ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 918 ที่ตั้งโรงงานผลิตขวดบรรจุภัณฑ์พลาสติก

ตอนที่ 918 ที่ตั้งโรงงานผลิตขวดบรรจุภัณฑ์พลาสติก

“คุณทำเครื่องเป่าขึ้นรูปพลาสติกออกมาได้แล้วเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่หวังชิ่งซีด้วยความประหลาดใจ พลางถามด้วยความเหลือเชื่อ

เพราะเขาเพิ่งบอกเรื่องนี้กับหวังชิ่งซีไปเมื่อครึ่งเดือนที่แล้วเอง

แต่กลับเกิดความก้าวหน้าครั้งใหญ่ในช่วงเวลาสั้น ๆ ซึ่งมันเกินความคาดหมายของเจียงเสี่ยวไป๋ไปมาก

หวังชิ่งซีพูดอย่างเก้อเขิน “ผู้ช่วยเจียง แต่เครื่องเป่าขึ้นรูปที่ผมสร้างขึ้นนั้นดูเรียบง่ายมากเกินไป”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “การที่เราสามารถทำสิ่งที่ซับซ้อนให้ออกมาได้เรียบง่ายที่สุดถือเป็นเรื่องดี”

ในเรื่องนี้ หวังชิ่งซีไม่ถ่อมตัวเลย เขาพูดว่า “ถ้าผมมีเวลามากกว่านี้ ผมสามารถสร้างเครื่องเป่าขึ้นรูปที่แม่นยำกว่านี้ได้แน่นอน”

หลังจากพูดแล้ว เขาก็ยิ้มและพูดว่า “แม้ว่าเครื่องเป่าขึ้นรูปพลาสติกนี้จะเรียบง่าย แต่ที่จริงก็ไม่ง่ายเหมือนกัน”

จู่ ๆ เจียงเสี่ยวไป๋ก็เริ่มเกิดความสนใจ

“เหล่าหวัง งั้นช่วยบอกฉันมาเร็ว ๆ สิ ! ”

ในขณะที่พูด เขาได้ยื่นบุหรี่ให้กับหวังชิ่งซีและจุดบุหรี่ให้ตัวเอง

หวังชิ่งซีพ่นควันออกมาแล้วพูดอย่างมั่นใจ “เครื่องเป่าขึ้นรูปพลาสติกแบบเรียบง่ายนี้ไม่เพียงแต่สามารถกำหนดรูปทรงของขวดพลาสติกได้เท่านั้น แต่ยังสามารถกำหนดขนาดของขวดพลาสติกได้อีกด้วย”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมาด้วยความตื่นเต้นหลังจากได้ยิน “เหล่าหวัง คุณนี่อัจฉริยะจริง ๆ ! ”

เมื่อได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋พูดแบบนี้ หวังชิ่งซีก็รู้สึกเขินอายมาก เขาเกาหัวแล้วพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง แม้ว่าเครื่องเป่าขึ้นรูปนี้จะทำหน้าที่ได้ดี แต่……ประสิทธิภาพการผลิตก็ยังไม่สูง”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมาด้วยท่าทางสบาย ๆ ว่า “แค่การที่คุณทำออกมาได้ในระยะเวลาแค่นี้ก็น่าทึ่งมากแล้ว ในอนาคตฉันเชื่อว่าคุณจะสามารถไปถึงระดับนั้นได้แน่นอน”

หลังจากพูดจบ เขาก็สนับสนุนว่า “ฉันเชื่อว่าคุณจะสามารถสร้างเครื่องเป่าขึ้นรูปที่ทันสมัยที่สุดในโลกขึ้นมาได้ ! ”

หวังชิ่งซีพยักหน้าอย่างมุ่งมั่น

ในกระบวนการสร้างเครื่องเป่าขึ้นรูปนี้ ทำให้เขาเข้าใจเกี่ยวกับเทคโนโลยีการเป่าขึ้นรูปก้าวไปอีกขั้นหนึ่ง เมื่อรวมกับความสามารถและความเชี่ยวชาญด้านกระบวนการการผลิตของเขา เขาจึงอยากออกแบบเครื่องเป่าขึ้นรูปอีกครั้ง เพื่อจะสร้างรุ่นที่มีประสิทธิภาพดีกว่านี้ขึ้นมา

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็มีประสบการณ์ในการปรับเปลี่ยนและปรับปรุงแต่ละส่วนของเครื่องเป่าขึ้นรูป นอกจากนี้ยังมีพารามิเตอร์เปรียบเทียบสำหรับการทดสอบต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการทดสอบแรงดัน ทดสอบอุณหภูมิ ทดสอบการเป่าขึ้นรูป เป็นต้น

