ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 841 นี่ต่างหากคือดอกไม้ไฟของจริง

ตอนที่ 841 นี่ต่างหากคือดอกไม้ไฟของจริง

“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”

“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”

“……”

เหว่ยต้าเปา เจียนเอ้อเหมา ช่างเฉิน ช่างจู และช่างหวงต่างทักทายเจียงเสี่ยวไป๋

หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋ทักทายทีละคน เขาก็หยิบบุหรี่ออกมาและยื่นให้คนละมวน และเริ่มพูดคุยกับพวกเขา

“พวกคุณทำดอกไม้ไฟมานานแค่ไหนแล้วเหรอครับ ? ”

เหว่ยต้าเปากล่าวว่า “ผมอายุมากที่สุด ผมทำดอกไม้ไฟมานานกว่าสามสิบปีแล้วครับ”

ช่างเฉินกล่าวว่า “ฉันเริ่มทำมาไม่นาน เกือบจะห้าปีแล้ว”

เจียนเอ้อเหมา ช่างจู และช่างหวงก็ตอบทีละคนเช่นกัน ทั้งสามคนต่างก็มีประสบการณ์ในการทำดอกไม้ไฟมาประมาณเจ็ดถึงแปดปี

เจียงเสี่ยวไป๋จึงถามเกี่ยวกับหลักการทำดอกไม้ไฟต่อ ช่างเฉินเหลือบมองมาที่หวงหงหยุนและเห็นว่าเขาไม่มีข้อโต้แย้ง ดังนั้นเขาจึงเริ่มพูดไม่หยุด

หลังจากฟังแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยกเปลือกตาขึ้นแล้วพูดว่า “คุณเข้าใจดีเลยทีเดียว ! ”

ช่างเฉินยิ้ม “เมื่อก่อนตอนที่ผมเรียน ผมเก่งคณิต ฟิสิกส์ และเคมีมาก”

มีสุภาษิตยอดนิยมในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 ว่าหากคุณเรียนคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ และเคมีได้ดี คุณจะไม่กลัวที่จะต้องได้เดินทางรอบโลก

แต่ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 ประโยคนี้ยังไม่ปรากฏขึ้นมา

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “แล้วถ้าผมนำแบบที่ผมออกแบบมาและขอให้คุณทำดอกไม้ไฟแบบนั้นให้ คุณสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ไหม ? ”

ช่างเฉินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “ดอกไม้ไฟก็มีแต่แบบนี้ไม่ใช่เหรอ ? ยังมีแบบอื่นอีกเหรอครับ ? ”

คนเก่าคนแก่อย่างเหว่ยต้าเปาและเจียนเอ้อเหมายังกล่าวอีกว่า “ใช่ เราทำดอกไม้ไฟเหล่านี้ตามแบบที่คนนิยมในท้องตลาด ผู้คนคุ้นเคยกับมันดี แต่ถ้าทำดอกไม้ไฟแบบใหม่อาจขายไม่ได้ง่าย ๆ ”

ช่างหวงกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณต้องการปรับแต่งดอกไม้ไฟให้ออกมาไม่เหมือนเดิมใช่ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ถูกต้องครับ ! ”

ช่างหวงจึงกล่าวเสริม “หากปรับแต่งได้ ก็ควรจะลองดู ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่พูดอะไรอีก เขาหยิบภาพวาดแม่พิมพ์ดอกไม้ไฟที่เขาวาดออกมามอบให้หวงหงหยุนแล้วพูดว่า “ผู้จัดการหวง ดูแบบที่ผมร่างไว้ก่อน”

หวงหงหยุนหยิบมันขึ้นมาและตกใจเมื่อเห็นมัน

เขาก็พอมีความรู้เกี่ยวกับการทำดอกไม้ไฟบ้าง แต่เขาไม่เคยเห็นการทำดอกไม้ไฟที่ซับซ้อนขนาดนี้มาก่อน

“ผู้ช่วยเจียง คุณช่วยวาดแม่พิมพ์ดอกไม้ไฟด้วยได้ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมได้เขียนหลักการข้างต้นไว้อย่างชัดเจนแล้วนะครับผู้จัดการหวง คุณคิดว่ามันสมเหตุสมผมไหม”

หวงหงหยุนหยุดและเริ่มมองมันอย่างจริงจังอีกครั้ง ยิ่งเขามองเท่าไร เขาก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้นเท่านั้น เขาไม่ตกใจกับความคิดแปลก ๆ ของแม่พิมพ์ดอกไม้ไฟนี้ แต่ตกใจว่าทำไมเจียงเสี่ยวไป๋ถึงเข้าใจหลักการอย่างลึกซึ้งขนาดนี้

แม่พิมพ์ที่เขาคิดมาเป็นเวลานานยังไม่สามารถเทียบได้กับแม่พิมพ์ดอกไม้ไฟอันนี้ แต่หลังจากอ่านคำอธิบายของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็ดูเหมือนว่ามันจะทำให้เขารู้ทันทีว่าเขายังขาดอะไรไป

