ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 923 ขับรถหรูสู่ชนบท

ตอนที่ 923 ขับรถหรูสู่ชนบท

ในวันถัดไป

เจียงเสี่ยวไป๋พาเจียงเสี่ยวชิงและหลินเจียลี่เข้ามาในเมือง จากนั้นก็ส่งพวกเขาไปโรงเรียนสอนขับรถ และยังขอให้ไต้เหวินฉงสอนพวกเขาเป็นการส่วนตัว

ไต้เหวินฉงเป็นหนึ่งในพนักงานขับรถชุดแรกที่เข้าร่วมบริษัทโฮเนสท์ โลจิสติกส์ ปัจจุบันเป็นรองผู้อำนวยการของโรงเรียนสอนขับรถและรับผิดชอบงานทุกอย่างของโรงเรียนสอนขับรถยนต์เหลียนเหอ

ซึ่งผู้อำนวยการของที่นี่เป็นหัวหน้าแผนกการจัดการยานพาหนะของสำนักงานความมั่นคงสาธารณะเมืองชิงโจว และเขาดำรงตำแหน่งเพียงในนามเท่านั้น

เมื่อเขารู้ว่าคนหนึ่งที่มาเรียนขับรถคือน้องสาวของเจียงเสี่ยวไป๋ และอีกคนคือน้องสาวของภรรยาเจียงเสี่ยวไป๋ ไต้เหวินฉงก็ไม่กล้าที่จะละเลย ดังนั้นเขาจึงตกปากรับคำว่าจะสอนทั้งสองคนอย่างดี

ในท้ายที่สุด เจียงเสี่ยวเหลยก็ไม่ได้มาสอบใบขับขี่ตามที่เขาต้องการ

เมื่อคืนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ได้สั่งสอนเขาและยังให้ไปอีกหนึ่งบทเรียน จึงทำให้เขายอมอยู่ที่บ้านและไม่โวยวายอีกต่อไป

เมื่อต้องรับมือกับวัยรุ่นที่หัวกบฏ กำลังใจและคำสัญญาของเจียงเสี่ยวไป๋กลับได้ผลอย่างน่ามหัศจรรย์

หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋ออกจากโรงเรียนสอนขับรถแล้ว เขาก็ตรงไปที่สำนักงานเทศบาลต่อ

เมื่อวานนี้เขานัดแนะกับรองนายกเทศมนตรีถังไว้แล้ว วันนี้เขาจะมาพบกับฉงไห่เยี่ยน นายอำเภอเมืองชิงชาน เพื่อไปดูพื้นที่ท่ามังกรหมอบและหมู่บ้านหวังเจีย

หลังจากเข้าไปในบริเวณศาลากลางและจอดรถแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ที่เพิ่งลงจากรถก็เห็นใครบางคนเดินมาอย่างเร่งรีบ

“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋มองใกล้ ๆ แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “โอ้ รองผู้อำนวนการจูนี่เอง มีอะไรหรือเปล่าครับ ? ”

จูหงเว่ยเป็นรองผู้อำนวยการคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและการค้าของเมืองชิงโจว

ที่ผ่านมาทุกครั้งที่เจียงเสี่ยวไป๋ซื้อรถ เขามักจะติดต่อกับจูหงเว่ยคนนี้เป็นประจำ ทั้งสองจึงคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว

จูหงเว่ยยิ้มและพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง ฉันไม่คิดว่าจะพบคุณที่นี่ ช่างดีจริง ๆ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยื่นบุหรี่ให้ แล้วพูดว่า “รองผู้อำนวยการจู คุณมีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ ? ”

จูหงเว่ยกล่าวว่า “ฉันเพิ่งออกมาจากลานรถ รถของคุณมาถึงแล้วนะครับ รวมทั้งหมด 16 คัน ! ”

พูดแล้ว เขาก็อดชมไม่ได้ “จริง ๆ เลยนะเถ้าแก่ รถนำเข้าทั้งหมด 16 คัน เห็นแล้วตาฉันแทบจะถลนออกมาจากเบ้า ตอนแรกก็ตั้งใจจะกลับไปโทรหาคุณ แต่ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่”

เขาพูดด้วยรอยยิ้ม “ผู้ช่วยเจียง คุณนี่เก่งมาก ยังกับคุณสามารถทำนายอนาคตได้จริง ๆ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขาจะรู้ได้อย่างไรว่ารถยนต์นำเข้าเหล่านั้นจะมาถึงวันนี้ !

