ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 872 งานประชุมคำสั่งซื้ออันร้อนแรง

“ผู้จัดการฟ่าน สวัสดีค่ะ ! ”

หลี่หลิงหลิงกล่าวสวัสดีด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีคุณพิธีกร เราพบกันอีกแล้วนะครับ ! ” ฟ่านหรงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หลี่หลิงหลิงกล่าวว่า “ครั้งนี้ผู้จัดการฟ่านสั่งซื้อสินค้ากับเจียงเจียกรุ๊ปเท่าไรคะ ? ”

ฟ่านหรงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ในปี 1983 ห้างสรรพสินค้าเจียงเฉิงของเราเป็นคู่ค้าที่ใหญ่ที่สุดของเจียงเจียกรุ๊ป ปัจจุบันสัญญารายปีของเราอยู่ที่ 30 ล้านหยวน ยอดสั่งซื้อรอบแรกในปีนี้คือ 5 ล้านครับ”

หลี่หลิงหลิงประหลาดใจ “ห้างสรรพสินค้าเจียงเฉิงเป็นรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งมายาวนาน และคราวนี้ก็ได้สร้างความน่าทึ่งให้กับพวกเราได้เห็นอีกครั้ง”

เฉินอันผิงและฟ่านหรงตกลงยอดสั่งซื้อต่อปีที่ 30 ล้านและยอดสั่งซื้อแรกครั้งแรกที่ 5 ล้านหยวนได้ตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้ว วันนี้จึงแค่มาทำตามกระบวนการเท่านั้น

แต่ฟ่านหรงก็มีความคิดใหม่ขึ้นมาทันทีหลังจากที่ได้เห็นหลินต้ากั๋ว เจิงเหลียงหยู กัวเทียนเยว่ เจียผิงเล่อและคนอื่น ๆ ในวันนี้ที่มาสนับสนุนเจียงเจียกรุ๊ป

เขายิ้มและพูดว่า “ผมคงไม่รู้ถ้าไม่ได้มาที่นี่ ครั้งนี้เจียงเจียกรุ๊ปทำให้ผมตกใจทั้งในแง่ของผลิตภัณฑ์ใหม่ที่เปิดตัวและส่วนลดที่นำเสนอ มันเป็นธรรมกับทั้งสองฝ่ายมาก”

“ในฐานะผู้จัดการห้างสรรพสินค้าเจียงเฉิง ผมไม่ต้องการที่จะพลาดโอกาสดี ๆ แบบนี้”

“สัญญาสั่งซื้อต่อปีมูลค่า 30 ล้านและสั่งซื้อล็อตแรกที่ 5 ล้าน ในตอนนี้ถือเป็นขีดจำกัดอำนาจส่วนตัวของผมแล้ว”

“แต่นี่คือสัญญาที่ผมได้สื่อสารกับรองประธานเฉินอันผิงมาก่อนหน้าแล้ว ตอนนี้ผมจึงอยากจะกลับไปที่สำนักงานใหญ่เพื่อหารือและพยายามเพิ่มสัญญาที่ใหญ่กว่านี้ ก่อนจะสิ้นสุดการประชุมคำสั่งซื้อในวันนี้”

หลี่หลิงหลิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เธอไม่ได้คาดคิดว่าฟ่านหรงจะพูดแบบนี้ออกมา

ในฐานะพิธีกรมืออาชีพ เธอต้องใช้โอกาสสำคัญนี้ขยี้และถามประเด็นสำคัญนี้ออกมาด้วยความตื่นเต้นทันที “ผู้จัดการฟ่าน คุณตั้งใจว่าจะทำสัญญาสั่งซื้อสินค้ากับเจียงเจียกรุ๊ปเพิ่มขึ้นอีกเท่าไหร่เหรอคะ ? ”

ฟ่านหรงดูครุ่นคิด จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นและพูดอย่างหนักแน่น “ผมประเมินว่ายอดสั่งซื้อของห้างสรรพสินค้าเจียงเฉิงในปี 1984 นี้จะต้องเกิน 50 ล้านหยวน และการซื้อครั้งแรกต้องได้ยอด 10 ล้านหยวนครับ ! ”

