มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 135 – ผู้ท าลายสถานการณ์ (6)

ผมสงสัยในรูหูของผมไปสักพัก ไอ้บ้ำยูจงฮยอคนี่… เขำ
ท ำบ้ำอะไร?

[กลุ่มดำว ‘ผู้พิพำกษำเปลวเพลิงปีศำจ’ ปรำกฏตัวขึ้นล่ำช้ำ
และมองไปรอบๆ]

[กลุ่มดำว ‘นักเขียนลับ’ หัวเรำะคิกคักกับสถำนกำรณ์]

[กลุ่มดำว ‘ผู้พิพำกษำเปลวเพลิงปีศำจ’ ประหลำดใจ]

[กลุ่มดำว ‘ผู้พิพำกษำเปลวเพลิงปีศำจ’ ก ำลังอ้อนวอนให้
พูดอีกครั้ง]

เนอร์วำน่ำถำมอีกครั้งเหมือนเขำไม่อำจเชื่อมันได้
“ตอนนี้…”

[กลุ่มดำว ‘ผู้พิพำกษำเปลวเพลิงปีศำจ’ ชอบสำมเศร้ำนี้]

[กลุ่มดำว ‘ผู้พิพำกษำเปลวเพลิงปีศำจ’ มอบกำร
สนับสนุนให้คุณ 2,000 เหรียญ]

สำมเศร้ำบ้ำอะไรกัน? ผมเห็นใบหน้ำสีขำวของเนอร์วำน่ำ
และรู้ว่ำมีบำงอย่ำงผิดปกติ ผมอยู่ท่ำมกลำงสถำนกำรณ์
แปลกๆ

ผมพูดออกมำ “เรื่องบ้ำอะไรเนี่ย? พวกเรำไม่ได้เป็นสหำย
กันหนิ?”

ยูจงฮยอคตอบหน้ำตำย “ก็ไม่มีใครพูดถึงนำยหนิ…”

ไม่ว่ำเจตนำของยูจงฮยอคจะเป็นอย่ำงไร สถำนกำรณ์ก็
เลวร้ำยลงไปอีก เนอร์วำน่ำตัวสั่นและพูดด้วยเสียงสั่น
“ท ำไมถึงไม่ใช่ฉัน…”

จิตสังหำรอันน่ำพรั่นพรึงถูกปลดปล่อยออกมำจำก
ร่ำงกำยของเนอร์วำน่ำ และแมนดำลำขนำดใหญ่ก็ปรำกฏ
ขึ้นด้ำนหลังของเขำ [TLN: แมนดำลำ (mandala) คือ
สัญลักษณ์ทำงธรรมหรือทำงพิธีกรรมซึ่งหมำยถึงเอกภพ
ของทำงฝั่งธิเบต ใครที่อยำกเห็นรูปสำมำรถกูเกิ้ลดูได้เลย]

ผมก้ำวถอยหลังไปโดยสัญชำตญำณ ท ำไมคนรอบๆ ตัวยู
จงฮยอคถึงต้องมำกังวลกับเรื่องกำรถูกยอมรับเป็นสหำย
ด้วย? ผมคงไม่รังเกียจเลยที่จะมอบไอ้บ้ำนี่ให้กับคนพวก
นั้น

“ท ำไมถึงไม่ใช่ฉัน? ท ำไมต้องเป็นเขำ” แสงสว่ำงเจิดจ้ำ
ระเบิดออกมำจำกแมนดำลำของเนอร์วำน่ำ

ผมรีบกระซิบกับยูจงฮยอค “เฮ้ แค่พูดออกไปว่ำนำยชอบ
เขำ เร็วเข้ำ”

“ไม่มีทำง”

“ท ำไม? เฮ้ แค่หลับตำแล้วพูดออกไปสักครั้ง…”

เนอร์วำน่ำตะโกนด้วยควำมโกรธเมื่อเขำเห็นผมก ำลัง
กระซิบ “อย่ำมำกระซิบกันต่อหน้ำฉัน!”

จำกนั้นยูจงฮยอคก็พูดด้วยเสียงดังก้อง “ฉันไม่สนใจ
ผู้ชำย!”

[กลุ่มดำว ‘ผู้พิพำกษำเปลวเพลิงปีศำจ’ กระอักเลือดออก
มำ]

[คุณได้รับกำรสนับสนุน 2,000 เหรียญ]

เนอร์วำน่ำดูเหมือนว่ำเขำจะอ้วกออกมำ

“ฉันไม่ใช่ผู้ชำย!”

