มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 143 – สุดยอดการเสียสละ (4)
- Home
- มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT
- ตอนที่ 143 – สุดยอดการเสียสละ (4)
[คิกคิก มันจะจบลงเร็วกว่ำที่ข้ำคิดงั้นเหรอ?]
โดเกบิหัวเรำะคิกคักในขณะที่เขำเห็นกำรต่อสู้โชกเลือด
ระหว่ำงยูจงฮยอคและเนอร์วำน่ำ
[ถ้ำไม่ใช่ครึ่งหนึ่ง ข้ำคิดว่ำอย่ำงน้อยหนึ่งในสำมของ
อวตำรจะต้องตำย…]
[เรื่องรำวนี้ไม่น่ำสนใจเลย]
ในอำกำศ โดเกบิระดับกลำงสำมคนก ำลังมองลงมำยังสเต
เดี้ยม อวตำรที่อยู่ภำยนอกสเตเดี้ยมอึ้งไปกับกำรปรำกฏ
ตัวของโดเกบิ ทุกๆ ครั้งที่พวกมันปรำกฏตัว มันก็จะมี
บำงสิ่งเกิดขึ้นเสมอ
[มันคุ้มค่ำแล้วเหรอที่จะมอบค ำใบ้ให้ตอนนี้?]
[มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ปล่อยพวกมันเร็วขึ้นหน่อย
เถอะ]
ในทันทีที่โดเกบิพูดออกมำ กำรจัดอันดับอวตำรก็เริ่ม
ปรำกฏขึ้นบนกระดำนในอำกำศ
+
อวตำรที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นอันดับที่แปดในกรุงโซลคือ
‘สำวแสงจันทร์ ยูซำนอำ’
อวตำรที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นอันดับที่เจ็ดในกรุงโซลคือ
‘จ้ำวแห่งป้อมปรำกำรติดอำวุธ กงพิลดู’
อวตำรที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นอันดับที่หกในกรุงโซลคือ ‘ผู้
พิพำกษำแห่งกำรท ำลำยล้ำง จำงฮีวอน’
+
สำมอันดับถูกปลดปล่อยออกมำในทันที่ และปฏิกิริยำ
ของผู้คนก็แทบจะระเบิดออกมำ
“ยูซำนอำเป็นใครกัน? สำวแสงจันทร์?”
“กงพิลดูอยู่ในอันดับที่เจ็ด!”
จำงฮีวอนเองก็ก ำลังมองไปที่กำรจัดอันดับบนท้องฟ้ำ
“โอ้พระเจ้ำ ฉันอยู่อันดับหกเหรอ?”
“ฉันอยู่อันดับที่สิบ… ชิ พี่สำว พี่อยำกจะประลองกับฉัน
หน่อยไหม?” ลีจีฮเยถำมในขณะที่เธอกระทืบจอนอิลโดที่
ติดอยู่กับพื้น
จำงฮีวอนเองก็เหยียบเขำอยู่และตอบ “หืม ฉันขอโทษนะ
แต่ยำกหน่อย ผู้สนับสนุนของฉันชอบเธอ”
“อะไรกัน? ท ำไม?”
แทนที่จะตอบค ำถำม จำงฮีวอนชี้ดำบไปยังจอนอิลโด
“ขอโทษนะ จอนอิลโดที่ไม่แม้จะติดหนึ่งในสิบ?”
ร่ำงกำยของจอนอิลโดสั่นไปหมดเมื่อเห็นคมดำบ และเขำ
ก็ถำม “…จำงฮีวอน เธอก ำจัดกำรแพร่เชื้อควำมคิดไปได้
ยังไง?”
“อย่ำถำมค ำถำมฉัน ฉันจะฆ่ำนำยซะถ้ำนำยไม่รีบตอบ
มำ”
“ถ้ำเธอฆ่ำฉัน… เธอจะไม่สำมำรถ… ก ำจัดโดมได้”
นี่เป็นค ำพูดสุดท้ำยที่เขำพูด บรรยำกำศนั้นค่อนข้ำงน่ำ
เบื่อ ดังนั้นจำงฮีวอนจึงต่อยจอนอิลโดไปอีกครั้งก่อนที่จะ
ไปหำคิมทกจำ
“ทกจำ?”
