มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 120 – สิ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ (1)
- Home
- มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT
- ตอนที่ 120 – สิ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ (1)
หลังจากนั้นไม่นาน ที่ราบก็ถูกย้อมไปด้วยเลือดจากการ
ต่อสู้ ไม่สิ มันไม่อาจเรียกว่าเป็นการต่อสู้ได้
อวัยวะภายในไหลออกมาจากเนื้อที่ฉีกขาดของคนจิ๋ว ทุก
ครั้งที่คนญี่ปุ่นเคลื่อนไหว คนจิ๋วก็จะถูกเหยียบย ่า
“อ๊ากกก!”
“ช-ช่วยฉันด้วย! ช่วยฉันที!”
มันอาจจะเป็นเสียงกรีดร้องเล็กๆ แต่น ้าหนักของชีวิตนั้น
เท่ากัน พวกเขามีขนาดเล็ก แต่ก็มีชีวิตปกติเหมือนมนุษย์
บนโลกจนกว่าสถานการณ์จะมาถึง ผู้คนกิน ท างาน และ
ใช้ชีวิตตามปกติกับครอบครัวของพวกเขา…
ฉากที่คุ้นเคยจากโลกซ้อนทับกับศพของคนจิ๋วที่ร่วงหล่น
อวตารชาวญี่ปุ่นตะโกนออกมา “ฮ่าฮ่าฮ่า! มันต้องรู้สึก
อย่างนี้แหละ!”
บางทีซุนจื๊อน่าจะเกิดในยุคนี้ มันเป็นยุคสมัยที่หลักฐาน
ว่าธรรมชาติของมนุษย์ที่ชั่วร้ายเป็นรากฐานอยู่ทุกหนทุก
แห่ง
ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการถูกสังหารโดยใครบางคน
กลายเป็นผู้กระท าความผิดทันทีเมื่อได้รับอ านาจและ
รางวัล บางทีพวกเขาอาจยิ่งแย่ลงเพราะพวกเขาถูกตีหนึ่ง
ครั้ง
ซินยูซองถามผม “…พวกเขาท าแบบนี้ไปท าไม?”
บางทีมันอาจไม่ใช่ค าถามที่เธอสงสัยจริงๆ เธอรู้ค าตอบ
ของค าถามอยู่แล้ว ผมวางมือลงบนไหล่ของชินยูซองโดย
ไม่พูดอะไรเลย ไหล่ของชินยูซองสั่นเหมือนคนแบก
ภาระหนักอึ้ง
“นี่มันมากเกินไปแล้ว…!”
เมื่อได้เหรียญก็จะได้ไอเท็มใหม่ๆ ได้สกิลใหม่ และ
แข็งแกร่งขึ้น ผู้คนไม่รู้ว่าจะมีชีวิตรอดในโลกใบนี้ไปได้
อีกนานแค่ไหน นั่นเป็นสาเหตุที่ผู้รอดชีวิตทุกคนเข้าใจ
ผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ผู้รอดชีวิตบางคนอาศัยอยู่ในความอับ
อายเพราะพวกเขาเข้าใจมัน
“ภ-ภัยพิบัติ…” คนจิ๋วคลานเข้ามาหาพวกเรา “ป-โปรดเม
ตาด้วย…”
พลังที่เหนือกว่าสามัญส านึกท าให้เกิดความกลัวและ
ความหวาดหวั่น ส าหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งสันติ
มนุษย์เป็นได้ทั้งเทพเจ้าและภัยพิบัติ
ผมโน้มตัวลงและยื่นนิ้วไปทางคนจิ๋ว มือของเขายื่น
ออกมาที่นิ้วนี้ มันมีเสียงลมหายใจหยาบๆ เมื่อคนจิ๋วแตะ
ปลายนิ้วของผม
ความปิติยินดีเต็มไปทั่วใบหน้าของคนจิ๋วในห้วงลม
หายใจสุดท้ายของเขา ราวกับว่าเขาได้สัมผัสกับพระเจ้า
และได้รับนิพพาน
[ปฏิบัติหน้าที่ของภัยพิบัติ]
ในตอนนี้พวกเราต้องฆ่าคนจิ๋วเหล่านี้ ผมรู้สึกว่าชินยูซอง
ก าลังเปล่งพลังงานเวทมนตร์เดือดพล่านอยู่ข้างๆ ผม ผม
กลัวว่าเธอจะพุ่งเข้าใส่ชาวญี่ปุ่นในทันที่ แต่จิตสังหาร
ของเธอก็พุ่งเป้าไปยังทิศทางที่เหมาะสมมากๆ “ไอ้… ไอ้
นั่นท าให้เกิดสถานการณ์นี้?”
