มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 121 – สิ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ (2)

อย่างคร่าวๆ คนจิ๋วคือ ‘มนุษย์’ แต่พวกเขาไม่ได้มาจาก
‘โลก’ อย่างที่ผมเป็น มันมีความขัดแย้งที่ชัดเจนในการ
ต่อต้านเผ่าพันธุ์มนุษย์ของดาวเคราะห์ดวงอื่น

ดังนั้นการกระท าของผมในปัจจุบันนั้นเกิดจากจริยธรรม
ของ ‘มนุษยธรรม’ หรือไม่ก็ ‘ความยุติธรรม’ ถ้าผม
จัดการกับคนจิ๋วที่นี่ ผมก็คงจะพลาดความส าเร็จที่ผม
ต้องการในตอนจบ

นี่เป็นเหตุผลเดียวที่ผมต้องปักดาบแห่งศรัทธาลงไปบน
พื้น

[การถ่ายทอดสดดวงดาวตรวจพบสิ่งผิดปกติจากคุณ]

[ค าเตือน โปรดระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นศัตรูกับ
ภัยพิบัติอื่นๆ]

[หากการกระท าที่ไม่เป็นมิตรถูกสะสมซ ้าๆ…]

ฝุ่นละอองลอยขึ้นมา และชาวญี่ปุ่นก็กรีดร้องเมื่อพวกเขา
สูญเสียการมองเห็นภายในฝุ่น

“อ๊ากกก! เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?”

“แค่ก แค่ก!”

มันเป็นระเบิดที่เต็มไปด้วยพลังมากมาย ดังนั้นฝุ่นจึงไม่
สงบลงง่ายๆ

[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กก าลังแตะหน้าอกของ
เขา]

ผมเจอปัญหาเข้าให้แล้ว ถ้าผมฆ่าพวกเขาด้วยมือของผม
เอง ผมคงจะสามารถรับสถานการณ์ใหม่ได้ในทันที่

อย่างไรก็ตาม โทษของมันก็หนักหนาเหมือนกัน ผม
ต้องการที่จะชะลอมันออกไปให้ได้มากที่สุด นั่นเป็น
เหตุผล อย่างน้อย…

“คุณลุง หนูจัดการเอง” ชินยูซองชักมีดสั้นที่เธอได้รับมา
จากยูซานอาออกมาและก้าวไปข้างหน้า “หนูจะจัดการกับ
สองคนนี้ให้เอง”

“เธอท าได้เหรอ?”

“ไม่มีปัญหา”

เธอเป็นเหมือนกับลีกิลยัง ผมไม่รู้ว่าท าไมเด็กๆ ถึงภูมิใจ
นักกับเรื่องพวกนี้ ยูซานอาคงจะหยุดเธอ แต่ผมไม่ใช่ยู
ซานอา

ผมยุชินยูซอง “เธอไม่ควรสู้นานนัก เธอได้ยินข้อความ
ลงโทษเมื่อกี้ไหม? เธอควรจะจัดการพวกเขาให้เร็วที่สุด”

ตัวเลือกของผมในสถานการณ์นี้คงจะกว้างขึ้นถ้าชินยู
ซองสามารถจัดการกับคนพวกนี้ได้

ผมมีอะไรให้ท ามากมายในดินแดนแห่งสันติ หนึ่งในนั้น
เป้าหมายที่ส าคัญที่สุดก็คือการจัดการกับ ‘งู’ ที่เพอร์
เซโฟนีพูดถึง ถ้าผมไม่ถูกลงโทษอะไรในอนาคต ผม
อาจจะสามารถจัดการกับงูได้ง่ายกว่าที่คาดไว้

“ไอ้บ้านี่ท าอะไรวะเนี่ย?”

