ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 838 ทุกสิ่งมีโชคชะตาเป็นของตัวเอง
ตอนที่ 838 ทุกสิ่งมีโชคชะตาเป็นของตัวเอง
“เสร็จแล้ว ! ”
ถานชิงซานขีด ๆ ข่วน ๆ เป็นครั้งคราวที่ด้านล่างของตุ๊กตาหิมะ โดยมีท่อนไม้ไผ่อยู่ในมือ ท้ายที่สุดเขาก็ยืนขึ้น มองไปรอบ ๆ และพูดด้วยความพึงพอใจ
แม้ว่าตุ๊กตาหิมะที่อยู่ตรงหน้าเขาจะดูเหมือนคนอ้วน แต่ก็ไม่ดูเงอะงะเหมือนก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันกลับดูเหมือนชายชราตัวอ้วนเตี้ยที่ขี้เกียจ นั่งเหยียดขาอยู่บนพื้น ขา แขน มือและเท้าล้วนแสดงพฤติกรรมออกมา ทั้งเสื้อผ้าและสีหน้าเหมือนจริงมาก
แทนที่จะบอกว่ามันเป็นตุ๊กตาหิมะ มันกลับเป็นเหมือนประติมากรรมที่ทำขึ้นมาจากหิมะ ดูวิจิตรงดงามมาก
“อ่า สวยจังเลย ! ”
หวังกังอดไม่ได้ที่จะกล่าวชมออกมา เมื่อมองดูใบหน้าของถานชิงซานที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
“ลุงถาน ลุงสุดยอดมาก” เจียงชานปรบมือ “ตุ๊กตาหิมะตัวนี้เหมือนกับคนจริง ๆ เลยค่ะ”
ดวงตาที่สวยงามของเฉินซินเป็นประกาย เธอเองก็พูดว่า “คุณถาน ฉันไม่คิดว่าคุณจะมีทักษะมากขนาดนี้”
ถานชิงซานยิ้มและกล่าวว่า “เมื่อเทียบกับลุงของฉันแล้ว ฝีมือของฉันยังด้อยกว่าเขามาก”
เฉินซินส่ายหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า “มันดูดีกว่าที่เราพยายามช่วยกันทำก่อนหน้านี้มาก”
เจียงเสี่ยวไป๋และหวงหงหยุนก็เดินเข้ามาดู ทั้งคู่ต่างชื่นชมผลงานของถานชิงซานหลังจากได้เห็นมัน
ถานชิงซานมองไปที่ตุ๊กตาหิมะและถอนหายใจ “ไม่ว่าตุ๊กตาหิมะจะมีรูปร่างดีแค่ไหน สุดท้ายมันก็จะละลายเมื่อเจอกับแสงแดด”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ที่จริงหิมะที่กองทับถมกันนั้นก็เหมือนกับพวกเราตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ สุดท้ายเราก็จะหายไปจากโลกนี้”
ทั้งหวงหงหยุนและถานชิงซานต่างไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะใช้คำอุปมานี้ แต่มันก็เป็นเรื่องจริงหลังจากที่คิดตาม
ความแตกต่างระหว่างชีวิตมนุษย์กับตุ๊กตาหิมะนั้นมีเพียงเวลาเท่านั้น ตุ๊กตาหิมะอยู่ได้เพียงไม่กี่วัน แต่มนุษย์อยู่ได้หกถึงเจ็ดทศวรรษ
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวต่ออีกว่า “ดังนั้น แม้ว่าจะเป็นเพียงตุ๊กตาหิมะ แต่หลังจากผ่านมือของคุณถานแล้ว มันก็จะเป็นตุ๊กตาหิมะที่สวยงาม ก่อนที่มันจะละลาย มันจะทิ้งความทรงจำที่สวยงามไว้แก่ผู้ที่ได้เห็น”
หวงหงหยุนหัวเราะออกมา “เถ้าแก่เจียง คุณกำลังสอนข้อคิดในการใช้ชีวิตให้กับผมอยู่ใช่ไหม”
เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองเขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
ถานชิงซานเป็นคนฉลาด เขาไม่คิดอะไรในตอนแรก แต่เมื่อหวงหงหยุนพูด เขาก็เข้าใจทันที
ส่วนเฉินซินนั้นดูจะเป็นคนเดียวที่สับสน เพราะเธอฟังความหมายอะไรไม่ออกจากในคำพูดนี้เลย