ที่เขามาที่นี่ก็เพราะจะมาพบรองนายกเทศมนตรีถังและนายอำเภอฉง

อย่างไรก็ตาม หลังจากฟังคำพูดของจูหงเว่ย เขาก็ไม่สนใจรองนายกเทศมนตรีถังและนายอำเภอฉงอีกต่อไป เพราะเขาต้องการรับรถพวกนี้กลับไปก่อน

เขาหัวเราะออกมา “รองผู้อำนวยการจู ผมไม่ได้ช่วยประหยัดค่าโทรศัพท์ให้คุณเหรอ ? ”

จูหงเว่ยยังหัวเราะ “เอาล่ะ ในเมื่อคุณอยู่ที่นี่แล้ว งั้นเรามาเซ็นสัญญามอบรถกันดีกว่า”

เขากังวลมากที่จะทิ้งรถดี ๆ แบบนี้ไปจอดในลานจอดรถของคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและการค้า

หากมีใครเจตนาร้ายขูดสีรถของเขา เขาก็ต้องเสียเงินค่าทำสีอีก

รีบเอาออกไปให้เร็ว จะได้รู้สึกสบายใจตั้งแต่เนิ่น ๆ

หลินซิงเหอเป็นคนนำเข้ารถยนต์ทั้ง 16 คันนี้มาจากต่างประเทศ เงินค่ารถได้จ่ายไปแล้ว แต่ก่อนที่จะถูกส่งมายังชิงโจว ยังต้องผ่านคณะกรรมการเศรษฐกิจและการค้า

ขั้นตอนการรับรถก็ง่ายมาก สิ่งเดียวที่เจียงเสี่ยวไป๋ต้องทำก็แค่เซ็นชื่อ

ด้วยการมีจูหงเว่ย ขั้นตอนต่าง ๆ ก็เสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว

เจียงเสี่ยวไป๋ยืมโทรศัพท์ของคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและการค้าเพื่อโทรไปหาเมิ่งเสี่ยวเป่ยให้เรียกคนขับรถ 16 คนมาช่วยขับรถกลับไป

แน่นอนว่ามีรถขับกลับไปที่บริษัทเพียง 15 คันเท่านั้น

เพราะอีกคันคือรถของเขา

เจียงเสี่ยวไป๋เปลี่ยนไปขับแลนด์โรเวอร์ทันที

ด้านหน้าของแลนด์โรเวอร์มีการออกแบบที่เรียบง่ายและสง่างาม มาพร้อมกระจังหน้าสไตล์คลาสสิกของแลนด์โรเวอร์ ซึ่งแสดงออกถึงความเหนือชั้นและความมั่นใจ ลำตัวของตัวรถแข็งแกร่งและทรงพลัง ตัวรถถูกลงสีด้วยพื้นผิวเมทัลลิกที่เปล่งประกายด้วยความแวววาวของโลหะ ล้อกว้าง เป็นรถออฟโรดที่ทรงพลังอย่างเห็นได้ชัดเจน

ที่นั่งด้านหน้าของรถคันนี้มีพื้นที่ภายในที่กว้างขวางมาก เบาะนั่งกว้างขวางทำจากวัสดุหนังคุณภาพสูง ซึ่งให้ความรู้สึกละเอียดอ่อนและสะดวกสบาย

เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกถึงความสะดวกสบายและความหรูหราของแลนด์โรเวอร์ทันที

