มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 108 – สัญญาสามประการ (1)

การจับกุมฉุกเฉินของฝ่ายบริหาร
ตามหนทางเอาชีวิตรอด การจับกุมฉุกเฉินจะเกิดขึ้นเมื่อ
โดเกบิด าเนินการในลักษณะที่ละเมิดความน่าจะเป็นของ
สัญญาอย่างร้ายแรงเท่านั้น
[โดเกบิระดับกลาง ‘พอล’ นับจากนี้ไป เจ้าจะถูกน าตัวไป
ยังฝ่ายบริหาร เจ้าจะถูกถอดถอนจากสถานการณ์ทั้งหมด
และถูกลิดรอนสิทธิ์ทั้งหมดในสถานการณ์หลัก]
การแสดงออกของโดเกบิระดับกลางพอลยังคงเปลี่ยนไป
[เจ้าจะสูญเสียคะแนนความส าเร็จของสถานกาณณ์
ทั้งหมดที่เจ้าสร้างขึ้นและจะถูกลดระดับลงไปเป็นโดเกบิ
ระดับต ่าหลังจากการลงโทษของเจ้า]
[ล-ลดระดับ? เดี๋ยว! เดี๋ยวก่อน!]

พอลรีตะโกนออกมา เขาท าสีหน้าไม่เป็นธรรมและมอง
ไปยังโดเกบิที่อยู่รอบๆ ตัว
[ลดระดับอย่างกะทันหัน? ไม่ใช่ว่าท่านควรบอกข้าว่าข้า
ท าได้ดีแค่ไหนงั้นเหรอ?]
[เจ้าถามเพราะเจ้าไม่รู้จริงๆ งั้นเหรอ?]
โดเกบิจากฝ่ายบริหารอีกตัวถาม พอลลังเลสักครู่หนึ่ง
ให้กับน ้าเสียงอันสง่างามก่อนที่จะพูดต่อ
[ข้าไม่รู้ ข้าท าอะไรผิดไปงั้นเหรอ?]
เขามีความกล้าพอที่จะเดินหน้าต่อไป
[ดูกลุ่มดาวทั้งหลายสิ ไม่ใช่ว่าพวกเราต่างก็มีความสุข
เหรอ? ไม่ใช่ว่าสถานการณ์ได้จบลงอย่างงดงามเหรอ?]
โดเกบิฝ่ายบริหารขมวดคิ้วให้กับค าพูดอันมั่นใจของพอล

[มันไม่มีปัญหาอะไรเกี่ยวกับความน่าเป็นเลย ข้าใช้
ข้อบังคับของสถานการณ์ด้วยความยินยอมของกลุ่มดาว
และกลุ่มดาวก็…]
[…นี่คือปัญหาของผู้ถ่ายทอดสด มันไม่เกี่ยวบ้าอะไรกับ
พวกกลุ่มดาว]
ไม่ใช่โดเกบิทุกตัวที่จะเคารพกลุ่มดาว มันเป็นเพราะใน
หมู่โดเกบิฝ่ายบริหาร มันยังมีบางคนที่เป็นกลุ่มดาวอยู่
พวกเขาคือกลุ่มดาว แต่พวกเขาก็สูญเสียตัวตนไปและถูก
บังคับให้มีชีวิตอยู่ในฐานะโดเกบิ พวกเขาคือโดเกบิแห่ง
ฝ่ายบริหาร พอลพูดต่อแม้ว่าลูกค้าของเขาจะถูกดูถูก
[มันจะมากเกินไปแล้วนะ]
[อย่าตื่นตระหนกไปพอล]
[ท่านอาจจะบังคับข้าได้ แต่ข้าก็ไม่อาจทนให้ท่านดูถูก
ลูกค้าของข้า]

พอลขึ้นเสียงและพูดต่อ
[ข้าเดาได้ว่าท าไมฝ่ายบริหารถึงมาที่นี่ มันน่าจะเป็น
เพราะข้าใช้สิทธิ์การบังคับใช่ไหม]
[การบังคับสถานการณ์สามารถใช้ได้เมื่อกลุ่มดาวส่วน
ใหญ่สนับสนุนความเป็นไปได้ของสถานการณ์]
[เรื่องนั้นข้ารู้ มิฉะนั้น มันคงมีความเสี่ยงของพายุความ
น่าจะเป็น แต่ความพึงพอใจของกลุ่มดาวนั้นสูง…]
[ความพึงพอใจ? พอล ดูตัวเองแล้วบอกข้า]
พอลก้มมองตัวเองและหน้าซีด
[น-นี่มัน…?]
พื้นที่รอบตัวเขาเต็มไปด้วยประกายไฟสีน ้าเงิน มันเป็น
สัญญาณของพายุความน่าจะเป็น
[ท าไมข้าถึงได้รับพายุความน่าจะเป็น…?]

