ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 929 ความสุขของภรรยา
ตอนที่ 929 ความสุขของภรรยา
มีการซื้อรถยนต์นำเข้าจำนวน 18 คัน มีทั้งเชอโรกี, แลนด์โรเวอร์, ดอดจ์ แรมชาร์จเจอร์, เมอร์เซเดส-เบนซ์ 230TE, บีเอ็มดับบิว 3E30 และปอร์เช่ 944 ทั้งหมด 6 ยี่ห้อ ยี่ห้อละ 3 คัน
แผนการแจกจ่ายรถยนต์เหล่านี้ได้รับการตัดสินใจแล้ว
อันดับแรก เจียงเสี่ยวไป๋ได้เอารถดอดจ์ แรมชาร์จเจอร์ไว้ที่เจียงเฉิงหนึ่งคัน เพื่อที่เขาจะได้มีรถขับเวลาไปเจียงเฉิง
ในเวลาเดียวกัน ก็เอาแลนด์โรเวอร์ทิ้งไว้ที่เจียงเฉิงอีกคันหนึ่งให้กับหลินเจียจวิน
จึงทำให้ตอนนี้เหลือรถทั้งหมด 11 คัน เพราะเขาตั้งใจจะเอารถเมอร์เซเดส-เบนซ์ 230TE, บีเอ็มดับบลิว 3E30 และแลนด์โรเวอร์อย่างละ 1 คันให้เป็นรถของสำนักงานใหญ่ของบริษัท และไม่ได้จัดสรรให้กับใครโดยเฉพาะ
ส่วนปอร์เช่ 944 ที่เหลืออีกสองคัน หนึ่งคันเอาให้เมิ่งเสี่ยวเป่ยและอีกคันเอาให้เจียงเสี่ยวเยว่, ส่วนเชอโรกี สองคันเขาเอาให้เฉินหยวนเฉาและหวังผิง, ดอดจ์ แรมชาร์จเจอร์ สองคันเอาให้เจียงเสี่ยวเฟิงและจวงปี้เฉิง, เมอร์เซเดส-เบนซ์ 230TE ที่เหลือเอาให้เฉินอันผิง และบีเอ็มดับบลิว 3E30 เอาให้หวังชิ่งซี
เมิ่งเสี่ยวเป่ยย้ำออกมาและพูดว่า “แบบนี้ใช่ไหมคะ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า
เมิ่งเสี่ยวเป่ยถามว่า “แล้วรถจี๊ปที่เหลืออีก 8 คันล่ะคะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “จัดสรรให้กับคนในคณะกรรมการบริหารของบริษัทก่อน แล้วส่วนที่เหลือจะถูกนำมาใช้เป็นรถสำนักงานของบริษัท”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “คณะกรรมการของบริษัทมีทั้งหมด 18 คน นอกจากคุณและประธานหลินแล้ว อีกเก้าคนได้รถยนต์นำเข้ากันหมด ส่วนข่งชิงเซี๋ยงจากแผนกการเงินก็เพิ่งได้รถจี๊ปไป ยังเหลือเฝิงเยี่ยนหง, โหยวโหย่วหยู, ถานชิงชาน, เย่กวงโต้ว, เปากันฉวน, จู้ตงเฟิง และหลัวเจ้าตี้ที่ยังไม่ได้ งั้นเราเอาให้พวกเขาดีไหมคะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ตอนนี้เฝิงเยี่ยนหงกำลังตั้งครรภ์อยู่ จึงไม่จำเป็นต้องให้รถยนต์ในขณะนี้ ส่วนหลัวเจ้าตี้และเจียงเสี่ยวเฟิงก็อยู่ในโรงงานเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องมีรถยนต์ถึงสองคัน”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “เอาล่ะ งั้นก็เอาให้ให้โหยวโหย่วหยูไปจรรสรรเองอีก 5 คัน ซึ่งจะทำให้เหลือรถจี๊ป 3 คัน สามารถใช้เป็นรถของบริษัทได้”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “งั้นก็เอาแบบนี้ไปก่อน ถ้าปีใหม่หน้ามาถึง ผมจะซื้อรถยนต์นำเข้าไม่ก็รถจี๊ปอีก 40 คันมาให้กับผู้อำนวยการโรงงานและผู้จัดการบริษัททุกคนมีรถใช้”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “ขณะนี้ บริษัทมีผู้อำนวยการ 31 คนผู้จัดการในบริษัท รวมถึงร้านสะดวกซื้อ โฮมอินน์ที่วางแผนไว้ โรงงานน้ำแร่ โรงงานน้ำบริสุทธิ์ โรงงานขนม และโรงงานผลิตขวดบรรจุภัณฑ์พลาสติก ฉัน เกรงว่าเราจะต้องซื้อรถยนต์เพิ่มอีก 40 คันถึงจะพอค่ะ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ได้ยินคุณพูดแบบนี้ ผมก็คิดว่ารถ 40 คันเหมือนจะยังไม่เพียงพอ เพราะปีหน้าเราคงมีอุตสาหกรรมใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกหลายแห่งแน่นอน”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยยิ้ม “งั้นคุณก็ไปคิดเอาเองค่ะ ! ”
เธอเหลือบมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ แล้วพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง ฉันคิดว่าเราสามารถชะลอการขยายตัวของอุตสาหกรรมได้ในปีหน้า และมุ่งเน้นพัฒนาอุตสาหกรรมที่มีอยู่ มันเป็นกลยุทธ์ที่ดีกว่า แม้จะดำเนินการช้า แต่ก็มั่นคง”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “สิ่งที่ผมทำส่วนใหญ่ก็เป็นไปตามกระแส ถ้าคิดออกก็จะลงมือทำทันที”
หลังจากหยุดชั่วครู่ เขาก็พูดว่า “แต่สิ่งที่คุณพูดก็สมเหตุสมผล ผมจะพิจารณาอย่างรอบคอบเมื่อมีโอกาสใหม่เข้ามาในอนาคต”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม “นี่มันก็แค่ความคิดของฉัน มันขึ้นอยู่กับคุณที่จะตัดสินใจว่าจะทำไหม เมื่อคุณได้รับโอกาสใหม่ อย่างมากฉันก็แค่จะต้องทำงานหนักขึ้น”
เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองเธอและหยุดพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ “เอาล่ะ คุณบอกพวกเขาให้มาเอารถเถอะ และให้คนมาขับรถอีกสี่คันที่เหลือของผมไปที่สปานวดเท้าด้วย”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยพยักหน้าเห็นด้วยและพูดด้วยรอยยิ้ม “ผู้จัดการคนปัจจุบันของร้านคือเฉินซิน ซึ่งเธอเป็นเพียงเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เท่านั้น แต่คุณก็ใส่ใจเธอมากที่มอบรถจี๊ปให้เธอขับ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เธออยู่กับภรรยาของผม ตอนนี้ภรรยาของผมกำลังตั้งครรภ์ และผมก็มักจะออกไปข้างนอกบ่อย ๆ ที่ผมเอารถให้เธอ ก็เพื่อที่เธอจะได้ดูแลภรรยาของผมได้สะดวกยิ่งขึ้น”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยเม้มริมฝีปากแล้วยิ้มออกมา “ฉันแค่พูดออกมาเฉย ๆ คุณไม่จำเป็นต้องอธิบาย และคนอื่นในบริษัทก็ไม่มีใครคัดค้านได้อยู่ดี”
ในนามแล้วเจียงเสี่ยวไป๋ หลินเจียจวินและเฝิงเยี่ยนหงเป็นผู้ช่วยของประธานบริษัทอย่างหลินเจียอิน แต่ที่จริงแล้วเฝิงเยี่ยนหงไม่ได้ทำอะไรเลยตอนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋และหลินเจียจวินรับผิดชอบดำเนินงานของทั้งบริษัท ส่วนเฉินซินก็เป็นผู้จัดการของคังเหมยเล่อ และเธอก็อยู่เคียงข้างหลินเจียอินมาโดยตลอด โดยทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยที่แท้จริง
ผู้บริหารระดับกลางและระดับสูงของบริษัทตระหนักดีถึงเรื่องนี้
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้พูดอะไรอีก เขากล่าวลาเมิ่งเสี่ยวเป่ย จากนั้นก็ไปหาเปากันฉวนเพื่อรับกุญแจรถปอร์เช่ แล้วขับออกไป
“สีแดง ! ”
“มันเป็นสีแดงจริงด้วย ! ”
เมื่อรถปอร์เช่ 944 เข้ามาในสายตาของหลินเจียอิน เฝิงเยี่ยนหง เจียงชานและหวังกัง เด็กน้อยทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมาอย่างตื่นเต้น
