พลิกตำนานสามก๊ก - บทที่ 361 บั่นศีรษะขุนพลชั้นยอดคนแล้วคนเล่า
บทที่ 361 บั่นศีรษะขุนพลชั้นยอดคนแล้วคนเล่า
“สังกัดผู้สำเร็จราชการตั๋ง ราชองครักษ์ลิโป้ ผู้ใดหาญกล้าก็ก้าวออกมารับความตายเสีย!”
ลิโป้เมื่อเห็นว่าบรรดาขุนพลถูกสยบด้วยความองอาจของตน ก็แผดเสียงคำรามระบุตัวตนขึ้นมาในบัดดล
“ลิโป้! เขาคือลิโป้! ลิโป้ผู้ลอบสังหารเต๊งหงวน!”
ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้เริ่มเผยข่าวนี้ออกมา ทว่านั่นทำให้ผู้คนของค่ายพันธมิตรกระสับกระส่ายขึ้นมาทันที!
บรรดาเจ้าเมือง ผู้ตรวจการ และเจ้าผู้ครองแคว้นซึ่งอยู่บริเวณทัพหน้าของกองทัพพันธมิตรเกือบทั้งหมดต่างเคยดำรงตำแหน่งอยู่ในราชธานีลกเอี๋ยงเมื่อไม่นานมานี้ แน่นอนว่าย่อมต้องมีความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับอดีตแม่ทัพโฮจิ๋น ทั้งยังสนิทสนมกับผู้ตรวจการแคว้นเป๊งจิ๋วอย่างเต๊งหงวนด้วย
ก่อนหน้านี้เมื่อคราที่เต๊งหงวนลาโลกนี้ไป ได้ยินมาเพียงว่าเขาถูกลูกชายบุญธรรมอย่างลิโป้สังหาร ไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ว่าอีกฝ่ายจะอาจหาญถึงเพียงนี้!
“ลิโป้ เจ้าโจรชั่วสังหารบิดาตัวเอง เหตุใดจึงยังมีหน้ามาส่งเสียงเอะอะในสนามรบอีก?”
“ใช่แล้ว! เจ้าเดรัจฉานทรยศไร้ศีลธรรม ทั้งอกตัญญู! เจ้ายังมีหน้าใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างไร!”
“…”
ไม่มีใครในกองทัพพันธมิตรก้าวออกมาต่อสู้กับลิโป้ แต่กลับมีเสียงด่าทอดังขึ้น!
ความชิงชังที่อ้วนเสี้ยวมีต่อลิโป้นั้นรุนแรงอย่างยิ่ง ถึงขั้นว่าขัดแย้งปะทะกันอยู่ก็หลายครั้งหลายครา แน่นอนว่าเขาย่อมไม่พลาดโอกาสนี้ ได้ทีขี่แพะไล่ในทันที
“ทุกท่านอาจจะยังไม่ทราบว่า ลิโป้ผู้นี้สังหาร เต๊งหงวนซึ่งเป็นพ่อบุญธรรมของเขาเอง ซ้ำยังไปยอมรับทรราชชั่วช้าตั๋งโต๊ะเป็นบิดาบุญธรรม ฝนตกขี้หมูไหลอย่างแท้จริง!”
สิ้นประโยคของอ้วนเสี้ยว กองกำลังพันธมิตรซึ่งส่งเสียงจ้อกแจ้กจอแจอยู่ในสนามรบก็ยิ่งปั่นป่วนมากขึ้น แต่ละคนต่างพ่นวาจาสกปรกหยาบคายเพื่อก่นด่าสาปแช่งลิโป้
“พวกเจ้า!”
แม้ลิโป้จะไม่อายฟ้าดิน ทว่าเขาก็ไม่อาจทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อน ดูเหมือนว่าฝ่ายตรงข้ามหลายหมื่นคนกำลังด่ากระทบเขาในเวลาเดียวกันด้วยถ้อยวาจาด่าทอน่าอัปยศ แต่ก็เป็นไปตามความเป็นจริง จึงทำให้เขาไม่สามารถหักล้างได้เลยแม้แต่น้อย
ม้าเซ็กเธาว์ตื่นตกใจกับเสียงดูหมิ่นเสียดสีซึ่งดังแว่วอย่างต่อเนื่อง จึงเดินย่ำไปมาไม่ยอมหยุด แม้ลิโป้จะพยายามตะโกนควบคุมอยู่หลายครั้งก็ไม่สามารถทำให้มันสงบลง ส่งผลให้ขุนศึกผงาดฟ้าตื่นตระหนกขึ้นมา
เมื่อมองเห็นโอกาสนี้ ขุนพลสองคนจากกองทัพพันธมิตรก็รีบรุดพุ่งตรงเข้าหาลิโป้ ด้วยคิดจะใช้ประโยชน์จากช่องว่างแห่งความตื่นตระหนกของอีกฝ่ายบั่นศีรษะสังหาร!
