ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 648 ฉันควรทำให้ฟันเขาร่วงกี่ซี่ดี

ตอนที่ 648 ฉันควรทำให้ฟันเขาร่วงกี่ซี่ดี

“เยี่ยนหง เธอบอกว่าหวังผิงโกหกเธอเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋แสร้งทำเป็นประหลาดใจและพูดด้วยความไม่เชื่อ “หวังผิงผู้ซื่อสัตย์แบบนั้น จะโกหกได้อย่างไร ? ”

เขาหันกลับไปหาหลินเจียอินและพูดว่า “เมียจ๋า คุณไม่คิดอย่างผมเหรอ ? ต่อให้ผมจะโกหก แต่หวังผิงจะไม่มีทางโกหกแน่นอน ! ”

หลินเจียอินทำเสียงไม่พอใจขึ้นมาทันที “แต่เขาโกหกไปแล้ว”

แค่ก แค่ก !

เจียงเสี่ยวไป๋ทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย เขาพยายามจะขอเสียงสนับสนุนจากภรรยาของเขา แต่กลับล้มเหลว เขาจึงต้องพูดว่า “เยี่ยนหง ถ้าหวังผิงโกหกคุณจริงถือว่าเขาทำผิด หากฉันเจอเขา ฉันจะช่วยเธอจัดการเขาเอง”

เขาชี้ไปที่ท้องใหญ่ของเธอ แล้วพูดต่ออีกว่า “ตอนนี้เธอกำลังท้อง ไม่สะดวกที่เธอจะจัดการเขา อย่างไรก็ตามฉันเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา ฉันสามารถตีเขาสองสามครั้ง เขาจะไม่กล้าตอบโต้แน่นอน”

เขาทำเป็นถามด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองว่า “บอกมาเลย ฉันควรทำให้ฟันเขาร่วงกี่ซี่ดี ? ”

เฝิงเยี่ยนหงตกตะลึง เธอต้องการคุยเรื่องนี้กับหวังผิงให้รู้เรื่อง แต่เธอไม่เคยคิดที่จะทุบตีเขาเลย !

มันโหดร้ายเกินไป !

หลินเจียจวินและหลินเจียหงสบตากัน ตอนนี้พวกเขาเข้าใจสถานการณ์แล้ว หลินเจียจวินจึงพูดขึ้นว่า “เสี่ยวไป๋ ไม่ว่านายจะชนะหรือไม่ก็ตาม ฉันจะช่วยนายเอง ฉันเคยเป็นผู้บัญชาการกองทัพ และทหารที่อยู่ภายใต้บังคับบัญชาของฉันก็ดื้อรั้นเหมือนวัวกระทิง ฉันแค่ตบเล็กน้อย พวกเขาก็คลานไปหาฟันบนพื้นแล้ว ฉันสามารถจัดการเขาได้อย่างง่ายดาย”

เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะ “เรื่องแค่นี้ผมไม่ต้องขอความช่วยเหลือจากพี่หรอก ? ”

เขาชี้ไปที่เฝิงเยี่ยนหง แล้วพูดว่า “ถามเยี่ยนหงดูได้เลย พูดถึงการต่อสู้ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผมไม่เคยแพ้ใคร การเอาฟันสองสามซี่ของเขาออกไม่ใช่เรื่องยากอะไร”

เฝิงเยี่ยนหงตกใจเมื่อเห็นท่าทางดุดันของเจียงเสี่ยวไป๋ เขาดูจริงจังกับเรื่องนี้มากไปไหม ?

เธออดไม่ได้ที่จะกังวลเรื่องหวังผิงอีกครั้ง

ถ้าเขาเสียฟันสองสามซี่ไปจริง ๆ ในอนาคตฟันของเขาก็จะมีช่องลม และเขาจะพูดไม่ชัด แล้วไหนจะเรื่องการกินอีกล่ะ ?