อย่ำงไรก็ตำม คิมทกจำก็ไม่อยู่
+
อวตำรที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นอันดับที่ห้ำในกรุงโซลคือ
‘เหล็กบริสุทธิ์ ลีฮุนซึง’
+
ลีฮุนซึงและกงพิลดูที่ก ำลังต่อสู้อยู่กับมอนสเตอร์ข้ำงนอก
โดมได้ยินข้อควำม กงพิลดูขมวดคิ้วและถำม
“…เหล็กบริสุทธิ์คืออะไร?”
“ฉ-ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”
ลีฮุนซึงใช้ทุบขุนเขำใส่มอนสเตอร์ระดับห้ำ ส ำหรับเขำที่
สำมำรถใช้กำรแปลงร่ำงโลหะได้ มอนสเตอร์ระดับภัย
พิบัติไม่ใช่คู่มือของเขำอีก
อย่ำงไรก็ตำม จ ำนวนของมอนสเตอร์ก็มีมำกกว่ำที่พวก
เขำคิด และแนวหน้ำก็ถูกผลักกลับมำอย่ำงช้ำๆ
ลีฮุนซึงปกป้องปรำกำรติดอำวุธไว้ในขณะที่คิด
‘ทกจำ สิ่งต่ำงๆ เป็นไปด้วยดีไหม?’
เขำหวังว่ำคิมทกจำจะตอบ แต่แน่นอน ทกจำไม่ได้ตอบ
+
อวตำรที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นอันดับที่สี่ในกรุงโซลคือ
‘จักรพรรดินีเพลิงทมิฬ ฮันซูยอง’
+
ในเวลำเดียวกัน ฮันซูยองก็หัวเรำะออกมำเมื่อเธอเห็น
กระดำน
“…ฉันอยู่อันดับที่สี่จริงๆ เหรอ?” ฮันซูยองถำมในขณะที่
เธอมองลงไปยังคิมทกจำที่ก ำลังหลั่งเลือดอยู่บนพื้น เขำ
ถูกแทงเพื่อไม่ให้ตำยในทันที่ แต่ก็เสียเลือดมำก และเขำ
คงจะต้องตำยในไม่ช้ำ
ฮันซูยองก้มลงและแตะแก้มเปื้อนเลือดของคิมทกจำ “คิ
มทกจำ นำยจะตำยทั้งแบบนี้เหรอ? ถ้ำนำยอยู่อันดับที่สำม
ล่ะ?”
ฮันซูยองมองลงมำที่คิมทกจำด้วยท่ำทำงที่ไม่สบำยใจ
“เธอดูไร้ควำมกังวลมำกเลยนะตอนนี้”
แน่นอนว่ำคิมทกจำไม่ได้ตอบ เธอเป็นคนที่แทงเขำ แต่
เมื่อเธอท ำ เธอก็กลัวจริงๆ ว่ำคิมทกจำจะตำย เขำไม่ได้มี
กระทั่งอวตำร… ไม่สิ หรือว่ำ?
