มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 481 สายเลือดเทพสงคราม
“ซูเฉิน เจ้าตามมาทันได้ยังไงกัน?!”
ทั่วร่างของหวังเถิงสั่นระริก ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อขณะมองไปยังซูเฉิน
เขาใช้ยันต์เคลื่อนย้ายขนาดเล็กในการเคลื่อนย้ายระยะทางหลายแสนลี้ คิดว่าหลบหนีการไล่ล่าของซูเฉินได้สำเร็จแล้ว แต่ไม่คาดคิดเลยว่า ซูเฉินจะตามมาทัน
“เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าแค่ยันต์เคลื่อนย้ายเล็กๆ จะทำให้หนีข้าได้? หวังเถิง เจ้าจะยอมจำนนดีๆ หรืออยากให้ข้ากระทืบเจ้าจนปางตายแล้วลากกลับไป?”
ซูเฉินแค่นเสียงเย้ย ดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหารเยียบเย็น
“ซูเฉิน เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้ารึ?!”
หวังเถิงตะโกนกราดเกรี้ยว ดวงตาเต็มไปด้วยเลือดและแววแห่งเจตจำนงการต่อสู้อันแรงกล้า
เมื่อหนีไม่ได้ก็มีแต่ต้องสู้!
แม้ซูเฉินจะแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้ แต่หวังเถิงมิได้ไร้หนทางตอบโต้ เขามีสายเลือดเทพสงคราม อีกทั้งยังบรรลุถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์แล้ว ต่อให้ต้องปะทะก็ใช่ว่าจะไร้หนทางสู้กลับ
“ดูท่าว่าเจ้าคงไม่คิดจะยอมจำนน เช่นนั้น…ข้าจะสนองความปรารถนาให้เจ้า!”
ประกายแหลมคมเย็นเฉียบวาบในดวงตาของซูเฉิน เขากำหมัดชกใส่ความว่างเปล่าอย่างรุนแรง พลังหมัดพุ่งเข้ากดขี่หวังเถิงอย่างดุดัน
“ซูเฉิน! วันนี้ข้า หวังเถิง จะให้เจ้าได้ลิ้มรสพลังสายเลือดเทพสงคราม!”
หวังเถิงคำรามด้วยความโกรธจัด ดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร
ตูม!
กลิ่นอายโบราณลึกลับแผ่ออกมาจากทั่วร่างของเขา อักขระเรืองรองประสานกัน เลือดและพลังภายในร่างเขาเดือดพล่านดั่งมหาสมุทร ที่ด้านหลังปรากฏเงาร่างทรงพลังเปี่ยมอำนาจคลุมเครือ
โดยไม่ลังเล เขาชกสวนใส่ซูเฉินทันที
ปัง!
หมัดของทั้งคู่ปะทะกัน พลังแห่งความว่างเปล่าระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง ราวกับฟ้าคำรามพันหมื่นสายระเบิดพร้อมกัน
ทั้งซูเฉินและหวังเถิงต่างถูกพลังสะท้อนจนถอยหลังออกไป
“ช่างเป็นสายเลือดเทพสงครามที่แข็งแกร่งอะไรเช่นนี้!”
ดวงตาซูเฉินสว่างวาบ เขารำพึงในใจด้วยความชื่นชม
แตกต่างจากร่างจำแลงเทพเพลิงของจงหลินการใช้พลังเทพเพลิงของจงหลินอาศัยเคล็ดลับลับเฉพาะเพื่อกระตุ้นพลังภายนอกมาใช้งาน เป็นเพียงเคล็ดวิชาดึงศักยภาพออกมาเท่านั้น
แต่พลังของหวังเถิงนั้นมาจากสายเลือดโดยตรง เป็นพลังที่อยู่ภายในตนเอง
สายเลือดเทพสงคราม สมกับชื่อจริงๆ!
ซูเฉินสัมผัสได้ชัดเจนว่าภายในร่างหวังเถิงนั้นมีพลังเทพอันไร้เทียมทานแฝงอยู่ เมื่อใดที่กระตุ้นออกมา แม้แค่โบกมือก็อาจกดขี่สรรพสิ่งได้
นั่นคือพลังของสายเลือดเทพสงคราม!
“ฆ่าาาาา!!”
ดวงตาของหวังเถิงดุจคมมีด เปี่ยมด้วยจิตสังหาร เขาตะโกนลั่นและทะยานเข้าใส่ซูเฉินอีกครั้ง
แม้เขาจะรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งของร่างกายซูเฉิน แต่เมื่อเขากระตุ้นพลังสายเลือดเทพสงครามขึ้น ร่างกายของเขาก็เปล่งประกายแสงสีทองจ้า เปี่ยมด้วยพลังอมตะลี้ลับ
หมัดของเขาดั่งอสรพิษวายุ แหวกว่ายทั่วห้วงเวหา ไล่บดขยี้ซูเฉินอย่างต่อเนื่อง
ตูม! ตูม! ตูม!
ซูเฉินก็ปลดปล่อยพลังร่างกายอันแข็งแกร่งออกมาเช่นกัน แสงสีทองเปล่งประกายทั่วกาย ดั่งถูกโอบล้อมด้วยมังกรทอง
การปะทะของทั้งสองทำให้ห้วงเวหาโดยรอบสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
คล้ายกับดวงตะวันทองคำสองดวงกระแทกใส่กันไม่หยุด ในนาทีเดียวกลับสู้กันไปหลายร้อย หลายพันครั้ง
“นิ้วทะลวงฟ้าเทพสงคราม!”
