ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 829 การประชุมบริษัทในวันปีใหม่

ตอนที่ 829 การประชุมบริษัทในวันปีใหม่

วันที่ 1 มกราคม ปี 1984 วันปีใหม่สากล

เมื่อคืนหิมะตกทั้งคืนและไม่มีท่าทีว่าจะหยุดจนถึงเช้า ทั่วทั้งเมืองชิงโจวจึงขาวโพลนราวกับโลกสีขาวอันกว้างใหญ่

“หิมะตกแล้ว ! ”

“หิมะแรกของปีนี้มาช้ากว่าปกติ”

“หิมะแรกตกตอนปีใหม่พอดี”

“มันคือหิมะมงคล ถือเป็นปีที่ดี หวังว่าปี 1984 นี้จะเป็นปีที่ดีกว่าปีที่ผ่าน ๆ มา ! ”

“ใช่แล้ว ฉันเชื่อว่าเมื่อวันเวลาผ่านไป ทุกอย่างจะดีขึ้นเรื่อย ๆ ! ”

“สวัสดีปีใหม่ ! ”

“สวัสดีปีใหม่ ! ”

“……”

เมื่อผู้คนตื่นขึ้นมาเห็นหิมะขาวโพลนบนท้องถนน พวกเขาต่างก็ประหลาดใจและกล่าวอวยพรปีใหม่ให้แก่กัน

หลังจากที่หวังผิงทานข้าวเช้าที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋เสร็จ เขาก็บอกลาและขอตัวออกมา เพราะเขาต้องไปประชุมที่บริษัทต่อ

ส่วนเฝิงเยี่ยนหงและหวังกังยังอยู่ที่เจียงวาน

หวังกังมองดูรถมินิแวน 130 ของหวังผิงที่ขับออกไปจึงพูดด้วยความผิดหวัง “แม่ ทำไมลุงเจียงหยุดงานได้ แต่พ่อยังต้องไปทำงานอีก ? ”

เฝิงเยี่ยนหงอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงกับคำพูดของลูกชาย และไม่รู้จะตอบอย่างไรพักหนึ่ง

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “เพราะพ่อของนายขยันกว่าลุงอย่างไรล่ะ”

หวังกังพยักหน้าอย่างจริงจัง “แต่ผมไม่เคยเห็นลุงเจียงทำงานหนักเลย”

เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะออกมาทันที

เจียงชานที่อยู่ข้าง ๆ จึงพูดว่า “เสี่ยวกัง งั้นในอนาคตนายจะทำงานหนักเหมือนพ่อของนายไหม ? ”

หวังกังส่ายหน้าไปมา “ไม่ ผมไม่อยากทำงานหนักแบบนี้ ผมอยากเป็นเหมือนลุงเจียงที่สามารถสร้างรายได้มากมายโดยที่ไม่ต้องลงแรงให้มาก”

เจียงชานยิ้มและพูดว่า “แต่ฉันคิดแตกต่างจากนาย ถ้าอยากสบาย เราต้องทำงานหนักตั้งแต่ตอนนี้”

หวังกังมองเจียงชานด้วยสีหน้าเหลือเชื่อและพูดว่า “พี่ชานชาน พี่เคยทำงานหนักด้วยเหรอ ? ”

เจียงชานกล่าวว่า “ฉันต้องตื่นเช้าทุกวันเพื่อออกไปวิ่ง ฝึกไทเก๊ก อ่านหนังสือกับป่าป๊า และฝึกคัดลายมือตอนกลางคืน นายก็แค่ไม่เห็นความพยายามของฉันต่างหากล่ะ”

หวังกังลูบหัวของตัวเอง ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขารู้สึกว่าช่องว่างระหว่างตัวเขากับพี่ชานชานที่อายุพอกันเริ่มแตกต่างกันมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

……

ในห้องประชุมของโรงงานผลิตฟิล์มพลาสติกเมืองชิงโจว

เมิ่งเสี่ยวเป่ย เฉินหยวนเฉา เฉินอันผิง จวงปี้เฉิง เย่กวงโต้ว และหวังผิงล้วนอยู่ที่นี่พร้อมหน้า

นอกจากพนักงานร้านค้าและร้านอาหารแล้ว พนักงานในอุตสาหกรรมอื่น ๆ ของเจียงเจียกรุ๊ปต่างก็หยุดเพื่อกลับไปเฉลิมฉลองปีใหม่กับครอบครัว

แต่ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทยังคงรวมตัวกันอยู่ในห้องประชุมของโรงงานผลิตฟิล์มพลาสติก

