มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 396: หม้อไฟ
“บ้าเอ๊ย ไอ้โง่ หลิวต้าไห่!”
ในคฤหาสน์ตระกูลอ้าวกาน อ้าวกานอิกูจิกำลังอารมณ์เสีย
ของโบราณบางอย่างถูกเขาขว้างลงพื้น นี่ทำให้เห็นได้ว่าเขาโกรธ
ขนาดไหน
“นายน้อย อย่าเพิ่งโกรธ ครั้งนี้ เราไม่ได้เสียอะไรเลย” โทริจิโร่ผู้ซึ่ง
แอบรักนายน้อย รีบพูดให้เขาสบายใจ “หลิวต้าไห่นั่น เพื่อจ่าย
ค่าอาหารสองล้าน มันถึงกับต้องขายรถของมัน”
“ฮึ่ม ขายรถแล้วยังไง!” อ้าวกานอิกูจิไม่อาจระงับความโกรธได้
พูดว่า “นายน้อยคนนี้ อยากให้มันขายกระทั่งกางเกงในด้วยซ˺า!”
“ใช่แล้วครับ ใช่แล้ว นายน้อยพูดถูก!”
“แม่งเอ๊ย!”
อ้าวกานอิกูจิยกมือขึ้นตบปากโทริจิโร่ “รู้จักแต่พูดว่า นายน้อยพูด
ถูกแล้วอยู่นั่นแหละ ยังไม่รีบหาทางให้นายน้อยคนนี้อีก!”
“นายน้อย จะว่าไปแล้วยังมีอีกวิธีหนึ่ง”
โทริจิโร่กลอกตา พร้อมกับคิดไอเดียโง่ๆ ออกมา
“โอ้?” อ้าวกานอิกูจิเมื่อได้ยินว่ามีวิธี ความโกรธก็ลดลง ถามว่า
“วิธีอะไร?”
“วิธีนี้ ต้องให้นายน้อยออกปากกับนายน้อยตระกูลจักรพรรดิ”
“ตระกูลจักรพรรดิอะไร ฉันไม่ได้สนิทกับเขา?” อ้าวกานอิกูจิยังไม่
เข้าใจ เขาไม่ใช่คนฉลาด
“นายน้อย ครั้งนี้ เราต้องใช้ยา ไม่เพียงแต่คนจากตระกูล
จักรพรรดิอีกหนึ่ง เราต้องใช้คุณหนูเคโกะด้วย”
“แม่งเอ๊ย แกกล้าใช้น้องสาวฉัน?” จะใช้เคโกะได้ยังไง ในเมื่อเค
โกะเป็นน้องสาวสุดรักของเขา อ้าวกานอิกูจิรีบยกมือตบปากโทริจิโร่
ทันที
จะว่าไปแล้วเคโกะก็ออกจะมีเสน่ห์อย่างมาก ยัยเด็กนี่ก็โตแล้ว
บางทีคงต้องสอนเธอ เรื่องที่ผู้หญิงควรต้องรู้
ตัวเองที่เป็นพี่ชาย ต้องมีหน้าที่สั่งสอนน้องสาว ฮี่ฮี่….
“ไม่ใช่อย่างนั้น นายน้อยเข้าใจความหมายของผมผิดแล้ว” โทริจิ
โร่คิดอย่างไม่พอใจ ทำไมนายน้อยมักจะไม่ฟังเขาเลย
“งั้นก็รีบพูดเข้าสิ!”
โทริจิโร่อยากจะร้องไห้จากความอยุติธรรม แต่เขาต้องกดมันไว้
แล้วพูดต่อว่า
“นายน้อย ความหมายของผมคือ คุณหนูจิงจิงกับคุณหนูเคโกะ
ของเราเป็นเพื่อนกัน อาทิตย์หน้าจะมีงานโรงเรียนที่โรงเรียนคุณหนูเค
โกะ เมื่อถึงตอนนั้น เธอต้องชวนคุณหนูจิงจิงไปอย่างแน่นอน ในขณะที่
คุณหนูจิงจิงและคุณหนูเคโกะอยู่ด้วยกัน เราก็ให้คนจากตระกูล
จักรพรรดิช่วย จากนั้นก็จัดการส่งคุณหนูจิงจิงที่ทรงเสน่ห์มาที่เตียงของ
นายน้อยยังไงล่ะครับ”
“ใช่แล้ว แต่ว่าเรื่องนี้ต้องให้ฉันกับนายน้อยตระกูลจักรพรรดิคุย
กันก่อน!” อ้าวกานอิกูจิตบมืออย่างพอใจ แล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ฮ่าๆ
ๆ นายน้อยคนนี้ช่างฉลาดจริงๆ ถึงได้คิดวิธีอย่างนี้ออกมาได้!”