“คนอกตัญญูสังหารบิดรหยุดเสียเถอะ หองหยกมาจัดการเจ้าแล้ว!”
“คนหน้าเนื้อใจเสือไร้คุณธรรม จงลิ้มรสคมดาบของข้า บอกสุ้นเสียเถอะ!”
หองหยกและบอกสุ้นล้วนเป็นคนฮ่อปัก ทั้งสองมีชื่อเสียงมายาวนาน ยามนี้เมื่อพวกเขาเข้าโจมตีขนาบลิโป้ไปพร้อม ๆ กัน ก็ทำให้แนวร่วมพันธมิตรมีความหวังขึ้นมา!
ลิโป้รู้ว่ามีคนกำลังพุ่งอาวุธสังหารมาตรงหน้า ทว่าม้าเซ็กเธาว์ที่เขาควบขี่อยู่นี้กระสับกระส่ายอย่างยิ่ง ไม่ยอมฟังคำสั่งของเขาเลย
หากเขาฝืนหยิบอาวุธขึ้นมาสู้ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงว่าไม่สามารถใช้พละกำลังได้ตามปกติ ไม่แน่ว่าอาจจะตกจากหลังม้าเสียด้วยซ้ำไป!
หากร่วงจากหลังม้าต่อหน้ากองทัพทั้งสองฝ่ายก็คงจะเสียหน้ามากนัก!
“โจรกบฏลิโป้ ตายเสียเถอะ!”
“ลิ้มรสทวนของข้า!”
หองหยกและบอกสุ้นไม่สนใจว่าเจ้าจะเตรียมตัวพร้อมหรือไม่ และยิ่งเจ็บปวดใจที่ต้องทุบตีสุนัขที่ล้มลงไปอีก! ทั้งสองคน คนหนึ่งทางซ้ายและอีกคนทางขวา มาถึงหน้าหลิโป้เกือบจะพร้อมกัน!
“แย่แล้ว!”
ดวงตาพยัคฆ์ของลิโป้พลันเบิกกว้าง จะหยิบอาวุธขึ้นมาต้านทานก็สายไปแล้ว จึงทำได้เพียงบังคับตัวเองให้หลบคบดามคบทวน
หากเป็นยามปกติ ลิโป้เพียงบังคับฝีเท้าของม้าเซ็กเธาว์ก็สามารถหลบหลีกได้ตามใจ ทว่าในเวลานี้ม้าเซ็กเธาว์ยังคงฉุนเฉียว เขาจึงทำได้เพียงพึ่งพาร่างกายของตัวเองเท่านั้น
เมื่อเห็นว่าดาบใหญ่และทวนยาวกำลังเข้ามาใกล้ตนทีละก้าว ๆ จู่ ๆ ลิโป้ก็เอนตัวนอนราบลง ปล่อยให้อาวุธฟันอากาศตรงหน้า!
โชคดีที่หองหยกและบอกสุ้นนั้นพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูงจึงไม่สามารถหยุดอยู่ข้างลิโป้ได้ ไม่เช่นนั้นขุนศึกผงาดฟ้าจะต้องหงายท้องอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน
“ยั่วโทสะข้านักนะ!”
ลิโป้เดือดดาล เขามีความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง จะปล่อยให้เศษสวะสองคนมาหยามหน้าตัวเองได้อย่างไร! เขากระแทกสองขาเข้าข้างลำตัวม้าอย่างแรง จนความปวดร้าวแล่นถึงสมองม้าเซ็กเธาว์ทันที
ฮี้!
ใครกันจะคาดคิดว่าหลังจากได้รับความเจ็บปวดรุนแรงนี้ไป ม้าเซ็กเธาว์ก็กลับมาทรงตัวมั่นคงในบัดดล
ลิโป้มีความสุขอย่างยิ่ง ก่อนรีบหันหัวม้า เตรียมที่จะประจันหน้าต่อสู้กับหองหยกและบอกสุ้น
สองขุนพลต่างบังคับม้าให้หันกลับและเร่งรุดเข้ามา คราวนี้พวกเขาไม่ได้ใช้ความเร็วมากนัก เพราะเห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่ตนเพิ่งเสียโอกาสอันดีไป
“โจรกบฏ ยังไม่ลงจากหลังม้าแล้วยอมตายอีกหรือ!”