[กลุ่มดำว ‘ผู้พิพำกษำเปลวเพลิงปีศำจ’ เขิน]

“แน่นอน ฉันก็ไม่ใช่ผู้หญิงด้วย!”

มันเป็นควำมวุ่นวำยโดยสมบูรณ์ ผมรู้สึกร ำคำญกับคลื่น
พลังเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งขึ้นจำกอำรมณ์ของเนอร์วำน่ำ

“นำยก ำลังท ำอะไรน่ะ? แค่พูดว่ำนำยชอบเขำ! นำย
สำมำรถใช้เขำได้ในภำยหลัง…”

“เขำอันตรำยเกินไป”

เชี่ย ไอ้บ้ำศักดิ์ศรี พลังรบของเนอร์วำน่ำถูกคำดไว้ว่ำ
น่ำจะเหนือกว่ำยูจงฮยอค นอกจำกนี้ยังไม่มีกำร
รับประกันว่ำสมำชิกของผู้ไถ่บำปทุกคนจะไม่เข้ำมำร่วม
วงด้วย

“เดี๋ยวก่อน!”

ในที่สุดผมก็ก้ำวออกมำข้ำงหน้ำและพูดออกมำ ผู้กลับ
ชำติมำเกิดคือไพ่ที่สำมำรถใช้ประโยชน์ได้ในอนำคต ผม
ไม่อยำกจะต้องสู้กับเขำที่นี่

“ฉันคิดว่ำมันมีควำมเข้ำใจผิดกันนะ มำคุยกับฉันก่อน”

[ตัวละคร ‘เนอร์วำน่ำ เมอร์บิอุส’ สูญเสียควำมรู้สึกถึง
เหตุผลของเขำไป]

“พวกเรำไม่ได้ตั้งใจจะเป็นศัตรูกับโบสถ์ผู้ไถ่บำป เขำแค่
ไม่เก่งที่จะแสดงออก…” ผมจงใจชนไหล่ของยูจงฮยอค
“อันที่จริง พวกเรำก ำลังคิดถึงกำรเข้ำร่วมกับนำย ทิ้ง
อนำคตไปและมีชีวิตอยู่เพื่อปัจจุบัน! มันจะดีแค่ไหนกัน
นะ? ยูจงฮยอค นำยไม่คิดอย่ำงนั้นเหรอ?”

แน่นอนว่ำผมไม่เห็นด้วยกับหลักค ำสอน ในกำร
ถ่ำยทอดสดดวงดำว หำกคุณละทิ้งอนำคตและใช้ชีวิตอยู่
กับปัจจุบัน ปลำยทำงก็คงจะมีแต่ควำมฉิบหำย ผม
ต้องกำรจะมีชีวิตต่อไปให้นำนขึ้น แม้ว่ำผมจะมีควำมสุข
น้อยลงก็ตำม นั่นเป็นเหตุผลที่ผมเป็นทำสของระบบทุน
นิยม

“…จริงเหรอ? ตอบมำ ยูจงฮยอค!”

ออร่ำอันดุร้ำยของเนอร์วำน่ำค่อยๆ ลดลง แต่ยูจงฮยอคก็
ไม่ช่วยประคองสถำนกำรณ์ไว้เลย “ไร้สำระ”

“ไม่ เดี๋ยวก่อน!” ผมตะโกนออกมำ แต่มันก็สำยเกินไป
แล้ว

เนอร์วำน่ำกัดฟันของเขำ “เป็นอย่ำงนี้สินะ งั้นก็ไปลง
นรกซะ!”

ผมใช้บุ๊คมำร์คทันทีที่เนอร์วำน่ำขยับ

[สกิลบุ๊คมำร์คก ำลังอัพเดต]

[ก ำลังแทนที่บุ๊คมำร์คเก่ำด้วยบุ๊คมำร์คใหม่]

[เหลือเวลำอีกห้ำนำทีจนกว่ำกำรเปลี่ยนบุ๊คมำร์คจะเสร็จ
สิ้น]

อะไรนะ? บัดซบ ตอนนี้เนี่ยนะ? ในขณะเดียวกัน เนอร์วำ
น่ำก็เร่งควำมเร็วมำตรงหน้ำผม มันเร็วรำวกับว่ำเขำใช้วิถี
แห่งสำยลม

…ไม่ นี่คือวิถีแห่งสำยลมจริงๆ? ผมนึกย้อนกลับไปได้ว่ำ
เขำเป็นอิมยันตำร์ในช่วงชีวิตที่แล้ว

ยูจงฮยอคยืนอยู่ข้ำงหน้ำผม แมนดำลำของเนอร์วำน่ำและ
ดำบเขย่ำสวรรค์ของยูจงฮยอคปะทะกัน ส่งผลให้เกิดเสียง
เหมือนตึกถล่มดังออกมำ

เนอร์วำน่ำกล่ำว “เป็นมิตรภำพที่น่ำรักจริงๆ นำยคิดถึง
เพื่อนของนำยก่อนเหรอ?”

