ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 777 เหม็นขี้หน้าพี่เขย

ตอนที่ 777 เหม็นขี้หน้าพี่เขย

เจียงชานเข้าไปในห้องพักของหลินเจียลี่ เธอดูตื่นเต้นอย่างมากหลังจากเข้าไป

เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินเสียงของหลินเจียลี่และฉู่หยวนหยวนเล่นกับเธอ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เห็นว่าน้องสาวภรรยาของเขาจะออกมาต้อนรับเขาเลย

“ยังไม่ชอบขี้หน้ากันอยู่สินะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะกับตัวเอง โดยคิดว่าคงใช้เวลาอีกนานกว่าน้องสาวภรรยาจะยอมรับเขา

ในทางกลับกัน ซือถูหรงกลับเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มราวกับว่าเธอกำลังเจอญาติ และถามด้วยท่าทีห่วงใย “พี่เขย คุณมาถึงเจียงเฉิงตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ? ”

“ฉันมาถึงเมื่อวาน ! ” เจียงเสี่ยวไป๋ตอบกลับด้วยท่าทีสบาย ๆ

ซือถูหรงยิ้มและพูดว่า “พี่เขย พี่ใจดีกับเจียลี่มาก พี่มาเยี่ยมเธอทุกครั้งที่มาเจียงเฉิงเลย”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ “ชานชานคิดถึงน้าของเธอ ฉันเลยต้องพาเธอมา แล้วช่วงนี้เธอสบายดีไหม ? ในหอพักหนาวไหม ? ”

ซือถูหรงยิ้ม และพูดว่า “ในห้องนี้ไม่มีใครกลัวความหนาวเลย ฉันมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จึงไม่กลัวอากาศหนาวเท่าไหร่ แต่ฉู่หยวนหยวนมาจากทางใต้ เธอไม่ชินกับอากาศหนาว แต่ก็ชอบหน้าหนาว”

เธอยิ้มกว้างแล้วกล่าวต่ออีกว่า “แต่ไม่เป็นไร เราทุกคนมีเครื่องอุ่นมือ”

ในช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980 ถุงน้ำร้อนเป็นอุปกรณ์ที่นักเรียนนักศึกษาในเมืองนิยมใช้กัน และเกือบทุกคนจะมีถุงน้ำร้อนให้ความอบอุ่นกับมือ

เจียงเสี่ยวไป๋เกิดความคิดที่ว่า เขาควรเอาโต๊ะหลุมไฟมาไว้ในหอพักของน้องสาวภรรยาดีไหม ?

ความคิดนี้น่าจะดี

แต่ก็ไม่จำเป็นต้องบอกเธอ

หากบอกไป ด้วยอารมณ์ของสาวน้อยคนนั้น เธอจะต้องปฏิเสธอย่างแน่นอน คุยกับซือถูหรงคนนี้ดีกว่า เธอดูจะชื่นชมเขามากกว่าน้องสาวภรรยาตัวจริงของเขาเสียอีก

“เดี๋ววฉันจะให้ของขวัญกับพวกเธอ รับรองเลยว่าในอนาคตพวกเธอจะได้อยู่ในห้องนี้อย่างอบอุ่นแน่นอน”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวด้วยรอยยิ้ม

ซือถูหรงโบกมืออย่างรวดเร็ว “พี่เขย คุณไม่ต้องเอาอะไรมาให้พวกเราหรอก คุณให้เจียลี่แค่คนเดียวก็พอ”

หลังจากพูดอย่างนั้น เธอก็พูดด้วยท่าทางเขินอายเล็กน้อย “เพราะครั้งล่าสุด เจียลี่พาเราไปกินปูผัดเซียงล่าที่ร้านซีฟู้ด มันอร่อยมาก ฉันยังไม่ได้ขอบคุณพี่เลย ! ”

“ขอบคุณนะคะพี่เขย ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกมีความสุขและพูดว่า “ไม่เป็นไร ถ้าหากอยากกินเมื่อไหร่ พวกเธอก็สามารถไปที่นั่นได้ตลอด แค่บอกกับพี่หลินเจียจวิน ก็ไม่ต้องจ่ายเงินแล้ว ฉันจะบอกเขาให้”

ซือถูหรงรีบพูดออกมาทันที “ขอบคุณมากนะคะพี่เขย แต่ไม่เป็นไร เราเกรงใจ เรากินแค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว ! ”