“ใครบอกว่าฉันอยากตีเขา” เฝิงเยี่ยนหงพูดเสียงอ่อน

เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงพูดอย่างไม่ลดละว่า “เขากล้าโกหกเธอ ฉันจะปล่อยเขาไปโดยไม่ให้บทเรียนได้อย่างไร ? ”

“เอาล่ะ เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง”

ขณะที่พูด เขาก็พับแขนเสื้อขึ้นพร้อมทำท่าทางดุดัน หยวนหยวนและเฉินเจียตัวสั่นด้วยความกลัว พวกเธอไม่คิดว่าผู้ช่วยเจียงจะมีด้านที่น่ากลัวเช่นนี้

หลินเจียหงมองที่เจียงเสี่ยวไป๋และพูดว่า “เสี่ยวไป๋ นายจริงจังไปหรือเปล่า มันเป็นเรื่องส่วนตัวของพวกเขา เยี่ยนหงยังไม่ได้พูดอะไรเลย ทำไมนายถึงเอะอะนักล่ะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “พวกเขาอาจเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่หวังผิงเป็นลูกพี่ลูกน้องของผม และเขาทำงานกับผม ผมจะปล่อยเขาไปโดยไม่สอนบทเรียนให้ได้อย่างไร ? ”

หลินเจียจวินกล่าวว่า “เราควรสอนบทเรียนให้เขา”

จากนั้น เขาก็บอกหยวนหยวนและเฉินเจียว่า “พวกคุณทั้งสองคนเช็ดเท้าพวกเธอให้แห้ง พวกเราจะไปสอนบทเรียนให้เขากัน ตอนนี้ไม่ใช่เวลาล้างเท้าแล้ว ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ใช่ เราค่อยล้างเท้าทีหลังได้ มาสอนบทเรียนให้เขาก่อนเถอะ”

พวกเขาพูดเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ทำให้เฝิงเยี่ยนหงสับสน เธอจึงรีบพูดว่า “พวกคุณไม่ต้องกังวลไปหรอก ฉันจะจัดการเขาเอง ! ”

หลินเจียอินยังกล่าวอีกว่า “ใช่แล้ว ตอนเยี่ยนหงกลับบ้านตอนเย็น พวกเขาสามารถพูดคุยกันได้ พวกพี่ไม่ต้องไปทำอะไรเขาหรอก”

จากนั้น เธอก็หันไปพูดกับเฉินเจียว่า “อย่าไปฟังพวกเขา นวดให้เราต่อไป เรากำลังสบาย”

“ได้ค่ะ ! ” เฉินเจียรีบตอบรับทันที

หยวหยวนรีบพูดกับเฝิงเยี่ยนหงอย่างรวดเร็วว่า “ผู้จัดการเฝิง อาจารย์หวังเป็นคนดีมากจริง ๆ อย่าโกรธเขาเลย”

หลินเจียหงพูดเสริมอีกว่า “เยี่ยนหง แม้ว่าเขาจะโกหกคุณ แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรที่อุกอาจเลย เขามาเป็นคู่ซ้อมอาจจะเพื่อช่วยงานเสี่ยวไป๋ และยังมาช่วยสอนชงชาด้วย”

เมื่อเธอพูดแบบนี้ เฝิงเยี่ยนหงก็รู้สึกดีขึ้นมาก

ใช่ นี่คือธุรกิจของเจียงเสี่ยวไป๋ เงินทองที่พวกเขามีตอนนี้ก็เพราะเจียงเสี่ยวไป๋ พวกเขาไม่สามารถช่วยเหลือในด้านอื่นได้มากนัก ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถสนับสนุนเขาได้ด้วยวิธีเหล่านี้เท่านั้น

ฉันเดาว่าหวังผิงก็คิดแบบนี้เช่นกัน !

เฝิงเยี่ยนหงอดไม่ได้ที่จะหาเหตุผลให้แก้ตัวแทนหวังผิง

คนเราเมื่อต้องการปลอบใจตัวเอง ก็มักจะหาเหตุผลต่าง ๆ มาสนับสนุนอยู่เสมอ

ในทำนองเดียวกัน เมื่อผู้คนมีปัญหากับตัวเอง พวกเขาสามารถค้นหาเหตุผลได้นับล้านเหตุผล

ดังนั้นในความเป็นจริงแล้ว บางครั้งไม่จำเป็นต้องเข้มงวดกับตัวเองมากนัก

หลักการเหล่านั้น ใบหน้านั้น ความนับถือตนเอง ความไร้สาระ… แม้แต่สิ่งเหล่านั้นที่ไม่ชัดเจนและยากที่จะอธิบาย ล้วนแต่ไม่สำคัญขนาดนั้น