“ครับ ครับ นายน้อยช่างฉลาดจริงๆ!” แม้ว่าโทริจิโร่จะรู้ว่าไอเดีย
นี้เป็นของเขา แต่ก็ต้องประจบนายน้อย ให้นายน้อยให้ความสำคัญกับ
ตัวเอง
“เอาล่ะ ฉันคนนี้จะไปที่ตระกูลจักรพรรดิสักครั้ง! แม่งเอ๊ย ครั้ง
ก่อนที่ชวนไอ้เด็กนั่นไปกินเลี้ยง ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกของมัน! ยังไงก็
ตาม สองสาวในกินซ่านั่นก็แจ่มจริงๆ หน้าอกก็ใหญ่ บั้นท้ายก็กลม….”
โทริจิโร่ก็พูดในใจว่า นายน้อย บั้นท้ายของนายน้อยก็น่ากิน
เหมือนกัน…
แต่เป็นธรรมดาที่คำนี้จะพูดออกไปไม่ได้ ได้แต่เก็บไว้ในใจ
อย่างแรกยังไม่ต้องไปหาตระกูลจักรพรรดิ น้องสาวคนดีของเขา
เคโกะ ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงวันหยุด ไปตำหนักยุทธ์เพื่อชวนจ้าวจิงจิง
ไปงานโรงเรียนของเธอ
“เคโกะ ตอนนี้ก็ช่วงสายแล้วนะ ที่มาโรงฝึกของเรา นี่เธอไม่กลัว
เจอโรคจิตระหว่างทางเลยหรือไง?”
จ้าวจิงจิงยังคงฝึกไปด้วยคุยไปด้วย หัวของเธอมีเหงื่อไหลออกมา
ทำให้ดูสวยน่ามองกว่าเดิม
“นี่ นี่…” เคโกะหายใจหนัก จับประตูเพื่อยืน พูดกับจ้าวจิงจิง
“พี่สาวจ้าว…คือ เรามีงานโรงเรียนอาทิตย์หน้า พี่จะไปด้วยหรือ
เปล่า…”
“งานโรงเรียน?” จ้าวจิงจิงมีท่าทางสนใจ “ดี ฉันต้องไปแน่นอน
แล้วห้องเธอทำอะไร?”
“เราทำคาเฟ่เล็กๆ …” เคโกะหน้าแดง พูดเสียงเบา “ยิ่งกว่านั้น
เรายังขาดเด็กเสิร์ฟผู้ชาย…จึง จึงอยากมาชวนยามาซากิซังไปช่วย….”
“เธอบอกว่ายามาซากิ?” จ้าวจิงจิงพูด “เขากำลังยุ่งกับการฝึก พ่อ
ของฉันกำลังฝึกด้วยมือเขาเอง ทั้งสองคนกำลังตั้งใจฝึกกันอยู่”
“…ยามาซากิซังกำลังฝึกอยู่…” เคโกะมีท่าทางผิดหวัง “งั้นฉันคง
ไม่ขอกวนเขา”
“อย่าสนใจเลยน่า แค่เด็กเสิร์ฟเอง ไม่กวนเวลาเท่าไหร่หรอก
อย่างมากก็ให้เขาอยู่ฝึกหนักช่วงเย็นอีกหน่อยแค่นั้นเอง”
จ้าวจิงจิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ไม่อยากให้เคโกะเสียใจ
สวรรค์ ถ้าอย่างนั้น ยามาซากิซังจะไม่ลำบากมากหรอกเหรอ?
แต่ว่า ยังไงตัวเองก็ต้องชวนเขา…
“มา เคโกะ เราไปถามเขากัน เผื่อเขาจะสนใจ” จ้าวจิงจิงดึงมือเค
โกะ เดินไปโรงฝึก
“โอ๊ย ท่าของนายยังไม่ถูก ขยับเข้ามาข้างในอีกนิด!”
“อาจารย์ ผมเป็นแค่คนใหม่นะ คุณจะขอเยอะไปแล้ว!”