ชินยูซองวิ่งผ่านเศษฝุ่นตรงเข้าไปยังที่มาของเสียง แทบ
จะในเวลาเดียวกัน ผมก็ซ่อนตัวเองไว้โดยใช้ผ้าคลุมผู้

สันโดษ มันคงจะเป็นไอเท็มไร้ประโยชน์ถ้าพวกเขามีส
กิลตรวจจับระดับสูง แต่คนพวกนี้ก็ดูจะไม่มีของแบบนั้น

พลังเวทมนตร์อันแหลมคมปะทุออกมาจากมีดสั้นของชิน
ยูซองและตวัดเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งซีก

“อ๊าก!”

ชาวญี่ปุ่นถอยออกไปจากฝุ่น การเคลื่อนไหวที่ท าให้เกิด
ฝุ่นเมื่อครู่นั้นถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว ผมพลาดโอกาส
ทองไป แต่มันก็มีวิธีเอาชนะคนพวกนี้โดยที่ผมไม่ต้องสู้

ชาวญี่ปุ่นรู้สึกประหลาดใจเมื่อได้เห็นเด็กปรากฏตัวขึ้น
ในฝุ่น

“อะไรกัน เด็กนี่?”

อวตารชาวญี่ปุ่นพูดกับชินยูซอง

“เด็กน้อย ท าไมเธอต้องมาหยุดพวกเรา?”

“เธอไม่รู้เหรอว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอท าแบบนี้?”

น่าเสียดาย มันฟังดูเหมือนกับภาษาต่างประเทศส าหรับ
ชินยูซองที่ไม่มีสกิลล่าม

“…นายก าลังพูดอะไรน่ะ?”

ในตอนนั้นเอง ชาวญี่ปุ่นก็สังเกตเห็น

“เธอมาจากเกาหลีใต้ใช่ไหม?”

“อ่า ใช่แล้ว กลุ่มเกาหลีกลุ่มแรกเข้ามาแล้วสินะ…”

“บ้าเอ้ย กลุ่มแรกมันเยอะมากหนิ…?”

ผิวของพวกเขามืดลงอย่างกะทันหัน

“เด็กน้อย หลบไปซะ พวกเราไม่จ าเป็นต้องสู้กันเอง”

“ไม่สู้! ไม่สู้! โอเคไหม?” [TLN: พวกเขาพูดภาษาอังกฤษ
แบบงูๆ ปลาๆ]

“พวกเราแค่ต้องฆ่าพวกมัน คนจิ๋ว ฆ่า! โอเคไหม?”
[TLN: พวกเขาพูดภาษาอังกฤษแบบงูๆ ปลาๆ]

ชาวญี่ปุ่นบอกว่าพวกเขาไม่ได้มีเจตนาต่อสู้ด้วย
ภาษาอังกฤษแบบงูๆ ปลาๆ แต่ชินยูซองก็ส่ายหัวออกมา
มีดสั้นอันคมกริบของเธอชี้ไปที่คนพวกนี้ และชาวญี่ปุ่นก็
ยักไหล่

“หลบไปหรือตาย เลือกเอา”

ชาวญี่ปุ่นเริ่มก้าวถอยไปอย่างช้าๆ จากชินยูซอง”

“บัดซบ… มันไม่สมเหตุสมผลเลย นี่ไม่ใช่สถานการณ์ล่า
รางวัลนะ”

“ผู้สนับสนุนของฉันต้องการให้ฉันฆ่าคนจิ๋วพวกนี้?”

“ไม่ใช่พวกเราสองคนหนิ?”

นายลืมพลังต่อสู้ของกลุ่มแรกของพวกเราไปแล้วเหรอ?”

“เอ่อ…”

พวกเขาเป็นคนฉลาด

ทุกๆ ที่ในโลก พวกเราได้เลือกหัวกะทิของประเทศเข้า
มายังสถานการณ์ที่หก ในญี่ปุ่น ช่องว่างระหว่างกลุ่มแรก
และกลุ่มหลังนั้นกว้างมาก อารมณ์ที่คล้ายกันเกิดขึ้นบน
ใบหน้าของชาวญี่ปุ่นสองคน

「…พวกเราควรหนีไปไหม?」

ในทางตรงกันข้าม ความสุขแปลกๆ ได้แพร่กระจายไป
ในหมู่คนจิ๋วในขณะที่พวกเขาเฝ้ามองการเผชิญหน้า
ระหว่างชินยูซองและชาวญี่ปุ่น

“อ่า อ่า…”

“ท าไม…?”