เป็นเรื่องจริงที่การพบปะผู้คนไม่ใช่เรื่องยาก เขายังคิดว่าหากติดตามแม่พิมพ์ดอกไม้ไฟที่ออกแบบโดย เจียงเสี่ยวไป๋ ดอกไม้ไฟจะล้มล้างตลาดดอกไม้ไฟในปัจจุบันอย่างแน่นอน

เขายังคิดว่าหากทำตามแม่พิมพ์ดอกไม้ไฟที่เจียงเสี่ยวไป๋ออกแบบมานี้ ดอกไม้ไฟรูปนี้แบบอาจจะล้มล้างดอกไม้ไฟที่มีขายในตลาดตอนนี้ได้อย่างแน่นอน

เขาจินตนาการได้เลยว่าดอกไม้ไฟเหล่านี้จะสวยงามแค่ไหนเมื่อมันพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

สิ่งสำคัญคือเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้วาดแม่พิมพ์ดอกไม้ไฟหนึ่งหรือสองแบบ แต่วาดมามากถึงสามสิบแบบ อีกทั้งแต่ละแบบก็ยังมีชื่อเรียกที่สอดคล้องกันอีกด้วย

ดอกไม้ไฟ ‘ถวายพระพร ! ’

ดอกไม้ไฟ ‘ความสุขมาเยือน ! ’

ดอกไม้ไฟ ‘ครอบครัวสุขสันต์ ! ’

ดอกไม้ไฟ ‘เริ่มต้นใหม่ ! ’

ดอกไม้ไฟ ‘ฝนดาวตก ! ’

โอกาสมาถึงแล้ว !

……

ข้อมูลจำเพาะของดอกไม้ไฟต่างๆ ยิ่งแตกต่างกันออกไป แต่ทั้งหมดล้วนมีปริมาณมากเป็นพิเศษ ได้แก่ 54 วง, 64 วง, 72 วง, 81 วง, 99 วง, 100 วง, 108 วง, 120 วง, 164 วง, 168 วง, 188 วง, 240 วง, 365 วง..

จำนวนดอกไม้ไฟที่ใหญ่ที่สุดคือ 1,080 วง

ดอกไม้ไฟที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดใหญ่กว่าโต๊ะ ส่วนดอกไม้ไฟที่เล็กที่สุดก็มีขนาดพอกันกับเก้าอี้ตัวเล็ก ๆ

ซึ่งต่างจากดอกไม้ไฟที่ขายอยู่ตอนนี้ เพราะโดยพื้นฐานแล้วดอกไม้ไฟจะถือไว้ในมือแล้วจุด

ซึ่งสิ่งนี้ก็เป็นอุปสรรคในการออกแบบดอกไม้ไฟครั้งก่อนของเขา เพราะเขายังคงยึดติดกับการถือดอกไม้ไฟไว้ในมือแล้วจุด

ทว่าเจียงเสี่ยวไป๋กลับฝ่ากรอบนี้ออกมา และทำเป็นแบบที่สามารถวางกับพื้นได้ ด้วยวิธีนี้ ดอกไม้ไฟที่เขาออกแบบจึงไม่จำเป็นต้องจำกัดขนาดและน้ำหนัก อีกทั้งยังมีพื้นที่ที่ใหญ่ขึ้น และมีความปลอดภัยเพิ่มมากขึ้นด้วย

ในขณะนี้ หวงหงหยุนก็ได้ถอนหายใจออกมา ช่างเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริง ๆ ที่เลือกจะร่วมมือกับเจียงเสี่ยวไป๋ในครั้งนี้

ซึ่งเจียงเสี่ยวไป๋สามารถนำเขาออกจากกรอบความคิดเดิม ๆ ได้

เขาจินตนาการได้เลยว่าหากมีการสร้างดอกไม้ไฟนี้ขึ้นมา ดอกไม้ไฟแบบเก่าเหล่านั้นก็จะขายไม่ได้ และดอกไม้ไฟรูปแบบใหม่เหล่านี้ก็จะขึ้นมาแทนที่

เหว่ยต้าเปา เจียนเอ้อเหมา และช่างทำดอกไม้ไฟคนอื่นอดไม่ได้ที่จะแปลกใจเมื่อเห็นผู้จัดการหวงตกอยู่ในอาการงุนงง

“ผู้จัดการหวง มีอะไรหรือเปล่า ? ”

เหว่ยต้าเปาอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา

หวงหงหยุนรู้สึกตัวขึ้นมา เขายื่นภาพวาดแม่พิมพ์ดอกไม้ไฟที่เจียงเสี่ยวไป๋ออกแบบและพูดอย่างเคร่งขรึม “พวกคุณลองดูเองสิ ! ”

เหว่ยต้าเปารับมา ภาพพวกนี้มีหลายภาพ เจียนเอ้อเหมา ช่างเฉินและคนอื่นต่างก็หยิบมาดูคนละใบ

