ภรรยาดีสามีขยัน เบื่อแล้วตบตีกัน มิสู้ขยันสร้างเนื้อสร้างตัว [นิยายแปล] - บทที่ 37 เปิดฉากปะทะอย่างดุเดือด
ดูท่าสถานการณ์ในตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก คงหลีกเลี่ยงการต่อสู้ไม่ได้
เถียนฮวนค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้กู้ฉางสุ่ยอย่างเงียบๆ ส่วนกู้ฉางสุ่ยก็คว้าตัวนางดึงไปไว้ด้านหลัง
“พอพวกเขาเข้ามา เจ้าก็หลบอยู่ข้างหลังข้า” เขากำชับเสียงต่ำ
แต่เถียนฮวนกลับรีบใช้นิ้วกดลงบนต้นคอด้านหลัง ไหปลาร้า และท่อนแขนของเขาอีกสองสามจุดอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วแตะตรงไหน ความเจ็บแปลบก็พุ่งขึ้นตรงนั้น กู้ฉางสุ่ยหันกลับมาด้วยความตกใจ ก็เห็นเถียนฮวนแนบปากกระซิบข้างหูเขาเสียงเบา “เมื่อครู่จุดที่ข้ากดลงไป ท่านจำได้หรือไม่ นั่นเป็นจุดสำคัญบนร่างกาย ใช้แรงกดลงไปจะทำให้เจ็บจนขยับไม่ได้ชั่วคราว เพียงไม่ลงมือหนักเกินไปก็ไม่ก่อให้เกิดอันตราย”
ในดวงตากู้ฉางสุ่ยมีประกายวาบผ่าน
“จำได้แล้ว” เขารีบพยักหน้า
พูดคุยกันไม่ทันจบ พี่ชายของเจียงซื่อก็เดินเข้ามาหาพวกเขา ยกมือขึ้นจะลงไม้ลงมือโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
กู้ฉางสุ่ยย่อมไม่ยอมอ่อนข้อ เขาทำตามที่เถียนฮวนบอกทันที จับจังหวะให้ดีแล้วลงมือกดจุดสำคัญของฝ่ายตรงข้ามอย่างแรง!
เหตุที่เจียงซื่อกล้ากร่างได้ก็เพราะบ้านนางมีพี่น้องผู้ชายมาก แถมแต่ละคนตัวสูงใหญ่แข็งแรง เดินเชิดหน้าชูตาในหมู่บ้านได้
ตั้งแต่เด็ก นางอยู่บ้านเดิมก็ไม่มีใครกล้ารังแก พอแต่งออกมาแล้ว พี่ชายก็ยังคอยเป็นที่พึ่งให้นางเสมอ แท้จริงแล้วตอนนั้นที่กู้อันไม่รับอนุภรรยาเพราะเกรงกลัวพี่ชายของเจียงซื่อ
สองสามวันก่อน เจียงซื่อกับบุตรสาวอับอายขายขี้หน้าเพราะพวกเขา นางจะกลืนความแค้นลงได้อย่างไร นางจึงหันไปเชิญพี่ชายจากบ้านเดิมมาทันที เพื่อให้พวกเขาช่วยสั่งสอนสามีภรรยาคู่นี้ที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำให้หลาบจำเสียบ้าง!
และก็พิสูจน์แล้วว่า พี่ชายของนางเหล่านี้แข็งแกร่งจริงๆ
คนกลุ่มหนึ่งรุมกู้ฉางสุ่ย เพียงไม่กี่อึดใจเขาก็ถูกชกต่อยจนหน้าบวมตาช้ำ
ทว่านั่นเป็นเพียงภาพภายนอกเท่านั้น ความจริงแล้ว พวกเขารู้สึกว่าวันนี้สู้ได้ยากลำบากยิ่งนัก
กู้ฉางสุ่ยทั้งอึดทั้งถึกทน ต่อให้ถูกซัดอย่างไรเขาก็ไม่หลบไม่ถอย แถมยังพุ่งเข้าหาเอง แล้วลงมือกดจุดสำคัญของพวกเขาอย่างแม่นยำ
บุรุษผู้นี้สายตาเฉียบคม ลงมือรวดเร็ว ทั้งรุนแรงและโหดเหี้ยม แค่เขาประชิดร่างอีกฝ่าย ร่างกายของศัตรูก็เจ็บแปลบไปทั่วทั้งร่าง
บางทีเจ็บแค่จุดเดียว แต่บ่อยครั้งกลับเจ็บพร้อมกันสองสามจุด!