พวกเขาตกใจ ทันใดนั้นเองภัยพิบัติตัวเล็กก็ได้เข้าโรมรัน
กับภัยพิบัติตัวใหญ่

“บางทีมันอาจจะเป็นวีรบุรุษน้อย?”

“ใช่ ค าท านายนั้นถูกต้อง!””

[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กก าลังสนับสนุนอวตาร
‘ชินยูซอง’]

[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กให้การสนับสนุน
อวตาร ‘ชินยูซอง’ 10 เหรียญ]

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ได้รับความเป็นไปได้ของสถานการณ์
ใหม่]

ผมเฝ้ามองภาพฉากนี้ในขณะที่จับด้ามดาบเอาไว้ มัน
อาจจะดูโกงไปหน่อย แต่มันก็เป็นวิธีที่จะไล่ตามคนพวก
นี้ไปได้ถ้าพวกเขาคิดจะหนี

อย่างที่ผมคิดไว้ สิ่งต่างๆ ไม่ได้ราบรื่นขนาดนั้น โดเกบิ
ระดับกลางเฝ้ามองจากอากาศและหัวเราะคิกคัก

[อวตารชาวญี่ปุ่น เจ้าอาจจะคิดว่าเจ้าเสียเปรียบ แต่มันจะ
เป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอ?]

ไม่ว่ายังไงก็ตาม ไอ้โดเกบิบ้านี่ ชาวญี่ปุ่นตระหนักได้ถึง
บางสิ่งและพึมพ าออกมา “อ่า ใช่แล้ว ฉันนึกได้แล้ว กลุ่ม
แล้ว…”

“ไม่ใช่ว่าอาซูกะได้รับผลจากการกลายพันธุ์งั้นเหรอ? คน
เกาหลีก็คงจะได้รับผลแบบนั้นด้วย ฉันว่านะ…”

“ไม่จ าเป็นต้องบอกฉัน ไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นแค่เด็กน้อย
เกาหลี”

ดวงตาของชาวญี่ปุ่นเปลี่ยนไปหลังจากที่พวกเขาตัดสินใจ
ทั้งคู่จ้องมองไปยังชินยูซองด้วยจิตสังหาร

“ได้ เอาสิ”

“ฉันไม่ชอบเด็กเท่าไรเลย…”

พวกเขาเปล่งเสียงหัวเราะออกมา ชินยูซองไม่เข้าใจค าพูด
เหล่านั้น แต่เธอก็เข้าใจสถานการณ์ได้ในทันที่ ดาบของ
พวกเขาเคลื่อนไหวในขณะที่ชายทั้งสองค่อยๆ ล้อมชินยู
ซองเข้ามา

จิตสังหารรอบๆ คนทั้งสามพวยพุ่งออกมาในขณะที่ชาย
ทั้งสองเคลื่อนไหวพร้อมกัน

ชินยูซองได้ยกระดับ AGI ขึ้นจนถึงขีดสุดและหลบคม
ดาบได้อย่างไม่ยากนัก อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างก็มีแค่
นิดเดียว

คนพวกนี้อาจจะไม่ใช่หัวกะทิที่ดีที่สุดของญี่ปุ่น แต่พวก
เขาก็เป็นส่วนหนึ่งของอวตารระดับสูง ผมเห็นฝีมือดาบ
ของพวกเขาและนึกถึงค าอธิบายในหนทางเอาชีวิตรอด

พวกเขาใช้ดาบเพียงเล่มเดียวแทนที่จะเป็นสองและไม่ใช่
สไตล์ที่ดุดัน นี่หมายความว่าผมไม่จ าเป็นต้องกังวลว่า
พวกเขาจะเป็นมิยาโมโต้ มิซาชิ และซาซากิ โคจิโร ซึ่ง
เป็นนักดาบระดับท็อปของประเทศญี่ปุ่น

มันไม่เลวเลยส าหรับการเปิดตัวของชินยูซอง

“มันอาจจะยากแล้วนะที่เธอจะเล่นต่อไป เด็กน้อย!”

