครงการยังคงมีการลงทุนอย่างต่อเนื่องโดยที่ยังไม่เห็นเงินคืนกลับมา ทำให้หลัวฉางเซิงรู้สึกกังวลใจ

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแล้วพูดว่า “ในเมืองชิงโจวเองก็มีการก่อสร้างใหญ่อยู่ด้วยเช่นกัน ดังนั้นการออกแบบระบบท่อสาธารณูปโภคจึงต้องทำใหม่และต้องทำไปทีละขั้นตอนเท่านั้น”

เรื่องนี้ หลัวฉางเซิงเองก็รู้ดีอยู่แล้ว

ชิงโจวได้วางแผนจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูง 4 แห่งนอกตัวเมืองเก่า ซึ่งเป็นการขยายเมืองในอนาคตของชิงโจว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเมืองเก่าของชิงโจวจะไม่ได้รับการปรับปรุงแก้ไขเลย

ตรงกันข้าม เมืองเก่าของชิงโจวเองก็กำลังมีการวางแผนใหม่ด้วยเช่นกัน ถนนหลายสายถูกขยายและปรับให้ตรงขึ้น ขณะที่อาคารบ้านเรือนจำนวนมากในปัจจุบันกำลังเผชิญกับการรื้อถอนและสร้างขึ้นใหม่

แผนการโดยรวมก็เป็นไปตามที่เจียงเสี่ยวไป๋เสนอ ขณะนี้อยู่ระหว่างการออกแบบโดยสถาบันออกแบบ ซึ่งใช้รูปแบบการพัฒนาแบบแบ่งพื้นที่ออกเป็นส่วน ๆ การดำเนินการให้เสร็จสมบูรณ์ทั้งหมดจะใช้เวลาประมาณสิบปีขึ้นไป

เพื่อหลีกเลี่ยงการก่อสร้างซ้ำซ้อนซึ่งอาจทำให้เกิดการสูญเสีย จึงยังไม่ได้เริ่มวางท่อขนส่งก๊าซธรรมชาติในพื้นที่อื่น ๆ นอกจากพื้นที่ที่ได้กำหนดไว้แล้วโดยเจียงเจียกรุ๊ป

หลัวฉางเซิงหัวเราะอย่างขมขื่น และพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรอกันต่อไปแล้ว”

ไม่เพียงแต่ชิงโจวเท่านั้น ถู่เฉิงก็เช่นเดียวกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เสนอแนวคิดที่จะพัฒนาถู่เฉิง

หลังจากที่พัฒนาถู่เฉิงให้กลายเป็นเขตที่มีเอกลักษณ์ตามสโลแกน ‘เมืองเล็กแต่สวยงาม’ สิ่งที่ถู่เฉิงจะต้องทำในขั้นต่อไปเหมือนกับชิงโจว คือจำเป็นต้องรอให้มีการวางแผนโดยรวมก่อนจึงจะสามารถวางท่อขนส่งก๊าซธรรมชาติได้

การทำแบบนี้ทำให้หลัวฉางเซิงรู้สึกค่อนข้างอึดอัด ถู่เฉิงเป็นแหล่งผลิตก๊าซธรรมชาติ แต่ตอนนี้กลับยังใช้ก๊าซไม่ได้

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “มันก็เหมือนกับสำนวนที่ว่า การลับมีดไม่ทำให้การตัดฟืนช้าลง การเตรียมตัวให้พร้อมย่อมไม่เสียเวลาในการทำงาน เราไม่สามารถเสียสละผลประโยชน์ระยะยาวเพียงเพราะผลประโยชน์ระยะสั้น ดังนั้นการใช้ก๊าซธรรมชาติช้าหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไร”

“อย่างไรก็ตาม ก๊าซธรรมชาติยังอยู่ในมือเรา ไม่ได้หายไปไหน”

หลัวฉางเซิงถอนหายใจและพูดว่า “เฮ้อ ฉันก็แค่รู้สึกกังวลนิดหน่อย ที่มีทรัพย์สินอยู่กับตัวเองแต่ไม่สามารถใช้งานมันได้ รู้สึกไม่ค่อยดีจริง ๆ ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเข้าใจและกล่าวว่า “มันก็คือโชคชะตาของเราแหละ และเราก็จะต้องทำมัน”

หลัวฉางเซิงมองเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่งก่อนจะพูดว่า “จริง ๆ แล้วเรื่องนี้ฉันก็ได้ยินมาจากนายกเทศมนตรีถังเหมือนกัน ที่มาคุยกับคุณก็เพราะอยากรู้ว่าพอจะมีวิธีเร่งให้มันดำเนินการได้เร็วขึ้นไหม ! ”

“แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเราจะต้องทำแบบนี้เท่านั้น ! ”

