ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 861 เจียงเสี่ยวไป๋มาถึงสถานที่จัดงาน

ตอนที่ 861 เจียงเสี่ยวไป๋มาถึงสถานที่จัดงาน

เจียงเสี่ยวไป๋มาถึงบ้านพักของหลินต้ากั๋วในตอนเช้า

มู่เสี่ยวหวานก็ได้ถามเขาด้วยความประหลาดใจ “เสี่ยวไป๋ เธอไม่เข้าร่วมการประชุมประจำปีของตัวแทนจำหน่ายเหรอ ? ทำไมถึงมาที่นี่ได้ล่ะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมแวะมารับชานชานและเด็ก ๆ ครับ”

มู่เสี่ยวหวานกล่าวว่า “ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าวันนี้ฉันจะช่วยดูแลเด็ก ๆ เอง ? วันนี้เธอต้องยุ่งมาก จะมีเวลาดูแลพวกเขาได้อย่างไร ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมไม่ได้ยุ่งอะไรหรอกครับ การพาเด็ก ๆ ไปทำงานด้วยจะช่วยให้พวกเขาเติบโตและเปิดโลกมากขึ้น”

“คนเยอะมาก จะดูแลเด็กสามคนทั่วถึงได้อย่างไร” มู่เสี่ยวหวานกล่าวถามด้วยความกังวล

เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยังยืนยันว่าไม่มีปัญหา ดังนั้นมู่เสี่ยวหวานจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยเขาไป

พวกเขาทานอาหารเช้าที่บ้าน

โดยมีแม่บ้านอู๋ทำให้

เธอจำได้ว่าเจียงชานไม่ชอบบะหมี่แห้ง ดังนั้นเธอจึงต้มซุปเต้าหู้ในครั้งนี้

หลังทานอาหารเช้าเสร็จ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ออกไปที่งานพร้อมเด็ก ๆ ทั้งสามคน

“ป่าป๊าคะ เราจะไปที่ไหนกัน ? ” ในรถ เจียงชานได้ถามขึ้นมา

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ไปที่หอประชุมหงซาน วันนี้จะมีการประชุมตัวแทนจำหน่ายและการสั่งซื้อประจำปีที่นั่น พ่อจะพาพวกหนูไปดูด้วย”

“เยี่ยมมากค่ะ ! ” เจียงชานพูดด้วยรอยยิ้ม “หนูชอบอะไรที่น่าตื่นเต้นที่สุดเลย ! ”

หวังกังก็พูดออกมาด้วยความตื่นเต้น “ผมจะได้ไปเจอพ่อแล้วใช่ไหมครับ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองกระจกมองหลัง แล้วพูดว่า “มีคนอยู่ข้างในนั้นมากมาย นายอาจไม่สามารถเจอพ่อของนายได้”

“อ้อ ครับ ! ” หวังกังมีน้ำเสียงที่ผิดหวังเล็กน้อย จากนั้นก็พูดว่า “เมื่อพ่อเสร็จงานแล้ว เขาคงจะพาผมไปเที่ยวเล่น”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “หลังจากที่งานทั้งสองวันนี้เสร็จสิ้นลง ลุงจะให้พ่อพานายไปเที่ยวเล่นนะ”

“ได้ครับ ! ” หวังกังตอบตกลงอย่างมีความสุข

ไม่นาน รถก็ขับมาถึงหอประชุมหงซาน เจียงเสี่ยวไป๋หาที่จอดรถ จากนั้นก็เดินไปที่หอประชุมหงซานพร้อมกับเด็กน้อยทั้งสาม

ในเวลานี้ รถบัสได้รับตัวแทนจำหน่ายที่เข้าร่วมการประชุมมาจากเกสต์เฮาส์และโรงแรมต่าง ๆ ไปยังหอประชุมหงซานอย่างต่อเนื่อง ทำให้ที่นี่มีผู้คนมากมายเนืองแน่นราวกับปลาตะเพียนขาวว่ายข้ามแม่น้ำ

ส่วนทั้งสี่คนก็มาถึงหน้าประตูหอประชุมอย่างรวดเร็ว

พรมแดงสดใส ผนังสูงอันเป็นเอกลักษณ์ เพลงต้อนรับที่ร่าเริง และฉากที่มีชีวิตชีวาดึงดูดความสนใจของเด็กน้อยทั้งสามได้ในทันที

“ว้าว มันมีชีวิตชีวามาก ! ”

“คนเยอะมากจริง ๆ ! ”

“พวกเขากำลังถ่ายรูปอยู่เหรอ ? ”

“……”

เด็กน้อยทั้งสามคนตื่นเต้นและพูดคุยกันสนุกสนาน

เจียงเสี่ยวไป๋มองดูท่าทางตื่นเต้นของนักธุรกิจตัวน้อยด้วยรอยยิ้มบนริมฝีปากของเขา

“ผู้ช่วยเจียง คุณมาแล้ว ! ”

