ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 948 ยังคงอวยพรปีใหม่ต่อไป

ตอนที่ 948 ยังคงอวยพรปีใหม่ต่อไป

หลังออกจากสำนักงานของจูกั๋วฟู่แล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไปที่สำนักงานเทศบาลก่อน

เขาไปที่สำนักงานของฉี่เย่ผิงก่อน

“เฮ้ ผู้ช่วยเจียง คุณถือว่าเป็นแขกหน้าใหม่สำหรับฉันเลย นี่เป็นครั้งแรกที่คุณมาที่สำนักงานของฉัน ! ”

ฉีเย่ผิงพูดอย่างมีความสุขเมื่อเขาเห็นเจียงเสี่ยวไป๋มาหา

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “คุณเป็นผู้นำ ผมไม่กล้ารบกวนเวลาทำงานปกติของคุณหรอก แต่เนื่องจากใกล้ถึงตรุษจีนแล้ว ผมจึงมาอวยพรให้คุณมีความสุขในวันปีใหม่ล่วงหน้า”

กล่าวเสร็จ เขาก็ยกแพ็กเกจของขวัญเซ็ตครอบครัวสุขสันต์ของร้านโยวผิ่นขึ้นมา

“ทั้งหมดนี้เป็นขนมที่ผลิตจากโรงงานของบริษัทเรา คุณจะได้เอาไว้กินในช่วงตรุษจีน ไม่จำเป็นต้องไปซื้ออีก”

ฉีเย่ผิงรับมันมาด้วยรอยยิ้ม “เนื่องจากมันเป็นขนมที่ผลิตในโรงงานของคุณเอง ฉันเต็มใจรับมัน ขอบคุณมากที่ยังคิดถึงฉัน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ผมไม่มีทางลืมคุณหรอก”

ฉี่เย่ผิงพูดว่า “คุณไม่ลืมฉัน แต่ฉันไม่เห็นคุณมาที่นี่บ่อย ๆ เลย ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดเหน็บแนมออกมา “คุณเป็นผู้นำ มีหลายสิ่งที่ต้องทำในแต่ละวัน และคุณก็ไม่ได้ว่างงานเหมือนผม”

ฉี่เย่ผิงหัวเราะเสียงดัง “เสี่ยวเจียง ตอนนี้คุณต้องดูแลคนมากกว่าฉันเสียอีก ถ้าคุณบอกว่าคุณทำงานอิสระ ก็หมายความว่าคุณจัดการงานได้ดี”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “อย่าพูดอย่างนั้น ผมดูแลแค่คนนับหมื่น แต่คุณต้องดูแลปากท้องของประชาชนนับล้านคนในชิงโจว”

ฉี่เย่ผิงยิ้มและพูดว่า “ฉันไม่มีทางเลือก หลังจากที่ได้งบประมาณมาในครั้งนี้ ฉันต้องทำให้แน่ใจว่าผู้คนจะมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น” เขาตบไหล่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ฉันก็อยากจะขอบคุณ เพราะตั้งแต่ที่คุณก่อตั้งเจียงเจียกรุ๊ปขึ้นมา เศรษฐกิจของเมืองชิงโจวก็กล่าวได้ว่าดีขึ้นเรื่อย ๆ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ทั้งหมดเป็นเพราะเรามีผู้นำที่ดีอย่างคุณ ! ”

ฉี่เย่ผิงมีความสุขมากหลังจากได้ยินแบบนี้ เขาเชิญเจียงเสี่ยวไป๋ไปนั่งที่โต๊ะหลุมไฟ จากนั้นทั้งสองก็เริ่มพูดคุยกัน

หลังจากที่ทั้งสองพูดคุยกันนานกว่าสิบนาที เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยืนขึ้นและขอตัวออกมา

ฉี่เย่ผิงเองก็ไม่มีอะไรจะให้ เขาหยิบบุหรี่สองซองออกมาจากลิ้นชักแล้วมอบให้เจียงเสี่ยวไป๋

เจียงเสี่ยวไป๋รีบปฏิเสธทันที “ไม่ต้องเอาให้ผมหรอกครับ ! ”

ฉี่เย่ผิงกล่าวว่า “คุณอวยพรปีใหม่ให้ฉัน แล้วฉันจะอวยพรปีใหม่ให้คุณบ้างไม่ได้หรือไง ถือว่าเป็นแสดงไมตรีจิตกลับไปก็แล้วกัน สวัสดีปีใหม่นะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่มีทางเลือก นอกจากต้องรับมา

หลังจากกลับมาที่รถ เขาก็เก็บบุหรี่สองซอง จากนั้นก็ขับรถตรงไปที่สำนักงานของจางอี้เต๋อ พร้อมเซ็ตของขวัญปีใหม่ 2 ถุง

แน่นอนว่าถุงหนึ่งเป็นของเฉินเซียนจิ้น

เฉินเซียนจิ้นดูมีความสุขเป็นพิเศษเมื่อเขาได้รับแพ็คเกจของขวัญเซ็ตครอบครัวสุขสันต์นี้

ผู้ช่วยเจียงนั้นใจดีจริง ๆ นี่คือคำทักทายในช่วงต้นปีใหม่ของเขา !

