ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 955 ไม่ได้เหรอ?
ตอนที่ 955 ไม่ได้เหรอ?
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่รู้ว่าการกระทำโดยไม่ได้ตั้งใจของเขาจะทำให้แพ็คเกจของขวัญเซ็ตครอบครัวสุขสันต์ซึ่งแต่เดิมขายแทบไม่ออกจะกลายเป็นที่นิยมอย่างกะทันหันแบบนี้ และเขาไม่รู้ว่าการออกมาอวยพรปีใหม่ของเขาจะมีคนอื่นทำตามกันเป็นแถว
ในเวลานี้ เขาเพิ่งออกมาจากบ้านของจางเป่าซาน ซึ่งเป็นหนึ่งในแปดครูเกษียณที่อาสาขึ้นไปสอนในหมู่บ้านซานฮวา
“ไม่คิดเลยว่าคุณจะเคารพครูบาอาจารย์แบบนี้ ! ”
หลังจากขึ้นรถแล้ว เจี่ยงชิงชิงก็พูดด้วยรอยยิ้ม
เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนที่เจียงเสี่ยวไป๋มามอบของขวัญให้ล้วนแต่เป็นครูที่เกษียณแล้วทั้งนั้น
รวมแล้วก็มีประมาณแปดคน
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ครูนั้นเป็นเหมือนเรือจ้างที่มาส่งเรายังฝั่ง บุญคุณครูไม่ควรลืม นี่เป็นคุณธรรมดั้งเดิมของประชาชาติจีนของเรา”
“ชิ ! ” เจี่ยงชิงชิงกลอกตา “ฉันไม่รู้ รู้แค่ว่าครูเกษียณเหล่านี้ไปช่วยสอนโรงเรียนประถมในหมู่บ้านซานฮวา”
หลังจากพูดอย่างนั้น เธอก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยรอยยิ้มและพูดคะยั้นคะยอออกมาว่า “เฮ้ บอกฉันสิว่าครูหลี่เป็นใคร ทำไมครูคนอื่นถึงพูดถึงเธอกันหมด ? ”
เมื่อพูดถึงหลี่ม่านม่าน ดวงตาของเจียงเสี่ยวไป๋ก็แสดงความขมขื่นออกมา
ปีนี้เขาไม่มีเวลาไปที่หมู่บ้านซานฮวาเลย
ในใจของเขามีภาพหลุมศพอันโดดเดี่ยวบนไหล่เขา ดอกไม้บนภูเขารอบ ๆ ในตอนนี้คงจะจางหายไปหมดแล้ว หญ้าก็เหี่ยวเฉาเป็นสีเหลืองไปหมด มันคงเคว้งคว้างและโดดเดี่ยวมาก
บางทีที่นั่นในตอนนี้อาจถูกปกคลุมไปด้วยสีขาวโพลน ภูเขาและหลุมศพถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ มีเกล็ดหิมะนับหมื่นนับปลิวลอยอยู่บนท้องฟ้า
หิมะที่ตกมาจากท้องฟ้าซึ่งกำลังปกคลุมพื้นดินนั้น เป็นเพราะพระเจ้ากลัวว่าคุณจะเหงาและหนาวเหน็บในฤดูหนาว จึงมอบผ้าห่มกำมะหยี่สีขาวลงมาให้คุณ ?
และอาจเป็นเพราะกลัวว่าคุณจะไม่ชอบความรกร้างรอบตัวคุณ ดังนั้นพระเจ้าจึงใช้หิมะหนาทึบนี้กลบฝัง
เมื่อหิมะละลายและฤดูใบไม้ผลิมาเยือนอีกครั้ง คุณก็จะได้เห็นดอกไม้บนภูเขาเบ่งบานอย่างที่คุณเฝ้าปรารถนา
“เฮ้ ฉันคุยกับคุณอยู่นะ ! ” เสียงของเจี่ยงชิงชิงดังขึ้นขัดจังหวะความคิดของเจียงเสี่ยวไป๋
เมื่อมองดูเธอ เจียงเสี่ยวไป๋ก็พูดอย่างสงบ “ครูหลี่ ชื่อของเธอคือหลี่ม่านม่าน และเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นของผม”
เจี่ยงชิงชิงหัวเราะเบา ๆ “เฮ้ เพื่อนร่วมชั้นเหรอ ฉันก็ได้ยินมาว่าประธานหลินก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นของคุณเหมือนกัน อย่าบอกนะว่าพวกคุณมีเรื่องรักสามเส้าน่ะ ! ”
เป็นเพราะเธอไม่เคยได้ยินจากครูเกษียณเหล่านั้นบอกว่าหลี่ม่านม่านตายแล้ว ครูเกษียณเหล่านั้นดูเหมือนไม่อยากพูดถึงหัวข้อนี้ และพูดถึงแต่สิ่งดี ๆ เกี่ยวกับหลี่ม่านม่าน การเสียสละของเธอนั้นยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก
เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่เจี่ยงชิงชิงด้วยใบหน้าไม่พอใจและพูดอย่างเคร่งขรึม “เธอตายแล้ว และศพของเธอก็ฝังอยู่ในหมู่บ้านซานฮวา”
อ่า !