พายุความน่าจะเป็นคือการลงทัณฑ์ส าหรับการขัดต่อ
กระแสธาร ความน่าจะเป็นของโลกในตอนนี้ต้องการที่
จะลบล้างการด ารงอยู่ของพอล โดเกบิผู้ปฏิบัติการ
หัวเราะ
[สิทธิ์ในการบังคับใช้คือพลังที่ต้องการความน่าจะเป็นที่
สูงที่สุดจากโดเกบิ เจ้าคิดว่าเจ้าจะปลอดภัยในการใช้
อ านาจเช่นนี้เพื่อการพัฒนาอย่างหยาบๆ แบบนั้นเหรอ?]
[เรื่องนั้น มันไม่ใช่แบบนั้น!]
[พอล เจ้ามีโอกาสที่จะจบสถานการณ์โดยไม่ต้องใช้สิทธิ์
นั้นใช่ไหม มันเป็นการพัฒนาแบบใหม่ที่ข้าไม่เคยเห็นมา
ก่อน ท าไมเจ้าถึงหยุดมัน? ต้องขอบคุณความโหดเหี้ยม
ของเจ้า เหตุฉุกเฉินจึงถูกส่งมาที่ส านักงานของโซลโดม]
[น-นั่นมัน… ไม่ เดี๋ยวก่อน ข้าบังคับใช้สิทธิ์ตาม
ความเห็นของกลุ่มดาวนะ!!]
พอลมองไปรอบๆ

[ก-กลุ่มดาว! ไม่ใช่ว่าพวกท่านเห็นด้วยกับการพัฒนาของ
ข้างั้นเหรอ?]
อย่างไรก็ตามก็ไม่มีกลุ่มดาวตอบ
[…กลุ่มดาว?]
ข้อความมากมายจากกลุ่มดาวหายไปหมด
[เป็นไปไม่ได้… ท าไมกัน?]
กลุ่มดาวทั้งหมดที่สนับสนุนการพัฒนาของเขาได้ออก
จากช่องเกาหลีไปแล้ว
ฝ่ายบริหารขมวดคิ้ว [เจ้าช่างโง่เขลานัก เจ้าไม่เห็นเหรอว่า
กลุ่มดาวหายไปแล้ว?]
กลุ่มดาวจ านวนมากต้องการที่จะฆ่าผม และผู้ที่ยุยงเขาได้
ออกจากคาบสมุทรเกาหลีไปเป็นจ านวนมากเมื่อมัน
กลายเป็น ‘ละคร’

มันเป็นธรรมดา มันแปลกๆ ที่จะเฝ้าดูต่อเมื่อมีการพัฒนา
ที่ไม่พึงประสงค์เกิดขึ้น ในความเป็นจริง ช่องของบีฮยอง
ได้สูญเสียไปเกือบหนึ่งในสามของจ านวนผู้ซับสไคร้ไป
แล้ว
สิ่งที่เหลืออยู่คือ:
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ก าลังมองไปยังโด
เกบิระดับกลาง ‘พอล’]
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ หัวเราะเยาะใส่โดเกบิ
ระดับกลาง ‘พอล’]
[กลุ่มดาว ‘นักเขียนลับ’ เยาะเย้ยโดเกบิระดับกลาง
‘พอล’]
…
พวกเขาคือกลุ่มดาวทั้งหมดที่ไม่เห็นด้วยกับการพัฒนา
ของโดเกบิระดับกลาง

[ม-ไม่ ข้าไม่อาจถูกท าลายแบบนี้ได้ ฝ่ายบริหาร!]
[ไม่ต้องห่วง เจ้าจะไม่ถูกท าลาย]
[น-นี่มันหมายความว่ายังไง…?]
ประกายแห่งความหวังปรากฏบนใบหน้าของพอล
โดเกบิฝ่ายบริหารพูดอะไรบางอย่างที่ดับแสงแห่ง
ความหวังไปหมดสิ้น
[เจ้าจะได้รับการลงโทษที่เลวร้ายยิ่งกว่าการท าลาย
ส านักงานของเราได้รับหนี้แห่งความน่าจะเป็นจ านวน
มากเพราะเจ้า]
[ฝ่ายบริหารขอถอดถอนโดเกบิพอล]
จากนั้นร่างของพอลก็ถูกบังคับเข้าไปในโลก พอลตัวสั่น
เสียงที่แท้จริงของเขาดังออกมาเพราะเขาสูญเสียสิทธิ์ใน
การออกอากาศ
“น-นี่คือการสมรู้ร่วมคิด มันจะเป็นแบบนี้ไปไม่ได้!”