สุดท้ายกู้ฉางสุ่ยบาดเจ็บไม่น้อย ส่วนพวกเขาแต่ละคนก็ถูกกดจุดจนร้องลั่น เจ็บจนสะดุ้งโหยง
พอรู้ว่ากู้ฉางสุ่ยรับมือไม่ง่าย ก็มีคนเปลี่ยนเป้าหมายมาที่เถียนฮวน
แต่พอเห็นคนพวกนั้นเดินเข้ามาหานาง เถียนฮวนก็ชักมีดสมุนไพรที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้อออกมาทันที
มีดเล่มนี้นางใช้หั่นยาสมุนไพร ใบมีดยาวเรียว เมื่อสามวันก่อนกู้ฉางสุ่ยเพิ่งลับให้จึงยังคมกริบอยู่
ตอนเก็บกวาดบ้านเมื่อครู่ นางเห็นเข้าเลยหยิบซ่อนในแขนเสื้อแล้วพกติดตัวมาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลกู้
พอมีคนเข้าใกล้ นางก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยกมีดสมุนไพรตวัดลงไปทันที
ฉึบ!
เสียงคมมีดเฉือนเนื้อดังขึ้น มีดสมุนไพรปาดแขนเสื้อขาดเป็นทาง กรีดเนื้อเป็นแผลยาวบนท่อนแขน โลหิตไหลออกมาทันที
“สะใภ้ผู้นี้ร้ายกาจใช่ย่อย”
เห็นดังนั้น พี่น้องตระกูลเจียงก็อดใจสั่นสะท้านไม่ได้
พวกหญิงปากกล้าในหมู่บ้าน พวกเขาเห็นมานักต่อนักแล้ว ส่วนมากมักด่าทอโหวกเหวกโวยวาย จากนั้นจึงลงมือจิกหัวตบราวคนเสียสติ หากจนตรอกจริงก็จะคว้ามีดมาทำร้ายคน ทว่าเถียนฮวนกลับข้ามขั้น พอพวกเขาเข้าไปใกล้ นางกลับใช้มีดทันที!
ยิ่งไปกว่านั้น นางก็ไม่ใช่พวกถือมีดทำท่าขู่ให้ดูน่ากลัว แต่นางฟันจริง! ฟันทีเดียวก็เสียโลหิต!
ดังคำกล่าวที่ว่า ‘คนอ่อนแอย่อมกลัวคนแข็งแกร่ง คนแข็งแกร่งหวาดเกรงอันธพาล อันธพาลครั่นคร้ามต่อพวกไม่รักตัวกลัวตาย’
เถียนฮวนที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา ชัดเจนว่าเป็นพวกไม่รักตัวกลัวตาย การกระทำของนางเมื่อสักครู่หมายจะเอาชีวิตพวกเขาจริงๆ!
ต่อให้พวกเขาจะเก่งกาจเพียงใด แต่ก็ยังไม่อยากเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ เมื่อพวกเขาเห็นการโต้ตอบของเถียนฮวน ใจย่อมสั่นสะท้านหวาดหวั่นเหลือคณนา
ยิ่งกว่านั้น กู้ฉางสุ่ยเห็นว่าพวกเขากล้าหันไปแตะต้องเถียนฮวน สีหน้าก็พลันดำทะมึน แววตาฉายประกายเย็นยะเยือกน่าหวาดหวั่น
“พวกเจ้าอยู่ให้ห่างจากภรรยาข้าเดี๋ยวนี้!”
เขาคำรามต่ำเสียงหนึ่งแล้วพุ่งพรวดเข้าใส่กลุ่มที่กำลังรุมเถียนฮวนอย่างดุดัน
พี่น้องตระกูลเจียงตกใจจนขวัญกระเจิง!
เมื่อครู่กู้ฉางสุ่ยกดจุดจนพวกเขาแทบทนไม่ไหว บัดนี้เขาโกรธจัด แผ่รัศมีกดดันออกมาจากร่าง ลงมือโหดเหี้ยมเสียยิ่งกว่าเดิม
พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกครั้งที่บุรุษผู้นี้แตะตัว จุดที่ถูกสัมผัสก็เหมือนถูกไม้กระบองใหญ่แทงกระหน่ำเข้าใส่ เจ็บจนตาพร่ามัว ร่างกายอ่อนแรง ต้องใช้เวลานานกว่าจะตั้งสติได้
อาการเหล่านี้พวกเขาล้วนไม่เคยประสบพบเจอยามต่อยตีกับผู้อื่น!