“ก่อนอื่นเลย ฉันขอสวัสดีปีใหม่ทุกคน ! ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยเหลือบมองทุกคนด้วยสายตารู้สึกผิดเล็กน้อย และกล่าวอวยพรในวันปีใหม่

“สวัสดีปีใหม่รองประธานเมิ่ง ! ”

“สวัสดีปีใหม่ ! ”

“……”

เฉินหยวนเฉา เฉินอันผิง และคนอื่นก็กล่าวสวัสดีปีใหม่เช่นกัน

หลังจากทักทายกันสั้น ๆ การประชุมก็เริ่มต้นขึ้น เฉินอันผิงเป็นคนแรกที่พูดเกี่ยวกับการติดต่อกับตัวแทนจำหน่าย

ฝ่ายการตลาดทั้ง 6 ภูมิภาคของบริษัทมีพนักงานขายมากกว่า 100 คน ซึ่งแต่ละคนควบคุมตัวแทนจำหน่ายอีกจำนวนมาก ซึ่งพนักงานขายเหล่านี้จะเป็นผู้ไปแจ้งตัวแทนจำหน่ายให้มาเข้าร่วมการประชุม

จากข้อมูลในช่วงเช้า พนักงานขายได้แจ้งตัวแทนจำหน่ายไปแล้ว 1,890 ราย

เมิ่งเสี่ยวเป่ยถามว่า “มีตัวแทนจำหน่ายกี่รายที่ยืนยันว่าจะไปที่เจียงเฉิงเพื่อเข้าร่วมงานนี้”

เฉินอันผิงกล่าวว่า “นโยบายที่เราให้ในครั้งนี้ค่อนข้างจะให้ผลประโยชน์แก่พวกเขามาก ตัวแทนจำหน่าย 312 รายได้ตอบกลับว่าจะมาเข้าร่วมการประชุม ส่วนคนที่เหลือบอกว่าจะให้คำตอบหลังวันปีใหม่อีกที”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยพยักหน้า มีตัวแทนจำหน่ายมากกว่าสามร้อยรายยืนยันที่จะเข้าร่วม ซึ่งก็ถือว่าเป็นจำนวนที่มากแล้ว

แต่เป้าหมายในการทำยอดขายครั้งนี้คือห้าร้อยล้านหยวน ซึ่งตัวแทนจำหน่ายกว่าสามร้อยรายยังไม่เพียงพอ

“เราจำเป็นต้องหาตัวแทนจำหน่ายเพิ่มเพื่อเข้าร่วมการประชุมโดยเร็วที่สุด โดยมีเป้าหมายอย่างน้อย 2,000 คน” เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวออกมาอย่างแน่วแน่

เฉินอันผิงพยักหน้า “ไม่ต้องกังวลคุณเมิ่ง ฉันสัญญาว่าจะหาให้ได้เกินโควต้าที่คุณกำหนดแน่นอน”

นโยบายที่บริษัทเสนอให้ตัวแทนจำหน่ายมาเข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ค่อนข้างดี ไม่เพียงแต่คืนเงินค่าตั๋วไปกลับ รวมอาหารและที่พักเท่านั้น แต่ยังมีของขวัญให้พวกเขาด้วย

แต่แน่นอนว่านั่นไม่ใช่ประเด็น

ประเด็นสำคัญคือมีการแจกล็อตเตอรี่ให้กับตัวแทนจำหน่ายที่มาเข้าร่วมกิจกรรม โดยมีเงินรางวัลมากถึงห้าหมื่นหยวน

เรียกได้ว่าร้านค้าที่ได้ยินข่าวนี้ต้องคลั่งอย่างแน่นอน

นี่เป็นเหมือนเงินโบนัสที่ไม่ได้ให้ทั้งบริษัท

แต่เป็นโบนัสรายบุคคล

ฝ่ายขายของเจียงเจียกรุ๊ปแจ้งตัวแทนไปมากกว่าหนึ่งพันคน ตัวแทนยืนยันว่าจะมาประมาณสามร้อยคน ซึ่งไม่ใช่ว่าที่เหลือจะไม่มา แต่พวกเขากำลังตัดสินใจอยู่

ตัวแทนจำหน่ายที่เจียงเจียกรุ๊ปเชิญมา ไม่ได้เป็นเพียงตัวแทนจำหน่ายทั่วไปเท่านั้น

แต่หากเป็นบริษัทเอกชน อย่างน้อยเจ้าของต้องมาด้วยตนเอง สำหรับหน่วยงานของรัฐ เช่น ห้างสรรพสินค้าและสหกรณ์อุปทานและการตลาด อย่างน้อยต้องมีหัวหน้าส่วนจัดซื้อหรือผู้จัดการมาด้วย