มันคือโดเกบิระดับกลาง ไม่เหมือนกับโดเกบิระดับต ่า โด
เกบิที่ดูสง่างามก าลังลอยอยู่ในอากาศอย่างสบายๆ มัน
ไม่ใช่พอลที่ถูกพาตัวไปยังส านักงาน เขาคงก าลังหลอม
ละลายอยู่ในนรกตอนนี้
ผมจ าข้อความของหนทางเอาชีวิตรอดที่ผมเคยอ่านมาได้
「โดเกบิระดับกลางของสถานการณ์โลกที่ถูกทอดทิ้ง
ชื่อของเขาคือกานูล」
โดเกบิกานูลกล่าว
[ตามที่คาดไว้ ผู้เล่นโควต้าที่สามจากเจแปนโดมช่าง
ร้อนแรงตั้งแต่เริ่มแรกจริงๆ ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะเก็บเกี่ยว
เหรียญไปได้เยอะจากดินแดนแห่งสันตินะ]
มันเป็นโควต้าที่สาม…
ตามที่คาดไว้ สถานการณ์ของเจแปนโดมนั้นรุนแรงมาก
“ฮ่าฮ่า สุดยอด! นี่คือเหตุผลว่าท าไมโควต้าที่หนึ่งกับสอง
นั้นถึงเร็วขนาดนั้น”
“นายเห็นเหรียญที่ก าลังเข้ามาไหม? สุดยอดไปเลย”
[กลุ่มดาวหลายกลุ่มตื่นเต้น]
[กลุ่มดาวบางกลุ่มต้องการเห็นคนจิ๋ว 10 คนถูกสังหารใน
คราวเดียว]
ความโกรธค่อยๆ เต็มไปทั่วใบหน้าของชินยูซอง
“มันเป็นเพราะไอ้พวกนี้…!”
อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่มีที่ให้ความโกรธของเธอได้ระบาย
กลุ่มดาวคือจุดสูงสุดของการถ่ายทอดสดดวงดาว พวกเขา
ไม่ใช่คนที่ชินยูซองซึ่งเป็นแค่อวตารจะสามารถ
เผชิญหน้าด้วยได้ นั่นคือเหตุผลที่พวกเราท าได้เพียงแค่หา
แพะรับบาปเพื่อระบายความโกรธเหล่านี้ออกไป
“ฮ่าฮ่าฮ่า สิบคนในครั้งเดียว! ฉันจัดการเอง!”
ผมไม่อาจหาร่องรอยของเหตุผลใดๆ ในสายตาของชาว
ญี่ปุ่นที่ก าลังกวัดแกว่งดาบอย่างมีความสุขได้เลย ใน
สายตาของพวกเขา คนจิ๋วนั้นน่าจะเป็นแค่เหรียญที่มีชีวิต
เท่านั้น
“คุณลุง นี่มัน…!”
จากนั้นคนจิ๋วติดอาวุธหนักก็เดินออกมาจากกองทัพ ดู
เหมือนว่าเขาจะเป็นผู้บัญชาการของกองทัพนี้
“แด่คาลไซเวียส!”
