มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 117 เล่ยหมิงปลดปล่อยจิตสังหาร
เปรี๊ยะ!
ห้วงอากาศบิดเบี้ยว แสงศักดิ์สิทธิ์อันเจิดจ้าพวยพุ่งออกมา
เงาร่างหลายสายปรากฏขึ้นในตำหนักโบราณราวกับเพิ่งฝ่าผ่านค่ายกลอันน่าสะพรึงกลัวออกมาได้อย่างยากเย็น
เล่ยหมิง องค์ชายเก้า และเจียงอวิ๋นเหอ!
“ในที่สุดก็ออกมาได้! ข้าผ่านการทดสอบทั้งสามสำเร็จ ข้าจะต้องได้รับมรดกของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิงแน่นอน!”
ดวงตาเล่ยหมิงทอประกาย เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมความมั่นใจ
เมื่อนึกถึงบททดสอบที่เพิ่งเผชิญมา ใจยังอดรู้สึกหวาดผวาไม่ได้
แม้เขาจะมีพลังขอบเขตขุนนางยุทธ์ เป็นศิษย์หลักแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และครอบครองไพ่ตายมากมาย แต่ก็เกือบเอาชีวิตไม่รอดจากค่ายกลสังหารที่นักบุญยุทธ์มังกรเพลิงวางไว้
โชคดีที่ยอมจ่ายราคาหนัก แล้วยังมีองค์ชายเก้า เจียงอวิ๋นเหอ และคนอื่น ๆ คอยคุ้มกัน เขาจึงรอดออกมาได้
เบื้องหน้าคือห้องโถงโบราณอันกว้างใหญ่
สิ่งแรกที่สะดุดตาคือกลุ่มแสงอันเจิดจ้าแฝงเปลวเพลิงแรงกล้า ลาง ๆ สามารถเห็นเงาร่างผู้หนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ภายใน
ตรงกลางห้องมีแอ่งโลหิตสีทองอ่อนเดือดพล่าน พร้อมเสียงคำรามของมังกร เด็กสาวในชุดกระโปรงแดงราวกับจมอยู่ในกระแสโลหิตนั้น
ยังมีอีกสองร่าง จวินจื่อหลิงและจ้าวซวี่!
“เจียงอวิ๋นเหอ?”
จวินจื่อหลิงเห็นเล่ยหมิง เจียงอวิ๋นเหอ และพวกพ้องเดินทางมาถึง สีหน้าแปรเปลี่ยนทันที แววตาเคร่งเครียด
นางกับจ้าวซวี่รับหน้าที่ปกป้องซูเฉินกับหลินชิงชิง
แต่ไม่คาดคิดว่ากลุ่มเล่ยหมิงจะมาถึงเร็วขนาดนี้
“จวินจื่อหลิง? เจ้ามาทำอะไรที่นี่? แล้วซูเฉินอยู่ที่ไหน?”
สีหน้าเจียงอวิ๋นเหอเปลี่ยนไป เอ่ยเสียงเย็น
ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าซูเฉินกับจวินจื่อหลิงน่าจะยังติดอยู่ในค่ายกล หรือไม่ก็ถูกค่ายกลคร่าชีวิตไปแล้ว แต่กลับปรากฏว่าจวินจื่อหลิงมาอยู่ที่นี่
เขามองไปยังร่างในกลุ่มแสง พลันก็แน่ใจขึ้นมาทันที
“ซูเฉิน?! แย่แล้ว! ศิษย์พี่เล่ย ชายคนนั้นจะต้องเป็นซูเฉินแน่! ไม่รู้ว่าพวกมันเข้ามาก่อนพวกเราได้อย่างไร ซูเฉินต้องกำลังรับมรดกนักบุญอยู่แน่ รีบสังหารมันเสีย!”
เจียงอวิ๋นเหอเอ่ยเร่ง
“กล้าชิงโอกาสของข้า? เจ้าหาเรื่องตาย!”
แววตาเล่ยหมิงเปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่า เสียงเอ่ยเย็นเฉียบ
ตูม!
พลังปราณน่าสะพรึงพลันปะทุออกจากร่าง เขาชกหมัดหนึ่งออกไปทันที ราวกับตะวันเจิดจ้าแหวกฟ้า หมายจะบดขยี้ซูเฉินให้แหลก!
“เปิดค่ายกล!”
จ้าวซวี่สัมผัสความผิดปกติมานานแล้ว พอเห็นเล่ยหมิงลงมือก็รีบตะโกน
ตูม!