จิตใจของพวกเขาปั่นป่วน สีหน้าฉายชัดถึงความตื่นตระหนกที่เพิ่มขึ้นมาหลายส่วน
ความหวาดกลัวต่อสองสามีภรรยาพุ่งสูงขึ้นอย่างยิ่งยวดจนทำลายความมั่นใจให้พังทลายลงสิ้น ยิ่งสู้กลับยิ่งไร้เรี่ยวแรง
จนกระทั่งหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยได้ข่าวจึงรีบรุดมา ก่อนตะโกนลั่น
“พวกเจ้าทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นพวกเขาจึงโล่งใจ รีบผละมือแล้วถอยกรูดไปทางด้านหลัง
ความจริงแล้วเถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยเองก็ต่อสู้อย่างยากลำบากเช่นกัน
พวกเขามีกันแค่สองคน จะสู้พี่น้องตระกูลเจียงได้อย่างไร ตอนนี้พวกเขาแค่อาศัยลมหายใจของตน ไม่สนว่าจะถูกทำร้ายรุนแรงเพียงใด เอาแต่ลงมืออย่างสุดแรงสุดกำลังใส่คนกลุ่มนี้ก็เท่านั้น
พอพี่น้องตระกูลเจียงถอยออกไปด้านข้าง สองสามีภรรยาก็เหนื่อยล้าแทบหมดแรง
ทั้งคู่ยืนแทบไม่ไหว พากันทรุดตัวนั่งลงกับพื้นโดยไม่ได้นัดหมาย
ตอนนั้นเอง เจียงซื่อก็เดินออกมา พอเห็นหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยมาถึง นางก็รีบตะโกนเสียงดัง
“ท่านหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยมาพอดี! ท่านก็เห็นแล้วใช่หรือไม่ สองสามีภรรยาอกตัญญู วันนี้ถึงกับมาทำร้ายพวกข้าถึงหน้าบ้าน! พวกข้าในฐานะผู้ใหญ่จะสั่งสอนพวกเขาสักหน่อยก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือ ถึงท่านเป็นหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ย ท่านก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งเรื่องในบ้านของพวกข้า!”
“เจียงซื่อ หุบปาก!” หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยใบหน้าถมึงทึงตะคอกเสียงดัง “ลูกหลานทำผิด ก็ต้องให้บิดาเป็นคนอบรม ถึงบิดาไม่ทำ สุดท้ายยังมีหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยเช่นข้า! แต่เจ้ากลับไปเรียกพี่น้องฝั่งมารดาที่เป็นคนนอกมาสร้างเรื่องในหมู่บ้านกานสุ่ยของเรา นี่มันเรื่องอะไรกัน เจ้ายังเห็นหัวบ้านสามีของเจ้าหรือไม่ ยังเห็นหัวข้าที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยอยู่หรือเปล่า ถ้าพี่น้องตระกูลเจียงของเจ้าจะมาสร้างเรื่องกันขนาดนี้ งั้นเจ้ากลับไปบ้านตระกูลเจียงของเจ้าเลยก็แล้วกัน! ที่นั่นเป็นบ้านพวกเจ้า อยากทำสิ่งใดก็เชิญ ข้าไม่ยุ่งด้วยแล้ว!”
คำพูดของหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยมีเหตุผลยิ่งนัก
ไม่ว่าอย่างไร พี่น้องของเจียงซื่อก็ล้วนเป็นคนนอก จะมาเยือนบ้านใครก็ต้องสำรวม หากคิดจะทำอันใด ต้องได้รับความยินยอมจากหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยก่อน
ทว่าพวกนั้นกลับไม่แจ้งข่าว ทั้งยังลงมือทำร้ายกู้ฉางสุ่ยกับเถียนฮวนทันที แบบนี้ย่อมผิดเต็มๆ!
พวกเขาย่อมเข้าใจเหตุผลนี้ดี จึงรีบลงมือก่อนที่หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยจะมาถึง
เจียงซื่อรีบพูดป้ายความผิดให้กู้ฉางสุ่ยกับภรรยาก่อน ก็เพื่อช่วงชิงความได้เปรียบ แต่หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยผ่านเหตุการณ์มากมายมาไม่รู้กี่บ้านต่อกี่บ้าน จะไม่รู้ทันกลลวงของนางได้อย่างไร เขาไม่เปิดโอกาสให้นางแก้ตัว กลับด่ากราดไปเต็มปากเต็มคำ
เจียงซื่อเห็นแผนไม่เป็นผล ก็เชิดหน้าขึ้นว่า “อย่างไรตอนนี้ก็ตีกันไปแล้ว เรื่องก็เป็นแบบนี้ ท่านจะทำเช่นไรก็ตามใจท่านเถิด!”
ท่าทีเหมือนหมูตายด้าน ไม่กลัวน้ำร้อน ทำเอาหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยโมโหจนตัวสั่น
YOU MAY ALSO LIKE