พูดจบ ดูเหมือนหลัวฉางเซิงจะรู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะโบกมือแล้วกล่าวว่า “ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว เรื่องที่ฉันรีบอยากคุยกับคุณจริง ๆ ก็คือเรื่องแนวคิด ‘เมืองเล็กแต่สวยงาม’ ของถู่เฉิง แม้ว่าตอนนี้แผนของคุณจะยังไม่ออกมา แต่ฉันรู้ว่าถ้าคุณเสนอแนวคิดนี้มาแล้ว อย่างน้อยก็คงมีทิศทางอยู่แล้ว ลองเล่าให้ฉันฟังอย่างละเอียดหน่อย ฉันจะได้เตรียมตัวเมื่อกลับไป”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เนื่องจากพื้นที่ของถู่เฉิงมีขนาดเล็ก และภาพลักษณ์ของเมืองในปัจจุบันก็ดูล้าหลัง แม้จะปล่อยไว้โดยไม่ทำอะไร อีกสิบกว่าปีต่อไป อาคารในปัจจุบันเกือบทั้งหมดจะต้องถูกเปลี่ยนใหม่อยู่ดี”

“และเมื่อมีการพัฒนาก๊าซธรรมชาติ ถู่เฉิงไม่ว่าจะเป็นรัฐบาลเขตหรือประชาชนทั่วไปก็จะมีฐานะที่ดีขึ้น เมื่อมีเงินแล้วก็ย่อมต้องการยกระดับคุณภาพชีวิต ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาถู่เฉิงจึงเป็นกระบวนการทางประวัติศาสตร์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”

เจียงเสี่ยวไป๋เริ่มต้นด้วยการพูดถึงความจำเป็น ซึ่งได้รับการยอมรับจากหลัวฉางเซิง ก่อนที่จะกล่าวต่อไปว่า “ในเมื่อแนวโน้มเป็นเช่นนี้ และเราก็ได้เสนอทิศทางไปแล้ว แทนที่จะปล่อยให้พัฒนากันไปเองอย่างไร้การควบคุม สู้ให้รัฐบาลเขตเป็นผู้นำในการดำเนินการปรับปรุงและก่อสร้างใหม่ครั้งใหญ่ดีกว่า”

จากนั้น เขาได้อธิบายความคิดเบื้องต้นอย่างละเอียด

หากละไว้ซึ่งรายละเอียดเกี่ยวกับการวางแผนและออกแบบ ถู่เฉิงเพียงแค่เริ่มต้นโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ก็ย่อมกระทบกับปัญหาความเป็นอยู่ของประชาชนในพื้นที่ กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือเรื่องการใช้ชีวิตและการทำงานของประชาชนในช่วงการรื้อถอนและก่อสร้างใหม่จะกลายเป็นประเด็นสำคัญที่ต้องจัดการอย่างรอบด้าน

นี่คือสิ่งที่รัฐบาลถู่เฉิงจะต้องวางแผนล่วงหน้าตั้งแต่ตอนนี้

ก็เหมือนกับที่เขาดำเนินการสร้างนิคมอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูงในสี่ทิศรอบเมืองชิงโจว สิ่งแรกที่ต้องจัดการก็คือปัญหาการรื้อถอนและย้ายถิ่นฐานของประชาชนในพื้นที่ก่อนเป็นอันดับแรก

หลัวฉางเซิงฟังแล้วพยักหน้าก่อนจะกล่าวว่า “หมายความว่าเราต้องเริ่มเตรียมการเรื่องการจัดหาที่อยู่อาศัยสำหรับประชาชนแล้วใช่ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “การจัดหาที่อยู่อาศัยเป็นเรื่องที่ยุ่งยากและซับซ้อน เพราะมันเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์มากมาย”

“ดังนั้นตอนนี้ต้องทำการประชาสัมพันธ์และจัดการให้ดี”

“เมื่อแผนของเราออกมาแล้ว ก็สามารถเข้าสู่ขั้นตอนการดำเนินการได้ทันที แบบนั้นจะช่วยเพิ่มความเร็วได้”

หลัวฉางเซิงถามว่า “คุณมีข้อเสนอหลัก ๆ ที่จะแนะนำไหม ? ”

ที่ชิงโจว เจียงเสี่ยวไป๋ใช้วิธีขอที่ดินสี่แปลงจากถังจิงเทียนเพื่อสร้างบ้านเช่าราคาประหยัด โดยพื้นที่เหล่านี้จะใช้สำหรับเป็นที่อยู่อาศัยของผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการรื้อถอน เมื่อนิคมอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูงเสร็จสมบูรณ์และโครงการที่อยู่อาศัยในนิคมถูกสร้างเสร็จแล้ว ผู้ที่ได้รับการย้ายถิ่นจะย้ายเข้าไปในบ้านใหม่ที่สร้างขึ้นแล้ว และบ้านเช่าราคาประหยัดก็จะว่างลง เพื่อเปิดให้เช่าหรือดำเนินการต่อไป

