ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 946 เจียงเสี่ยวไป๋จะไปอวยพรปีใหม่

ตอนที่ 946 เจียงเสี่ยวไป๋จะไปอวยพรปีใหม่

วันนี้ หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋เข้ามาในเมือง เขาก็ยังคงอยู่ที่ร้านนวดเท้า

เฉินซินกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง วันนี้บริษัทได้ย้ายสำนักงานใหม่แล้ว คุณจะไม่ไปดูจริง ๆ เหรอคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแล้วพูดว่า “แล้วมีอะไรดี ๆ ให้ดูล่ะ ? ”

เฉินซินกล่าวว่า “ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าคุณคิดอย่างไร ? อย่างไรก็ตามถ้าเป็นฉัน ฉันจะไปดูสักหน่อย”

เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะออกมา “เธอเองก็มีห้องทำงานอยู่ที่นั่นด้วย ทำไมเธอไม่ไปดูมันล่ะ ? ”

เฉินซินกล่าวว่า “คุณ ประธาน และผู้ช่วยเฝิงอยู่ที่นี่กันหมด ถ้าฉันไปที่นั่น ใครจะอยู่ต้อนรับพวกคุณล่ะคะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ถ้าเธออยากไป เธอก็พาประธานและผู้ช่วยเฝิงไปด้วยได้ ส่วนฉันจะออกไปทำธุระอื่นแล้ว”

เฉินซินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “คุณจะไปไหนเหรอคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและพูดว่า “ภรรยาของฉันยังไม่ถามฉันด้วยซ้ำว่าฉันจะไปที่ไหน ทำไมเธอถึงขี้สงสัยมากขนาดนี้”

สาวน้อยคนนี้เริ่มไม่ไว้หน้าเขามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

อุกอาจมาก !

ทันใดนั้น เฉินซินก็หน้าแดงและแสดงท่าทีออดอ้อนหลินเจียอิน “ประธาน ผู้ช่วยเจียงกำลังว่าให้ฉันสอดรู้สอดเห็นค่ะ”

หลินเจียอินจ้องมาที่ที่เจียงเสี่ยวไป๋ ราวกับจะพูดว่า: คุณช่วยพูดดี ๆ กับเธอไม่ได้เหรอ ?

ในชีวิตนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ไม่เคยกลัวสิ่งใด แต่เขากลัวดวงตาพิฆาตของภรรยามากที่สุด เมื่อหลินเจียอินจ้องมาที่เขา เขาก็รีบพูดว่า “ผมจะไปอวยพรปีใหม่ ! ”

“อวยพรปีใหม่ ? ” หลินเจียอินประหลาดใจและถามด้วยความสงสัยว่า “ยังไม่ถึงปีใหม่ด้วยซ้ำ คุณจะไปอวยพรปีใหม่ให้ใครกัน ? ”

ในช่วงปี 1980 และแม้กระทั่งปี 1990 จะอวยพรปีใหม่ได้ก็ต่อเมื่อเข้าวันแรกของเดือนที่หนึ่งไปจนถึงวันที่ 15 ไม่เคยมีใครอวยพรปีใหม่ก่อนถึงวันตรุษจีนมาก่อน

แต่สำหรับคนรุ่นหลัง ๆ โดยเฉพาะนักธุรกิจ พวกเขามักจะอวยพรปีใหม่แก่ผู้นำ ลูกค้า และเพื่อนฝูงที่ไม่ใช่ญาติล่วงหน้าเสมอ

เจียงเสี่ยวไป๋เองก็ปฏิบัติตามแนวทางปฏิบัติของคนรุ่นหลังอย่างสมบูรณ์

เขาจะไปอวยพรปีใหม่แก่ผู้นำและคนรู้จักของเขาในเมืองก่อน

หลังจากที่เขาบอกว่าเขาจะไปไหน หลินเจียอินก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยและถามว่า “ไปอวยพรปีใหม่ตอนนี้น่ะเหรอ คุณพูดจริงใช่ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “พูดจริงสิ ผมเชื่อว่าพวกเขายินดีที่จะรับคำอวยพรของผม และพวกเขาจะตั้งตารอที่จะกล่าวอวยพรปีใหม่แบบนี้ในอนาคตด้วย”

การไปอวยพรปีใหม่นั้นจะต้องมีของขวัญติดไม้ติดมือไปให้ด้วย แบบนี้ใครบ้างที่จะไม่ชอบมัน ?