เมื่อเฉินอันผิงเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ เขาก็รีบเข้ามาทักทายด้วยท่าทางเคารพ

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “คุณเฉิน ขอบคุณที่คุณยอมทำงานหนักเพื่อบริษัท ! ”

เฉินอันผิงรีบพูดออกมาว่า “มันไม่ได้หนักอะไร นี่คือสิ่งที่เราควรทำอยู่แล้วครับ”

หลังจากทักทายกันสั้น ๆ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ถามว่า “ตอนนี้มีคนอยู่ที่นี่กี่คนแล้ว ? ”

เฉินอันผิงกล่าวว่า “มีคนมาถึงประมาณสองถึงสามพันคน และยังมีคนที่มาไม่ถึงอีกเยอะครับ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็ไปทำงานของคุณเถอะ ผมจะพาเด็ก ๆ เดินไปดูรอบ ๆ แถวนี้ก่อน”

เดิมที เฉินอันผิงต้องการจะรายงานเรื่องที่เขาเจรจากับดีลเลอร์รายใหญ่เมื่อวานนี้ให้ฟัง แต่เมื่อเห็นว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ถาม เขาจึงไม่คิดจะบอกและพูดว่า “ได้ครับ ! ”

ในตอนนั้นก็เหมือนว่าเขาจะจำอะไรขึ้นมาได้ เขาจึงชี้ไปฝั่งตรงข้ามและพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง ถ้าคุณต้องการหาผู้ช่วยหลิน ก็ไปทางนั้นได้เลย”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ไม่พูดอะไรอีก และเดินไปข้างหน้าพร้อมกับเด็กน้อยทั้งสาม

“ป่าป๊า เราถ่ายรูปได้ไหมคะ ? ” เจียงชานถามเมื่อตอนที่พวกเขาเดินมาถึงหน้ากำแพงอันเป็นเอกลักษณ์ ส่วนเจียงถิงและหวังกังก็มองไปที่ เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสีหน้าคาดหวังเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการถ่ายรูปกับกำแพงนี้

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม และตอบว่า “ได้สิ ! ”

ขณะที่เขาพูด เขาก็เรียกช่างภาพคนหนึ่งมาและขอให้เขาช่วยถ่ายรูปเด็ก ๆ ทั้งสามคนให้

ช่างภาพได้รับการว่าจ้างจากเย่กวงโต้ว พวกเขามาจากสตูดิโอถ่ายภาพต่างๆ ใน​​เจียงเฉิง เขาไม่รู้จักเจียงเสี่ยวไป๋ จึงพูดว่า “ถ้าคุณจะถ่ายรูป ต้องไปลงทะเบียนที่นั่นก่อนนะครับ”

หลี่ลี่ที่ยืนสังเกตมานานจึงรีบวิ่งไปหาช่างภาพ แล้วพูดว่า “นี่คือผู้ช่วยเจียงจากบริษัทของเรา คุณแค่ถ่ายรูปเขาก็พอ ไม่จำเป็นต้องบอกให้เขาไปลงทะเบียนหรอก”

แม้ว่าช่างภาพจะไม่รู้จักหลี่ลี่ แต่เขาก็รู้ว่างานนี้จัดขึ้นโดยเจียงเจียกรุ๊ป ซึ่งพนักงานทุกคนจะมีป้ายทีมงานห้อยที่คอ ซึ่งรวมถึงช่างภาพเองก็มีเหมือนกัน ส่วนผู้บริหารระดับสูงของบริษัทจะมีดอกไม้ติดอยู่ตรงหน้าอก

หลี่ลี่เองก็มีป้ายห้อยคอและดอกไม้ติดอยู่ที่หน้าอกเหมือนกัน

ช่างภาพมองดูก็รู้ว่าเธอเป็นผู้บริหารระดับสูงของเจียงเจียกรุ๊ป

เมื่อเจ้านายของเขาพูดแบบนี้ เขาจะปฏิเสธได้อย่างไร เขาเพียงมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความประหลาดใจ ชายคนนี้ไม่มีป้ายห้อยคอและดอกไม้ติดอยู่ที่หน้าอก ทำไมแม้แต่ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทก็ยังสุภาพกับเขาขนาดนี้ ?