แสงสว่างลุกโชน รูนมากมายเรืองแสงกลางอากาศ ก่อตัวเป็นม่านพลังค่ายกลครอบคลุมซูเฉินและหลินชิงชิงเอาไว้
นี่คือค่ายกลที่จ้าวซวี่วางไว้ล่วงหน้าเผื่อเหตุฉุกเฉิน
“คิดจะหยุดข้าด้วยค่ายกลกระจอกนี่อะหรอ? แตกไปซะ!”
แววตาเล่ยหมิงมีแต่ความดูแคลน แสงหมัดสว่างขึ้นเรื่อย ๆ ปรากฏภาพเงาของตะวันหกลูก พลังกำปั้นซัดใส่ม่านค่ายกล
เปรี๊ยะ!
ม่านค่ายกลแตกร้าว ก่อนจะระเบิดออกในทันที
“คุณหนูจวิน… เขาใช้ผนึกหัตถ์สุริยันเก้าชั้นฟ้าของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า พลังเกินขีดจำกัดของค่ายกล… ขออภัยด้วย!”
จ้าวซวี่พ่นเลือดออกมา ถอยหลังไปหลายก้าว ใบหน้าซีดเซียวเต็มไปด้วยความขมขื่น
เขาคือซินแสฮวงจุ้ย ไม่ใช่ปรมาจารย์ค่ายกล
ในตำหนักมังกรเพลิงไม่มีเส้นมังกรภูเขาแม่น้ำให้พึ่งพา ค่ายกลที่เขาวางไว้จึงต้านแค่ขอบเขตจ้าวยุทธ์เท่านั้น
แต่เล่ยหมิงมิใช่จ้าวยุทธ์ธรรมดา และผนึกหัตถ์สุริยันยังเป็นวิชายุทธ์ระดับสวรรค์อันทรงพลัง เพียงหมัดเดียวก็กระชากค่ายกลแตกเป็นเสี่ยง
“เจ้าปกป้องซูเฉิน ข้าจะจัดการเอง!”
แววตาจวินจื่อหลิงพลันทอประกายกร้าว กระบี่โบราณสีฟ้าถูกชักออก พลังยุทธ์คุโชนพร้อมสังหาร!
“ศิษย์พี่เล่ย ข้าจะรับมือกับนางเอง! รีบสังหารซูเฉิน อย่าปล่อยให้มีเรื่องผิดพลาด!”
เจียงอวิ๋นเหอสาดแววตาเย็นเฉียบ พุ่งเข้าปะทะกับจวินจื่อหลิงทันที ก่อนจะร้องสั่งเล่ยหมิง
“ฆ่า!”
แววตาเล่ยหมิงเย็นเยียบเปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่า
เมื่อเห็นเปลวเพลิงลึกลับรอบตัวซูเฉิน เขาก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นปนเดือดดาล ราวกับซูเฉินได้ชิงโชควาสนาของตนไป!
“หลีกไป!”
จวินจื่อหลิงสะบัดกระบี่แหวกอากาศ พลังกระบี่แหลมคมแทบฉีกทุกสรรพสิ่ง ใบหน้าเจียงอวิ๋นเหอซีดเผือด รอยเลือดปรากฏบนอก แม้เกราะป้องกันก็ยังไม่อาจต้านกระบี่นี้ได้
“อวดดีนัก!”
องค์ชายเก้าดวงตาเย็นชา นำองครักษ์สองนายในขอบเขตจ้าวยุทธ์เข้ารุมจวินจื่อหลิงทันที ทำให้นางไม่อาจช่วยเหลือซูเฉินได้
ถึงแม้จวินจื่อหลิงจะร้ายกาจ แต่การรับมือยอดยุทธ์ถึงสี่คนพร้อมกันก็ทำให้นางชะงักไว้ชั่วขณะ
ครืน!!
เล่ยหมิงซัดหมัดลงมาอีกครั้ง รอยกำปั้นทอแสงเจิดจ้า ปรากฏภาพเงาของตะวันหกลูกราวกับจะบดขยี้ซูเฉิน!
“ซูเฉิน!!!”
จวินจื่อหลิงร้องเสียงหลง ดวงตาแดงก่ำ
“ตายซะ!”
ดวงตาเล่ยหมิงเยียบเย็นดุจน้ำแข็ง หมัดมหาศาลถาโถมใส่
แต่ในวินาทีนั้นเอง ซูเฉินลืมตาขึ้น!
ตูม!!
พลังปราณอันน่าสะพรึงพลันปะทุออกมาจากร่าง ราวสัตว์ร้ายโบราณที่ฟื้นตื่น เจตจำนงน่ากลัวทำให้เล่ยหมิงสะท้านไปทั้งตัว!
“ไสหัวไป!”
ซูเฉินเปล่งเสียงดั่งอัสนีบาต จ้องเล่ยหมิงด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะซัดหมัดสวนกลับไป!
YOU MAY ALSO LIKE