“ยอดคำสั่งซื้อครั้งแรกคือ 10 ล้าน ! ” หลี่หลิงหลิงอุทานออกมา “ถ้าอย่างนั้นห้างสรรพสินค้าเจียงเฉิงของคุณก็จะผ่านหนึ่งในคุณสมบัติการเป็นตัวแทนจำหน่ายระดับห้าดาวของเจียงเจียกรุ๊ปในคราวเดียวเลยนะคะ ! ”

ฟ่านหรงพยักหน้า “ใช่ครับ เป้าหมายของผมคือการเป็นตัวแทนจำหน่ายที่มีคุณสมบัติระดับห้าดาวคนแรกของเจียงเจียกรุ๊ป”

ใต้เวที ผู้คนที่เข้าแถวเพื่อเซ็นสัญญาและตัวแทนจำหน่ายที่ยังคงนั่งอยู่ในที่นั่งต่างก็ตกตะลึงและรู้สึกถึงความกดดันขึ้นมาทันที

“ห้างสรรพสินค้าเจียงเฉิงแข็งแกร่งอยู่แล้ว ด้วยคำสั่งซื้อ 10 ล้านนี้ พวกเขาจะได้รับสินค้าฟรีมูลค่าสูงถึง 3 ล้านหยวน เมื่อรวมกับรางวัลส่วนลดสิ้นปีจากตัวแทนจำหน่ายที่ผ่านการรับรองระดับห้าดาว ต้นทุนของพวกเขาก็จะยิ่งต่ำลงไปอีก ! ”

“แล้วจะทำอะไรได้ล่ะ คนมีรากฐานที่แข็งแกร่งย่อมได้เปรียบคนอื่นเสมอ ! ”

“ไม่ เราต้องหาทางสั่งออเดอร์ให้ได้มากที่สุด”

“ใช่ โปรโมชั่นมีแค่วันนี้เท่านั้น”

“หลังจากผ่านวันนี้ไปแล้วก็จะไม่มีโปรโมชั่นนี้อีก ! ”

“……”

ผู้ชมด้านล่างพูดคุยถกกัน ในขณะที่คนที่เซ็นสัญญาอยู่ด้านบนเวทีก็ทยอยทำสัญญาเสร็จสิ้น

หลี่หลิงหลิงไม่มีเวลาสัมภาษณ์พวกเขาครบทุกคน เธอจึงประกาศจำนวนของผู้ที่เซ็นสัญญาเสร็จสิ้นออกมา

“บริษัทสินทรัพย์จวิ๋นเฉียง สัญญาการสั่งซื้อต่อปีคือ 30 ล้าน และยอดสั่งซื้อรอบแรกคือ 1.6 ล้านหยวน ! ”

“ห้างสรรพสินค้าหวงโจว สัญญาการสั่งซื้อต่อปีคือ 12 ล้านหยวน และยอดสั่งซื้อรอบแรกคือ 1 ล้านหยวน ! ”

“สหกรณ์จัดจำหน่ายและการตลาดเอ้อเฉิง สัญญาการสั่งซื้อต่อปีคือ 5 ล้านหยวน และยอดสั่งซื้อรอบแรกคือ 1 ล้านหยวน ! ”

“ห้างสรรพสินค้าเซี่ยงไฮ้ สัญญาการสั่งซื้อต่อปีคือ 20 ล้านหยวน และยอดสั่งซื้อรอบแรกคือ 2 ล้านหยวน ! ”

“คุณหลี่โหยวไฉ ตัวแทนจำหน่ายรายย่อยในเมืองจงซิง สัญญาการสั่งซื้อต่อปีคือ 3 ล้านหยวน และยอดสั่งซื้อรอบแรกคือ 320,000 หยวน ! ”