รถที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อนหน้านี้มักจะมีสีขาว สีดำและสีเขียวเข้มอย่างรถจี๊ปเทียนจิง
แต่ทว่าตอนนี้สีเหล่านั้นถูกสีแดงบดบังทันที
เมื่อรถปอร์เช่ 944 สีแดงมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลินเจียอิน เธอก็อ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ
ทุกตารางนิ้วของรถสปอร์ตสีแดงคันนี้เต็มไปด้วยเสน่ห์และความมีชีวิตชีวาที่ไม่สิ้นสุด สีแดงที่ส่องประกายแวววาวอันเป็นเอกลักษณ์เมื่อถูกแสงแดด เปล่งประกายความกระตือรือร้น พลัง และความมั่นใจออกมา เช่นเดียวกับความหลงใหลอันเร่าร้อนในความรัก
“มันสวยมาก ! ”
หลินเจียอินไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะได้เป็นเจ้าของรถที่สวยแบบนี้
หลินเจียอินอดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าเร็วแล้วเดินไปรอบ ๆ รถ เส้นเรียบและรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวรถ ชุดไฟมีโลโก้รถสีเงินติดอยู่ด้านหน้า กระจังหน้ารับลมทำให้ดูเท่มาก ทั้งหมดนี้ทำให้เธอรู้สึกถึงความสูงส่งและความสง่างามในคราวเดียวกัน
เมื่อเข้าใกล้รถ เธอก็ยื่นมือออกไปสัมผัสตัวรถและสัมผัสได้ถึงพื้นผิวที่เรียบเนียนของมัน
หลินเจียอินสนใจรถคันนี้อย่างมาก
เธอชอบสีนี้ ชอบรูปทรงนี้ และชอบความหรูหราและความทันสมัยของมันมาก
เธอหันไปมองเจียงเสี่ยวไป๋ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความซาบซึ้งและความอ่อนโยน
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นความประหลาดใจของภรรยา เขาจึงยิ้มออกมา แล้วพูดว่า “คุณชอบไหม ? ”
“ฉันชอบมาก ฉันชอบมันมาก ! นี่เป็นรถที่สวยที่สุดที่ฉันเคยเห็น” หลินเจียอินกล่าวด้วยความตื่นเต้นและความสุข
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม เขาเดินไปที่รถแล้วเปิดประตูออก
“มานั่งข้างในและลองสัมผัสมันดูสิ ! ”
“ได้เลย ! ” หลินเจียอินคร่ำครวญและเข้าไปในรถอย่างระมัดระวัง หนังบนเบาะนั้นละเอียดอ่อนและนุ่มนวล มันให้ความรู้สึกสบายเหมือนนั่งอยู่บนกลีบเมฆ สีตกแต่งภายในของรถเป็นสีแดงเหมือนกับตัวรถ ซึ่งให้ความรู้สึกหรูหรา ทำให้เธอรู้สึกราวกับว่าเธออยู่ในพระราชวัง
“พวงมาลัยนี้ให้ความรู้สึกดีมาก ! ”
นิ้วของหลินเจียอินลูบไล้พื้นผิวบนพวงมาลัยซึ่งละเอียดอ่อนและนุ่มนวล ขณะที่เธอพูด ดวงตาของเธอก็ละสายตาจากพวงมาลัยและตกลงไปที่คอนโซลกลาง มีปุ่มและจอแสดงผลต่าง ๆ บนคอนโซล เธอมองไปที่แต่ละรายละเอียด สัมผัสได้ถึงความหรูหราและไฮโซ จากนั้นเธอก็ลองกดแต่ละปุ่ม และไฟแสดงสถานะก็โชว์ขึ้นมา
เมื่อมองดูหลังคารถ ก็มีชันรูฟที่สามารถกดเปิดได้ มันราวกับหน้าต่างชวนฝัน ทำให้ผู้คนรู้สึกสบายและเป็นอิสระ
หลินเจียอินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ รถคันนี้สมบูรณ์แบบมาก
เจียงเสี่ยวไป๋เฝ้าดูความสุขของภรรยาของเขาอย่างเงียบ ๆ ตอนนี้หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความสุขและความพึงพอใจ
“ต่อจากนี้เราจะขับเคลื่อนมันเพื่อไล่ตามความฝันของเรา” เจียงเสี่ยวไป๋กระซิบข้างหูเธอ
หลินเจียอินหันไปมองเจียงเสี่ยวไป๋ จู่ ๆ เธอก็รู้สึกมีความสุขอย่างท่วมท้น