นอกจากนี้ การไปอวยพรปีใหม่แบบนี้ยังไม่จำเป็นต้องจัดเตรียมอาหารไว้รอต้อนรับที่บ้านแต่อย่างใด และไม่มีค่าใช้จ่ายใดทั้งสิ้น

จากมุมมองในตอนนี้ของหลินเจียอิน เฝิงเยี่ยนหง และเฉินซิน พวกเธอยังคงไม่เข้าใจความคิดของเจียงเสี่ยวไป๋ และคิดว่ามันไม่จำเป็นเลย

เจียงเสี่ยวไป๋ยังไม่คิดที่จะปลูกฝังทัศนคตินี้ให้ทั้งสามในตอนนี้ หลังจากทักทายหลินเจียอินและเจียงชานแล้ว เขาก็เดินออกไปทันที

รถที่เขาขับมาวันนี้คือแลนด์โรเวอร์ ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางและมีที่ให้เขาวางของขวัญปีใหม่ได้อย่างสบาย ๆ

เมื่อขึ้นรถ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ขับตรงไปที่ร้านโยวผิ่นสาขาใหญ่

“พี่เจียง คิดอย่างไรถึงได้มาที่นี่ ? ” หลี่ลี่เห็นเจียงเสี่ยวไป๋เดินเข้ามาในร้าน ก็ทักทายเขาอย่างเป็นกันเอง

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองเธอแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ทำไมถึงยังอยู่ที่ร้าน เช้านี้เธอไม่ไปที่สำนักงานใหม่เหรอ ? ”

หลี่ลี่กล่าวว่า “ฉันตั้งใจว่าจะไปดูตอนเที่ยง เช้านี้ฉันจึงแวะเข้ามาที่ร้านก่อน”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ดีแล้วที่ให้ความสำคัญกับงานหน้าร้าน แม้ว่าในอนาคตเธอจะมีตำแหน่งที่สูงขึ้นแค่ไหน เธอก็ต้องลงมาตรวจงานตรงนี้ด้วยตัวเองอย่างสม่ำเสมอ ไม่อย่างนั้นเธอก็จะไม่รู้ว่าลูกน้องแต่ละคนเป็นอย่างไร และจะไม่เข้าใจสถานการณ์ที่แท้จริง”

หลี่ลี่พูดขึ้นมาทันที “อย่ากังวลไปเลยพี่เจียง ฉันจะใส่ใจเรื่องนี้ให้มากขึ้น”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “แต่ก็ใช่ว่าเธอจะมุ่งความสนใจมาที่การขายหน้าร้านเพียงอย่างเดียว แต่เมื่อตำแหน่งของเธอสูงขึ้น วิสัยทัศน์ของเธอก็ต้องสูงขึ้นไปด้วย”

“ค่ะ ! ” หลี่ลี่พยักหน้า “พี่เจียง ฉันจะจำสิ่งที่พี่สอนให้ขึ้นใจ”

“ว่าแต่ลมอะไรหอบพี่มาที่นี่ในวันนี้คะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ช่วยจัดเซ็ตของขวัญใบใหญ่ให้ฉันด้วย”

ขณะนี้ร้านโยวผิ่นกำลังมีการโปรโมตเซ็ตของขวัญปีใหม่ ซึ่งของขวัญเซ็ตใหญ่ที่สุดเรียกว่า “เซ็ตสำหรับครอบครัวสุขสันต์” ซึ่งประกอบไปด้วยเมล็ดแตงโม 5 รสชาติ ถั่วลิสงคั่ว 5 รสชาติ เมล็ดฟักทองคั่ว เกาลัดคั่ว เค้กที่รัก ล่าเถียว ขนมเยลลี่ อาหารกระป๋อง เนื้อแดดเดียว ตับหมูปรุงรส ซึ่งแต่ละแพ็กหนักเกือบสิบกิโลกรัม ราคาเซ็ตละ 18 หยวน

ราคานั้นถือว่าค่อนข้างสูง เท่ากับเงินเดือนครึ่งหนึ่งของลูกจ้างทั่วไปได้เลย

ดังนั้น แพ็คเกจของขวัญเซ็ต “ครอบครัวสุขสันต์” จึงขายได้ไม่ดี ซึ่งเดือนหนึ่งก็ขายออกเพียงไม่กี่เซ็ตเท่านั้น

เหตุผลที่เจียงเสี่ยวไป๋เปิดตัวแพ็คเกจนี้ก็เพียงเพื่อเป็นแนวทางในการเลือกบริโภคของลูกค้าเท่านั้น

หลี่ลี่พูดว่า “พี่เจียง แล้วพี่ต้องการเซ็ตใหญ่กี่เซ็ตคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ชี้ไปที่แลนด์โรเวอร์ที่อยู่ริมถนนแล้วพูดว่า “กี่เซ็ตก็ได้ ขอแค่ใส่เข้าไปในรถคันนั้นให้ได้มากที่สุด”