โดยพื้นฐานแล้ว คำเชิญของเจียงเจียกรุ๊ปจะได้รับการตอบรับจากภาคเอกชน ในขณะที่ภาครัฐส่วนใหญ่กำลังตัดสินใจอยู่

เฉินอันผิงกล่าวต่อว่า “เรายังคงโทรหาตัวแทนจำหน่ายที่เหลืออย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้การเชิญเข้าร่วมสมาคมส่งเสริมการลงทุนแห่งชาติก็ค่อนข้างราบรื่น โดยส่วนใหญ่นักธุรกิจเอกชนที่มีอำนาจในการตัดสินใจค่อนข้างมาก ได้ตอบรับคำเชิญของเราแล้ว”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยเน้นย้ำว่า “การเชิญบุคลากรเป็นกุญแจสำคัญในงานนี้ ปลาจะว่ายน้ำได้ดีก็ต่อเมื่อพวกมันอยู่ในบ่อปลา”

เฉินอันผิงกล่าวว่า “อย่ากังวลเลยรองเมิ่ง พนักงานขายของเราทุกคนรู้เรื่องนี้ดี”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยพยักหน้า ก่อนจะมองไปที่เย่กวงโต้วแล้วพูดว่า “คุณเย่ แล้วในส่วนของคุณมีความคืบหน้าอะไรบ้าง ? ”

เย่กวงโต้วกล่าวว่า “หลังจากที่ผมได้ติดต่อกับผู้ช่วยหลินเสร็จ ผมก็ได้ให้มู่เสี่ยวซิงพาพนักงานห้าคนไปที่ เจียงเฉิงก่อน ตอนนี้เราได้กำหนดให้เกสต์เฮาส์หงซาเป็นสถานที่หลัก นอกจากนี้เราจะจัดเตรียมที่นั่งตาม จำนวนคนที่คุณเฉินเชิญมาให้เสร็จก่อนวันที่ 10 มกราคม และจะจองห้องพักแถวโรงแรมและเกสต์เฮาส์รอบ ๆ จัตุรัสหงซานในวันที่ 12 และ 13 เพื่ออำนวยความสะดวกในการเช็คอินของตัวแทนจำหน่ายที่มาเข้าร่วมการประชุมครับ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “ดี หลังจากนี้คุณต้องใส่ใจกับรายละเอียดการจัดงานให้มาก”

เย่กวงโต้วมองไปที่เปากันฉวนและเจียงเสี่ยวเยว่ แล้วกล่าวว่า “ในเรื่องนี้ ผมได้หารือกับผู้อำนวยการเปา และผู้อำนวยการเจียงของแผนกโลจิสติกส์แล้ว เราตัดสินใจว่าจะเช่ารถบัส 50 คันในเจียงเฉิงเพื่อรับส่งตัวแทนจำหน่ายจากสนามบิน สถานีรถไฟ และสถานีขนส่งมาที่งานทั้งก่อนและหลังงานเสร็จ และสำหรับผู้ที่มาร่วมงานจะใช้พาหนะรับส่งนอกสถานที่”

“นอกจากนี้ ผมก็บอกให้มู่เสี่ยวชิงเตรียมร่มไว้ 10,000 คัน หลังจากที่เธอไปถึงเจียงเฉิง เพราะระหว่างงานอาจมีฝนตกได้”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยยิ้มและพูดว่า “คุณนี่คิดรอบคอบจริง ๆ ที่คำนึงถึงสภาพอากาศด้วย”

เย่กวงโต้วกล่าวว่า “เราไม่กล้าที่จะประมาทกับงานใหญ่เช่นนี้ และผมจะออกเดินทางไปเจียงเฉิงในวันที่ 4 นี้”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยพยักหน้า “วันที่ 4 ที่ชิงโจวคงไม่น่าจะมีงานอะไรแล้ว ยกเว้นคุณเฉินหยวนเฉา นอกนั้นทุกคนสามารถออกเดินทางไปเจียงเฉิงได้”

จวงปี้เฉิงและหวังผิงต่างกล่าวว่า “ไม่มีปัญหา ทุกอย่างจะเป็นไปตามแผนงานที่เราวางไว้”

เย่กวงโต้วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “คุณเมิ่ง คุณจัดตารางงานของผู้ช่วยเจียงอย่างไรเหรอครับ ? ”