มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 112 – สัญญาสามประการ (5)

ผมมองไปรอบๆ และพบว่านี่คือที่ไหน จากนั้นผมก็รู้สึก
สิ้นหวัง

บัดซบ ไม่ต้องสงสัยเลย ที่นี่คือ…

“นายไม่ต้องกังวลมากหรอก ฉันไม่กัดหรอกถ้านายเข้ามา
ใกล้” คิมนัมอุนบอกผม และผมก็ถอนหายใจออกมา

ผมมั่นใจ มันคือทาร์ทารัส คุกอันโด่งดังแห่งยมโลก ผม
เหลือบมองไปยังมอนสเตอร์สามหัวที่ก าลังเฝ้าทางเข้าคุก
อยู่ มันคือเซอร์เบอรัส สุนัขปีศาจในต านาน หัวสองหัว

ของมันก าลังหลับอยู่ในขณะที่อีกหนึ่งหัวท าหน้าที่เฝ้า
ระวัง

“ไอ้ลูกหมานั่น มันน่าจะเป็นมอนสเตอร์ระดับสี่ มันยังมี
ที่แข็งแกร่งกว่าอยู่ข้างล่าง” คิมนัมอุนพูดราวกับว่าเขาเป็น
ไกด์แห่งนรก

เขาพูดถูก สิ่งนี้ถูกอธิบายไว้ในหนทางเอาชีวิตรอด
นักโทษที่แข็งแกร่งที่สุดจะถูกคุมขังไว้ยังด้านล่างของ
ทาร์ทารัส ซึ่งหมายความว่าขนาดของเซอร์เบอรัสจะใหญ่
ยิ่งขึ้นในแต่ละชั้นที่คุณลงไป

คิมนัมอุนหัวเราะเบาๆ และถาม “นายคิดยังไงกับนรก?”

ผมดูท่าทีของเขาและพูดออกมา มันเป็นเรื่องธรรมดาที่
ต้องกังวลเมื่อคนโรคจิตผู้นี้เปลี่ยนไป “ฉันมีอะไรจะถาม
หน่อย”

“ว่ามา?”

“มันมีคนอื่นนอกจากนายอีกไหม?”

“ก็ลุงไง”

“ไม่ได้หมายถึงฉัน”

ผมมองไปยังใบหน้าของภูตผีที่ผ่านไปมาใกล้ๆ มันไม่มี
ใบหน้าที่ผมจ าได้เลย ยกตัวอย่างเช่น ภัยพิบัติแห่งค าถาม
หรือคนอย่างซองมินวู

คิมนัมอุนบอกกับผม “ฉันไม่รู้ ฉันเป็นคนเดียวจากรถไฟ
ใต้ดินที่มาที่นี่”

ยมโลกของฮาเดสเป็นแค่หนึ่งในโลกจ านวนนับไม่ถ้วน
อวตารที่ตายแล้วน่าจะถูกส่งไปยังยมโลกที่แตกต่างกัน
ตามความเชื่อหรือลักษณะแบบสุ่มๆ ของพวกเขา มัน
เหมือนกันกับเมียงอิลซังและซองมินวู

ผมจับตาดูการแสดงออกของคิมนัมอุนในขณะที่ผมถาม
“มีหญิงสาวคนหนึ่งมาที่นี่เมื่อเร็วๆ นี้ไหม?”

“หญิงสาวเหรอ?”

“เธอมีผมสีขาวทรง อืม… หางม้า เธอน่ารักมากเลย”

คิมนัมอุนขมวดคิ้วไปสักพักก่อนที่จะหัวเราะคิกคัก
ออกมาในทันใด “อะฮ้า ฉันเข้าใจแล้ว”

ผมตั้งใจฟังเผื่อเขาเจอชินยูซอง

“ลุง นายตายเพราะพยายามช่วยผู้หญิงใช่ไหม?”

“…”

“นี่เป็นปัญหาของคนอย่างนาย ตายเพราะความรัก… นาย
จะเขียนเรื่องนี้เมื่อไหร่?”

“นายเห็นเธอไหม? แค่ตอบมา”

“แน่นอนว่าฉันไม่เห็นเธอ ฉันจะไปเห็นแฟนสุดที่รักของ
นายได้ยังไง?”