ผู้บัญชาการกองทัพชูดาบของเขาขึ้นมาและพุ่งเข้าใส่ภัย
พิบัติอย่างห้าวหาญ ชาวญี่ปุ่นดูร าคาญและเหวี่ยงดาบ
ออกไป
น่าแปลก คนจิ๋วหลบไปได้ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว
อวตารชาวญี่ปุ่นที่ก าลังประหลาดใจอุทานออกมา “อ-
อะไรกัน?”
ผู้บัญชาการวิ่งไปตามใบมีดและประสบความส าเร็จใน
การแทงหลังมือของชาวญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก มันเป็นพลัง
การต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม คนญี่ปุ่นที่สะดุ้งโบกแขนของเขาเพื่อ
สลัดคนจิ๋ว
“บ้าเอ้ย! เจ็บ!”
คนจิ๋วกรีดร้องออกมาในขณะที่เขาถูกโยนลงไปบนที่ราบ
ชาวญี่ปุ่นอีกคนหัวเราะออกมาราวกับว่ามันน่าสนใจ
“มีคนที่กล้าหาญขนาดนี้อยู่เหรอ?”
มันเป็นการโจมตีที่แทบจะไม่ส าเร็จ แต่คนจิ๋วที่โจมตี
ออกไปก็ยิ้มออกมาเบาๆ มันมีรอยขีดข่วนเล็กๆ อยู่บน
หลังมือของชาวญี่ปุ่นราวกับว่าเขาถูกแทงด้วยเข็ม
“ด-ดูนั่น! ภัยพิบัติมีเลือดออก!”
“ว๊ากกกก!”
มันเป็นเลือดหยดเดียว แต่เลือดหยดนี้คือสิ่งมหัศจรรย์
ส าหรับคนจิ๋ว พวกเขาสามารถฆ่าภัยพิบัติได้ เหล่าเทพ
หลั่งเลือดได้ มันเป็นเพียงหยดเดียว แต่มันก็สอนคนจิ๋ว
“พวกเราท าได้! โจมตี! อีกนิดเดียว!”
คนจิ๋วหยุดวิ่งหนีและเริ่มวิ่งเข้าใส่ภัยพิบัติ
“อะไรกันวะเนี่ย?”
“ไปให้พ้น! ไอ้พวกสวะ!”
คนจิ๋วเหวี่ยงดาบที่เล็กยิ่งกว่าตะเกียบใส่ชาวญี่ปุ่น ลูกศร
ไร้ประโยชน์เต็มไปทั่วอากาศ และทหารม้าก็ยังรักษา
ขบวนไว้โดยไม่ยอมแพ้ และแทงหอกเข้าใส่เท้าของชาว
ญี่ปุ่น มันยังคงไม่มีความเสียหาย แต่คนจิ๋วก็ไม่ยอมแพ้
ชินยูซองเฝ้ามองฉากนี้ด้วยมือที่ประสานกันแน่น จากนั้น
ก็มีข้อความดังออกมา
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กให้การสนับสนุน
อวตาร ‘กิลเลเมียม’]
กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็ก กลุ่มดาวที่ถือก าเนิด
ขึ้นบนดาวเคราะห์ขนาดเล็กและเติบโตขึ้นบนความเชื่อ
ของคนจิ๋ว
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กสนับสนุนอวตาร ‘กิล
เลเมียม’ 10 เหรียญ]
บางทีอวตารที่ชื่อว่า ‘กิลเลเมียม’ คงจะเป็นคนจิ๋วที่ท าร้าย
ชาวญี่ปุ่นได้เป็นคนแรก
“คาลไซเวียสสสส!”
คนจิ๋วทุกคนพากันตื่นเต้น ราวกับว่าพวกเขาจะสามารถ
เอาชนะได้ถ้าพวกเขาโจมตีไปอีกหน่อย อย่างน้อยที่สุดก็
จนกระทั่งเสียงของโดเกบิระดับกลางดังออกมา
[สถานการณ์นี้สนุกจัง มันจะไม่น่าตื่นเต้นกว่านี้เหรอถ้ามี
อะไรสนุกๆ เพิ่มเข้ามา?]