“คิมทกจำ หลบไป! คนๆ นี้…!”

“สำยเกินไป” ค ำพูดของเนอร์วำน่ำเร็วกว่ำ ไม่ ค ำพูดและ
กำรกระท ำของเขำเร็วกว่ำ “เพื่อนของนำยต้องตำย”

เนอร์วำน่ำเอ่ยคำถำ และร่ำงกำยของยูจงฮยอคก็แข็งที่อ
รำวกับรูปปั้นหิน

[ตัวละคร ‘เนอร์วำน่ำ เมอร์บิอุส’ ใช้อักขระฝันร้ำยนิ
รันดร์ LV.8]

ผมรู้จักสกิลนี้ มันเป็นสกิลที่อันตรำยมำกส ำหรับยูจงฮ
ยอค ประกำยแสงบินอยู่รอบๆ ร่ำงกำยที่แข็งที่อของยูจงฮ
ยอค เหมือนกับหุ่นยนต์พัง คอของยูจงฮยอคแข็งที่อใน
ขณะที่เขำหันกลับมำทำงผม เขำก ำลังมองมำที่ผม แต่มัน
ก็ไม่ใช่ผมที่เขำก ำลังเห็นอยู่

ห..นี…ไ…ป

ยูจงฮยอคในตอนนี้ก ำลังถูกขังอยู่ในคุกที่เป็นบำดแผลเก่ำ
อันเลวร้ำยที่สุดส ำหรับเขำ คุกอันน่ำสะพรึงที่จะเล่นทวน

ควำมทรงจ ำอันเลวร้ำยซ ้ำไปซ ้ำมำ มันเป็นสกิลทำงจิตที่มี
ระดับยิ่งกว่ำสกิลที่บอสแห่งดันเจี้ยนโรงภำพยนตร์ใช้

“มำนี่มำ ไอ้หน้ำด้ำนเกิดใหม่”

เนอร์วำน่ำที่มีสกิลพลังจิตระดับสูงสุดได้ขุดเข้ำไปใน
ช่องว่ำงในจุดอ่อนของยูจงฮยอค

มันเป็นพลังที่น่ำเหลือเชื่อ อย่ำงไรก็ตำม ผู้กลับชำติมำเกิด
ก็ยังคงได้รับผลจำกควำมน่ำจะเป็นอยู่ มันเป็นไปไม่ได้
ส ำหรับเขำที่จะมีควำมแข็งแกร่งเช่นนี้ ณ จุดๆ นี้ ผมจ้อง
ไปที่กล้ำมเนื้อเรียวของเนอร์วำน่ำ

“ฉันจะท ำให้นำยศักดิ์สิทธิ์เอง”

เขำละทิ้งพลังทำงกำยภำพทั้งหมดและลงทุนทุกอย่ำงไป
กับพลังจิตและกำรเร่งควำมเร็วงั้นเหรอ? นี่เป็นสิ่งเดียวที่
สมเหตุสมผล

เนอร์วำน่ำยกระดับสกิลต่อต้ำนยูจงฮยอคที่มีจุดอ่อนด้ำน
จิตใจเท่ำนั้น กับสิ่งอื่นไม่รู้ แต่เขำไม่อำจแพ้ยูจงฮยอคได้
ยังไงก็เถอะ เขำเลือกสกิลถูกได้ยังไง? มีคนให้ข้อมูลกับ
เขำงั้นเหรอ…

“หนีไป!” มินจีวอนและฮวำรังขวำงทำงเนอร์วำน่ำไว้ เธอ
ไม่ถอยหลังกลับแม้จะอยู่ต่อหน้ำคนที่สำมำรถหยุดยูจงฮ
ยอคได้ “เร็วเข้ำ! ไม่มีควำมหวังในโซลถ้ำนำยตำย!”

“รำชำแห่งควำมงำม” เนอร์วำน่ำยิ้มอย่ำงมีควำมสุขเมื่อ
เห็นมินจีวอน “ครั้งล่ำสุดเธอหนีไปได้ดี แต่ในตอนนี้เธอ
ดูจะได้แรงบันดำลใจจำกควำมคิดของฉันนะ!”