หวงหงหยุนกล่าวว่า “ในอดีต ผู้เฒ่าบอกผมว่าไม่เพียงแต่ผู้คนมีโชคชะตา แต่ทุกสิ่งมีโชคชะตาของมัน ซึ่งตอนนั้นผมยังไม่เข้าใจ”
“แต่วันนี้ที่ผมเห็นตุ๊กตาหิมะที่เถ้าแก่เจียงและคุณถานสร้าง ผมก็ได้เข้าใจความหมายของมันจริง ๆ ”
“ที่แท้ทุกสิ่งมีโชคชะตาเป็นของตัวเอง”
เจียงชานพูดด้วยความประหลาดใจ “คุณลุง หมายความว่าอย่างไรเหรอคะ ที่ว่าทุกสิ่งมีโชคชะตาของมัน ? ”
หวงหงหยุนมองไปที่เจียงชาน
เจียงเสี่ยวไป๋จึงกล่าวว่า “นี่คือลูกสาวของผมเองครับ เธอชื่อเจียงชาน ! ”
จากนั้น เขาก็พูดกับเจียงชานว่า “เรียกฉันว่าลุงหวงก็ได้”
“ลุงหวง ! ”
เจียงชานพูดออกมาอย่างสุภาพ
เมื่อหวงหงหยุนเห็นว่าเจียงชานเป็นเด็กดีมีไหวพริบ เขารู้สึกชอบเธอตั้งแต่แรก เขาจึงตอบคำถามของเธอทันที
เขาชี้ไปที่หิมะที่อยู่ไกล ๆ แล้วพูดว่า “ชานชาน เห็นหิมะที่อยู่ไกล ๆ นั้นไหม หนูไม่จำเป็นต้องปั้นเป็นตุ๊กตาหิมะ แค่ปั้นเป็นก้อนกลม ๆ วางไว้ เมื่อดวงอาทิตย์ส่อง มันก็จะค่อย ๆ ละลายไปในหนึ่งถึงสองวัน”
เจียงชานพยักหน้า เธอยังคงเข้าใจว่าเวลาพระอาทิตย์ขึ้น หิมะจะละลาย
หวงหงหยุนชี้ไปที่ตุ๊กตาหิมะที่กองอยู่อีกครั้งและพูดต่อ “แต่เนื่องจากเราปั้นตุ๊กตาหิมะ โดยการตบมันให้แน่น หิมะที่ควรจะละลายอย่างรวดเร็วก็จะใช้เวลานานไปอีก”
เจียงชานพยักหน้า
“หนูเข้าใจแล้วค่ะว่าหิมะกองใหญ่ที่ถูกปั้นจนแน่นขนาดนี้ ถ้าอากาศดี แดดแรงก็คงใช้เวลาละลายในไม่กี่วัน แต่ถ้าอากาศหนาว แดดไม่แรง ก็จะใช้เวลาหลายสิบวันหรืออาจจะละลายไม่หมดเลย”
หวงหงหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม “ดูสิ การที่หนูสร้างตุ๊กตาหิมะขึ้นมาก็เท่ากับหนูได้เปลี่ยนชะตากรรมของมันที่ควรละลายอย่างรวดเร็วให้ช้าลงแล้ว ? ”
เจียงชานยิ้ม “จริงด้วยค่ะ ! ”
หวงหงหยุนกล่าวต่อ “ชานชาน หนูลองคิดต่อ ถ้ามันเป็นตุ๊กตาหิมะธรรมดา หนูจะพบว่าการปั้นมันทำให้สนุก และมันดูน่ารักมากเวลาที่เราปั้นมันเสร็จแล้ว”
หลังจากหยุดชั่วครู่ เขาก็กล่าวต่อ “แต่ด้วยฝีมือของพ่อหนูและคุณถาน ตุ๊กตาหิมะตัวนี้จึงกลายเป็นเหมือนคนจริง ๆ มันสวยงามมากและเราก็ไม่อยากให้มันละลายใช่ไหม ? ”
“ใช่แล้ว ตุ๊กตาหิมะตัวนี้สวยมากจนหนูไม่อยากให้มันละลายเลยค่ะ” เจียงชานเห็นด้วย
หวงหงหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม “หิมะบนพื้นดิน ตุ๊กตาหิมะธรรมดาและตุ๊กตาหิมะที่สวยงามตัวนี้ ความชอบของหนูที่มีต่อพวกมันจะแตกต่างกันไป ซึ่งหมายความว่าชะตากรรมของพวกมันก็แตกต่างกันแล้ว”
เขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ แล้วพูดว่า “เถ้าแก่เจียง อดีตของโรงงานประทัดหงหยุนอาจเป็นเหมือนหิมะบนพื้นดิน แต่หลังจากที่คุณปั้นแต่งมันเป็นตุ๊กตาหิมะ มันจะกลายเป็นตุ๊กตาหิมะที่สวยงามอย่างแน่นอน”
“ขอบคุณมากนะครับ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ “ผู้จัดการหวง ผมยินดี จากนี้ไปเราทุกคนจะเป็นเพื่อนร่วมงานกัน คุณไม่จำเป็นต้องขอบคุณผมอีกต่อไป เพราะอย่างไรเราก็จะช่วยกัน”