“คนใหม่ไม่ใหม่ไม่สน ในเมื่อฉัน จ้าวชิงซานเป็นคนฝึก ทุกคนต้อง
เท่าเทียม!”
“อ๊า!”
ยังไม่ทันจะถึงโรงฝึก ก็ได้ยินเสียงทะเลาะกันของทั้งสองคนแล้ว
เคโกะพลันรู้สึกกลัว พลางคิดว่า ยามาซากิซังคงฝึกลำบากน่าดู ไม่
รู้ว่าต้องเจออะไรบ้างกับการฝึกของ จ้าวชิงวานซัง
“เดี๋ยวก็ชินเองน่า พวกเขาเป็นแบบนี้ประจำ การฝึกก็ลำบากอย่าง
นี้แหละ”
จ้าวจิงจิงยักไหล่ พร้อมกับเปิดประตูเข้าไป
แต่ใครจะรู้ หลังจากเปิดประตู สองสาวพากันเซ่อ
เห็นเพียงในโรงฝึก ปู่หลานคู่นี้ นั่งยองๆ อยู่หน้าหม้อไฟ
หม้อกำลังเดือนปุดๆ ข้าง มีเนื้อแกะมากมาย
“เร็วเข้า รีบคีบเนื้อใส่เร็ว ไฟแรงพอแล้ว!”
“แต่มันเต็มแล้วนะ!” ฉินเฉาบ่น แต่ตะเกียบในมือยังคงคีบเนื้อกอง
โตลงหม้อ
น˺าที่กำลังเดือด พลันสงบลง
“ดี ฝึกได้ดี ฝึกได้ดีจริงๆ!” จ้าวชิงซานตบไหล่ฉินเฉาอย่างพอใจ
“เจ้าหนู ฉันชอบแกจริงๆ!”
“ขอบคุณอาจารย์!”
ฉินเฉาพลิกเนื้อด้วยตะเกียบ ขณะที่พูดพร้อมรอยยิ้ม
“ยามาซากิ! พ่อ!”
เมื่อได้กลิ่นของเนื้อ น˺าลายของทั้งสองก็แทบหยด ขณะที่เตรียม
คีบขึ้นมานั้นเอง ที่ทางเข้า พลันมีภรรยาขี้อิจฉาปรากฏตัวขึ้น
ปู่หลานที่นั่งยองๆ พลันนั่งลงทันที
เนื้อที่อยู่ในตะเกียบของฉินเฉาพลันตกลง
“ทั้งสองคนกำลังทำอะไรกัน!” จ้าวจิงจิงเดินเข้ามา พร้อมกับเตะ
เข้าที่หม้อ
“โอ้ หม้อไฟของฉัน….”
จ้าวชิงซานพูดออกมาอย่างเศร้าใจ
“รู้จักแต่กิน ไม่รู้จักฝึก?” จ้าวจิงจิงสั่นไปทั้งร่าง “พ่อ พ่อก็รู้ว่าอีก
สองอาทิตย์ ยามาซากิจะต้องขึ้นประลอง ไม่พาเขาฝึก แล้วยังพากันมา
กินหม้อไฟอีก?”
“โอ้ ลูกสาวคนสวย อย่าพูดอย่างนั้นสิ!”
จ้าวชิงซานที่นั่งขัดสมาธิบนพื้น พยายามลดความโกรธของลูกสาว
“จื่อหมิงเขาลำบากนะ แม้แต่ตอนกินก็ยังฝึก ดูสิ พวกเราปู่หลาน ยาม
กินอาหารยังนั่งยองๆ กันเลย นี่ก็เป็นหนึ่งในการฝึก”
“ฮึ่ม!”
จ้าวจิงจิงจ้องพ่อของเธอ จากนั้นก็เปลี่ยนไปจ้องฉินเฉาที่มองเนื้อ
แกะอย่างงงๆ
“ยามาซากิ!”
“เอ๋?” เสียงนี้ ทำให้ฉินเฉาตัวสั่น
“ศิษย์พี่ มีอะไรเหรอ?”
“นายกำลังฝึก? หรือว่ากำลังกิน?”
จ้าวจิงจิงพูดด้วยความไม่พอใจ “บอกความจริงฉันมา นายกำลัง
ทำอะไรอยู่! ยามาซากิ ถ้านายเป็นอย่างนี้ ฉันจะให้นายขึ้นประลองได้
ยังไง ฉันตัดสินใจแล้ว ต่อให้ต้องตาย ฉันก็จะไม่ปล่อยให้โรงฝึกของเรา
เสียหน้า!”