ออร่าของพวกเขาเริ่มเฉียบคมมากยิ่งขึ้นในขณะที่
ผู้สนับสนุนของพวกเขาให้ยืมพลัง ดาบที่เล็งเป้าไปที่ขา
พุ่งไปยังขาในขณะที่ดาบที่เล็งเป้าไปที่แขนพุ่งไปที่คอ
มันเป็นธรรมดาที่จะถอยจากการโจมตีนี้

อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวของชินยูซองก็ถูกจับไว้โดย
นักดาบ ไม่ว่าค่าสถานะโดยรวมของชินยูซองจะสูงแค่
ไหน สกิลต่อสู้ของนักดาบก็ยังเหนือกว่าเธอมาก คอเสื้อ
ของชินยูซองถูกตัดและมีรอยเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนแขน
ของเธอ

ผมจับด้ามดาบแน่นและเตรียมที่จะเคลื่อนไหวอยู่ตลอด
มันน่าเสียดายที่ผมไม่อาจลงมือได้อย่างเหมาะสมใน
ฐานะผู้สนับสนุนของเธอ

“ตาย!”

ชาวญี่ปุ่นตะโกนออกมาและเล็งไปที่ส่วนอื่นของร่างกาย
ของชินยูซอง คราวนี้ชินยูซองไม่ได้พยายามจะหลบมัน

ชินยูซองอ่อนแรงลงและท ามีดสั้นหลุดมือ ชาวญี่ปุ่นคว้า
โอกาสนี้เอาไว้

อย่างไรก็ตาม ชินยูซองก็ไม่ตื่นตระหนก

[ตัวละคร ‘ชินยูซอง’ ใช้ ‘การสื่อสารอันหลากหลายขั้น
สูง LV.3’]

กลับกัน เธอหันหลังกลับไปและนั่งลงบนหลังมอน
สเตอร์ที่ก าลังรอเธออยู่ มันคือหมาป่าเหล็ก

“…อะไรกัน?”

มันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง พื้นฐานของการต่อสู้คือ
การลดความได้เปรียบของฝ่ายตรงข้ามและเพิ่มความ
ได้เปรียบให้มากที่สุด

อู้วววววว!

มันมีเสียงร้องของหมาป่าเหล็กหลายสิบตัวดังออกมาโดย
พร้อมเพรียงกันจากป่า เธอได้ฝึกหมาป่าหลายสิบตัวใน

ช่วงเวลาอันสั้น เธอคือ ‘จ้าวแห่งสัตว์อสูร’ ในอนาคตตัว
จริง

“เชี่ย!”

ชาวญี่ปุ่นที่ก าลังประหลาดใจเหวี่ยงดาบของพวกเขาใส่
หมาป่า แต่พวกหมาป่าก็กัดเข้าไปที่แขนและขาของพวก
เขาแล้ว

“บัดซบ! ไอ้พวกระย านี่!”

พวกมันอาจจะอ่อนแอกว่ามอนสเตอร์ระดับ 7 ทั่วไป แต่
ทั้งสองคนนี้ก็ต้องการพลังเวทมนตร์จ านวนมากเพื่อ
จัดการกับพวกมัน

มันเป็นภาพที่คุ้มค่าจริงๆ อย่างไรก็ตาม ชินยูซองก็ยังไม่รู้
อะไรบางอย่าง นี่คือเหตุผลว่าท าไมผมถึงเตือนเธอให้
รีบๆ

[การถ่ายทอดสดดวงดาวตรวจพบพฤติกรรมที่ผิดปกติ
จากอวตาร ‘ชินยูซอง’]

[ตรวจพบการกระท าที่เป็นปรปักษ์ต่อภัยพิบัติ]

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ได้รับบทลงโทษของสถานการณ์ครั้ง
ที่หนึ่ง]

ในที่สุดการลงโทษก็เริ่มต้นขึ้น

“เอ่อ…?”