“ท ำไมฉันต้องเป็นห่วงเขำด้วย…” ฮันซูยองบ่นก่อนจะ
เงียบไป
ริมฝีปำกของคิมทกจำที่ไม่ได้สติบิดเบี้ยวด้วยควำม
เจ็บปวด เธออยำกรู้ว่ำจะเกิดอะไรขึ้น แต่เธอก็ไม่ได้ถำม
คิมทกจำก ำลังมีช่วงเวลำที่ยำกล ำบำกอยู่ เช่นเดียวกันเธอ
เขำคือคนธรรมดำก่อนที่โลกจะถูกท ำลำย บุคคลเช่นนี้ได้
กระโดดขึ้นไปบนเวทีเพื่อตัดสินชะตำกรรมของโลกและ
ก ำลังกลำยเป็นตัวละครหลัก ฮันซูยองหลงลืมไปชั่วขณะ
ว่ำคิมทกจำเองก็เป็นมนุษย์ธรรมดำ
เธอยื่นนิ้วออกมำและแตะปำกของคิมทกจำ จำกนั้น
ใบหน้ำของเธอก็มีส่วนผสมที่แปลกประหลำดระหว่ำง
รอยยิ้มและกำรขมวดคิ้ว
ฮันซูยองหัวเรำะคิกคัก “…มันแปลกจริงๆ”
ในเวลำนั้นเอง มันก็เกิดคลื่นกระแทกขนำดใหญ่ภำยใน
โดม กำรต่อสู้ระหว่ำงยูจงฮยอคและเนอร์วำน่ำก ำลังจะ
สิ้นสุดลงแล้ว
[ฮ่ำฮ่ำ ยังเหลืออีกสำมคน ฉันสงสัยจริงๆ ว่ำจะเป็นใคร?
รอก่อน! อันดับจะถูกเปิดเผยในไม่ช้ำแล้ว!]
[กลุ่มดำว ‘นักเขียนลับ’ ก ำลังปิดหูของเขำ]
[กลุ่มดำว ‘นักโทษรัดเกล้ำทองค ำ’ มีเหงื่อออกและมีขน
ร่วง]
[กลุ่มดำว ‘แม่ทัพผู้พิพำกษำหัวโล้น’ เช็ดหัวของเขำ]
ยูจงฮยอคฟังข้อควำมที่ก ำลังเข้ำมำและยกดำบขึ้นอีกครั้ง
มันมีเสียงอันน่ำขนลุกดังออกมำในขณะที่พระอวโลกิเต
ศวรโพธิสัตว์พันมือถูกแทงและมีเสียงกลไกดังออกมำ
จำกกล้ำมเนื้อลึก
ยูจงฮยอครู้สึกว่ำกำรคงอยู่ของเขำก ำลังพังทลำยลงอย่ำง
ช้ำๆ มันเป็นผลข้ำงเคียงของกำรกลำยร่ำงยักษำ มันเป็น
รำคำที่ต้องแบกรับจำกพลังที่เขำไม่สำมำรถจ่ำยได้
ยักษ์ได้เตือนเขำไว้ชัดแล้วเมื่อเขำได้รับพลังนี้มำ
「อย่ำใช้สกิลนี้จนกว่ำค่ำสถำนะทั้งหมดของเจ้ำจะไป
ถึงตัวเลขสำมหลัก」
อย่ำงไรก็ตำม ยักษ์ก็ไม่คิดว่ำเขำจะได้รับสกิลนี้มำผ่ำน
กำรส่งผ่ำน เขำรู้ว่ำยูจงฮยอคคงไม่ฟังค ำเตือนของเขำ
ยูจงฮยอคเดินไปบนเส้นทำงที่เป็นไปไม่ได้ และเขำก็ต้อง
ใช้ทุกวิถีทำงให้เขำผ่ำนไปได้ สิ่งที่น่ำผิดหวังก็คือ
จุดสิ้นสุดของเส้นทำงยังมองไม่เห็น
ยูจงฮยอคบีบอัดพลังเวทมนตร์ทั้งหมดในร่ำงกำยของเขำ
และเล็งดำบ มันมีพลังเวทมนตร์สีฟ้ำขนำดใหญ่ระเบิด
ออกไปทำงเนอร์วำน่ำ
「กำรแยกนภำคือกำรระเบิด
อย่ำซ่อนตัวเอง ขยำย เบ่งบำน และท่วมท้น อย่ำให้สวรรค์
อยู่เหนือกว่ำเจ้ำ」
มันคือค ำพูดของเซียนทลำยนภำที่สอนวิชำดำบทลำยนภำ
ให้กับเขำ
ในช่วงกลำงและครึ่งหลังของกำรเสื่อมถอยรอบที่สอง
เซียนทลำยนภำได้ต่อสู้กับพันธมิตรผู้หวนคืนและตำยไป
เพียงล ำพัง ในเวลำนั้น ยูจงฮยอคได้เห็นฟ้ำหนำทึบที่เขำ
ไม่สำมำรถทะลวงผ่ำนได้ มันมีท้องฟ้ำแบบนั้นอยู่ในโลก
แน่ๆ
“ยูจงฮยอค―!”