“ศิษย์พี่ คุณเข้าใจผมและอาจารย์ผิดแล้ว” ฉินเฉากลอกตา แล้ว
ยืนขึ้น พูดอย่างมีเหตุมีผล
“ศิษย์พี่ ท่านไม่รู้อะไร นี่เป็นวิธีฝึกร่างกายแบบพิเศษที่อาจารย์ฝึก
ให้ผม”
“ฝึกพิเศษอะไร เหลวไหล!”
“ศิษย์พี่ คุณคิดว่ากำลังของผมใช้ได้นานอย่างนั้นเหรอ จริงๆ แล้ว
มันไม่ใช่เลย ถ้ายังฝึกหนักต่อไป มันจะทำให้ร่างกายได้รับความ
เสียหาย”
ฉินเฉาชี้มาที่ตัวเอง พร้อมกับพูดต่อว่า “ดังนั้นอาจารย์จึงคิดวิธีนี้
ออกมา มันเป็นวิธีที่ใช้ชีวิตปกติไปพร้อมกับฝึกไปด้วย แม้เราจะกิน
หม้อไฟ แต่เราก็นั่งยองๆ นี่ก็เป็นประโยชน์ของการฝึก มันจะไม่สร้าง
ภาระให้กับร่างกายเกินไป โดยเฉพาะ เมื่อเรากินเนื้อ และ เนื้อแกะ เนื้อ
ให้พลังงาน ขณะที่เนื้อแกะช่วยฟื้นฟู”
“เป็นอย่างนี้จริงๆ?” คำพูดของฉินเฉา ทำให้จ้าวจิงจิงไม่อาจปัด
ทิ้งไป
จ้าวชิงซานแอบยกนิ้วโป้งให้กับฉินเฉา
“ใช่แล้ว ไม่อย่างนั้น ศิษย์พี่คิดว่าอาจารย์ที่สอนศิษย์มาแล้วหลาย
คน จะไม่รู้วิธีสอนคนใหม่อย่างนั้นเหรอ อาจารย์มีประสบการณ์มาแล้ว
คุณต้องเชื่อท่านสิ ทำไมยังสงสัยอีก รีบขอโทษท่านเร็ว”
“เป็นอย่างนี้นี่เอง ยามาซากิ พ่อ ฉันผิดไปแล้ว ต้องขอโทษด้วย”
หลังจากจ้าวจิงจิงฟังข้ออ้างที่ฉินเฉายกมาแล้ว ใบหน้าก็มีท่าทาง
อับอาย
ฉินเฉาแอบยิ้มในใจ แต่ใบหน้ายังคงมีท่าทางเคร่งขรึม จริงจัง
“แล้ว ศิษย์พี่ เรื่องหม้อไฟนี่ว่าไง….”
“เอาล่ะ ฉันเข้าใจแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว” จ้าวจิงจิงเหลือกตาใส่ฉิน
เฉา
จ้าวชิงซานมีความสุขอย่างมาก ลูกสาวของตัวเองเอาแต่ใจอย่าง
มาก นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนปราบเธอได้ เจ้าหนูนี่ พัฒนาได้!
“อืม เอาตามนั้น แล้วเคโกะมาที่นี่ทำไม?” ฉินเฉาหยอกล้อจ้าว
จิงจิง แล้วหันมาหาเคโกะที่ซ่อนอยู่ข้างหลัง
“ฉะ ฉันมากับพี่สาวจ้าว”
ไม่รู้ทำไม แม้ตัวเองและยามาซากิซังจะรู้จักกันไม่นาน แต่เธอกลับ
รู้สึกแปลกๆ
เมื่อเห็นยามาซากิซัง ก็ต้องคิดในใจ
ทำไมตัวเองถึงเป็นแบบนี้ นี่เป็นครั้งแรกเลย ที่รู้สึกแบบนี้
“เป็นอะไร ลืมไปแล้วเหรอ” จ้าวจิงจิงตบมือ แล้วพูดว่า “เคโกะมา
หานาย มีเรื่องจะพูดด้วย”
“เอ๋? มาหาผมเหรอ?” ฉินเฉากะพริบตา สาวน้อยใสซื่อคนนี้ ไม่รู้
ว่ามาหาเขาทำไม?
YOU MAY ALSO LIKE