ชินยูซองส่งเสียงครางออกมาในขณะที่เธอรู้สึกถึงพลัง
เวทมนตร์ที่ลดลงในทันใด ทันใดนั้นเองหมาป่าบางตัวก็
หลุดออกจากการควบคุมของชินยูซองและกลับเข้าไปใน
ป่า

[ขนาดของตัวละครชินยูซองลดลง]

[ค่าสถานะโดยรวมของตัวละครชินยูซองลดลง]

ชาวญี่ปุ่นสังเกตเห็นมัน

“น-นั่นมัน! ฉันรู้อยู่แล้วว่ามันจะเป็นแบบนี้!”

“อีกสักหน่อยนะ!”

…มันจบลงแบบนี้ ชินยูซองเหลียวมองผมด้วยสายตาเป็น
กังวล ผมเดินเข้าไปข้างหลังชินยูซองโดยใช้ผ้าคลุมผู้
สันโดษและแตะไหล่ของเธอ

อาการสั่นของชินยูซองลดลง “…ขอบคุณนะคุณลุง”

ชินยูซองเข้าใจอะไรบางอย่างและเม้มริมฝีปากของเธอ

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ได้รับบทลงโทษของสถานการณ์ครั้ง
ที่สอง]

ขนาดร่างกายของชินยูซองเล็กลงเรื่อยๆ ใช่แล้ว นี่เป็น
ผลลัพธ์ของการที่ภัยพิบัติละทิ้งหน้าที่ของตน ถึงกระนั้น
เธอก็ยังมีพลังเหลือมากพอที่จะพรากชีวิตของชาวญี่ปุ่น

ชินยูซองแสดงระดับความว่องไวจนถึงขีดสุดและขยับเข้า
ไปยังด้านหลังของพวกเขาโดยใช้สัตว์อสูร

“อ-อ๊ากกก!”

เธอเรียนรู้มาจากการดูยูซานอางั้นเหรอ? ชินยูซองแทงมีด
สั้นของเธอออกไป มีดสั้นของเธอตัดหลอดเลือดแดงของ
ชายคนหนึ่ง

“อ-อั๊ค บ-บ้าน่า…”

ชายคนนั้นหน้าซีดในขณะเลือดพุ่งออกมาจากเขา และเขา
ก็ล้มลงกับพื้น

[ตัวละคร ‘ชินยูซอง’ เอาชนะ ‘ภัยพิบัติไร้นาม’]

[ผู้มีส่วนร่วมหลัก: ชินยูซอง]

ชินยูซองเช็ดเลือดที่สาดกระเซ็นมาโดนแก้มของเธอและ
ขยับไปยังเป้าหมายต่อไป ชายคนนั้นกลัวและก้าวถอย
หลัง หมาป่าเหล็กพุ่งเข้าใส่และกัดแขนและขาของเขา

“อ๊ากกกก!”

ชินยูซองเดินเข้าหาเพื่อดับลมหายใจของชายคนนั้น ทุก
อย่างเกิดขึ้นในพริบตา

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ถูกลิดรอนสิทธิของภัยพิบัติโดย
สิ้นเชิง]

[โดเกบิของการถ่ายทอดสดดวงดาวเห็นว่าพฤติกรรมของ
ชินยูซองเป็นการกระท าที่ขัดต่อสถานการณ์]

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ได้รับบทลงโทษของสถานการณ์ครั้ง
ที่สาม]

[การเปลี่ยนร่างเป็นคนจิ๋วจะเริ่มต้นขึ้น]

ในสถานการณ์นี้ คนที่ละทิ้งหน้าที่ของตัวเองจะต้อง
กลายเป็นเหยื่อ ร่างของชินยูซองเริ่มเล็กลงเรื่อยๆ

“อ๊า…?”