อย่างที่คาดไว้ วิญญาณของชินยูซองไม่ได้มาที่นี่ บางที
เธออาจจะยังไม่ได้ข้ามแม่น ้าแอเคอรอนมา เธอเป็น
วิญญาณที่มาจากโลกอื่น เธอคงจะอยู่ที่นี่สักพักก่อนที่จะ
ถูกเนรเทศออกไปนอกโลก สิ่งที่ผมต้องท าคือการพาดวง
วิญญาณของเธอออกไปก่อนหน้านั้น

“นายท าอะไรอยู่ที่นี่?” ผมถาม

“ฉันก าลังท าอะไรบางอย่างอยู่ ในตอนนี้ลุงก็ก าลังจะมา
ท ามันกับฉัน” คิมนัมอุนปัดขี้เถ้าออกจากมือของขาและชี้
ไปที่บางสิ่ง “มันคือสิ่งนั้น เหมือนกันดั้มไหม?”

ผมจ้องไปที่มัน รูปร่างหน้าตาของมันคล้ายกับร่างของ
ยักษ์ มันก าลังหายใจอย่างช้าๆ เหมือนกับเป็นสิ่งมีชีวิต
มันคืออาวุธที่เตรียมไว้ส าหรับสงครามที่น่ากลัวที่สุดใน
ต านาน

ทหารยักษา ฮาเดสได้เตรียมการส าหรับกิแกนโท
มาเคียแล้ว มันแตกต่างจากสิบสองเทพแห่งโอลิมปัสที่

เล่นไปเรื่อย กิน และต่อสู้โดยใช้ข้ออ้างเพื่อเตรียมพร้อม
ส าหรับกิแกนโทมาเคีย เมื่อมาคิดดูแล้ว ฮาเดสคือกลุ่ม
ดาวของต านานกรีก แต่เขาก็ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของ
เนบิวลาโอลิมปัส

จากนั้นก็มีเสียงดังออกมาจากข้างนอกทางเข้า คิมนัมอุนค
ว้าไหล่ของผม “ไปเถอะ มากับฉัน”

“ท าไม?”

“นายไม่เห็นเหรอว่าผู้จัดการก าลังมา? มันมีที่ๆ ฉันต้อง
ท างานอยู่ ไปที่นั่นและแกล้งท าเป็นทุบค้อน นายต้องขยับ
ให้ไวถ้านายเป็นหน้าใหม่ เข้าใจไหม?”

ผมรู้เรื่องนี้ดี ถ้าสถานที่แห่งนี้คือโรงหลอมของทาสคุก
ทาร์ทารัสจริงๆ งั้นผมก็รู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับมัน นี่
นคือเหตุผลว่าท าไมผมถึงไม่ประหลาดใจกับทาร์ทารัส
เลย

คิมนัมอุนกัดริมฝีปากของเขา “ท าไมนายถึงมองมาที่ฉัน
แบบนั้น?”

ผมพยายามจะไม่พูดมันแต่ผมก็อดไม่ได้ “นายไม่คิดอะไร
กับฉันเลยเหรอ?”

“คิดอะไร?” คิมนัมอุนคิดเกี่ยวกับมันสักพักก่อนที่จะเผย
รอยยิ้มอันน่าขนลุก “อะฮ้า นายกลัวฉันเหรอ?”

“…”

“นายคิดว่าฉันจะแก้แค้นใช่ไหม?”

มันคงผิดปกติถ้าผมจะไม่กลัว ผมฆ่าคนโรคจิตในนิยาย
ต้นฉบับที่โรคจิตยิ่งกว่ายูจงฮยอค แต่ในตอนนี้เขากลับท า
ตัวเป็นมิตรกับผม ผมคงแปลกถ้าผมไม่กลัว

“ฮ่าฮ่า อย่ากลัวไป มันจ าเป็นอะไรที่ต้องมาระวังเมื่อพวก
เราตายกันแล้ว? ฉันเองก็เปลี่ยนไปมากหลังจากมาที่นี่ ฉัน
มีเวลาใคร่ครวญตั้งเยอะแยะ”