อย่ำงไรก็ตำม เนอร์วำน่ำก็ไม่ใช่ท้องฟ้ำนั่น เนอร์วำน่ำคือ
ผู้กลับชำติมำเกิดที่แข็งแกร่ง เขำจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก
ในอนำคต เขำยังไม่ได้แข็งแกร่งเท่ำกับปีศำจสวรรค์หรือ
เซียนทลำยนภำ
‘ดังนั้นฉันสำมำรถฆ่ำนำยได้’
ยูจงฮยอคปลดปล่อยพลังเวทมนตร์ทั้งหมดของเขำออกมำ
และบดขยี้ร่ำงของเนอร์วำน่ำทั้งหมด พระอวโลกิเตศวร
โพธิสัตว์พันมือแตกเป็นชิ้นๆ เนื้อหนังถูกพลังเวทมนตร์
ฉีกออก นี่คือขีดจ ำกัดของสกิลที่สืบทอดมำอย่ำงเร่งรีบ
“อ๊ำำำก!”
ร่ำงกำยของเนอร์วำน่ำถูกกระแทกลงกับพื้น และแรง
กระแทกขนำดใหญ่ก็อุบัติขึ้นภำยใน ยูจงฮยอคมั่นใจใน
ชัยชนะของเขำ
กำรโจมตีครั้งนี้เพียงพอแล้ว เนอร์วำน่ำอำจมีไพ่ลับซ่อน
อยู่ แต่เขำก็ไม่สำมำรถโต้กลับกำรโจมตีเช่นนี้ได้
‘เขำเริ่มตระหนักถึงคิมทกจำ ดังนั้นเขำคงจะถ่ำยทอดสกิล
ระยะประชิดมำ’
ยูจงฮยอคดึงพลังเวทมนตร์ที่เหลืออยู่ของเขำออกมำและ
เตรียมโจมตีปิดฉำก ในเวลำที่เขำโผล่ออกมำจำกหลุมเพื่อ
โจมตีปิดฉำก ทันใดนั้นเอง มันก็มีเสียงดังขึ้นมำในหัว
ของเขำอย่ำงฉับพลัน
[สกิลเฉพำะตัว ‘บำเรียพลังจิตขั้นสูง LV.3’ มำถึงขีดจ ำกัด
แล้ว]
[สกิลเฉพำะตัว ‘วัคซีนควำมคิด LV.1’ ได้กัดเซำะมัน]
…อะไรนะ? มันเป็นไปไม่ได้ วัคซีนควำมคิดคือสกิล
ต่อต้ำนส ำหรับกำรแพร่เชื้อควำมคิดของเนอร์วำน่ำและ
เรือนจ ำนิรันดร์ ท ำไมมันถึงถูกใช้กับเขำ?
‘อย่ำบอกนะว่ำ”
เขำได้รับกำรรู้แจ้งอย่ำงฉับพลัน เนอร์วำน่ำในตอนนี้ยัง
อ่อนแอกว่ำเนอร์วำน่ำในช่วงชีวิตที่ผ่ำนมำของเขำ ถ้ำ
เนอร์วำน่ำไม่ได้สืบทอดสกิลกำรต่อสู้ระยะประชิดมำล่ะ?