จากนั้นบีฮยองก็พูดจากข้างๆ เขา
[นี่คือเหตุผลว่าท าไมเจ้าถึงไม่ต้องการจบสถานการณ์นี้
เร็วนัก]
“บีฮยอง!”
ในที่สุดพอลก็ระเบิดออกมา พอลชี้ไปยังบีฮยอง
“ฝ่ายบริหาร! จับกุมเขาด้วย ข้ามีหลักฐานว่าช่องของเขา
ฝ่าฝืนกฎของการถ่ายทอดสดดวงดาว!”
[เขาก็จะมาด้วยเช่นกัน]
การแสดงออกของพอลสว่างขึ้น อย่างไรก็ตาม คนเกาหลี
ก็รู้ว่าควรฟังค าพูดของโดเกบิให้จบ
[มันเป็นเพราะเขาเป็นโดเกบิที่เรียกพวกเรามา]
“อ-อะไรนะ… อย่าบอกนะว่า?”
โดเกบิฝ่ายบริหารกล่าว
[ใช่ โดเกบิที่รายงานเจ้าคือบีฮยอง]

บีฮยองโบกมือให้พอลที่ตาแดงก ่าอย่างสั้นๆ ฝ่ายบริหาร
ยิ้มอย่างเย็นชา
[โดเกบิบีฮยอง เขาเป็นโดเกบิที่ดีมาก ดูความนอบน้อม
ของเขาสิ เขามีความสมบูรณ์พร้อมของผู้ถ่ายทอดสดที่ไม่
สนใจต่อทุกๆ สิ่งและดื่มด ่าไปกับสถานการณ์ มัน
แตกต่างไปจากเจ้า และโดเกบิที่สวมใส่แต่เสื้อผ้าหรูๆ
เท่านั้น]
บีฮยองท าสีหน้าอายๆ เขาไม่รู้ว่าความยากจนของเขาจะ
ช่วยเหลือเขาแบบนี้
“ม-ไม่! บีฮยองนั่น…!”
[หุบปาก]
พอลกรีดร้องอย่างน่ากลัว ฝ่ายบริการพูดต่อ
[เจ้าเคยถูกลงโทษไปสองครั้งแล้ว นี่เป็นครั้งที่สามของ
เจ้า เจ้าคงคุ้นเคยกับการลงโทษครั้งที่สามแล้วใช่ไหม?]

“บ-บ้าบอสิ้นดี! ท่านคิดว่าหัวหน้าของข้าจะอนุญาต
เหรอ? ท่านก าลังท าผิดพลาดอยู่ ถ้าท่านแตะต้องข้า…”
[ข้าจะฟังเรื่องไร้สาระของเจ้าหลังจากไปที่ส านักงาน]
ประตูแสงปรากฏขึ้นในอากาศ ในที่สุดมันก็ถึงเวลาบอก
ลาโดเกบิระดับกลางแล้ว บางทีผมอาจจะไม่เห็นเขาอีกใน
อนาคต ดวงตาของพอลจ้องมาที่ผม เปลวเพลิงลุกโชนขึ้น
ภายในกายของผมในขณะที่ผมสบตากับเขา
[‘ก าแพงที่สี่’ ก าลังสั่นสะเทือนเนื่องจากภาวะอารมณ์ที่
สูงของคุณ]
ชินยูซองในอนาคตได้กระจายหายไปเป็นเถ้าถ่าน เธอ
อาจจะได้รับการช่วยชีวิตไว้ถ้ามันไม่ใช่เพราะโดเกบิ
ระดับกลาง
เธอไม่อาจย้อนเวลาของเธอกลับไปได้ แต่เธอก็สามารถ
ใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบใหม่ใบนี้ได้ โดเกบิระดับกลาง