ผมพูดไม่ออก ปีศาจแห่งการล่อลวง คิมนัมอุนก าลัง
ใคร่ครวญ มันคือสิ่งที่เป็นไปไม่ได้พอๆ กับยูจงฮยอคจะ

กลายเป็นเด็กผู้หญิง ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องโกหก แต่ผมก็ยัง
เปิดใช้งานการจับเท็จเพื่อเป็นมารยาทสุดท้ายส าหรับเขา
ไม่ว่ายังไง มันก็เป็นสกิลที่ผมต้องใช้

[คุณยืนยันว่าข้อความดังกล่าวเป็นจริง]

…อะไรนะ? ผมผงะและจ้องไปที่เขา คิมนัมอุนร้อง
ออกมา “ฉันก าลังพูดความจริงอยู่ ท าไมนายถึงไม่เชื่อ?
ไม่ใช่ว่าฉันก าลังชดใช้กรรมอยู่เหรอ? ฉันกระทั่งรู้สึก
ขอบคุณด้วยซ ้าที่นายฆ่าฉัน”

“ท าไม?”

“มีอาหารมาเสิร์ฟเมื่อถึงเวลากิน ฉันสามารถนอนได้เมื่อ
ถึงเวลานอน ฉันไม่ต้องไปโรงเรียน และไม่ถูกพ่อแม่ของ
ฉันดุด่า… มันอาจจะร้อนไปสักหน่อย แต่นี่ก็เป็นสถานที่
ที่ดีที่สุด”

เขาก าลังพูดถึงทาร์ทารัสในนรก “นอกจากนี้ ฉันยัง
สามารถประกอบกันดั้มได้ถ้าฉันเบื่อ มันไม่ดีหรอก
เหรอ?” เขาเห็นทหารยักษาเป็นกันดั้ม “มันต้องขอบคุณ
นาย ฉันจริงจังนะ ขอบคุณจริงๆ”

ชายคนนี้บ้าไปแล้วจริงๆ

[ตัวละคร ‘คิมนัมอุน’ มีความรู้สึกดีกับคุณ]

บัดซบ ผมไม่อาจไม่เชื่อมันได้เลยเมื่อข้อความของระบบ
เหล่านี้ปรากฏขึ้น

“งั้นก็มาทางนี้เร็ว ไม่มีเวลาแล้ว”

ผมถูกคิมนัมอุนน าไปยังโรงงานของเขา เครื่องมือของเขา
วางอยู่บนโต๊ะท างาน และผมก็เห็นโลหะที่สร้างกันดั้ม
ขึ้นมา มันเป็นโลหะของยมโลก ผมรู้สึกว่านี่จะต้องเป็น
สถานที่ส าหรับจูนิเบียวคนนี้แน่

คิมนัมอุนกล่าว “พวกเขาก าลังมา ฟัง”

เซอร์เบอรัสเริ่มเห่า

แฮร่…

กระดูกของผมแข็งเมื่อผมได้ยินเสียง ผู้คุมถือแส้และขี่
เซอร์เบอรัส มันคือลูกน้องของฮาเดสที่ก าลังสวมเสื้อคลุม
สีด า เขาไม่ได้ดูแข็งแกร่งเท่ากับตุลาการ แต่มันคงไม่ดีถ้า
ผมถูกจับ

ผมยืนขึ้นและท าเป็นทุบค้อน คิมนัมอุนหัวเราะคิกคักอยู่
ข้างๆ ผม ผู้คุมเดินมายังเวทีตรงทางเข้าและตะโกน
ออกมาด้วยน ้าเสียงกระท่อนกระแท่น

– บอกทาสทั้งหมดในชั้นที่หนึ่ง จะมีการตรวจสอบ
ฉุกเฉิน

คิมนัมอุนขมวดคิ้วและบ่น “ไอ้พวกบ้านี่ก็เป็นแบบนี้
ตลอด ถ้าพวกมันไม่มีอะไรท า พวกมันก็จะตรวจสอบ…”