ความสนใจของทั้งสองล้วนอยู่ที่ลิโป้ ทำให้พวกเขาไม่ได้สังเกตม้าเซ็กเธาว์ของลิโป้เลย ซ้ำยังคิดว่าลิโป้ยุ่งกับการควบคุมม้าตื่นเกินกว่าจะรับมือได้!
ทั้งสองรีบควบม้าขนาบข้างศัตรู กวัดแกว่งดาบใหญ่และทวนยาวลงมาพร้อมกันเพื่อโจมตีอีกครั้งจากทั้งสองด้าน
เคร้ง! เคร้ง!
ลิโป้นั้นเตรียมตัวรับมือตีสกัดการโจมตีของทั้งสองอยู่แล้ว เหวี่ยงง้าวกรีดนภาในมือต้านทานดาบและหอกเร็วดั่งใจนึก
“เจ้าพวกเศษสวะ พวกเจ้าก็ได้แต่ปากดีเท่านั้น หากแต่ไร้ความสามารถ!”
ไฟแห่งความโกรธของหองหยกปะทุขึ้นมา เป็นขุนพลมาก็หลายปี มีใครเคยดูหมิ่นเข้าเช่นนี้บ้างกัน?
“โจรกบฏ ข้า… หองหยกผู้นี้ได้รับขนานนามว่าขุนพลผู้เลื่องชื่อแห่งเหอเน่ย แล้วจะไม่คู่ควรแก่ชื่อเสียงได้อย่างไร!”
ทันทีที่สิ้นประโยค เขาก็เหวี่ยงทวนแทงลิโป้อย่างไร้ปรานี อดรนทนไม่ไหวอยากคร่าชีวิตลิโป้ให้ตายในคาที่!
บอกสุ้นซึ่งอยู่ทางขวาเองก็ไม่ยอมรับว่าตนด้อยกว่า เขาส่งเสียงคำรามพร้อมแกว่งดาบใหญ่ในมือ
“คนชั่วไร้ยางอาย เหตุใดไม่ไปถามหาชื่อนายท่านบอกสุ้นบนฟ้าเสียเลยเล่า!”
มุมปากของลิโป้กระตุกขึ้น แววตาของเขาเปี่ยมล้นด้วยความเหยียดหยาม เมื่อครู่นี้ที่ได้ประมือกับทั้งสอง เขาก็มั่นใจชัดแจ้งถึงศักยภาพของชายหนุ่งสองคนตรงหน้าแล้ว
เคร้ง! เคร้ง!
เสียงปะทะกันของอาวุธดังขึ้นอีกสองครั้ง และสถานการณ์ในสนามรบก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน!
หองหยกและบอกสุ้นซึ่งเดิมเป็นฝ่ายรุกคืบ ทว่าในตอนนี้กลับถูกลิโป้กดทับเอาไว้เสียเต็มแรง ทั้งสองทำได้เพียงรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้าเท่านั้น แต่ไร้ซึ่งแรงกำลังจะโต้กลับ
การเปลี่ยนแปลงอันน่าตื่นตะลึงนี้เกิดขึ้นหลังจากผ่านไปเพียงหนึ่งเพลงรบ หลังจากที่หองหยกและบอกสุ้นคุยโวใหญ่โต
เปรี้ยง!
เรื่องน่าตกใจพลันเกิดขึ้นอีกครั้ง ง้าวของลิโป้ฟันแบ่งอาวุธของหองหยกและบอกสุ้นจนบินร่อนแบ่งเป็นสองท่อน!
“แย่แล้ว! รีบถอย!”
หองหยกตะโกน นี่ทำให้เขาใจแจ่มแจ้งถึงช่องว่างระหว่างพวกเขาทั้งสองและลิโป้ เขารีบบังคับม้าหันไปยังค่ายกองทัพพันธมิตร
น่าเสียดายที่ลิโป้มุ่งเป้าไปที่เขาแล้ว ไหนเลยจะยอมปล่อยให้หองหยกกลับไปอย่างอยู่รอดปลอดภัย รีบเตือนน่องให้ม้ามุ่งตรงไปข้างหน้าทันที
ข้อดีของม้าเซ็กเธาว์คือสามารถออกตัวได้ฉับพลัน ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ ลิโป้ก็ไล่ตามหองหยกได้ทัน
ฉับ!