เมื่อพิจารณาถึงการตกแต่งภายในของตัวรถแล้ว มีการตกแต่งด้วยไม้ ทำให้ดูหรูหราคลาสสิค และอุปกรณ์บางอย่างที่ทำด้วยโลหะก็แวววาว แสดงให้เห็นถึงคุณภาพระดับสูงและความสง่างามของรถ

เจียงเสี่ยวไป๋อดไม่ได้ที่จะลองสตาร์ทรถ เขาบิดกุญแจ จากนั้นเสียงเครื่องยนต์ที่ทุ่มต่ำก็ดังออกมา เสียงคำรามที่ต่ำและทรงพลังของรถทำให้เขามึนเมาราวกับว่าร่างกายของเขากำลังหลอมรวมเข้ากับตัวรถ

“นี่คือรถที่ผู้ชายควรมีจริง ๆ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋จับพวงมาลัยด้วยมือทั้งสองข้างและพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น

จูหงเว่ยที่อยู่ด้านข้างมองมาด้วยความอิจฉา

ดูเหมือนว่าด้วยธรรมชาติของผู้ชาย พวกเขาไม่สามารถต้านทานความงามของรถหรูได้ และพวกเขามักจะชอบมันทันทีตั้งแต่แรกเห็น

เขาอยากให้เจียงเสี่ยวไป๋ปล่อยให้เขาขับรถคันหนึ่ง หรือพาเขาออกไปนั่งรถเพื่อสัมผัสกับความรู้สึกของการได้นั่งรถหรูดูบ้างสักครั้ง

อย่างไรก็ตาม ทว่าตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋ยังไม่มีเวลา

หลังจากขอบคุณจูหงเว่ยแล้ว เขาก็ไปที่สำนักงานของถังจิงเทียนต่อ

เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋เข้ามา ถังจิงเทียนก็ดูไม่มีความสุขเล็กน้อย

“ไหนบอกนัดกันเก้าโมงครึ่ง ! ”

ถังจิงเทียนยกมือขึ้น ชี้ไปที่นาฬิกาแล้วพูดว่า “แต่ตอนนี้จะสิบโมงครึ่งแล้ว ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ทำให้เขารอเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม จะไม่ให้เขาโกรธได้อย่างไร ?

ทว่าฉงไห่เยี่ยนกลับดูไม่ได้เดือดร้อนอะไรเลย

ตราบใดที่เจียงเสี่ยวไป๋มา เธอก็พอใจแล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มอย่างขอโทษที “รองนายกเทศมนตรีถัง นายอำเภอฉง ผมต้องขอโทษจริง ๆ พอดีผมมีบางอย่างต้องไปทำ จึงทำให้ล่าช้า”

ถังจิงเทียนโกรธได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น

เขาโบกมือ “ลืมไปเถอะ เรามาคุยธุรกิจกันดีกว่า”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม พลางหันไปทักทายกับฉงไห่เยี่ยนสั้น ๆ แล้วพูดว่า “นายอำเภอฉง เราไปที่หมู่บ้านหวังเจียและท่ามังกรหมอบกันเถอะครับ”

“ดี ! ”

ฉงไห่เยี่ยนลุกขึ้นยืนทันที ดูเธอจะใจร้อนเล็กน้อย

ถังจิงเทียนหายใจออก “อย่างไรก็ตาม วันนี้ฉันไม่มีอะไรทำพอดี ฉันว่าจะไปกับพวกคุณด้วย”

ฉงไห่เยี่ยนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเธอจึงพูดด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะค่ะ งั้นก็ขอเชิญรองนายกเทศมนตรีถังไปกับเราเลยล่ะกัน”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มอย่างไม่แยแส

จากนั้น พวกเขาทั้งสามก็ออกจากออฟฟิศด้วยกันและลงไปชั้นล่าง

เมื่อพวกเขาเดินมาถึงลานจอดรถ ถังจิงเทียนและฉงไห่เยี่ยนก็ถูกความหรูหราของรถคันใหม่แยงตาจนเกือบจะตาบอดไปในทันที

