ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 840 เยี่ยมชมโรงงานประทัดหงหยุน
ตอนที่ 840 เยี่ยมชมโรงงานประทัดหงหยุน
แตกต่างจากทัศนคติของผู้อำนวยการสองคนของโรงงานประทัดของรัฐทั้งสองแห่งอย่างฟู่ซิงและหงซิง ผู้อำนวยการโรงงานประทัดเอกชนอีกสองแห่งในเมืองชิงโจวอย่างซุนเต๋อฟู่ผู้อำนวยการโรงงานประทัดเต๋อฟู่และหงซวงซีผู้อำนวยการของโรงงานประทัดซีเล่อก็ได้มาหารือกัน
ทั้งสองกำลังดื่มชาอยู่ที่โรงน้ำชาเหล่าเชอทางตะวันตกของเมือง
“เหล่าซุน คุณคิดว่าเพราะอะไร ทำไมจู่ ๆ หวงหงหยุนถึงเริ่มรับสมัครพนักงานเยอะขนาดนี้ ? ” หงซวงซีถามขึ้นมา
ซุนเต๋อฟู่กล่าวว่า “นับตั้งแต่เขาถูกรางวัลพิเศษเมื่อครั้งที่แล้ว ฉันก็รู้สึกว่าหวงหงหยุนนั้นโชคดีมาก เขาคงอยากจะเติบโตอย่างรวดเร็วและกลายเป็นโรงงานประทัดที่ใหญ่ที่สุดในชิงโจวแหละมั้ง”
หงซวงซีขมวดคิ้วเล็กน้อย “เหล่าซุน ดูคุณไม่มีเหตุผลเอาซะเลย ฉันอุตส่าห์เชิญคุณมาหารืออย่างจริงจังเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่คุณยังพูดเล่นอยู่ได้”
ซุนเต๋อฟู่ถอนหายใจ “ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากพูด แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันพูดออกไป ? เราทั้งสองไม่สามารถกำหนดโชคชะตาได้ ไม่ต้องพูดถึงความโชคดี แค่เราพยายามเอาชีวิตรอดในแต่ละวันก็ยากแล้ว”
ในบรรดาโรงงานประทัดทั้งห้าแห่งในเมืองชิงโจว โรงงานประทัดฟู่ซิงของรัฐเป็นโรงงานที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งมีส่วนแบ่งตลาดเกือบครึ่งหนึ่ง
ส่วนโรงงานประทัดหงหยุนของหวงหงหยุนเป็นโรงงานเอกชนที่เก่าแก่ที่สุด จึงได้ส่วนแบ่งทางการตลาดมาเป็นอันดับสอง โดยมีมูลค่าการซื้อขายเกือบครึ่งของฟู่ซิง
ไม่ต้องพูดถึงโรงงานประทัดหงซิง ซึ่งอยู่อันดับท้ายสุด ยอดขายต่ำอย่างน่าเหลือเชื่อ
ส่วนโรงงานประทัดเต๋อฟู่และโรงงานประทัดซีเล่อมีส่วนแบ่งทางการตลาดใกล้เคียงกัน นอกจากนี้ซุนเต๋อฟู่และหงซวงซียังเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ดังนั้นพวกเขาจึงค่อย ๆ ก้าวไปพร้อมกัน
เป็นเพราะเหตุนี้ หงซวงซีจึงนัดซุนเต๋อฟู่มาหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้หลังจากที่ทราบข่าว
หลังจากได้ยินคำพูดของซุนเต๋อฟู่ หงซวงซีก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “เมื่อก่อนเราไม่สามารถไปต่อได้ แต่ตอนนี้ บางทีโอกาสของเราอาจจะมาถึงแล้วก็เป็นได้”
ซุนเต๋อฟู่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย โน้มตัวไปข้างหน้าแล้วถามว่า “คุณหมายความว่าอย่างไร ? ”
หงซวงซีกล่าวว่า “คราวนี้หงหยุนกำลังยั่วยุฟู่ซิง จิ้งจอกเฒ่าหูจะยอมแพ้ง่าย ๆ ได้อย่างไร ? ”
ดวงตาของซุนเต๋อฟู่สว่างขึ้น “คุณกำลังบอกว่าถ้าเสือสองตัวต่อสู้กัน หนึ่งในนั้นจะต้องตาย ส่วนเราก็นั่งบนภูเขาเพื่อดูเสือต่อสู้กัน แล้วเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ไงล่ะ ? ”
หงซวงซีโบกมือ “นั่งบนภูเขาดูเสือสู้กันอย่างเดียวไม่พอหรอก เราต้องช่วยเพิ่มเชื้อไฟเพื่อให้พวกมันต่อสู้กันดุเดือดมากขึ้นด้วย”
ซุนเต๋อฟู่คิดสักพัก และพูดว่า “งั้นบอกฉันที ว่าเราควรทำอย่างไรต่อ ? ”
หงซวงซีกล่าวว่า “แม้ว่าหวงหงหยุนจะโจมตีก่อน แต่เขาก็เป็นโรงงานประทัดเอกชน คงไม่สามารถเอาชนะโรงงานประทัดฟู่ซิงได้ง่าย ๆ หรอก”
ซุนเต๋อฟู่พยักหน้า ผู้สนับสนุนโรงงานประทัดฟู่ซิงคือภาครัฐ ล่อร่างผอมตัวใหญ่กว่าม้า ไม่เห็นหรือว่าขนาดโรงงานประทัดหงซิงมีส่วนแบ่งทางการตลาดไม่มากนัก แต่ก็ยังอยู่ดีมีสุข ?