เมื่อหลี่ลี่เห็นว่ารถแลนด์โรเวอร์นั้นคันใหญ่แค่ไหน เธอคิดว่ามันน่าจะสามารถวางของขวัญเซ็ตใหญ่ได้หลายสิบเซ็ตเลยทีเดียว

เซ็ตของขวัญครอบครัวสุขสันต์นั้นขายออกยากมาก ลูกพี่ลูกน้องของเธอคงจะใช้วิธีนี้เพื่อช่วยให้มันขายออก

เธอเรียกพนักงานประจำร้านสองคนให้ไปเอาเซ็ตของขวัญจากโกดังหลังร้านยกไปวางที่หลังรถของเจียงเสี่ยวไป๋ทันที หลังจากที่พวกเขาช่วยกันยกมาหลายครั้ง ในที่สุดท้ายรถแลนด์โรเวอร์ก็เต็มไปด้วยเซ็ตของขวัญปีใหม่

“พี่เจียง ได้ทั้งหมด 26 ชุดนะคะ” หลี่ลี่กล่าว

หากว่าเท่านี้ยังไม่พอ ก็คงต้องเอามาวางที่เบาะด้านข้างและข้างหลังเท่านั้น

ด้วยรถที่หรูแบบนี้ เธอทนไม่ได้ที่จะเอาของพวกนี้ไปวางไว้บนเบาะ

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “โอเค ฉันจะไปอวยพรปีใหม่ก่อน หลังจากแจกชุดนี้หมดไป ฉันค่อยกลับมาเอาเพิ่มอีก”

“อวยพรปีใหม่……”

หลี่ลี่ดูจะงุนงงเล็กน้อย ยังไม่ทันถึงช่วงตรุษจีน แต่ทำไมถึงรีบไปอวยพรปีอะไรกันนะ ?

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้อธิบาย เขาเหยียบคันเร่งแล้วออกไปทันทีหลังจากขึ้นรถแล้ว

ไม่นานหลังจากนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็มาถึงธนาคารเกษตรแห่งประเทศจีนบนถนนชิงโจว

“เถ้าแก่เจียง ฉันไม่ได้เจอคุณมานานแล้วนะ ! ”

ทันทีที่เขาเดินเข้าไป พนักงานสาวคนสวยก็พูดด้วยรอยยิ้ม

ในอดีต เจียงเสี่ยวไป๋มักจะมาที่ธนาคารเพื่อถอนเงินและฝากเงินเป็นประจำ แต่ตอนนี้เขาไม่ได้มาบ่อยนัก ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังทักทายเขาอย่างคุ้นเคย

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแล้วพูดว่า “ช่วยถอนเงิน 20,000 หยวนให้ผมที”

พนักงานสาวสวยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง สมแล้วที่เป็นเถ้าแก่เจียง เขาคนเดียวถอนเงินครั้งละ 20,000 หยวนเลย

“เอาล่ะ เถ้าแก่เจียง กรุณารอสักครู่นะคะ ! ”

หลังจากกลับมามีสติ พนักงานสาวก็พูดกับเจียงเสี่ยวไป๋ และรีบทำงานของเธอทันที

ไม่นาน ธนบัตรรูปประชาสามัคคีใบใหม่เอี่ยมยี่สิบปึกที่ยังมีหมายเลขซีเรียลก็ได้ถูกนำมาวางไว้ตรงหน้าเขา

เจียงเสี่ยวไป๋เห็นอย่างนั้นจึงพูดด้วยรอยยิ้ม “ที่ธนาคารพอจะมีธนบัตรย่อยแบบอื่นอีกไหม ? ”

พนักงานสาวสวยพูดทันทีว่า “ที่ธนาคารของเรามีธนบัตรทุกประเภทค่ะ ! ”

เทศกาลตรุษจีนใกล้จะมาถึงแล้ว และทุกปีธนาคารจะออกธนบัตรชุดใหม่ในช่วงปลายปี

ถ้าเป็นคนอื่น เธอคงจะปฏิเสธไปแล้ว

แต่นี่คือเจียงเสี่ยวไป๋ เขาเป็นลูกค้ารายใหญ่และมีความสัมพันธ์ที่ดีเป็นพิเศษกับประธานจู

มันคงจะดีหากเธอทำให้เถ้าแก่เจียงประทับใจในการบริการของเธอได้ เธอจะปฏิเสธได้อย่างไร ?

แต่เธอก็แปลกใจเล็กน้อยที่เถ้าแก่อย่างเจียงเสี่ยวไป๋ยังต้องการธนบัตรย่อยอยู่เหรอ ?

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ก็เอาแต่ละแบบอย่างละสองปึก เป็นเงินจำนวนเท่าไหร่ก็หักออกจากบัญชีของผมโดยตรงได้เลย”