หลังจากที่ดูแล้ว ทุกคนก็ตกตะลึง

ที่แท้ดอกไม้ไฟนั้นไม่ได้จำกัดแค่การถือจุดเพียงอย่างเดียว

“นี่คือดอกไม้ไฟของจริง ! ”

“ถ้าทำแบบนี้ คงไม่ต่างอะไรกับถือปืนใหญ่แน่ ๆ ! ”

“ใช่แล้ว ดอกไม้ไฟที่ทำออกมาแบบนี้ แค่คิดก็รู้ว่ามันต้องสวยขนาดไหน”

“ผู้ช่วยเจียง คุณน่าทึ่งมาก คุณออกแบบดอกไม้ไฟได้อลังการมาก ! ”

“ผู้ช่วยเจียง คุณคิดเรื่องทั้งหมดนี้ขึ้นมาเองหรือเปล่า ? ”

“ผู้ช่วยเจียง คุณอยากจะจุดดอกไม้ไฟกี่ลูก ? ”

“ผู้ช่วยเจียง…”

“……”

ช่างทำดอกไม้ไฟแย่งกันพูดออกมาไม่หยุด

เจียงเสี่ยวไป๋ยกมือขึ้นเพื่อให้ทุกคนเงียบ และพูดว่า “ผมเข้าใจว่าพวกคุณหลายคนเป็นคนเก่าคนแก่ของโรงงานประทัดหงหยุน ทุกคนรู้กฎ พวกคุณศึกษาวิธีทำดอกไม้ไฟเหล่านี้ไป แต่อย่าเผยแพร่มันเด็ดขาด เข้าใจไหม?”

เหว่ยต้าเปาและคนอื่นต่างก็รีบพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง ไม่ต้องกังวล เรารู้เรื่องนี้ดี”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “งั้นพวกคุณออกไปก่อน ผมจะหารือเกี่ยวกับจำนวนที่เราจะผลิตกับผู้จัดการหวง”

เหว่ยต้าเปาและคนอื่นต่างกล่าวลาและขอตัวออกมา

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองหวงหงหยุนแล้วพูดว่า “ผู้จัดการหวง คุณสามารถเริ่มผลิตดอกไม้ไฟที่ผมออกแบบให้ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปได้เลย พยายามทำออกมาให้ได้มากที่สุดนะครับ”

หวงหงหยุนเต็มใจ แต่…

เขาลังเลและพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง ถ้าเราทำตามจำนวนการผลิตของปีที่แล้ว วัตถุดิบที่ผมเตรียมไว้ก็เพียงพอ แต่การสร้างดอกไม้ไฟที่คุณออกแบบต้องใช้เยื่อกระดาษ ดินปืนและวัตถุดิบอื่นจำนวนมาก ซึ่งของในคลังของโรงงานเราอาจจะไม่เพียงพอ……”

เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจทันทีว่าหวงหงหยุนหมายถึงอะไร เขาจึงยิ้มออกมา “ผมจะสั่งให้แผนกการเงินซื้อวัตถุดิบมาให้ คุณเขียนรายการสั่งซื้อให้กับแผนกการเงินได้โดยตรง พวกเขาจะจัดการให้”

หวงหงหยุนมีความสุขมากเมื่อได้ยินแบบนี้ ตราบใดที่เขามีวัตถุดิบ เขาก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีก

แต่ก็ยังมีเรื่องที่เขากังวลเล็กน้อย “ผู้ช่วยเจียง การที่เราผลิตออกมาแบบไม่จำกัดเช่นนี้ แล้วเราจะขายมันอย่างไร ? ”

ต้องรู้ก่อนว่าดอกไม้ไฟจะขายได้มากที่สุดในช่วงปีใหม่ เวลาไม่ได้ขายในช่วงปีใหม่ พวกเขาก็จะต้องเก็บไว้ในโกดังของโรงงานเป็นหลัก

เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะ “ผู้จัดการหวง คุณไม่ต้องกังวลเรื่องการขาย ผมได้รวบรวมตัวแทนจำหน่ายหลายพันรายในเจียงเฉิงและจะจัดงานแสดงดอกไม้ไฟที่นั่น เมื่อพวกเขาเห็นดอกไม้ไฟที่เราทำด้วยตาของพวกเขาเองแล้ว คุณคิดเหรอว่ามันจะขายไม่ได้….…”

หวงหงหยุนรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันทีหลังจากที่ได้ยินประโยคนี้

ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้สึกชื่นชมเจียงเสี่ยวไป๋ด้วย

เจียงเสี่ยวไป๋เขานึกไปถึงงานแสดงดอกไม้ไฟและยังจัดขึ้นในสถานที่ที่ใหญ่อย่างเจียงเฉิง แต่พวกเขาล่ะ ? เมื่อก่อนเขารู้แค่วิธีหาตัวแทนจำหน่ายเท่านั้น

ซึ่งแนวการขายทั้งสองแนวนี้อยู่คนละระดับกันเลย