มันมีเสียงครางเล็กๆ ดังออกมาในขณะที่เสื้อผ้าของชินยู
ซองเริ่มใหญ่เกินไปและมีดสั้นก็หลุดลงไปจากมือของ
เธอ ความสูงของชินยูซองลดลงจากระดับเอวของผม เป็น
ระดับเข่า และสุดท้ายก็ระดับหน้าแข้ง จากนั้นร่างกาย
ของชินยูซองก็ถูกฝังอยู่ในกองเสื้อผ้าของเธอ

ค่าสถานะโดยรวมของเธอลดลง และการควบคุมของเธอ
ก็อ่อนแอลง ส่งผลให้หมาป่าเหล็กกลับคืนสู่ป่า ชินยูซอง

ตัวจิ๋วโผล่ออกมาจากกองเสื้อผ้าและกระโจนเข้าใส่ชาว
ญี่ปุ่น

“ยูซอง พอได้แล้ว”

ชินยูซองอ้าปากเพื่อหายใจ มันมีส่วนผสมของความโกรธ
และความโศกเศร้าอยู่ในดวงตาของเธอ มันอาจจะมีการ
ต่อสู้กับมอนสเตอร์อยู่หลายครั้ง แต่นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่
เธอได้ฆ่าคนอย่างจริงจัง

“เขาถูกจัดการแล้ว”

ชินยูซองมองไปยังร่างของชาวญี่ปุ่นที่ล้มลง เขาก าลัง
นอนอยู่บนพื้นพร้อมกับมีฟองออกมาจากปาก ผมฉีก

เสื้อผ้าของผมออกมาบางส่วนและเอามาคลุมร่างกายของ
เธอ

ชินยูซองมีขนาดเล็กพอๆ กับก าปั้นของผมและส ารวจ
ร่างกายของเธอสักพัก เธอน่าจะตระหนักได้แล้วว่าเกิด
อะไรขึ้นกับเธอ “พวกเราต้องต่อสู้กับคนพวกนั้นด้วย
สภาพนี้เหรอ?”

“ใช่”

“…เหลืออีกกี่คน?”

“เยอะเลย”

ชินยูซองเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสายตาที่ซับซ้อน “คุณลุง
คุณรู้อยู่แล้ว? พวกเราจะกลายเป็นคนจิ๋วถ้าพวกเราเป็น
ศัตรูกับภัยพิบัติ”

ผมพยักหน้าและเดินเข้าไปหาร่างของชาวญี่ปุ่น ผม
ตรวจสอบ และเขาก็ยังหายใจอยู่

“คุณลุงก าลังจะใช้คนๆ นี้เหรอ?” ชินยูซองถามผม

“มันมีคนที่ฉันต้องฆ่าก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนไป”

ข้อความใหม่ปรากฏขึ้นในทันทีที่ผมพูดแบบนี้

[โปรดระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นศัตรูกับภัยพิบัติ
อื่นๆ]

[ผู้ที่เป็นศัตรูกับภัยพิบัติจะสูญเสียสิทธิ์ในการเป็นภัย
พิบัติ]

มันยังคงมีโดเกบิที่ก าลังสนุกอยู่บนท้องฟ้า ใช่แล้ว…
หัวเราะเข้าไป

[การถ่ายทอดสดดวงดาวคิดว่า ‘กิจกรรมภัยพิบัติ’ ของคุณ
ยังไม่เพียงพอ]

[ถ้าคุณไม่สังหารชาวดินแดนแห่งสันติภายในหนึ่งชั่วโมง
คุณจะถือว่าไม่เต็มใจเป็นภัยพิบัติและจะถูกเพิกถอน
สถานะ ‘ภัยพิบัติ’]

ผมมองลงไปที่ชายชาวญี่ปุ่นและถอดเสื้อคลุมของเขา
ออกอย่างช้าๆ มันยังเหลืออีกหนึ่งชั่วโมง ในหนึ่งชั่วโมง
นี้ ผมต้องจับ ‘ราชา’ ของพวกเขาให้ได้

(จบตอน)