ลิโป้เหวี่ยงง้าวกรีดนภาจากด้านหลังตัดศีรษะของหองหยก! ศัตรูผู้น่าเวทนาเหลือเพียงร่างกายที่ยังควบอยู่บนหลังม้าโดยไร้หัว และเพียงครู่เดียว ร่างของเขาก็ร่วงหล่นลงบนพื้น
ในระหว่างนั้น บอกสุ้นได้หนีไปไกลแล้ว และในใจของเขา เขายังคงรู้สึกขอบคุณที่ลิโป้เลือกไล่ตามหองหยกไป ไม่ใช่ตัวเอง!
ทว่าพริบตาเดียวบอกสุ้นก็ตระหนักได้ว่าเขารีบดีใจเกินไปเสียหน่อย
ฟิ้ว!
ลูกศรอันแหลมคมพุ่งทะลุอากาศ ด้วยความเร็วอย่างมากจนไม่อาจตอบสนองได้ทัน
ทันทีที่บอกสุ้นได้ยินเสียง ศรนั้นก็แทงทะลุเกราะของเขาไปเสียแล้ว
“เอื้อ…”
บอกสุ้นก้มศีรษะลงมองลูกธนูที่ยิงทะลุเข้าสู่ร่างกายของเขาจากด้านหลังอย่างไม่อยากเชื่อ กระทั่งจะสิ้นใจตาย เขาก็ไม่เข้าใจเลยว่าในเมื่อตนสวมชุดเกราะเหล็ก แล้วลูกธนูนี้แทงทะลุเข้ามาได้อย่างไร!
ไม่มีเสียงก่นด่าสาปแช่งใดหลุดออกมาจากปากของฝั่งกองทัพพันธมิตรอีก ทุกสายตาพลันฉายชัดถึงความหวาดกลัวขึ้นมาอีกครั้ง
แท้จริงแล้วลิโป้ผู้นี้แข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่!
ดังที่หองหยกและบอกสุ้นกล่าว พวกเขาทั้งสองมีชื่อเสียงมาอย่างยาวนาน ทั้งยังรั้งตำแหน่งสูงในกองกำลังพันธมิตร และได้รับการยอมรับจากคนส่วนใหญ่
คราวนี้ ทั้งคู่ถูกลิโป้บั่นศีรษะ ซึ่งส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจของกองทัพพันธมิตรอย่างใหญ่หลวง!
อ้วนเสี้ยวเองไม่มีเจตนาจะก่นด่าลิโป้ไปเรื่อยเปื่อยเลย เพราะไม่ว่าเขาจะด่าทอสาปแช่งมากแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสาปให้ลิโป้ตายได้ หากเขาไม่สามารถจัดการกับลิโป้ได้ แล้วเขาจะกำชัยเหนือตั๋งโต๊ะได้อย่างไร?
เมื่อมองดูงันเหลียงและบุนทิวซึ่งอยู่ด้านหลัง พร้อมคิดทบทวนไตร่ตรองดูแล้วเขาก็ยังไม่ให้พวกเขาลงสนามประลอง
จากการประเมินของอ้วนเสี้ยว เกรงว่าทั้งสองรวมกันแล้วยังไม่อาจเทียบลิโป้ได้!
ทันใดนั้นเอง ขาหน้าของม้าเซ็กเธาว์ก็ยกสูงขึ้น ก่อนลิโป้จะชูง้าวกรีดนภาในมือขึ้น พลันรัศมีแห่งผู้ไร้เทียมก็ระเบิดแพร่กระจายไปถ้วนทั่ว
“ลิโป้แห่งจิ่วหยวนอยู่ที่นี่แล้ว ใครกล้าก็เข้ามา!”
เสียงนั้นกึกก้องราวกับระเบิดดังสนั่น ม้าศึกของกองทัพพันธมิตรทั้งหมดต่างพากันกระสับกระส่ายและถอยหลังไปครึ่งก้าว
“ฮ่า ๆ ๆ! ไม่คาดคิดเลยว่าบรรดากองกำลังพันธมิตรจะมีแต่พวกขี้เมาหยำเป!”
เมื่อเห็นลิโป้แสดงแสนยานุภาพในสนามรบ ตั๋งโต๊ะก็ยิ้มกว้างจนหุบยิ้มไม่ได้ และยิ่งไม่ให้ค่ากองทัพพันธมิตรของอ้วนเสี้ยวในสายตา!
“ไอ้ลูกสามพ่อ อย่าได้เหิมใจไปนัก!”
YOU MAY ALSO LIKE