เขาพูดว่า “เช่นเดียวกับคุณถานและคนอื่น นับจากนี้เป็นต้นไปคุณสามารถเรียกผมว่าผู้ช่วยเจียงได้”
“ตำแหน่งของผมในเจียงเจียกรุ๊ปคือผู้ช่วยประธาน”
“ตกลง ! ” หวงหงหยุนหัวเราะ “ต่อจากนี้ไปฉันจะเรียกคุณว่าผู้ช่วยเจียง”
ถานชิงซานกำลังมุ่งความสนใจไปที่การแกะสลักตุ๊กตาหิมะและไม่ได้ใส่ใจกับการสนทนาระหว่างเจียงเสี่ยวไป๋และหวงหงหยุน ซึ่งเขามารู้ว่าหวงหงหยุนได้ตกลงที่จะเข้าร่วมเจียงเจียกรุ๊ปคือหลังจากฟังคำพูดของทั้งสองคน
“ผู้จัดการหวง คุณยังไม่เห็นความสามารถของผู้ช่วยเจียงของเรามากพอ แต่ผมขอแนะนำให้คุณตกลงไปเถอะ ! ” ถานชิงซานกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หวงหงหยุนกล่าวว่า “เดิมทีฉันมาที่นี่เพื่อพบผู้ช่วยเจียง ซึ่งฉันก็ตั้งใจจะไม่กลับจนกว่าจะได้พบเขา”
ถานชิงซานหัวเราะและจับมือกับหวงหงหยุน “ผู้จัดการหวง จากนี้ไปเราจะเป็นเพื่อนร่วมงานกัน”
หวงหงหยุนยังยิ้ม “ฉันมาที่นี่ครั้งแรก คุณถาน ในอนาคตโปรดชี้แนะฉันด้วย”
ในขณะที่ทั้งสองจับมือกัน ก็เป็นอันว่าเจียงเจียกรุ๊ปก็เข้าซื้อหุ้นของโรงงานประทัดหงหยุนเป็นที่เรียบร้อย และขั้นตอนต่อไปคือการทำตามขั้นตอนเอกสารต่าง ๆ ให้ถูกต้อง
หวงหงหยุนกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณถานกับผมขอตัวออกไปโอนหุ้นก่อนละกัน”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “พรุ่งนี้เช้า ผมจะไปที่โรงงาน ผู้จัดการหวงช่วยเรียกช่างทำดอกไม้ไฟทุกคนมาพบผมด้วย”
“ได้เลย ! ”
หวงหงหยุนตอบตกลงแล้วกลับไปพร้อมกับถานชิงซาน
“ป่าป๊าคะ ลุงหวงเป็นใครเหรอ ? ”
เจียงชานถามหลังจากที่หวงหงหยุนและถานชิงซานกลับออกไป
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ดอกไม้ไฟที่พ่อซื้อมาครั้งที่แล้วเป็นของโรงงานเขาเอง”
เจียงชานหัวเราะออกมาทันที “ป่าป๊าลงทุนซื้อโรงงานของเขาใช่ไหม ? เขาจะเป็นคนสร้างดอกไม้ไฟแสนสวยที่ป่าป๊าออกแบบในอนาคตหรือเปล่าคะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและมองเจียงชานด้วยรอยยิ้ม ทั้งที่อายุยังน้อย แต่ลูกสาวของเขามักจะพูดถึงการลงทุนอยู่เสมอ ในอนาคตเธออาจจะมีพรสวรรค์ทางด้านธุรกิจก็เป็นได้
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้หวังว่าลูกสาวของเขาจะโตมาเป็นอะไร หรือเส้นทางที่เธอเลือกในอนาคตเป็นอย่างไร เพราะไม่ว่าเธอจะเป็นแบบไหน เขาก็จะคอยสนับสนุนความฝันของเธอเสมอ
ซึ่งสิ่งที่เขาทำได้ก็คือ ให้สังคมที่ดีที่สุด และคอยซัพพอร์ตเธอเท่านั้น
เพราะอย่างไรลูกสาวของเขาก็ต้องตัดสินใจชีวิตของเธอเอง
เจียงชานมีความสุขมาก เธอพูดกับเจียงเสี่ยวไป๋ว่า “ป่าป๊าคะ ตุ๊กตาหิมะตัวนี้สวยมาก ช่วยเอากล้องออกมาถ่ายรูปมันไว้ให้หนูได้ไหมคะ ? ”
“ได้สิ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบตกลงและเดินไปที่รถจี๊ปเพื่อเอากล้องออกมาถ่ายรูปให้เจียงชาน
YOU MAY ALSO LIKE