“งั้นมานี่ มายืนถ่ายรูปตรงนี้ ! ” ช่างภาพกล่าวออกมา

“โอ้ มาถ่ายรูปกัน ! ”

“ถิงถิง เสี่ยวกัง รีบมาถ่ายรูปกันเถอะ ! ”

เจียงชานเรียกเจียงถิงและหวังกังมาถ่ายรูปใต้กำแพงสูงนี้ด้วยความตื่นเต้น

หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งสามก็ถ่ายรูปกันมากมาย เจียงชานวิ่งไปขอให้เจียงเสี่ยวไป๋มาถ่ายรูปด้วยกันสองสามรูป ก่อนที่จะพอใจ

“สามารถรับรูปถ่ายได้ที่โต๊ะ 12 ในตอนบ่ายได้เลยนะครับ”

เมื่อถ่ายรูปเสร็จแล้ว ช่างภาพก็พูดขึ้นมา

ในขณะที่เจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะตกลง หลี่ลี่ก็พูดว่า “พี่เจียง คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันจะไปรับให้ในตอนบ่ายเอง”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ก่อนจะขอบคุณเธอ และจากไปพร้อมกับเด็กน้อยทั้งสามคน

เขาไม่รีบเข้าไปในหอประชุม และเดินไปตามที่เฉินอันผิงบอก ก่อนที่ไม่นาน เขาก็เห็นหลินเจียจวิน

หลังจากที่เด็กน้อยทั้งสามทักทายหลินเจียจวินแล้ว หลินเจียจวินก็ถามด้วยรอยยิ้ม “เป็นอย่างไรบ้าง ? สถานที่สวยไหม ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “สิ่งเหล่านี้มันไม่สำคัญหรอกครับ สิ่งที่สำคัญคือวันนี้เราจะสามารถทำยอดขายได้เท่าไหร่”

หลินเจียจวินกล่าวว่า “เมื่อวานนี้ เฉินอันผิงนำคนจากแผนกขายไปติดต่อกับตัวแทนจำหน่ายรายใหญ่ และได้รับคำสั่งซื้อจากตัวแทนจำหน่าย 73 ราย ยอดขายรวมสูงถึง 190 ล้านชิ้น เป็นเงินทั้งหมด 46 ล้านหยวนซึ่งเป้าหมายของเราคือ 500 ล้านหยวน ตอนนี้เรามาได้ 10 เปอร์เซ็นต์แล้ว”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็พูดออกมาด้วยความตื่นเต้น “และยังได้เซ็นสัญญาแล้วด้วย พวกเขาจะแจ้งให้ฝ่ายการเงินทำการเก็บเงินในวันนี้ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋เพียงแค่พยักหน้ารับ

ก็พอใช้ได้ !

เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง หลินเจียจวินก็ถามด้วยความประหลาดใจ “นายไม่พอใจกับผลลัพธ์ที่ดีแบบนี้เหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ทุกคนทำงานกันหนักขนาดนี้ มันแปลกตรงไหนที่จะบรรลุเป้าหมายนี้ ? ”

บทสนทนาเปลี่ยนไป “อย่างไรก็ตาม มันยังไม่ได้ใกล้เคียงกับสิ่งที่ผมคาดหวังเลยด้วยซ้ำ”

หลินเจียจวินตกตะลึง “นายคาดหวังเท่าไหร่ล่ะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ “ลืมมันเถอะ อย่าพูดถึงมันเลย รอจนกว่างานแสดงสินค้าจะจบลงแล้วมาดูกันอีกที ! ”

หลินเจียจวินกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ ตัวแทนจำหน่ายมากกว่า 70 รายได้สร้างยอดขายให้เรามากถึง 40 ล้านหยวน แต่วันนี้มีตัวแทนจำหน่ายมาร่วมงานมากถึง 6,000 ราย ฉันคาดว่ายอดขายที่เราจะทำได้อาจจะเกิน 500 ล้านหยวนด้วยซ้ำ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “มากกว่าเจ็ดสิบคนเหล่านี้ล้วนเป็นตัวแทนจำหน่ายรายใหญ่ และพ่อค้าที่เหลืออาจไม่มีเงินลงทุนมากขนาดนั้น”

หลินเจียจวินกล่าวว่า “มีตัวแทนจำหน่ายมากกว่า 6,000 ราย สร้างยอดขายเฉลี่ยต่อคนอยู่ที่ 80,000 หยวน งานประชุมสั่งซื้อเพียงอย่างเดียวสามารถสร้างยอดขายได้ 500 ล้านหยวน ยิ่งไปกว่านั้นจะมีงานมหกรรมการลงทุนในภายหลังอีก!”

เขาเหลือบมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋และพูดว่า “ฉันได้ปรึกษาเรื่องนี้กับเฉินอันผิงและเมิ่งเสี่ยวเป่ยแล้ว วันนี้เราจะพยายามสร้างยอดขายจากตัวแทนจำหน่ายแต่ละรายให้ได้ 100,000 หยวนและต้องไม่ต่ำกว่า 50,000 หยวน”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “นี่ถือว่าเป็นความคิดที่ดี!”