“นี่มันรถใหม่….ของคุณ ! ”

ถังจิงเทียนถามด้วยความประหลาดใจพร้อมกับอ้าปากค้าง

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ครับ ผมเพิ่งไปรับมา ! ”

ถังจิงเทียนและฉงไห่เยี่ยนเข้าไปในรถด้วยความตื่นเต้น ทั้งคู่ต่างดีใจมากเมื่อเห็นอุปกรณ์ที่หรูหราและพื้นที่กว้างขวางข้างในรถ

เจียงเสี่ยวไป๋ขับรถแลนด์โรเวอร์ไปทั่วเมือง การออกแบบที่เพรียวบางและสีสันที่สะดุดตาของรถดึงดูดความสนใจของผู้สัญจรไปมาในทันที

“นี่คือรถอะไร ? ”

“มันสวยมาก ! ”

“รถคันนี้เป็นของใครกัน ? ”

“ใครกันที่มีบุญได้ขับรถดี ๆ แบบนี้”

“ฉันเดาว่า… น่าจะเป็นเจียงเสี่ยวไป๋ ! ”

“ถ้าไม่ใช่เจียงเสี่ยวไป๋ ก็ไม่มีใครในชิงโจวที่สามารถขับรถดี ๆ แบบนี้ได้”

“ฉันเกรงว่าทั้งประเทศก็คงจะมีคันเดียวเท่านั้น ! ”

“ก็เพราะมันเป็นรถนำเข้า ! ”

“……”

คนที่เดินผ่านไปมาที่เห็นก็ได้พูดขึ้น

เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อเขาขับรถ เขาขับรถออกจากเมืองด้วยความเร็วสูง ตอนที่ขับบนถนนในเมือง ยังคงมองไม่เห็นความแตกต่างของรถคันนี้สักเท่าไหร่ แต่เมื่อเขาออกจากเมืองชิงซานและเข้าสู่ถนนบนภูเขาที่คดเคี้ยวไปยังหมู่บ้านหวังเจีย ก็ทำให้เขาได้เห็นสมรรถนะของรถแลนด์โรเวอร์ที่เหนือชั้นกว่า เครื่องยนต์ที่แรงและความเสถียรถูกเปิดเผยออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน

ในที่สุด ฉันก็ได้สัมผัสกับความสุขในการขับขี่ออฟโรดที่สะดวกสบายอีกครั้ง

เจียงเสี่ยวไป๋มีรอยยิ้มพึงพอใจบนใบหน้าของเขา

“รถคันนี้แตกต่างจริง ๆ ! ”

หลังจากขับรถแลนด์โรเวอร์แล้ว เขาก็ไม่อยากที่จะขับรถจี๊ปเทียนจิงอีกต่อไป

หลังจากนั้นไม่นาน รถแลนด์โรเวอร์ก็ขับเข้าไปในหมู่บ้านหวังเจีย

“รถหรูแบบนี้มาได้อย่างไร ? ”

“ฉันไม่เคยเห็นรถสวยขนาดนี้มาก่อน ! ”

“หยุด หยุด หยุด รถจอดอยู่บนถนนหน้าหมู่บ้านหวังเจีย ! ”

“คงไม่ใช่เถ้าแก่เจียงที่มาครั้งที่แล้วหรอกนะ ! ”

“น่าจะเป็นเขา ! ”

“…” ในขณะที่ผู้คนในหมู่บ้านหวังเจียกำลังพูดคุยกันมากมาย เจียงเสี่ยวไป๋ ถังจิงเทียน และฉงไห่เยี่ยนก็ลงมาจากรถ

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “รองนายกเทศมนตรีถัง นายอำเภอฉง ไปที่บ้านลุงของผมก่อนนะครับ ! ”

ถังจิงเทียนพยักหน้าและเดินนำออกไป