พวกเขำเคยเจอกันมำแล้ว

“เธอรู้ว่ำเธอก ำลังจะตำยและตระหนักอะไรบำงอย่ำงใช่
ไหม? มนุษย์คือสิ่งที่ต้องอยู่กับปัจจุบันจริงๆ มนุษยชำติ
เป็นเรื่องของปัจจุบันเท่ำนั้น”

มินจีวอนตะโกนใส่ผม “เร็วเข้ำสิ! มันมำกเกินไปส ำหรับ
นำยคนเดียว! ถ้ำนำยมียูซำนอำกับจำงฮีวอนล่ะก็…!”

เนอร์วำน่ำขยับก่อนที่มินจีวอนจะทันได้พูดจบ ฮวำรังกว่ำ
ครึ่งล้อมเนอร์วำน่ำไว้ แต่พวกเขำก็ไม่ใช่คู่มือของเขำ
ตั้งแต่แรก เนอร์วำน่ำแตะหน้ำผำกของฮวำรัง จำกนั้น
พวกเขำก็ทรุดตัวลง มันคือกำรใช้แพร่เชื้อควำมคิด

“อ-อ๊ำก อ๊ำกกกก!”

ฮวำรังทรุดตัวลงและเริ่มกรีดร้องออกมำด้วยควำม
เจ็บปวด

“ชีวิตคือขุมนรก!”

พร้อมกับเสียงกรีดร้อง เสียงตะโกนของสมำชิกผู้ไถ่บำป
ดังออกมำจำกทำงด้ำนหลัง

“ตำยเพื่อปัจจุบัน!”

“วันนี้เป็นสถำนที่เดียวที่พวกเรำสำมำรถใช้ชีวิตอยู่ได้!”

สมำชิกพำกันท่องค ำขุู่และกระโจนเข้ำใส่ฮวำรัง
ในขณะที่ผมมองไปยังสมำชิกผู้ไถ่บำป เนอร์วำน่ำก็มำถึง
ตัวรำชำแห่งควำมงำมแล้ว “ไม่ต้องห่วง รำชำแห่งควำม
งำม ฉันชอบสิ่งมีชีวิตที่สวยงำม”

“อ-อุ๊คคค…”

“ดังนั้นฉันจะไม่ฆ่ำเธอ”

[ตัวละคร ‘เนอร์วำน่ำ เมอร์บิอุส’ ใช้แพร่เชื้อควำมคิด
LV.9]

ออร่ำสีขำวยืดออกมำจำกเนอร์วำน่ำและเริ่มบิดตัวรอบๆ
มินจีวอน รำวกับหนวด ออร่ำนั้นพุ่งทะลวงร่ำงของเธอ

“ยอมรับปัจจุบันของเธอซะ”

“ฉันไม่ต้องกำร! ฉันไม่ต้องกำร…!”

ควำมปรำรถนำที่ซ่อนอยู่ของรำชำแห่งควำมงำมก ำลัง
หลั่งไหลออกมำด้วยออร่ำนี้ เนอร์วำน่ำหัวเรำะให้กับ
ควำมปรำรถนำของเธอ

“เธอต้องกำรไปสปำหรูในขณะที่สหำยของเธอก ำลังจะ
ตำยเนี่ยนะ? ยัยผู้หญิงโง่”

“ม-ไม่ ฉัน…”

“เธอแค่อยำกสนุกกับชีวิตที่สวยงำม เธอยังไม่ลืมวันคืนที่
เธอได้เป็นนักแสดง ดังนั้นเธอจึงกลำยเป็นรำชำ”

เนอร์วำน่ำสนุกสนำนเป็นอย่ำงมำก

“ยอมรับควำมต้องกำรของเธอซะ ยอมรับว่ำเธอก็มี
ควำมคิดป่วยๆ แบบนี้ในขณะที่สหำยของเธอก ำลังจะ
ตำย! นั่นคือสิ่งที่มนุษย์เป็น หำกเธอปฏิเสธควำมต้องกำร
ของเธอ งั้นเธอมันก็ไร้ค่ำ”

ดวงตำของรำชำแห่งควำมงำมเริ่มเลือนรำงไปอย่ำงช้ำๆ
มันเป็นสกิลที่สร้ำงควำมเชื่อมั่นอย่ำงแรงกล้ำต่อควำม
ปรำรถนำของตัวเองและบังคับเวลำของพวกเขำให้อยู่กับ
‘ปัจจุบัน’

นี่คือกระบวนกำรเข้ำร่วม ‘โบสถ์ผู้ไถ่บำป’ บัดซบ บุ๊ค
มำร์คยัง…

[กำรอัพเดตบุ๊คมำร์คเสร็จสมบูรณ์]

นั่นแหละ!