“คุณกำลังหมายความว่าให้เราช่วยหวงหงหยุน ? ” ซุนเต๋อฟู่ถามขึ้นมา
หงซวงซีหัวเราะเยาะ “เราจะช่วยส่งเขาลงนรกน่ะสิ ! ”
ซุนเต๋อฟู่สับสนเล็กน้อย และพูดด้วยความประหลาดใจ “คุณบอกว่าหวงหงหยุนไม่สามารถต่อสู้กับหูหลี่ได้ แล้วเราจะช่วยหูหลี่ไปทำไม ? ”
“ถ้าเป็นแบบนี้ หวงหงหยุนจะไม่พ่ายแพ้เร็วกว่าเดิมเหรอ ? ”
“เราจะได้กำไรจากเรื่องนี้ได้อย่างไร”
หงซวงซีพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ฉันจะช่วยหวงหงหยุน ส่วนคุณช่วยหูหลี่”
ซุนเต๋อฟู่ยิ่งสับสนมากขึ้นไปอีก
โรงงานประทัดทั้งของเขาและหงซวงซีมีความแข็งแกร่งพอกัน ถ้าแยกกันช่วยก็ไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันน่ะสิ
เขาเริ่มเกิดความสงสัยในใจ
หงซวงซียิ้ม “ถ้าเราดูอยู่เฉย ๆ เราจะไม่สามารถยุแยงพวกเขาได้ เราจะมีส่วนร่วมได้ก็ต่อเมื่อเราเข้าไปช่วยเหลือเท่านั้น”
“อย่างไร ? ” ซุนเต๋อฟู่ถามต่อ
“ก็……” หงซวงซีกล่าวว่า “เมื่อหวงหงหยุนและหูหลี่ต่อสู้กันมาถึงช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด เราสองคนก็จะลงมือพร้อมกัน……”
ซุนเต๋อฟู่อ้าปากค้าง: การทำเช่นนี้มันชั่วร้ายเกินไป !
หงซวงซีดูเหมือนจะเห็นความลังเลของซุนเต๋อฟู่ จึงกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ธุรกิจคือสนามรบ และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการชนะ”
หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ซุนเต๋อฟู่ก็กัดฟันแล้วพูดว่า “เอาล่ะ ฉันจะเชื่อคุณสักครั้ง แล้วเราต้องทำอย่างไรก่อน ? ”
หงซวงซีโบกมือเรียกซุนเต๋อฟู่ และกระซิบข้างหูของเขา
หลังจากคุยจบแล้ว ทั้งสองก็แยกกันโดยไม่พูดอะไรอีก
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มาถึงวันใหม่
หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋เข้ามาในเมือง เขาก็ส่งหลินเจียอินและเจียงชานไปที่ร้านนวดเท้า จากนั้นเขาก็ไปที่โรงงานประทัดหงหยุนทันที
ก่อนหน้านี้ ตอนที่เขามาซื้อดอกไม้ไฟที่โรงงานประทัดหงหยุน เขาเห็นเพียงหน้าร้านที่อยู่ด้านหน้าเท่านั้น แต่ไม่เคยได้เข้าไปในอาคารโรงงานที่อยู่ด้านหลังเลย
วันนี้เมื่อเขามาอีกครั้ง ก็ได้เห็นเหตุการณ์ที่น่าตกใจทันที
มีคนงานสี่ถึงห้าร้อยคนยืนอยู่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยตรงลานหน้าโรงงานและปรบมือต้อนรับเขา มีป้ายหลายอันแขวนอยู่บนผนังโรงงานซึ่งมีข้อความเขียนว่า “ยินดีต้อนรับคุณเจียงเสี่ยวไป๋ ผู้ช่วยประธานเจียงเจียกรุ๊ปสู่โรงงานประทัดหงหยุน ! ”
ป้ายนี้มีขนาดใหญ่มาก
อย่างไรก็ตาม เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงชื่นชมถึงความสามารถในการรับสมัครคนจำนวนมากในเวลาเพียงวันเดียวของหวงหงหยุนอยู่ดี
“ผู้อำนวยการหวง ปล่อยให้คนงานแยกย้ายไปทำงานเถอะ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าว เขาไม่ชอบที่ที่มีผู้คนพลุกพล่าน