เหยียบย ่าความเป็นไปได้สุดท้ายลงไป นั่นคือเหตุผลที่ผม
พูดออกมา “เดี๋ยวก่อน”
เขาอาจได้รับโทษประหาร แต่ผมก็ยังไม่พอใจ ค าพูดของ
ผมท าให้สมาชิกปาร์ตี้ตกใจ
[…เจ้าเรียกพวกเราเหรอ?]
โดเกบิประหลาดใจ พวกเขาไม่คิดว่าอวตารจะหยุดโดเกบิ
จากฝ่ายบริหารไว้ โดเกบิฝ่ายบริหารมองมาที่ผมอย่าง
เงียบๆ และพูดออกมา
[ใช่แล้ว เจ้าคืออวตาร ‘คิมทกจา’ ใช่ไหม?]
ฝ่ายบริหารอีกคนหัวเราะ
[เจ้ารู้จักเขางั้นเหรอ?]
[เขาคืออวตารที่มีชื่อเสียงในย่านนี้ เขาเป็นหนึ่งในอวตาร
ที่แข็งแกร่งที่สุดในคาบสมุทร แต่เขายังไม่ได้เซ็นต์สัญญา
กับผู้สนับสนุน]

[โอ้ว?]
ผมมองไปยังโดเกบิอย่างสบายๆ และพูดกับบีฮยองผ่าน
การสื่อสารโดเกบิ
‘บีฮยอง ฉันจะมอบเหรียญให้นาย 100,000 เหรียญ’
– อะไรนะ?
ดวงตาของบีฮยองเบิกกว้างขึ้น
‘เลื่อนระดับฉันขึ้นเป็นสมาชิกแพลตตินั่นของกระเป๋าโด
เกบิ’
– ไม่ ท าไมถึงกะทันหันแบบนี้?
‘แค่ท ามันก็พอ’
– บ้าเอ้ย…
ผมมองไปยังฝ่ายบริหารและเร่งบีฮยอง บีฮยองถอน
หายใจออกมาและเริ่มจัดการบางอย่างในอากาศ
[100,000 เหรียญถูกใช้จ่าย]

[ขอแสดงความยินดีด้วย! คุณได้กลายเป็นสมาชิกระดับ
แพลตตินัมของกระเป๋าโดเกบิ!]
เดิมทีมันจะมีเอฟเฟกต์พิเศษส าหรับการเลื่อนระดับ แต่
ผมขอให้บีฮยองปิดมันไว้ มันไม่เหมือนกับระดับทองที่
ได้มาเพียงแค่การจ่ายเงิน 5,000 เหรียญ ระดับแพลตตินัม
นั้นต่างกันมาก
[ใช่แล้ว อวตารคิมทกจา เจ้าเรียกพวกเราท าไม?]
ฝ่ายบริหารไม่รู้เกี่ยวกับการเลื่อนระดับของผมและถาม
ผมอีกครั้ง โดเกบิพวกนี้มีอ านาจจริงๆ และผมก็กังวลที่
ต้องเผชิญหน้ากับพวกเขา พวกเขาอาจจะเคยท าผิดพลาด
กันมาบ้าง แต่บางคนในนั้นเดิมทีแล้วก็เป็นคนที่ยิ่งใหญ่
ผมหายใจเบาๆ และพูดออกมา “ฉันต้องการสิทธิ์การนัด
พบตัวต่อตัวต่อโดเกบิ”
[อะไรนะ?]

ฝ่ายบริหารสับสนกับค าพูดของผม จากนั้นก็มีเสียง
หัวเราะดังออกมา
[มีแค่สมาชิกระดับแพลตตินัมเท่านั้นที่สามารถขอสิทธิ์นี้
ได้… อย่าบอกข้านะว่า?]
“ถูกต้อง กรุณาตรวจสอบด้วย”
โดเกบิทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้ง พวกเขาจัดการระดับ
เพื่อระบุถึงอะไรบางอย่าง และในไม่ช้าก็ถอนหายใจ
ออกมาด้วยความประหลาดใจ
[มันเป็นความจริง]
[อวตารจะกลายเป็นสมาชิกระดับแพลตตินัมได้ยังไง
กัน?]
“ฉันผ่านคุณสมบัติแล้วรึยัง?”
ฝ่ายบริหารลังเลไปพักหนึ่งก่อนที่จะพยักหน้า

[ใช่แล้ว เจ้าต้องการนัดพบแบบตัวต่อต่อกับใคร?
คุณสมบัติของแพลทตินัมจะช่วยให้เจ้าได้พบกับโดเกบิ
อาวุโส ตารางนัดหมาย…]
“ฉันไม่ต้องการอะไรแบบนั้น โดเกบิที่ฉันต้องการพบอยู่
กับพวกนายแล้ว” ผมชี้นิ้วไปยังโดเกบิที่ผมต้องการ “ฉัน
ต้องการนัดพบกับโดเกบิระดับกลางพอล”
(จบตอน)