[กำรอัพเดตช่วยเพิ่มประสิทธิภำพของบุ๊คมำร์ค 20%]

ผมเปิดใช้งำนบุ๊คมำร์ค

[สกิลเฉพำะตัว ‘วิถีแห่งสำยลม LV.9’ ถูกเปิดใช้งำน!]

ผมเหยียบสำยลมและบินผ่ำนอำกำศ กำรเพิ่ม
ประสิทธิภำพบุ๊คมำร์คช่วยเพิ่มเลเวลของวิถีแห่งสำยลม

โอเค งั้นมันก็มีโอกำสชนะอยู่ ผมเหวี่ยงดำบแห่งศรัทธำ
เข้ำใส่เนอร์วำน่ำที่ก ำลังสับสน เนอร์วำน่ำหลบดำบของ
ผมไปอย่ำงฉิวเฉียด แต่มันก็ยังมีรอยตัดขนำดใหญ่อยู่

ผมประคองมินจีวอนไว้ “เธอโอเคไหม?”

“อ๊ะ อ่ำ…”

เนอร์วำน่ำที่ถอยกลับไป พุ่งเข้ำมำหำผมอีกครั้ง ล ำแสง
ส่องประกำยออกมำจำกแมนดำลำเข้ำสู่ก ำมือของเขำ

ผมเหวี่ยงดำบแห่งศรัทธำ ประกำยแสงพุ่งออกมำ และมือ
ของผมก็เจ็บปวด แต่ผมก็ทนได้มำกกว่ำที่ผมคิด

เช่นเดียวกับกำรส่งผ่ำนของยูจงฮยอค ผู้กลับชำติมำเกิดก็
มีสกิลสืบทอดที่คล้ำยๆ กัน มันท ำให้เขำสำมำรถสืบ
ทอดสกิลจำกช่วงชีวิตก่อนได้ อย่ำงที่ผมคำดไว้ คนๆ นี้
ให้ควำมส ำคัญกับควำมสำมำรถทำงจิตใจและควำมเร็ว
มำกกว่ำกำรต่อสู้ระยะประชิด

“นำยใช้วิถีแห่งสำยลมได้ยังไง? เป็นไปไม่ได้…” เนอร์วำ
น่ำขมวดคิ้วในขณะที่เขำป้องกันดำบของผม “นำยคือคน
ที่ชำย ‘ผู้เป็นกลำง’ พูดถึง?”

“ฉันก็ดังพอตัวเลยหนิ?”

“สหำยนอกคอก!”

เนอร์วำน่ำปะทะกับดำบแห่งศรัทธำอีกครั้ง จำกนั้นออร่ำ
สีขำวก็ปะทุออกมำจำกแมนดำลำ

[ตัวละคร ‘เนอร์วำน่ำ เมอร์บิอุส’ ใช้แพร่เชื้อควำมคิด
LV.9]

อย่ำงที่คิดไว้

“ตำยซะ! ยอมรับชะตำกรรมของนำยซะ!”

ออร่ำสีขำวของเนอร์วำน่ำพุ่งเข้ำใส่ผม แต่ผมก็ไม่หลบมัน

“มนุษย์ไม่ใช่ทำสของควำมปรำรถนำ พวกเขำเป็นสัตว์ที่
ต่อสู้เพื่อควำมปรำรถนำต่ำงหำก”

[สกิลเฉพำะตัว ‘ก ำแพงที่สี่’ ถูกเปิดใช้งำน]

ออร่ำสีขำวที่ขุดเข้ำมำในตัวผมหลอมละลำยไปในทันที่
ผมขอโทษ แต่ควำมคิดของนำยคงจะไม่ได้กินผม มันเป็น
เพรำะ ‘ปัจจุบัน’ ของผมไม่ได้อยู่ที่นี่

[ก ำแพงที่สี่ท ำให้ผลของกำรแพร่เชื้อควำมคิดถูกยกเลิก
ไปอย่ำงสมบูรณ์]

ผมพุ่งเข้ำใส่เนอร์วำน่ำที่ก ำลังประหลำดใจ

(จบตอน)