โดเกบิกานูลหัวเราะเยาะการต่อต้านของคนจิ๋ว มันเป็น
เสียงหัวเราะแปลกๆ
[ยิ่งสิ้นหวัง เรื่องราวก็ยิ่งเข้มข้น]
ออร่าสีด าพุ่งออกมาจากร่างของอวตารชาวญี่ปุ่น คนจิ๋ว
ตระหนักได้ว่ามีบางสิ่งผิดปกติไปและหยุดโจมตี
[ส่วนหนึ่งของบทลงโทษภัยพิบัติได้ถูกยกระดับขึ้นแล้ว
ถ้าหากคุณเลือกเส้นทางแห่งความชั่วร้าย คุณจะได้รับบัฟ
เพิ่มเติม]
ชาวญี่ปุ่นมองลงไปที่ร่างกายของพวกเขาและขมวดคิ้ว
“ท าไมฉันถึงจะต้องการมัน?”
“เกมนี้ก็ง่ายอยู่แล้ว… นี่จะท าให้ความสนุกหายไป”
[นี่ก็ง่ายเหมือนกัน คิดว่ามันเป็นเกมระบายความเครียดละ
กัน]
“ถ้าแกพูดอย่างนั้น…”
ชาวญี่ปุ่นหัวเราะเบาๆ และไม่ลังเล พลังเวทมนตร์ที่
แข็งแกร่งเติมเต็มร่างชาวญี่ปุ่น จากอักขระของพวกเขา
พวกเขาดูเหมือนจะมีผู้สนับสนุนเป็นซามูไร ผมไม่คิดว่า
พวกเขาจะมีชื่อเสียงเท่าไร…
[ข้อจ ากัดความเป็นไปได้ของภัยพิบัติบางส่วนได้ถูก
ยกระดับขึ้น]
[การซิงโครไนซ์กับภัยพิบัติและผู้สนับสนุนจะเพิ่มขึ้น
เป็นระยะเวลาหนึ่ง]
[ความน่าจะเป็นที่ขาดไปจะถูกจ่ายโดยส านักงาน
ถ่ายทอดสดดวงดาว]
พื้นดินถูกบดและเลือดก็ไหลออกจากคนจิ๋วกว่าร้อยคน
มันเป็นพลังท าลายล้างอันเด็ดขาด อย่างไรก็ตาม จาก
มุมมองของคนจิ๋ว
…ไม่สิ มันคงน่าประหลาดใจส าหรับคนจิ๋ว ต่อหน้าภัย
พิบัติเหล่านี้ คนจิ๋วหลายคนปัสสาวะราดในขณะที่บางคน
ก็หมดสติไป คนจิ๋วจ้องมองไปยังภัยพิบัติด้วยความว่าง
เปล่า ราวกับว่าพวกเขาลืมวิธีการกรีดร้องไปแล้ว
“อ่า อ่าา… ว๊ากก…”
คนจิ๋วที่ก าลังถืออาวุธอยู่คุกเข่าลง แม้แต่ผู้บัญชาการที่
โจมตีชาวญี่ปุ่นได้เป็นคนแรกก็ทิ้งดาบลงไปบนพื้น
ดวงตาที่เต็มไปด้วยความกล้าหาญแตกสลายไปอย่าง
สิ้นเชิง
「พวกเราชนะไม่ได้」
「โลกของพวกเรา ในตอนนี้…」
ความสิ้นหวังในรูปแบบนี้คุ้นเคยท าให้รู้สึกเจ็บปวดเมื่อ
ได้มอง
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กค้นพบคุณ]
จากนั้นข้อความก็ดังออกมา
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กก าลังมองมาที่คุณด้วย
สายตาที่น่าสงสาร]
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กคาดหวังว่าคุณจะเห็น
อกเห็นใจต่อดาวเคราะห์ขนาดเล็ก]
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กก าลังมองมาที่คุณด้วย
ความหวัง]
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กมอบการสนับสนุนให้
คุณ 10 เหรียญ]