หวงหงหยุนกล่าวว่า “เดิมทีผมวางแผนที่จะให้คุณพูดสองสามคำเพื่อเป็นการประกาศว่าเจียงเจียงกรุ๊ปได้เข้าซื้อหุ้นของโรงงานประทัดหงหยุนอย่างเป็นทางการ ผมจึงรวบรวมคนทั้งหมดที่คัดเลือกมา มาต้อนรับคุณที่นี่”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เราจะยังไม่ประกาศในตอนนี้ครับ”
หวงหงหยุนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “ตอนนี้มีเพียงนักบัญชีหยางจากแผนกการเงินเท่านั้นที่รู้ ฉันยังไม่ได้บอกใครเลย”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า
หวงหงหยุนพูดอย่างเหน็บแนม “แต่ทุกคนมารวมตัวกันแล้ว และพวกเขาก็เห็นคุณ จะให้พวกเขาแยกย้ายกันไปโดยไม่พูดอะไรสักคำเลยเหรอ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจอะไร
เขาโบกมือทักทายผู้คนโดยรอบแค่นั้น และเดินตามหวงหงหยุนเข้าไปข้างใน
“นั่นคือเจียงเสี่ยวไป๋ที่คนชอบพูดถึงใช่ไหม ? ”
“นั่นคือเจ้าของเจียงเจียกรุ๊ป ! ”
“ไม่ ฉันได้ยินคนบอกว่าเขาเป็นแค่ผู้ช่วย ! ดูเหมือนว่าเจ้าของจริง ๆ จะชื่อหลินเจียอิน ! ”
“พวกเขาเป็นคู่รักกัน ! ”
“ช่างเรื่องนี้เถอะ แต่ทำไมผู้อำนวยการหวงถึงขอให้เรามาต้อนรับเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยล่ะ ? ”
“หรือนายยังมองไม่ออก ? ”
“มองอะไรออก ? ”
“ผู้อำนวยการหวงอาจได้รับคำสั่งซื้อจำนวนมากจากเจียงเจียกรุ๊ปก็ได้ ดังนั้นเขาจึงจ้างคนงานจำนวนมากมาพร้อมกันแบบนี้”
“ที่นายพูดมาก็มีเหตุผล ! ”
“ถูกต้อง ! ไม่งั้นทำไมผู้อำนวยการหวงถึงอยากให้เรามายืนที่นี่เพื่อต้อนรับเขาล่ะ ? เขาคงอยากให้เจียงเสี่ยวไป๋ได้เห็นความยิ่งใหญ่ของโรงงาน”
“ฉันเห็นด้วย”
“ปัจจุบันเจียงเจียกรุ๊ปเป็นบริษัทที่ร่ำรวยที่สุดในชิงโจว ถ้าได้รับคำสั่งซื้อจำนวนมากจากเจียงเจียกรุ๊ปจริง ๆ ค่าจ้างของเราก็คงจะได้เพิ่มขึ้นไปอีกในอนาคต”
“ผู้อำนวยการหวงมีความสามารถจริง ๆ ที่สามารถสร้างความสัมพันธ์กับเจียงเจียกรุ๊ปได้”
“คุณไม่รู้เรื่องนี้เลยหรือ ตอนที่เจียงเจียกรุ๊ปก่อตั้ง มีการขายล็อตเตอรี่ลุ้นรางวัล ตอนนั้นผู้อำนวยการหวงเป็นคนแรกที่ถูกรางวัลพิเศษเลยนะ”
“อืม ฉันรู้ข่าวนี้ดี”
“ไม่น่าแปลกใจเลย ! ”
“……”
หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋จากไป คนงานที่ออกมาต้อนรับเขาก็ได้พูดคุยกันมากมายและคาดเดาไปต่าง ๆ นานา
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่รู้เรื่องนี้ หลังจากที่เขาและหวงหงหยุนเดินเข้าไปในสำนักงาน เขาก็บอกให้หวงหงหยุนเรียกช่างทำดอกไม้ไฟทั้งหมดของโรงงานมาทันที
หวงหงหยุนตอบรับและออกไปบอกให้คนงานแยกย้ายกัน จากนั้นจึงไปเรียกช่างทำดอกไม้ไฟ เหว่ยต้าเปา เจียนเอ้อเหมา ช่างเฉิน ช่างจู และช่างหวงเข้าไปที่สำนักงาน
“ผู้ช่วยเจียง พวกเขาคือคนที่ทำดอกไม้ไฟในโรงงานของเรา”
หวงหงหยุนแนะนำพวกเขาทีละคน
YOU MAY ALSO LIKE