ขณะที่เธอกำลังพูด ในที่สุดหลินเจียลี่ก็เดินออกมาพร้อมกับเจียงชาน

“เมื่อกี้เธอพูดอะไรนะ ? ”

“ใครเป็นพี่เขยของเธอ ! ”

หลินเจียลี่ดึงแขนของซือถูหรงและพูดอย่างไม่พอใจ

ซือถูหรงยิ้มและพูดว่า “เจียลี่ เธอนี่ใช้อำนาจเกินไปแล้ว ทำไม ไม่ให้ฉันเรียกพี่เขยของเธอว่าพี่เขยงั้นเหรอ เราก็ทักทายกันปกตินี่”

ในตอนนั้น ฉู่หยวนหยวนก็เดินออกมา และพูดว่า “ใช่แล้วเจียลี่ อย่าตระหนี่มากเลย”

หลังจากพูดอย่างนั้น เธอก็ยิ้มและพูดกับเจียงเสี่ยวไป๋ “พี่เขย เจียลี่ก็ปากแข็งแบบนี้แหละ เธอชอบโมโหตลอดตอนเจอพี่ แต่ถ้าไม่เห็นพี่ เธอก็ชอบบ่นถึงอยู่ตลอด ! ”

จู่ ๆ เจียงเสี่ยวไป๋ก็เริ่มสนใจและพูดด้วยรอยยิ้ม “โอ้ มันเป็นแบบนี้นี่เอง”

“ใช่ ใช่ ! ” ซือถูหรงยกมือขึ้นแล้วพูดว่า “ฉันเป็นพยานให้ได้ ครั้งล่าสุดที่เจียหลี่……”

“ซือถูหรง ! ” หลินเจียลี่ตะโกนและปิดปากของซือถูหรงเพื่อหยุดเธอไม่ให้พูด ดวงตาคู่งามจ้องมองด้วยความโกรธไปที่ซือถูหรงและฉู่หยวนหยวน สองคนนี้ทรยศเธอเพื่อจะได้ประจบประแจงเขา

เจียงเสี่ยวไป๋มีอะไรให้น่าประจบนักหนา ?

เหม็นขี่หน้าพี่เขย !

ทำไมเขาถึงเป็นที่ชื่นชอบของสาวน้อยสาวใหญ่แบบนี้ ?

“น้าเล็ก กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ ? ”

เจียงชานถามเมื่อเธอเห็นหลินเจียลี่ปิดปากของซือถูหรง ใบหน้าของหนูน้อยเต็มไปด้วยความสงสัย

หลินเจียลี่รีบปล่อยมือแล้วพูดว่า “ไม่มีอะไรหรอก น้าหรงของหนูปวดฟัน น้าเล็กเลยช่วยเธอนิดหน่อย”

เจียงชานหัวเราะคิกคักออกมา “ปิดปากช่วยรักษาอาการปวดฟันได้ด้วยเหรอคะ ? ”

“น้าเล็ก กำลังโกหกหนูอยู่แน่เลย ! ”

ฉู่หยวนหยวนที่อยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

หลินเจียลี่หน้าแดงมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความขุ่นเคือง

ทั้งหมดมันเป็นเพราะคุณ !

ถ้าไม่มาหาฉันในวันนี้ ก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น !

เจียงเสี่ยวไป๋อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวเมื่อเห็นสถานการณ์นี้

เขาไม่สนใจสายตาของเธอ และถามว่า “เธอจะปิดเทอมเมื่อไหร่ ? แล้วตัดสินใจหรือยัง ? ”

หลินเจียลี่จึงถามออกมาด้วยท่าทีอย่างเมินเฉย “แล้วถามวันปิดเทอมฉันทำไม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ชานชานบอกว่าถ้าเธอปิดเทอม จะให้ฉันมารับเธอ”

หลินเจียลี่มองไปที่หลานสาวของเธอที่อยู่ข้าง ๆ จากนั้นเจียงชานก็พูดด้วยรอยยิ้ม “น้าเล็ก หนูจะพาน้าไปเที่ยวพักผ่อนที่บ้าน หม่าม๊าคิดถึงน้ามากจนแทบไม่กินไม่นอนเลย”

“อุ๊บ ฮ่าฮ่า ! ”

ไม่เพียงแต่หลินเจียลี่เท่านั้นที่ตกตะลึง แม้แต่เจียงเสี่ยวไป๋ก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้