เขาไม่กังวลว่าจะไม่มีใครมาเช่าบ้านเช่าราคาถูกพวกนี้

เนื่องจากด้วยการก่อสร้างขนาดใหญ่ของชิงโจว ทำให้การเติบโตทางเศรษฐกิจในเวลาต่อมาสามารถทำให้กำลังแรงงานจำนวนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าสู่ชิงโจว เมื่อคนเหล่านี้ไม่มีกำลังเงินที่จะซื้อที่อยู่อาศัยของตนเอง บ้านเช่าราคาถูกก็จะได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก

ในเวลานั้น การเช่าบ้านราคาประหยัดจะเหมือนกับการจัดงานเลี้ยงที่มีคนเข้าออกไม่ขาดสาย คนกลุ่มหนึ่งย้ายออกไป คนกลุ่มใหม่ย้ายเข้ามา เมื่อคนกลุ่มใหม่มีความพร้อมทางการเงินสามารถซื้อบ้านได้แล้ว ก็จะย้ายไปอยู่บ้านของตัวเอง และจะมีคนกลุ่มใหม่เข้ามาเช่าบ้านราคาประหยัดแทน เป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ตลอดหลายสิบปี ถือเป็นวงจรที่ไม่หยุดหย่อนเลยทีเดียว

หลังจากบอกหลัวฉางเซิงถึงวิธีจัดการในชิงโจวแล้ว หลัวฉางเซิงก็พูดว่า “งั้นฉันจะกลับไปดูว่าที่ไหนเหมาะสมสำหรับการสร้างบ้านเช่าราคาประหยัด ยังไงก็มีเวลาอยู่แล้ว ส่วนคุณก็เริ่มดำเนินการไปก่อนเลย”

เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว

หลัวฉางเซิงพูดด้วยความประหลาดใจ “คุณไม่ได้บอกให้เตรียมตัวล่วงหน้าเหรอ การสร้างบ้านก็ต้องใช้เวลาเช่นกัน ถ้าเราเริ่มตอนนี้ เราก็สามารถเร่งกระบวนการให้เร็วขึ้นได้”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม เขาไม่ได้ตั้งใจจะใช้วิธีสร้างที่อยู่อาศัยให้เช่าราคาถูกแบบในชิงโจวกับถู่เฉิงอยู่แล้ว

เมื่อมองไปที่หลัวฉางเซิง เขาก็กล่าวว่า “เมืองชิงโจวในปัจจุบันมีขนาดใหญ่และมีสถานที่ที่เหมาะสำหรับการสร้างที่อยู่อาศัยให้เช่าราคาถูกก็จริง แต่ถู่เฉิงตั้งใจที่จะทำให้เป็นเมืองที่เล็กและสวยงาม มันจะสิ้นเปลืองพื้นที่ในการสร้างห้องเช่าราคาถูก”

หลัวฉางเซิงกล่าวด้วยความประหลาดใจ “งั้นควรทำอย่างไรดี ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “การวางตำแหน่งของถู่เฉิงคือ ‘เล็กแต่สวยงาม’ ขนาดของเมืองที่เล็กก็หมายความว่าขนาดของเมืองจะจำกัด และจำนวนประชากรที่เมืองสามารถรองรับและให้ที่อยู่อาศัยได้ก็ย่อมมีขีดจำกัด”

“แต่การพัฒนาเมืองเล็กแต่สวยงามนั้น จุดประสงค์หลักก็คือเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวมา ดังนั้นในอนาคต ความสามารถในการรองรับของถู่เฉิงจะต้องมีขนาดใหญ่พอสมควร”

หลัวฉางเซิงเริ่มรู้สึกสับสนเล็กน้อยหลังจากได้ยินสิ่งนี้

ความเล็กและความยิ่งใหญ่นั้นขัดแย้งกันโดยเนื้อแท้ หากคุณต้องการทั้งความเล็กและความยิ่งใหญ่ คุณจะบรรลุผลสำเร็จได้อย่างไร ?

เขามองดูเจียงเสี่ยวไป๋อย่างสงสัย แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดอะไรแต่ความสงสัยได้ฉายชัดอยู่บนใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน

เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เห็นดังนั้น เขาก็ยิ้มและพูดว่า “มีคำพูดที่ว่าเราควรดูหมิ่นศัตรูอย่างมีกลยุทธ์ และให้ความสำคัญกับศัตรูอย่างมีกลยุทธ์”

“ในทำนองเดียวกัน เราสามารถใช้แนวคิด ‘ภายในเล็ก ภายนอกใหญ่’ ได้”

“ภายในเล็ก ภายนอกใหญ่ ? ” หลัวฉางเซิพึมพำกับตัวเอง ยังไม่เข้าใจเท่าไหร่ ก่อนจะพูดอย่างกระวนกระวายว่า “น้องชาย ไม่ต้องมาพูดทฤษฎีกับฉันแล้ว บอกมาเลยว่าต้องทำอย่างไร ? ”