เห็นได้ชัดว่าเจี่ยงชิงชิงไม่ได้คาดคิดว่ามันจะเป็นแบบนี้
“ฉันขอโทษ ! ” เจี่ยงชิงชิงสับสนเล็กน้อย “ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้ ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรเอาเรื่องนี้มาล้อเล่นกับคุณเลย”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มอย่างขมขื่น “ไม่เป็นไร ผมอวยพรปีใหม่เสร็จแล้ว คุณต้องการตามผมต่อหรือให้ผมไปส่งคุณกลับธนาคารดี ? ”
“กลับธนาคาร ! ” เจี่ยงชิงชิงตอบออกมาโดยไม่สนใจ
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่พูดอะไรอีก เขาสตาร์ทรถแล้วขับไปทางทิศใต้ของเมืองทันที
หลังจากนั้นไม่นาน เจี่ยงชิงชิงก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วถามว่า “เอ่อ ระวังเพื่อนร่วมชั้นของคุณเข้าใจคุณผิด เธออาจไปบอกคนรักของคุณได้ คุณอยากให้ฉันไปอธิบายให้ประธานหลินทราบด้วยตนเองไหม ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋ถามอย่างใจเย็น “อธิบายอะไร ? ”
เจี่ยงชิงชิงยิ้ม “ฉันบอกได้คำเดียวว่าคุณค่อนข้างมั่นใจ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “นี่ไม่ใช่เรื่องของความมั่นใจ แต่ผมไม่ได้ทำอะไรผิดตั้งแต่แรกเสียหน่อย”
เจี่ยงชิงชิงกล่าวว่า “เอาล่ะ แต่ผู้หญิงมักจะเข้าใจผิดได้ง่ายและค่อนข้างขี้ระแวงมาก”
เจี่ยงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ผมเองก็ได้เห็นความงี่เง่าแบบนั้นมาจากคุณแล้ว”
เจี่ยงชิงชิงโกรธขึ้นมาทันทีและพูดว่า “คุณเองก็เป็นคนที่ใจแคบเหมือนกันนี่ ฉันแค่อยากรู้จักคุณให้มากขึ้น คุณคิดว่าฉันโอเคและต้องการติดตามคุณเพื่อดูคุณมาอวยพรปีใหม่จริง ๆ งั้นเหรอ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เขาหันหน้าไปมองเธอแล้วพูดด้วยความประหลาดใจ “ทำไมคุณถึงอยากรู้จักผมให้มากขึ้น ? ”
เจี่ยงชิงชิงยิ้มและพูดว่า “คนที่สามารถสร้างรายได้มากกว่าหนึ่งพันล้านจากสองกิจกรรม ฉันก็อยากรู้ว่าเขาพิเศษอย่างไร”
เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะเบา ๆ “แล้วไงล่ะ ? ”
เจี่ยงชิงชิงกล่าวว่า “แล้วฉันก็เห็นว่าเขาช่างแตกต่างออกไปจริง ๆ ”
เจียงเสี่ยวไป๋ถามต่อ “อย่างไรล่ะ ? ”
เจี่ยงชิงชิงกล่าวว่า “มันทำให้ฉันคิดได้ว่า ผู้ชายแบบนี้ควรค่าแก่การไล่ตามไหม ? ”
แค่ก ๆ …
เจียงเสี่ยวไป๋เหยียบเบรกทันทีจนทำให้แลนด์โรเวอร์หยุดกะทันหัน เขาหายใจเข้า จ้องมองไปที่เจี่ยงชิงชิงด้วยความประหลาดใจ และถามด้วยน้ำเสียงทุ้ม “คุณหมายความว่าอย่างไร ? ”
เจี่ยงชิงชิงสะดุ้งจากการที่รถหยุดกะทันหัน จนร่างของเธอก็ถลาไปข้างหน้า โชคดีที่เธอไม่ชนเข้ากับแท่นด้านหน้า