หากใช้สำนวนไม่ถูกต้อง ก็อาจจะกลายเป็นเรื่องตลกแบบนี้

หลินเจียลี่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ชานชาน พูดถึงเรื่องวันปิดเทอมตอนนี้ยังเร็วไป ตั้งวันที่ 20 มกราคม หนูไม่จำเป็นต้องมารับน้า น้าจะขึ้นรถกลับไปเอง”

แม้ว่าเธอจะหันไปบอกกับเจียงชาน แต่ที่จริงแล้ว……

เป็นการบอกเจียงเสี่ยวไป๋ทางอ้อม

เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจโดยธรรมชาติ เขาเม้มริมฝีปากและไม่พูดอะไรต่อ

เพราะเรื่องนี้มันเป็นความคิดของลูกสาวเขา

เจียงชานจึงพูดว่า “น้าเล็กไม่อยากไปที่บ้านของหนูเหรอ ? ”

หลินเจียลี่ได้ยินแบบนั้นก็รีบพูดว่า “ไม่ใช่ ปิดเทอม น้ากลับบ้านแล้วจะไปหาแม่ของหนูอีกที”

ทนเจียงชานกล่าวว่า “แต่ตอนนั้นป่าป๊าต้องมารับอาเสี่ยวชิงของหนูพอดี น้าเล็กก็กลับไปกับพวกเราด้วย แล้วเราจะตรงกลับบ้านกันเลยง่ายกว่านะคะ”

หลินเจียลี่เหลือบมองเจียงเสี่ยวไป๋ รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย: เหอะ ตอนแรกนึกว่าจะมาที่นี่เพื่อรับเธอโดยเฉพาะ ที่แท้เขาจะมารับเจียงเสี่ยวชิง จึงแวะมารับเธอกลับไป เพื่อไม่ให้เสียเวลาสินะ

เหม็นขี้หน้าพี่เขยคนนี้จริง ๆ !

ต้องบอกว่าอารมณ์ของผู้หญิงนั้นแปลกมาก

เธอบอกว่าไม่ต้องการให้เจียงเสี่ยวไป๋มารับเธอ แต่ที่จริงแล้วเธอก็แอบกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ

แต่หลังจากฟังที่เจียงชานพูด เธอก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

เพื่อไม่อยากให้หัวข้อนี้กระทบต่อความภาคภูมิใจและความหยิ่งยโสของเธอ เธอจึงเปลี่ยนเรื่องและถามว่า “ชานชาน แล้วหนูกินข้าวเช้ามาแล้วหรือยัง ? ”

เจียงชานโบกมือ “ยังเลยค่ะ ! ”

หลินเจียลี่พูดว่า “ถ้าอย่างนั้นไปทานอาหารเช้ากับน้าที่โรงอาหารได้นะ! ซาลาเปาในโรงอาหารของเราอร่อยมาก”

เจียงชานกล่าวว่า “หนูกับป่าป๊าวิ่งมาที่นี่ เราแวะมาหาน้าเล็กก่อน แล้วจะไปหาอาเสี่ยวชิงต่อ เราน่าจะไม่ได้ไปกินข้าวเช้ากับน้าเล็กแล้วค่ะ”

หลินเจียลี่รู้สึกมีความสุขอีกครั้งเมื่อเธอได้ยินหนูน้อยพูดว่ามาพบเธอก่อน แล้วถึงไปหาเจียงเสี่ยวชิง

หลานสาวชอบฉันมากกว่า

เธอจึงพูดอย่างมีความสุขว่า “ไปกินข้าวเช้ากันก่อนเถอะ ! อากาศหนาวขนาดนี้จะงดมื้อเช้าไม่ได้”

เมื่อพูดอย่างนั้น เธอก็จับมือของเจียงชานแล้วเดินออกไป

ไม่ถามเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยซ้ำ

“พี่เขย ไปกินข้าวเช้ากันเถอะค่ะ ! ”

“พี่เขย ถ้าเจียลี่ไม่เชิญ งั้นฉันขอเชิญพี่นะ !”

ซือถูหรงและฉู่หยวนหยวนอยู่ทางซ้ายและขวาของเจียงเสี่ยวไป๋ ก่อนที่พวกเธอจะดึงเจียงเสี่ยวไป๋ให้ตามไป