จางอี้เต๋อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋มาพร้อมกับถุงของขวัญใบใหญ่ จึงพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือคนจนหลังจากที่รวยแล้วเหรอ ? ”

ทั้งสองคนคุ้นเคยกันดีมาก ดังนั้นพวกเขาจึงพูดเล่นกันแบบนี้เป็นประจำ

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ใกล้จะถึงวันตรุษจีนแล้ว ผมจึงตั้งใจเอาขนมที่ผลิตในโรงงานของบริษัทมาอวยพรปีใหม่ให้คุณ”

จางอี้เต๋อพูดว่า “แต่นี่ยังไม่ถึงปีใหม่ ทำไมคุณถึงรีบมาอวยพรปีใหม่ให้ฉันแบบนี้ล่ะ แต่ในเมื่อคุณเอาขนมมาให้ฉัน ฉันก็จะรับมันไว้ละกัน ! ”

ขณะที่เขาพูดแบบนั้น เขาก็หยิบบุหรี่สองซองออกมาจากลิ้นชักใต้โต๊ะ แล้วพูดว่า “คุณก็สูบบุหรี่เหมือนกัน งั้นเอาอันนี้ไปสูบเลย ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ต้องการจะปฏิเสธ

แต่หลังจากคิดได้ เขาก็กล่าวขอบคุณและรับมันมาแทน

“ฉันไม่ได้ขอบคุณคุณเลยด้วยซ้ำ ทำไมคุณถึงขอบคุณฉันล่ะ” จางอี้เต๋อพูดด้วยรอยยิ้ม

หลังออกจากห้องทำงานของจางอี้เต๋อ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยังคงไปอวยพรปีใหม่ให้คนอื่นต่อ

ที่สำนักงานเทศบาล เขาได้ไปที่ห้องทำงานของถังจิงเทียน เจิ้งเสี่ยวเหวย และเหลียงจื้อเฉิง ทีละคน และก็ไม่ลืมที่จะมอบแพ็คเกจของขวัญเซ็ตครอบครัวสุขสันต์ให้พวกเขาด้วย

จากนั้นก็ไปหาซ่งเจียจวินที่สำนักก่อสร้าง ฉู่หยุนฮุ่ยที่สำนักงานที่ดิน หลิวเฟิ่นโต้วที่สำนักงานการเกษตร เฟ่ยตู้จือที่สำนักป่าไม้ มู่ชิงหยางที่สำนักงานปศุสัตว์ หม่าว่านหลี่ที่สำนักทางหลวง เหลียงเจียเลี่ยที่สำนักงานปราบปราม และโจวฉางซงและหวังเล่ยที่โรงงานผลิตเครื่องจักรกลการเกษตร หวังเต๋อคุนและเฉินเหมยที่สำนักงานอุตสาหกรรม เฉียนฟางอี้และหลี่หงจวินที่สำนักการคลัง โจวเต๋อฟู่ที่หน่วยดับเพลิง, เล่ยหลี่และชางเจี้ยนเฉิงที่สำนักงานการไฟฟ้า…….

เจียงเสี่ยวไป๋ได้เดินทางไปสำนักงานหลายสิบแห่ง จนตอนนี้แพ็คเกจของขวัญปีใหม่ที่อยู่ท้ายรถแลนด์โรเวอร์ใกล้จะหมดแล้ว แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้บุหรี่กลับมาอีกหลายสิบห่อ

หลังจากได้รับของขวัญจากเขาแล้ว ผู้คนส่วนใหญ่ก็จะให้บุหรี่กับเขา 2 ซองเป็นการตอบแทน ราวกับว่าพวกเขาได้นัดหมายกันไว้

แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะมีการนัดหมาย

แต่มันแสดงให้เห็นว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นคนดีและรู้จักปฏิบัติต่อกันอย่างสุภาพ

เจียงเสี่ยวไป๋มาที่ร้านโยวผิ่นสาขาใหญ่บนถนนชิงโจวอีกครั้ง และให้หลี่ลี่เอาของขวัญมาใส่ที่ท้ายรถของเขาอีก จากนั้นก็ขับรถออกไปอวยพรปีใหม่ต่อ

ครั้งนี้ เขาได้ไปที่สำนักพิมพ์สำนักข่าวรายวันก่อนเพื่อกล่าวคำอวยพรปีใหม่ให้กับฟู่เต๋อเจิง

ครั้งสุดท้ายที่ทั้งสองพบกันคือตอนที่จัดประชุมการลงทุนที่เจียงเฉิง แต่พวกเขาไม่ได้พูดคุยกันมากนัก