หวังเถิงคำราม นิ้วที่เปี่ยมพลังแหลมคมราวกับจะแทงทะลุความว่างเปล่า พลังอันยิ่งใหญ่และโบราณพุ่งลงใส่ซูเฉินดั่งเสาค้ำฟ้า (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ดวงตาซูเฉินฉายแสงเจิดจ้า เขายกฝ่ามือตอบโต้ทันที เสียงมังกรคำรามดังก้อง ฟ้าดินแปรเปลี่ยน พลังสะเทือนสรรพสิ่งม้วนรวมเข้าหา
ปัง!
นิ้วและฝ่ามือปะทะกัน ฉีกห้วงอากาศออกเป็นชิ้นๆ สุดท้ายพลังของทั้งคู่ก็แตกสลายหายไปพร้อมกัน
“สายเลือดเทพสงครามของเจ้าช่างร้ายกาจ แต่น่าเสียดาย ด้วยระดับพลังฝึกปรือของเจ้าในตอนนี้ ยังไม่อาจควบคุมพลังนี้ได้อย่างแท้จริง วันนี้เจ้าต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!”
แสงสีทองและแสงปริศนาลอยอยู่ในดวงตาซูเฉิน ประหนึ่งสามารถมองทะลุทุกสิ่ง เสียงของเขาเย็นเยียบและเด็ดขาด
ปัง!
เขากดฝ่ามือลงอย่างรุนแรง ดั่งภูผาศักดิ์สิทธิ์โบราณปิดฟ้าปิดตะวัน แฝงไว้ด้วยพลังเทพที่ไร้ผู้ต้านทาน
“เจ้าคนเดียวจะทำอะไรได้?! ซูเฉิน วันนี้ข้าจะฆ่าเจ้าให้จงได้!”
หวังเถิงตาแดงก่ำ หัวเราะเยาะเย้ยอย่างโกรธเกรี้ยว
เขาระเบิดพลังสายเลือดเทพสงครามออกจนถึงขีดสุด เงาร่างลึกลับด้านหลังเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
คล้ายกับว่ามีเทพโบราณตนหนึ่งกำลังจะปรากฏตัวจากความว่างเปล่า
ตูม!
เขาเข้าปะทะกับซูเฉินโดยตรง แสงเทพสว่างวาบ ดังก้องไปทั่วฟ้าดิน
แต่สีหน้าหวังเถิงก็เปลี่ยนไป เขารู้สึกว่าพลังฝ่ามือของซูเฉินกลับเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และพลังสายเลือดเทพสงครามภายในกายเขากลับเริ่มอ่อนแรงลง
เป็นดังคาดเขาเพียงกระตุ้นพลังสายเลือดเทพสงครามออกมาอย่างฝืนธรรมชาติ ไม่อาจควบคุมต่อเนื่องได้
เมื่อปะทะกับซูเฉินเป็นเวลานาน พลังเริ่มร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว
“บัดซบ!”
หวังเถิงทั้งตกใจและโกรธจัด ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ยอมรับความจริง
เขาฟาดฝ่ามือลงจากกลางอากาศ แสงเทพสีทองพุ่งพล่านราวเปลวเพลิง ผ่าเขาบนพื้นเบื้องล่างออกเป็นสองส่วน
แต่ลำแสงนั้นก็ถูกหมัดของซูเฉินสลายไปในพริบตา
ซูเฉินทะยานเข้าใส่ ดวงตาเปล่งแสงกร้าว จู่โจมหวังเถิงด้วยท่าทีเหี้ยมเกรียม
“ซูเฉิน เจ้า…”
หวังเถิงตะโกนด้วยความตกใจ กำลังจะใช้เคล็ดวิชาลับสุดยอดตอบโต้
แต่ซูเฉินนั้นเร็วยิ่ง เขาปรากฏตัวเบื้องหน้าในพริบตา คว้าข้อมือของอีกฝ่ายไว้แน่น ราวกับคีมเหล็กทำให้หวังเถิงไม่อาจขยับตัวได้
“หวังเถิง ข้าบอกแล้วว่าวันนี้เจ้าต้องพ่าย และจะไม่มีผู้ใดช่วยเจ้าได้!”
ซูเฉินเอ่ยเสียงเย็นชา
ตูม!
จากนั้นเขาก็เหวี่ยงแขนของหวังเถิง ทุ่มร่างของอีกฝ่ายลงพื้นอย่างรุนแรง
ผืนฟ้าดินสั่นสะเทือน ภูเขาเบื้องล่างที่ถูกหวังเถิงผ่ากลับแตกละเอียดเมื่อถูกร่างของเขากระแทกลง
เศษหินปลิวว่อน ฝุ่นตลบไปทั่ว
พื้นดินแตกร้าวเป็นทางยาว
พลังสายเลือดที่เคยก่อร่างรวมตัวในกายหวังเถิงถูกโจมตีจนสลาย เขารู้สึกมึนหัว ทั้งร่างราวกับแตกเป็นเสี่ยงๆ มืดแปดด้าน
ตูม! ตูม! ตูม!
ซูเฉินยังคงจับแขนหวังเถิงไว้แน่น หมุนตัวทุ่มฟาดลงพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างโหดเหี้ยม!
YOU MAY ALSO LIKE