แม้ว่ำจะมีตัวแปรที่ชื่อคิมทกจำ แต่เป้ำหมำยเดียวของ
เนอร์วำน่ำก็เป็นยูจงฮยอคตั้งแต่แรก
‘เชี่ย มันคือควำมกังวลร้อยแปด’
[สกิลเฉพำะตัว ‘บำเรียพลังจิตขั้นสูง LV.3’ ถูกท ำลำย]
[วิญญำณร้ำยร้อยแปดได้เริ่มกัดแทะอยู่ในใจของคุณ]
ในเวลำนั้นเอง ดวงตำของยูจงฮยอคก็เปลี่ยนเป็นสีด ำ และ
สัมผัสทั้งห้ำของเขำก็เริ่มคลั่ง เขำควรสังเกตเห็นบำงสิ่งที่
แปลกประหลำดเมื่อควำมคิดของเขำเริ่มหนักหน่วงขึ้น
ผิดปกติ เนอร์วำน่ำหัวเรำะจำกภำยในหลุม
“ยูจงฮยอค! มีแค่ฉันเท่ำนั้นที่สำมำรถเข้ำใจนำยได้!”
เห็นได้ชัดว่ำเนอร์วำน่ำคงยืนหยัดไปได้อีกสักพัก ลูกปัด
ยักษ์ 108 เม็ดส่องแสงอยู่ทำงด้ำนหลังของเนอร์วำน่ำ
“หยุดเดี๋ยวนี้และกลำยเป็นหนึ่งเดียวกับฉัน”
ล ำแสงพวยพุ่งขึ้นมำ และยูจงฮยอคก็รู้สึกถึงชิ้นส่วนควำม
ทุกข์ในใจของเขำ เขำไม่อำจรับประกันในกำรเสื่อมถอย
ครั้งต่อไปของเขำได้ถ้ำเขำตกอยู่ในสกิลนี้
‘มันขึ้นอยู่กับที่นี่’
ในตอนนี้ เขำต้องเสื่อมถอยแล้ว ยูจงฮยอคใช้กำรควบคุม
สุดท้ำยเหนือร่ำงกำยของเขำและยกดำบขึ้นมำจ่อคอ
– อย่ำจินตนำกำรว่ำนำยจะดีขึ้นถ้ำนำยทิ้งรอบนี้ไป
ท ำไมค ำเหล่ำนี้ถึงปรำกฏขึ้นในเวลำนี้?
– บำงทีนี่อำจเป็นรอบที่นำยจะเห็นจุดจบของโลกนี้ใน
ฐำนะ ‘มนุษย์’
ยูจงฮยอคอยู่ในสภำวะควำมคิดที่น่ำกลัวและมีควำมคิด
ขึ้นมำเป็นครั้งแรก
‘คิมทกจำ…’
จำกนั้นวิสัยทัศน์ของเขำก็ค่อยๆ จำงลง
– ไอ้บ้ำ คิดเร็วจังนะ
เขำเข้ำใจผิด เสียงที่คุ้นเคยดังออกมำ
– พักก่อน
แม้ว่ำเขำจะไม่เต็มใจ แต่ยูจงฮยอคก็รู้สึกโล่งใจกับเสียง
นั้นและหลับตำลงอย่ำงง่ำยดำย
***
ผมค่อยๆ ลืมตำขึ้นและรู้สึกเหมือนกับว่ำผมก ำลังเอ่อล้น
ไปด้วยพลัง
มุมมองสำยตำของผมสูงขึ้น และควำมรู้สึกของกล้ำมเนื้อ
ก็ท ำให้ผมรู้สึกดี อะดรีนำลีนในปริมำณที่เพียงพอถูกหลั่ง
ออกมำ ผมเต็มไปด้วยควำมมั่นใจว่ำผมจะสำมำรถท ำได้
ทุกอย่ำง
[มุมมองบุคคลที่หนึ่งถูกเปิดใช้งำนแล้ว!]
บ้ำน่ำ… นี่คือมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ‘ของจริง’ นี่คือสิ่งที่ยู
จงฮยอครู้สึกอยู่ตลอด ผมไม่อำจแข็งแกร่งได้แบบนี้เลย
“…นำยได้ควำมกังวลร้อยแปดมำได้ยังไง?”