อย่างไรก็ตาม ค าพูดต่อมาของผู้คุมก็ปิดปากของคิมนัม
อุนในทันใด

– มีผู้บุกรุกที่ผิดกฎในยมโลก ว่ากันว่ามีดวงวิญญาณของ
คนเป็นข้ามแม่น ้าแอเคอรอนมา

ภูตผีมีการแสดงออกที่สับสน ผู้คุมพูดต่อ

– ถ้ามหาความตายรู้เรื่องนี้ เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้นกับพวก
เจ้าด้วย การตรวจสอบนี้ก็เพื่อค้นหาผู้บุกรุกที่ไม่บริสุทธิ์
มันไม่ได้เป็นทางการนัก อย่างกังวลไป ทุกคนยืนอยู่กับที่

บ้าเอ้ย กระบวนการเร็วกว่าที่ผมคิดไว้ ในกรณีนี้…

เสียงบ่นของคิมนัมอุนดังออกมา “ไอ้พวกนี้มันโง่จริงๆ
แม้ว่าคนเป็นจะมาที่นี่ ท าไมพวกมันต้องมาซ่อนในทาร์
ทารัสด้วย? เมื่อมีคนเข้ามาแล้ว มันก็ไม่สามารถออกไป
ข้างนอกได้ ใช่ไหม?”

“…”

“ลุง?”

“เอ่อ ใช่” ผมตอบช้าไปหนึ่งจังหวะ

คิมนัมอุนมองผมและพึมพ าด้วยน ้าเสียงตกตะลึง “ฉันแค่
ถาม หรือว่าพวกเขาก าลังพูดถึงลุง…”

“ใช่แล้ว”

“เชี่ย” คิมนัมอุนโยนค้อนและหัวเราะ “ว้าว สุดยอดไปเลย
ที่นายคือคนเป็น ผมก าลังคุยอยู่กับคนที่มีชีวิตอยู่งั้น
เหรอ?”

มันเป็นการแสดงออกที่เขาไม่รู้ว่าโกรธหรือขบขัน ผม
ถอนหายใจและถาม “มีที่ไหนให้ซ่อนไหม?”

“เชี่ย นายอยากจะซ่อนตัวในคุกงั้นเหรอ? ถ้านายไม่มีที่
ซ่อน งั้นก็กันดั้มตรงนั้นเลย!”

ผมมองไปยังทหารยักษา ผมสามารถซ่อนในนั้นได้จริงๆ
ปัญหาก็คือมันใกล้จะเป็น ‘สิ่งมีชีวิต’ แล้ว ผมอาจจะถูก
ย่อยได้ถ้าผมเข้าไปข้างใน

“มันเสร็จสมบูรณ์รึยัง?”

“ยัง มีบางอย่างผิดปกติกับแกนกลาง นายจะไปซ่อนใน
นั้นจริงๆ เหรอ?”

“ไม่”

“เป็นความคิดที่ดี ลุงคงจะหายไปถ้าลุงไปซ่อนข้างใน”

“…ฉันคิดว่านายต้องการใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบายซะ
อีก?”

“ฉันเองก็เป็นคนดีกับคนที่ตายแล้วเหมือนกัน ฉันขอโทษ
นะตอนที่พวกเราพบกันเมื่อยังมีชีวิตอยู่ ลุง นายควรจะ
ตายไวๆ และกลับมาอีกนะ”

คิมนัมอุนพูดท าให้ผมดูแย่ ในขณะที่พวกเขาก าลังคุยกัน
ผู้คุมก็เข้ามาใกล้กับบริเวณนี้ ถ้าทหารยักษาเสร็จสมบูรณ์
แล้ว ผมคงจะกระทืบเซอร์เบอรัสและมุ่งตรงไปยังวังของ
ฮาเดสแล้ว แต่ในตอนนี้มันเป็นไปไม่ได้

[เนื่องจากผลของแอตทริบิวต์ส่วนตัวของคุณ ความทรง
จ าจากหนังสือที่คุณอ่านจะเพิ่มขึ้น]

ผมค้นหาเนื้อหาในหนทางเอาชีวิตรอด ยูจงฮยอคได้มา
เยือนยมโลกในการเสื่อมถอยช่วงกลางไปจนถึงช่วงปลาย
เขาท าอะไรในเวลานั้น?