“บริษัทสินทรัพย์อี้หัว ฉางอี้ ทำสัญญาสั่งซื้อต่อปีคือ 7 ล้านหยวน และยอดสั่งซื้อรอบแรกคือ 680,000 หยวน ! ”

“ห้างสรรพสินค้ากวางตุ้ง สัญญาการสั่งซื้อต่อปีคือ 24 ล้านหยวน และยอดสั่งซื้อรอบแรกคือ 3 ล้านหยวน ! ”

“……”

เธอได้รายงานสัญญาการสั่งซื้อต่อปีและยอดสั่งซื้อรอบแรกของแต่ละบริษัทที่เป็นลูกค้ารายใหญ่ออกมาให้ทุกคนฟัง

เกือบทั้งหมดนั้นถือเป็นออเดอร์ใหญ่ !

มันจะบ้าเกินไปแล้ว !

“แต่เดิมในครั้งนี้ฉันวางแผนว่าจะสั่งซื้อเพียง 30,000 หยวน ไม่ได้ละ ฉันต้องสั่งซื้อ 50,000 หยวน ! ”

“50,000 หยวนน้อยเกินไป มาหาทางทำยอดสั่งซื้อให้ถึง 100,000 หยวนกันดีกว่า ! ”

“ฉันก็ต้องการแบบนั้นแหละ แต่เงินในกระเป๋าของฉันไม่เอื้ออำนวย ! ”

“ฉันคิดดีแล้ว ถึงอย่างไรเรายังมีเวลาอีกสามวันในการระดมเงิน งั้นสั่งซื้อไว้ 200,000 หยวนก่อนดีกว่า”

“ฉันก็เหมือนกัน เดิมทีฉันวางแผนจะสั่งซื้อเพียง 80,000 หยวน แต่ฉันกัดฟันสั่งซื้อไป 100,000 หยวนเลย ! ”

“สำหรับฉัน เงิน 100,000 หยวนไม่ใช่ปัญหา แต่ไม่สามารถสั่งซื้อ 200,000 หยวนได้แน่นอน แต่ถ้าฉันระดมทุนมาอีกให้สั่งซื้อได้ 150,000 หยวนก็คงจะดี”

“ถึงแม้ว่าคุณจะสั่งซื้อไม่ถึงเกณฑ์ 200,000 หยวน แต่ก็ยังดีที่ได้รับส่วนลดในเกณฑ์ 100,000 หยวนอยู่”

“นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดไว้ ! ”

“……”

เมื่อมีแกนนำอย่างตัวแทนรายใหญ่เป็นผู้ขับเคลื่อน กล่าวได้ว่าการเซ็นสัญญานี้เป็นไปได้อย่างรวดเร็วมาก

ตอนเที่ยงไม่มีใครอยากออกจากหอประชุม เพราะทุกคนต่างรอเซ็นสัญญา

เห็นได้ชัดว่าเจียงเจียกรุ๊ปได้พิจารณาสถานการณ์นี้มาเป็นเวลานาน

กล่องอาหารแบบใช้แล้วทิ้งเข้ามามีบทบาทในเวลานี้ อาหารกลางวันแต่ละกล่องถูกส่งมายังหอประชุมหงซาน และพนักงานก็เริ่มแจกจ่ายให้กับตัวแทนจำหน่าย

ปริมาณอาหารมีพร้อมพรั่ง และมีอาหารให้เลือกถึง 5 รายการ พร้อมนมถั่วเหลือง 1 ขวด

เจียงเสี่ยวไป๋และเด็กน้อยทั้งสามยังไม่ได้ออกจากหอประชุมเหมือนกัน และกำลังทานข้าวกล่องอยู่ในขณะนี้

“ป่าป๊าคะ ข้าวกล่องอร่อยมาก ! ”