ผมเห็นร่ำงของเนอร์วำน่ำจำกระยะไกล ผมเหลือบมอง
ไปนอกสเตเดี้ยม
ควำมจริงที่ว่ำผมติดอยู่กับยูจงฮยอคหมำยควำมว่ำฮันซู
ยองท ำงำนของเธอได้ส ำเร็จ ถ้ำมันเป็นไปตำม
ก ำหนดเวลำ ผมก็เหลือเวลำอีก 5 นำทีก่อนที่ลมหำยใจจะ
หยุดลง
ดวงตำของเนอร์วำน่ำดุร้ำยในขณะที่เขำเล็งสกิลมำที่ผม
อีกครั้ง
[ตัวละคร ‘เนอร์วำน่ำ เมอร์บิอุส’ ใช้ควำมกังวลร้อยแปด
LV.2!]
ควำมกังวลร้อยแปด เดิมทีมันเป็นสกิลที่จะยกระดับกำรรู้
แจ้งของบุคคลด้วยกำรข่มขู่ดวงวิญญำณของตัวเอง แต่
เมื่อมันถูกใช้กับคนอื่น มันก็จะท ำให้เกิดกำรคุ้มคลั่งอย่ำง
รุนแรง โดยเฉพำะอย่ำงยิ่ง ผลลัพธ์นั้นจะเลวร้ำยยิ่งกว่ำ
กำรแพร่เชื้อควำมคิดหรือเรือนจ ำนิรันดร์ส ำหรับผู้เสื่อม
ถอยอย่ำงยูจงฮยอค
แน่นอนว่ำนี่คงจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อผมเป็นยูจงฮยอค
[ก ำแพงที่สี่ได้ท ำให้ผลของควำมกังวลร้อยแปดไร้ผลไป
อย่ำงสมบูรณ์!]
ผมขอโทษ แต่ตอนนี้ผมไม่ได้เป็น ‘ยูจงฮยอค’ ตำมปกติ
“ควำมรู้สึกนี้… นำยเป็นใครกัน?”
อย่ำงที่คำดไว้ ผู้กลับชำติมำเกิดควำมรู้สึกไวจริงๆ ผมพุ่ง
เข้ำใส่และต่อยไปที่ปำกของเขำ
“อ๊ำกกกก!”
เนอร์วำน่ำกระเด็นไปพร้อมกับเสียงกรีดร้อง ร่ำงกำยของ
ผู้เสื่อมถอยนี่ยอดเยี่ยมจริงๆ ผมมีควำมเร็วและพลังท ำลำย
ล้ำงระดับนี้โดยไม่ต้องใช้กำรปล่อยกระแสไฟฟ้ำเลย
ควำมแข็งแกร่งทำงกำยภำพของเนอร์วำน่ำนั้นหมดลง
แล้ว และเขำก็ไม่สำมำรถต้ำนทำนได้ในขณะที่เขำ
กระเด็นออกไป
มันเป็นควำมรู้สึกที่น่ำพอใจมำก
อย่ำงไรก็ตำม เนอร์วำน่ำก็จะทนไหว มันเป็นธรรมดำ เขำ
คุ้นเคยกับควำมเจ็บปวดและควำมตำยแล้ว ผมต่อยเขำอีก
ครั้งและกล่ำวว่ำ “นำยผ่ำนควำมตำยมำมำกจนนำยไม่รู้จัก
‘ควำมตำย’ มันสนุกมำก”
ควำมตำยคือควำมตำยและเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว ‘ปัจจุบัน’
ของมนุษย์มีควำมส ำคัญเพรำะไม่มีอะไรหลังจำกควำม
ตำย นี่คือสำเหตุที่เนอร์วำน่ำไม่รู้จัก ‘ควำมตำย’ หรือ
‘ปัจจุบัน’
“คนที่ไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันไม่อำจเทศนำเกี่ยวกับ
ปัจจุบันได้”
“ฉัน… อั๊ค!”