「”ไปบอกราชา ฉันจะเอาทหารยักษาไป”」

「”ถ้านายไม่อยากตาย งั้นก็บอกให้ทุกๆ คนหลีกทาง
ไป”」

…บัดซบ เขาคือไอ้บ้า ผมชอบมันเมื่อผมอ่าน แต่มันก็
ไม่ได้ช่วยอะไรผมในสถานการณ์นี้เลย

เมื่อเผชิญหน้ากับตุลาการของฮาเดส สิ่งนี้เป็นไปได้
ส าหรับผู้เสื่อมถอยยูจงฮยอค เขาทรงพลังและมีโอกาส
แต่ผม…

ไม่สิ เดี๋ยวก่อน ท าไมผมถึงจะท าแบบเขาไม่ได้? ทิศทาง
ของความคิดของผมเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน แน่นอนว่า
ผมไม่สามารถท าเหมือนยูจงฮยอคได้จริงๆ

อย่างไรก็ตาม มันก็มีวิธีการอันห้าวหาญมากมายที่ผม
สามารถใช้ได้ ท าไมผมจะถูกจับโดยตุลาการไม่ได้? ผม
จะล้มเหลวในสถานการณ์ลับและกลายเป็นชาวยมโลกงั้น
เหรอ? ไม่สิ บางทีตุลาการคงจะเห็นพฤติกรรมของฮาเดส
และพยายามท าลายผม

ผมมันโง่ มันไม่จ าเป็นต้องกังวลถ้าผมมีแค่ปัญหาเดียวให้
แก้ไข ในที่สุดผู้คุมก็มาที่โรงงานของพวกเรา ผม
เผชิญหน้ากับเขา

จากนั้นผู้คุมก็ถาม “เจ้าเป็นใคร?”

“คนที่นายก าลังตามหา”

ในเวลานั้นเองก็มีแสงลุกโชนขึ้นในดวงตาของผู้คุม เสียง
แหลมของโลหะดังออกมาจากที่ไหนสักแห่ง ผมรู้สึกว่า
ร่างกายของผมค่อยๆ แข็งตัวในขณะที่แผ่นหลังของผม
เย็น ถ้าผมมองย้อนกลับไปตอนนี้ ผมคงเห็นตุลาการของ
ฮาเดสที่ก าลังคว้าล าคอของผมอยู่

ผมต้านทานความเย็นยะเยือกและพูดออกมา “นายควรคิด
ให้ดีก่อนที่จะฆ่าฉันนะ” ผมไม่ได้มีความแข็งแกร่งของยู
จงฮยอค แต่ผมก็มีสิ่งที่เขาไม่มี “ถ้านายฆ่าฉันตอนนี้ ฉัน
มั่นใจเลยว่านายจะต้องแพ้แน่ๆ ในช่วงกิแกนโทมาเคีย”

ดวงตาของผู้คุ้มสั่นและความเย็นก็ลงลดครู่หนึ่ง ผมไม่
พลาดโอกาสนี้และเงยหน้าขึ้นมองทหารยักษา

“บอกบิดาแห่งรัตติกาล ฉันรู้วิธีสร้างทหารยักษาให้
ส าเร็จ”

ความเงียบอันน่าหวาดกลัวลดลง บริเวณรอบคอของผม
ค่อยๆ เย็นขึ้น แต่ผมก็ไม่ต่อต้าน

นี่คือการทดสอบ น ้าแข็งไหลลงมาจากคอของผมลงไปยัง
ไหล่และหน้าอก แต่ผมก็ไม่ได้ตื่นตระหนก มันเพิ่มขึ้นที
ละนิด อีกนิดเดียว ในที่สุด ความเย็นก็มาถึงชายขอบ
หัวใจของผม ทันใดนั้นเอง มันก็หยุดลงเหมือนดั่งเวท
มนตร์

จากนั้นก็มีข้อความปรากฏขึ้นในหัวของผม

[สถานการณ์ลับได้รับการอัพเดต]

.

.

หลังจากนั้นสักพัก ผมก็ถูกตุลาการน าไปยังวังของฮาเดส
ผมมองย้อนกลับไปในขณะที่ผมเดินออกมาและ
เห็นคิมนัมอุนอยู่ด้านหลังของเซอร์เบอรัส ผมโบกบือ
ให้คิมนัมอุนที่จ้องมองมาที่ผมด้วยความว่างเปล่า

มีความสุขในนรกนะ คิมนัมอุน