เจียงชานพูดขณะที่กินข้าวกล่องของเธอไปด้วย

เจียงถิงก็พยักหน้า พลางเคี้ยวขาไก่คำใหญ่แล้วพูดว่า “มันอร่อยจริง ๆ ค่ะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและกล่าวว่า “อาหารเหล่านี้ทำโดยเชฟฝีมือดีของร้านซีฟู้ดหลายแห่งในเครือของเรา เชฟฝีมือดีเหล่านี้ยังเคยเป็นทหารในกองทัพ พวกเขาจึงชำนาญการทำข้าวกล่องและอาหารฟาสต์ฟู้ดที่สุด ! ”

เจียงชานยิ้ม “ไม่น่าแปลกใจเลยที่มันอร่อยมาก ! ”

ข้าวกล่องยังอร่อยขนาดนี้ ถ้าเป็นฟาสต์ฟู้ดจะอร่อยขนาดไหน ?

ทุกคนในหอประชุมกำลังกินข้าวอยู่ บางคนก็ติดอกติดใจในรสชาติ รสชาติของมันอร่อย ถึงแม้จะไม่ใช่อาหารหรูหราก็ตาม !

แน่นอนว่านี่สำหรับคนอย่างเจียงชานและเจียงถิงที่เคยชินกับการกินอาหารอร่อย ส่วนตัวแทนจำหน่ายในหอประชุมที่มาจากทั่วประเทศ ถึงแม้เศรษฐกิจตอนนี้จะดีกว่าแต่ก่อน แต่คนส่วนใหญ่ในยุคนี้ยากจนและเรียบง่าย ไม่ค่อยมีใครกล้าใช้เงินกับการกินดื่มแม้ว่าจะมีเงินก็ตาม

แม้ว่าเจียงเจียกรุ๊ปจะเตรียมอาหารกลางวันเป็นข้าวกล่อง แต่อาหารมื้อนี้ก็อุดมไปด้วยไขมันและโปรตีน ไม่ว่าจะเป็นเนื้อผัด หมูตุ๋น เนื้อวัว ขาไก่ ปลา ไข่ดาว ฯลฯ สำหรับพวกเขา มันถือว่าเป็นอาหารชั้นดี ปลาและเนื้อสัตว์ แน่นอนกินได้มากเท่าที่ต้องการจนน้ำมันเต็มปากไปเลย

แต่ถึงอย่างนั้นการเซ็นสัญญาก็ไม่ขาดตอน แม้ว่าตัวแทนจำหน่ายข้างหน้าจะได้กลิ่นหอมของอาหารที่โชยมาจากด้านหลัง แต่แน่นอนว่าต้องเซ็นให้เสร็จก่อนถึงจะกินข้าวได้

การลงนามกินเวลาจนถึงประมาณหกโมงเย็น เมื่องานเสร็จสิ้น ท้องฟ้าด้านนอกก็มืดแล้ว

แม้จะเซ็นสัญญาแล้ว แต่ตัวแทนจำหน่ายก็ยังไม่ไปไหน

เพราะยังมีกิจกรรมล็อตเตอรี่ครั้งที่สองอยู่อีก !

โต๊ะลงนามด้านบนเวทีถูกยกออกและแทนที่ด้วยกล่องล็อตเตอรี่ หลี่หลิงหลิงและเย่กวงโต้วกลับมาที่บนเวทีอีกครั้ง และประกาศการเริ่มจับรางวัลล็อตเตอรี่ครั้งที่สอง

ซึ่งคนที่ขึ้นมาจับรางวัลในครั้งนี้คือจางอี้เต๋อ นายกเทศมนตรีเมืองชิงโจว

หลังจากจับผู้โชคดีได้ 10 รายแล้ว ผู้ชนะทุกคนก็เลือกที่จะเข้าร่วมการจับรางวัลรอบต่อไปโดยไม่ลังเล

เพราะเงินรางวัล 100 หยวนยังคงช่วยอะไรได้ไม่มาก

แต่หากชนะรางวัล 5,000 หยวนในรอบต่อไป ก็สามารถระดมทุนเพื่อซื้อสินค้าได้อีกครั้ง !

ตัวแทนจำหน่ายที่เป็นผู้โชคดีเกือบทั้งหมดมีความคิดนี้อยู่ในใจ