เมื่อพบกันครั้งนี้ ฟู่เต๋อเจิงจึงแซวว่า “เฮ้ ได้ข่าวว่าคุณงานยุ่งมาก ทำไมถึงว่างมาหาฉันได้ล่ะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ไม่ว่าผมจะยุ่งแค่ไหน ผมก็ต้องหาเวลามาอวยพรปีใหม่ให้กับประธานเจิ้งให้ได้ครับ ! ”

เขาพูดแล้วยื่นถุงของขวัญให้

ฟู่เต๋อเจิงหยิบมันขึ้นมาเปิดต่อหน้าเจียงเสี่ยวไป๋

เมื่อเขาเห็นว่านอกจากขนมแล้วยังมีซองอั่งเปาหนา ๆ เขาก็หยิบซองอั่งเปาออกมาทันที แล้วส่งคืนให้เจียงเสี่ยวไป๋

จากนั้น เขาก็วางขนมลงบนโต๊ะด้วยท่าทางรังเกียจ

“เยี่ยมเลย คุณมาอวยพรให้ฉันมีความสุขในวันปีใหม่ แต่คุณจะหลอกฉันด้วยขนมที่ผลิตในโรงงานของคุณงั้นเหรอ ? ”

“การสวัสดีปีใหม่อย่างจริงใจก็ต้องนำเหมาไถที่คุณซ่อนไว้มาให้ฉันสิ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมา

วันนี้เขาให้ของขวัญกับคนมาหลายสิบคนแล้ว แต่ฟู่เต๋อเจิงเป็นคนแรกที่แกะห่อของขวัญต่อหน้าเขา

เขาไม่เพียงแต่แกะมันออกเท่านั้น แต่เขายังคืนซองอั่งเปาให้อีกด้วย

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม ก่อนจะยัดซองอั่งเปากลับเข้าไปในถุงของขวัญ แล้วพูดว่า “ถ้าคุณอยากได้เหมาไถก็ไปซื้อเอง เงินในนี้คงพอที่จะซื้อได้สักสองลังแล้ว”

ราคาของเหมาไถตอนนี้เพิ่มขึ้นจากเมื่อก่อนมาก โดยเพิ่มขึ้นเป็นขวดละ 10 หยวน ซึ่งหนึ่งกล่องจะมีหกขวด

และอั่งเปานี้ก็มีเงินในนั้น 120 หยวน ซึ่งเพียงพอที่จะซื้อเหมาไถได้สองกล่องพอดี

ฟู่เต๋อเจิงโยนซองอั่งเปาให้เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความโกรธ “ฉันต้องการแค่เหมาไถจากคุณ ไม่ใช่เงินของคุณ ! ”

ในที่สุดเขาก็พบว่าเหล้าเหมาไถที่ผลิตออกมาขายในท้องตลาดทั่วทั้งเมืองชิงโจวได้ถูกชายหนุ่มคนนี้เหมาซื้อไปจนหมด ทำให้ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมานี้เขาไม่สามารถหาซื้อเหมาไถได้เลย

แค่คิดก็โกรธแล้ว !

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องเก็บซองอั่งเปากลับไปแล้วพูดว่า “เอาล่ะ ผมจะส่งมาให้คุณกล่องหนึ่งเมื่อผมมีเวลา”

เมื่อฟู่เต๋อเจิงได้ยินแบบนั้น เขาก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันทีและพูดว่า “ทำไมถึงส่งมาแค่กล่องเดียว คุณบอกว่าเงินในนั้นซื้อได้สองกล่องไม่ใช่เหรอ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมให้ได้กล่องเดียวเท่านั้นครับ”

ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีหรือไม่อยากจะให้ แต่มันเป็นของที่หายากและมีราคาแพง ดังนั้นกล่องเดียวจึงมีราคาสูงกว่าสองกล่องตามท้องตลาด

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจากฟู่เต๋อเจิง หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็เดินออกไปทันที

เมื่อเขามาที่สำนักพิมพ์ แน่นอนว่าเขาต้องพบกับเฉินเซียนจิ้น

หลังจากเอาของขวัญปีใหม่มาให้เขาแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็รีบไปที่สถานีโทรทัศน์เพื่อกล่าวอวยพรปีใหม่เจิ้งเจียฮุ่ย

จากนั้น เขาก็ไปหาหลี่ไคเซียนและปี้ช่านฟางที่โรงพยาบาลชิงโจว ซูเหวินปินที่โรงฆ่าสัตว์ ชิวเสี่ยวหยุนและ เหลียงซือฮุ่ยที่สำนักงานชิงโจว โรด แอนด์ บริดจ์ คอมพานี และเจี่ยงชิงชิงที่ธนาคารเพื่อการก่อสร้างแห่งประเทศจีน