“ฉัน…… รู้ว่าฉันจะไม่สร้างปัญหากับเขา ! ” เฝิงเยี่ยนหงรู้สึกดีขึ้นมากและน้ำเสียงของเธอก็นุ่มนวลขึ้นมาก

เจียงเสี่ยวไป๋มองด้วยความประหลาดใจ “เยี่ยนหง คุณจะปล่อยเขาไปง่าย ๆ แบบนี้เหรอ ? ”

“ไม่ แม้ว่าฉันจะไม่ได้ตีเขา แต่ฉันก็จะพูดคุยกับเขาให้รู้เรื่องอย่างแน่นอน”

“หากฉันไม่ว่าอะไรเขาเลย ความโกรธในใจของเธอก็จะไม่หายไป และมันไม่ดีต่อลูกในท้องของเธอเอง”

เฝิงเยี่ยนหงถอนหายใจ “ลืมไปเถอะ ฉันจะคุยกับเขาเอง”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “เอาล่ะ เธอจะคุยกับเขาก็ได้ แต่ตอนคุยอย่าให้ตัวเองโกรธมากนักล่ะ”

เฝิงเยี่ยนหงพยักหน้ารับ “ฉันเข้าใจ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน เธอตำหนิเขาเลย ส่วนฉันจะลงโทษเขาแทน”

ที่จริงแล้วเฝิงเยี่ยนหงยังคงโกรธอยู่ในใจ หากเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ใช้ความรุนแรง และลงโทษเขาเพียงเล็กน้อย เธอก็เห็นด้วย เธอจึงถามว่า “พี่วางแผนจะลงโทษเขาอย่างไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋แสร้งทำเป็นไตร่ตรอง เขากัดฟันแล้วพูดว่า “เดือนนี้ ฉันจะหักเงินเดือนของเขาสองพันหยวน ! ”

หยวนหยวนและเฉินเจียเบิกตากว้าง อาจารย์หวังได้เงินเดือนสองพันหยวนต่อเดือน !

เฝิงเยี่ยนหงก็อ้าปากค้างเช่นกัน เธอไม่คาดคิดว่านี่คือการลงโทษที่เจียงเสี่ยวไป๋กำลังพูดถึง

เงินเดือนของหวังผิงทั้งหมดถูกมอบให้เธอแล้ว !

การหักเงินเดือนของหวังผิงก็ไม่ต่างจากการหักเงินของเธอเอง

สิ่งนี้จะเรียกว่าการลงโทษเขาได้อย่างไร ?

อย่างไรก็ตาม เธอไม่รู้ว่าจะทำให้เจียงเสี่ยวไป๋ยกเลิกการลงโทษนี้ได้อย่างไร

โชคดีที่หลินเจียหงช่วยเหลือในช่วงเวลาวิกฤติ เธอกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ นายจะลงโทษแบบนั้นไม่ได้ หวังผิงและเยี่ยนหงเป็นครอบครัวเดียวกัน หากนายหักเงินเดือนของหวังผิง ก็เหมือนหักเงินของเยี่ยนหงไปด้วย ! ”

“อ้อ ! ” เจียงเสี่ยวไป๋เพิ่งตระหนักได้ “ใช่แล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ความคิดที่ดี”

“เอาล่ะ ฉันจะคิดถึงการลงโทษแบบอื่น”

เฝิงเยี่ยนหงกลัวว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะมีความคิดแปลก ๆ อีก ดังนั้นเธอจึงรีบพูดว่า “ช่างเถอะ ฉันจะจัดการเขาเอง”

เจียงเสี่ยวไป๋ “เธอแน่ใจเหรอ ? ”

เฝิงเยี่ยนหงพยักหน้า

เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ “อ่า พูดแล้ว เรื่องทั้งหมดนี้ก็เป็นความผิดของฉันเหมือนกัน ! ”

เฝิงเยี่ยนหงพูดด้วยความประหลาดใจ “ทำไมถึงพูดว่ามันเป็นความผิดของพี่ด้วยล่ะ ? ”