ผมขมวดคิ้วและเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า
[คุณได้คืนการสนับสนุนกลับไป 10 เหรียญ]
จากนั้นข้อความก็ด าเนินต่อไป
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กอับอาย]
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วย
ความละอาย]
มันเป็นความเข้าใจผิด กลุ่มดาวคิดว่าผมไม่เคลื่อนไหว
เพราะเงิน 10 เหรียญมันน้อยเกินไป อย่างไรก็ตาม
ความคิดนี้ก็ผิด
ผมพูดด้วยเสียงเล็กๆ ต่ออากาศ ‘ถ้าพวกนายคิดถึงโลก
ของตัวเองจริงๆ งั้นก็อย่าท าแบบนี้’
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กอับอาย]
‘อย่าท าให้โลกของพวกนายกลายเป็นเรื่องราวที่ขายแลก
เงิน’
[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กเงียบไป]
ในระยะไกล การโจมตีที่สองของชาวญี่ปุ่นก าลังจะ
ออกมา มันคงจะกวาดล้างคนจิ๋วที่เหลืออยู่ออกไปแน่ๆ
ชินยูซองพูดออกมา “คุณลุง หนูทนไม่ไหวแล้ว”
ออร่าสีด ารอบๆ ร่างกายของอวตารชาวญี่ปุ่นค่อยๆ หนา
ขึ้น บัฟความน่าจะเป็นค่อยๆ ถูกปลดปล่อยออกมา
ถึงเวลาที่ต้องลงมือแล้ว ผมพูดกับชินยูซอง “มันมีวิธี
เคลียร์สถานการณ์โดยที่พวกเราไม่ต้องเป็นภัยพิบัติอยู่”
“…คุณลุง?”
“อย่างไรก็ตาม มันก็ทั้งยากและน่ากลัวมาก”
ดวงตาของชินยูซองสั่น
“เธออาจจะอยากยอมแพ้ เธอยังต้องการอยู่อีกไหม?”
อันที่จริง ผมก าลังจะท าแบบนี้ตั้งแต่แรก ผมแค่รอที่จะ
เพิ่มอัตราต่อรอง ไม่ว่าจะเป็นโลกที่น่าสงสารแค่ไหน แต่
พวกมันก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่
ส าคัญที่สุดส าหรับผมในตอนนี้คือชีวิตของชินยูซอง
[ข้อจ ากัดความน่าจะเป็นของภัยพิบัติได้รับการแก้ไขแล้ว]
ออร่าสีด ารอบๆ ร่างกายของซามูไรทั้งสองกลับคืนสู่
สภาพเดิม ชินยูซองพยักหน้า
“หนูจะท า”
ผมส่งสัญญาณให้เธอและวิ่งไปข้างหน้า
[การถ่ายทอดสดดวงดาวตรวจพบสิ่งผิดปกติจากคุณ]
[ค าเตือน โปรดระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นศัตรูกับ
ภัยพิบัติอื่นๆ]
บางทีชินยูซองคงจะเสียใจกับการตัดสินใจของเธอในไม่
ช้า ในไม่ช้ามันจะชัดเจนขึ้นว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเหล่าคน
ที่ยอมละทิ้ง ‘ความสะดวกสบาย’ ในสถานการณ์ง่ายๆ
อย่างไรก็ตาม บางครั้งผู้คนก็ต้องยอมละทิ้งความ
สะดวกสบายเพื่อปกป้องความเชื่อของตัวเอง
[ดาบแห่งศรัทธาถูกเปิดใช้งาน!]
ล าแสงระเบิดออกมาและเสียงค ารามก็เต็มไปทั่วที่ราบ
(จบตอน)