เธอนั่งตัวตรง ตบหน้าอกแล้วพูดด้วยความโกรธ “คุณทำอะไร จู่ ๆ คุณก็เบรกกะทันหัน ขับรถแบบนี้อันตรายมาก คุณเกือบทำให้ฉันได้รับบาดเจ็บแล้ว”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดว่า “คุณกำลังทำอะไรอยู่ ที่คุณพูดมามันหมายความว่าอะไร ? ”
เจี่ยงชิงชิงจ้องมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋และพูดว่า “ฉันคิดว่าการทำงานในธนาคารนั้นน่าเบื่อมาก ฉันจึงอยากทำงานกับคุณต่างหากล่ะ”
เจียงเสี่ยวไป๋ตกใจมากกับคำพูดของเจี่ยงชิงชิงและมองเธอด้วยความไม่เชื่อ “คุณล้อเล่นกับผมหรือเปล่า ? ”
เจี่ยงชิงชิงดูจริงจังขึ้นมาทันที “ฉันไม่ได้ล้อเล่น แต่ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจ ฉันจะต้องรู้จักคุณให้ดีก่อน”
“คุณไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ ! ”
เมื่อเห็นความจริงใจของเธอ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยิ่งสงสัยมากขึ้นและพูดว่า “คุณเจี่ยง คุณเป็นถึงผู้จัดการธนาคารในเมืองระดับจังหวัด แต่คุณอยากมาทำงานให้ผม ผมไม่รู้จริง ๆ ว่าคุณคิดอะไรกันแน่ ? ”
เจี่ยงชิงชิงหัวเราะเบา ๆ “แล้วผู้จัดการธนาคารอย่างฉันได้ขับแลนด์โรเวอร์หรือเปล่าล่ะ ? ”
“คุณให้เงินเดือนห้าพนักงานพันหยวนต่อเดือนใช่ไหม ? ”
“เป็นไปได้ไหมที่จะกลายเป็นมหาเศรษฐีเหมือนคุณในอนาคต”
“……”
คำถามถูกถามออกมาทีละข้อมันเหมือนกับการทรมานวิญญาณของเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไรอย่างนั้น
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้พูดอะไร แต่เจี่ยงชิงชิงพูดกับตัวเองว่า “ฉันเข้าใจว่าเจียงเจียกรุ๊ปของคุณมีแผนกหลักห้าแผนก ได้แก่ แผนกปฏิบัติการ แผนกอุตสาหกรรม แผนกการตลาด แผนกการเงิน และแผนกกฎหมาย จากมุมมองของคุณ เมื่อดูจากตรงนี้ ฉันรู้ว่าคุณให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการจัดการทางการเงิน แต่ปัจจุบันในห้าแผนกหลักของคุณ มีเพียงแผนกปฏิบัติการ แผนกอุตสาหกรรม และแผนกการตลาดเท่านั้นที่มีประธาน ส่วนแผนกการเงินและแผนกกฎหมายยังไม่มีใครมาดำรงตำแหน่งประธานเลย”
หลังจากพูดอย่างนั้น เธอก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วถามว่า “ฉันพูดถูกใช่ไหม ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองเธอแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณมีข้อมูลแน่นมาก”
เจี่ยงชิงชิงยิ้ม “มีแค่การที่คุณรู้จักตัวเองและศัตรูดีเท่านั้น คุณถึงจะรบชนะ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “แล้วทำไมผู้จัดการเจี่ยงถึงอยากมาเป็นประธานฝ่ายการเงินให้กับเจียงเจียกรุ๊ปล่ะ ? ”
“แล้วฉันทำไม่ได้เหรอ ? ” เจี่ยงชิงชิงมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาที่เป็นประกายแล้วถามออกมา
YOU MAY ALSO LIKE