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ในเมื่อตอนนี้เครื่องเป่าขึ้นรูปได้ถูกสร้างขึ้นแล้ว งั้นเรามาหารือเกี่ยวกับการสร้างโรงงานผลิตขวดบรรจุภัณฑ์พลาสติกกันดีกว่า”

“ได้เลย ! ” หวังชิ่งซีเห็นด้วยทันที

เจียงเสี่ยวไป๋ยินดีมาก เขาไม่เคยเห็นหวังชิ่งซีร่าเริงขนาดนี้มาก่อน เขาจึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดว่า “เหล่าหวัง ครั้งนี้ดูคุณจะมั่นใจมากเลยนะ ! ”

หวังชิ่งซีกล่าวว่า “ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมก็คิดเรื่องนี้เหมือนกัน การสร้างโรงงานไม่มีอะไรซับซ้อนเลย แค่ซื้ออุปกรณ์การผลิตและวัตถุดิบ จากนั้นก็ดำเนินการผลิต”

“คุณแค่ต้องกังวลเรื่องห้องผลิต ตอนนี้เราไม่จำเป็นต้องซื้ออุปกรณ์อะไรเลย เพราะผมจะทำเอง”

“โรงงานผลิตฟิล์มพลาสติกของเรามีวัตถุดิบ ก็เลยไม่ต้องไปให้ใครทำ”

“อุปกรณ์การผลิตทำเองทั้งหมดจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการจัดการการผลิต ผมจะทำชุดกระบวนการจัดการการผลิตที่เหมาะสมที่สุดตามที่อุปกรณ์เรามี เพื่อให้แน่ใจว่าทุกสายการผลิตได้รับการควบคุมและตรวจสอบอย่างเข้มงวด เพื่อให้มั่นใจว่าเราสามารถผลิตขวดพลาสติกคุณภาพสูงและมีประสิทธิภาพได้”

สิ่งที่เขาพูดนั้นชัดเจนและสมเหตุสมผล

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองหวังชิ่งซีด้วยสายตาชื่นชมและพูดว่า “เอาล่ะ ฉันจะทำตามที่คุณบอก เราจะรับผิดชอบคนละหน้าที่”

หลังออกจากห้องทำงานของหวังชิ่งซีแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไปที่ห้องทำงานของเฉินอันผิงที่อยู่ติดกัน

ทว่าในตอนนี้ เฉินอันผิงกำลังมีงานล้นมือเลยทีเดียว

เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ เฉินอันผิงก็พูดออกมาตามตรงว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณมีธุระอะไรไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และส่ายหัว “ไม่นะ ! ”

เฉินอันผิงดูโล่งใจและถามอีกครั้ง “แล้วคุณอยากให้ฉันรายงานอะไรให้คุณทราบไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยังคงส่ายหัวต่อ “ไม่ล่ะ ! ”

เฉินอันผิงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่มีธุระอะไรกับคุณเหมือนกัน ผมมีงานในมือที่ต้องทำมากมาย ต้องขออภัยด้วย ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ตะลึง นี่เขากำลังผลักไสไล่ส่งเขาอยู่ใช่ไหม

อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่สนใจเช่นกัน

เป็นเรื่องดีด้วยซ้ำที่ลูกน้องของคุณกำลังยุ่งอยู่กับการทำงาน

ไม่อย่างนั้น เขาที่เป็นเจ้านายจะยุ่งแทน

“เอาล่ะ คุณทำงานไปเถอะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็ออกจากห้องทำงานของเฉินอันผิง และเดินไปที่ห้องทำงานของเมิ่งเสี่ยวเป่ยต่อ

เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็มีงานยุ่งไม่ต่างกัน

แต่เธอไม่ได้ผลักไสไล่ส่งเจียงเสี่ยวไป๋เหมือนเฉินอันผิง แต่กลับถามติดตลกออกมาแทน

“ทำไมคะ กลัวฉันจะขี้เกียจ เลยมาดูว่าทำงานไปถึงไหนแล้วเหรอคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “คุณทำงานอะไรอยู่ ผมจะไม่รู้ดีไปกว่าใครเหรอ ? ผมมาที่นี่เพื่อขอน้ำดื่มเท่านั้น”

ในห้องทำงานของหวังชิ่งซี เขามัวแต่สนทนากับหวังชิ่งซีจนลืมดื่มน้ำ ส่วนหวังชิ่งซีก็ไม่ได้ชงชาให้เขาเลย

พอเข้าไปในห้องทำงานของเฉินอันผิง ก้นของเขายังไม่ได้สัมผัสเก้าอี้ด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการชงชาเลย

หลังจากคุยกับหวังชิ่งซีเป็นเวลานาน คอของเขาก็เริ่มแห้ง

เมิ่งเสี่ยวเป่ยยิ้ม แล้วยืนขึ้นเพื่อไปชงชาหลงจิ่งมาให้กับเจียงเสี่ยวไป๋ เมื่อส่งให้ เธอก็พูดว่า “คุณลองชิมชาหลงจิ่งที่ฉันชงดูสิว่ารสชาติมันเป็นอย่างไรบ้าง ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ก็ไม่เลวเลย สถานที่สร้างโรงงานได้ถูกเลือกแล้วนะ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยรีบถามด้วยความสนใจทันที “คุณเลือกที่ไหนเหรอคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ทะเลสาบชิงหลงที่นั้นทั้งยาวและแคบ สถานที่ที่ผมเลือกอยู่กลางทะเลสาบ มีพื้นที่เล็ก ๆ ที่เรียกว่าท่ามังกรหมอบ เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านหนานหยาง”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยพยักหน้า “ฉันรู้จักสถานที่นั้นดี ว่ากันว่าอยู่ริมฝั่งทะเลสาบชิงหลง มีทิวทัศน์ที่สวยงามและมีตำนานเล่าว่าที่นั่นมีมังกรห้าตัวล้อมรอบอยู่”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ที่นั่นสวยจริง ๆ มังกรห้าตัวล้อมรอบที่คุณพูดถึงนั้นเป็นลำธารใสห้าสายที่ไหลคดเคี้ยวรอบท่ามังกรหมอบ เป็นน้ำที่มาจากทะเลสาบชิงหลง”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “เนื่องจากเป็นสถานที่ที่คุณเลือก จึงไม่น่าจะมีปัญหา แล้วคุณวางแผนที่จะเริ่มก่อสร้างโรงงานเมื่อไหร่เหรอคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ไม่ต้องรีบ เราจะวางแผนและออกแบบในปีนี้ และเริ่มก่อสร้างในปีหน้า”

เขาเหลือบมองเมิ่งเสี่ยวเป่ยแล้วพูดว่า “ตอนนี้คาดว่าจะเริ่มก่อสร้างโรงงานอื่นก่อน”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยตกตะลึง และถามด้วยความประหลาดใจ “คุณวางแผนที่จะก่อตั้งโรงงานอะไรอีกเหรอคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ในการทำน้ำแร่บรรจุขวด เราต้องมีขวดบรรจุภัณฑ์ก่อน และโดยธรรมชาติแล้วมันก็คือขวดบรรจุภัณฑ์พลาสติก”

“ขวดบรรจุภัณฑ์พลาสติก ? ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยตกใจ เธอคิดมาโดยตลอดว่าเจียงเสี่ยวไป๋ใช้ขวดแก้วในการบรรจุน้ำแร่เหมือนกับโรงงานโซดา แต่เธอไม่คาดคิดว่าจะไม่ใช่ขวดแก้ว แต่เป็นขวดที่ทำจากพลาสติกแทน

“ขวดบรรจุภัณฑ์พลาสติกต้องใช้เครื่องจักรเทคโนโลยี แต่ดูเหมือนว่าในประเทศเราไม่มีเทคโนโลยีนี้” เมิ่ง เสี่ยวเป่ยผู้มีความรู้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับขวดบรรจุภัณฑ์พลาสติก เธอจึงกล่าวเตือนขึ้นมา

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “หวังชิ่งซีได้แก้ไขปัญหาในเรื่องนี้แล้ว”

ฮะ ?

เมิ่งเสี่ยวเป่ยตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

หลังจากกลับมามีสติอีกครั้ง เธอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น “คุณได้เตรียมพร้อมแล้วนี่เอง ! ” หลังจากพูดอย่างนั้น เธอก็มองเจียงเสี่ยวไป๋ และพูดด้วยความโกรธ “แต่คุณไม่ได้บอกข้อมูลพวกนี้ให้ฉันรู้ด้วยซ้ำ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ตอนแรกผมไม่รู้ว่าหวังชิ่งซีจะสามารถทำเครื่องเป่าขึ้นรูปได้ไหม ดังนั้นผมจึงไม่ได้พูดเรื่องนี้กับใครเลย”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยมีท่าทีเข้าใจในเรื่องนี้

เธอไม่ได้ถามถึงเรื่องนี้อีกต่อไป แต่ถามว่า “แล้วคุณจะสร้างโรงงานผลิตขวดบรรจุภัณฑ์พลาสติกที่ไหนเหรอคะ ? ”

“หมู่บ้านหวังเจีย ! ” เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวอย่างสบาย ๆ

หลังจากได้ยิน เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็ขมวดคิ้วและพูดด้วยสีหน้างุนงง “แม้ว่าหมู่บ้านหวังเจียจะอยู่ไม่ไกลจากท่ามังกรหมอบ แต่การคมนาคมที่นั่นก็ไม่สะดวกและถนนก็ขรุขระ ทำไมคุณถึงอยากจะสร้างโรงงานนี้ที่นั่นล่ะคะ ? ”