“ฉันรู้ เหตุผลที่นำยต้องกำรเป็นหนึ่งเดียวกับยูจงฮยอค
ท ำไมนำยถึงต้องเผยแพร่โบสถ์ผู้ไถ่บำปและสิ่งที่นำย
ต้องกำรไปให้ถึง”
ผมเข้ำใจ ซึ่งคือเหตุผลว่ำท ำไมผมต้องหยุดเขำไว้
ในตอนนี้ เนอร์วำน่ำลังเล ถึงกระนั้น เขำก็เป็นผู้กลับชำติ
มำเกิดและฟื้นสติของเขำได้อย่ำงรวดเร็ว
เนอร์วำน่ำตะโกนออกมำ “คนโง่! มันไร้ประโยชน์ที่จะ
ท ำแบบนี้ แม้ว่ำนำยจะท ำแบบนี้ ยูจงฮยอคก็ยังต้องตำย
ไม่มีใครสำมำรถหยุดกำรท ำลำยล้ำงของสถำนกำรณ์ได้
แม้ว่ำชีวิตนี้จะพังลง โลกนี้ก็จะยังวนซ ้ำ ฉันจะกลับมำเกิด
ใหม่ และยูจงฮยอคก็จะยังเสื่อมถอย! พวกเรำจะจบลง
ด้วยกำรเป็นหนึ่งเดียวกัน!”
ใช่ นี่เป็นควำมคิดของผู้กลับชำติมำเกิด อย่ำงไรก็ตำม…
“นำยคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ?”
ในเวลำนั้นเอง ข้อควำมก็ปรำกฏขึ้นบนบอร์ด นี่คือ
ช่วงเวลำที่เหมำะสม
+
อวตำรที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นอันดับที่สำมในกรุงโซลคือ
‘รำชำสูงสุด ยูจงฮยอค’
+
กำรแสดงออกของเนอร์วำน่ำแปลกไป “ที่สำม? ยูจงฮ
ยอค?”
ผมพยักหน้ำและยิ้ม “ยูจงฮยอคจะไม่มีวันเสื่อมถอยอีก”
“อะไรนะ?”
“ไม่ว่ำอะไรจะเกิดขึ้น ยูจงฮยอคจะอยู่รอด ไม่ว่ำมันจะ
เป็นนำยหรือฉัน”
“อย่ำท ำให้ฉันหัวเรำะซะให้ยำก ฉันคืออวตำรที่แข็งแกร่ง
ที่สุด เนอร์วำน่ำ เมอร์บิอุส คนกระจอกอย่ำงนำย…!”
+
อวตำรที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นอันดับที่สองในกรุงโซลคือ
‘ผู้น ำผู้ไถ่บำป เนอร์วำน่ำ เมอร์บิอุส’
+
…บัดซบ ผมไม่รู้ว่ำอันดับที่สองจะถูกปล่อยออกมำแล้ว
ผมเงยหน้ำขึ้นและเห็นโดเกบิก ำลังหัวเรำะคิกคักรำวกับ
ว่ำมันเป็นเรื่องตลก บำงทีพวกมันอำจจะตัดสินใจว่ำเกมนี้
ควรตัดสินได้แล้ว ร่ำงกำยของเนอร์วำน่ำเริ่มสั่น “…นี่
มัน… ไร้สำระ…”
“เนอร์วำน่ำ นำยบอกว่ำนำยต้องกำรใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
ใช่ไหม?”
“หรือว่ำ… นำย…?”
ร่ำงกำยของเนอร์วำน่ำสั่นสะเทือนรำวกับว่ำเขำพบหัวข้อ
ที่ไม่สำมำรถตีควำมได้ ผมจ้องมองเนอร์วำน่ำและพูด
ออกมำ
มันเป็นเสียงที่ต ่ำมำกเฉกเช่นเสียงกระซิบของยมทูต “ฉัน
จะบอกนำยเกี่ยวกับ ‘ควำมตำย’ ของนำยเอง”
(จบตอน)