มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 145 – งานเลี้ยงกลุ่มดาว (1)
- Home
- มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT
- ตอนที่ 145 – งานเลี้ยงกลุ่มดาว (1)
ฝนสำดเทลงมำที่จัตุรัสคังฮวำมุน ถนนแทบจะกลำยเป็น
ซำกปรักหักพังไปเพรำะเหล่ำมอนสเตอร์ โลโก้สื่อที่
ยุบตัวลงถูกท ำลำยและเหยียบย ่ำ รูปปั้นกษัตริย์ที่เป็น
สัญลักษณ์ของคังฮวำมุนถูกท ำลำยลงโดยสมบูรณ์
“อ่ำ…”
อำรยธรรมที่กรุงโซลก่อร่ำงมำได้ล่มสลำยลง และ
วัฒนธรรมก็สูญหำยไป มีเพียงเรื่องรำวเดียวที่เหลืออยู่ แต่
ก็ไม่มีใครในคังฮวำมุนที่ต้องกำรเรื่องรำวนี้
ลีจีฮเยพูดออกมำในขณะที่เธอดูฮวำรังก ำลังขุดดิน “…เขำ
ตำยจริงๆ เหรอ?”
ไม่มีใครตอบเธอ เหตุผลที่ไม่มีกำรตอบสนองนั้นก็
แตกต่ำงกัน จำงฮีวอน ลีฮุนซึง ลีกิลยัง ชินยูซอง…
พวกเขำมีควำมคิดของตัวเอง แต่ไม่มีใครพูดอะไร บำงที
พวกเขำอำจจะคิดผิดไป บำงที… พวกเขำอำจจะกลัวว่ำ
มันจะถูก
“ไม่… จริงเหรอ?”
ร่ำงกำยของคิมทกจำถูกค้นพบประมำณชั่วโมงหนึ่ง
หลังจำกสิ้นสุดสถำนกำรณ์ที่แปด
“คุณลุง! ตื่นขึ้นมำนะ! นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม?”
สำเหตุของกำรเสียชีวิตคือกำรเสียเลือดมำกเกินไป ใน
ตอนแรก ทุกๆ คนสับสน คิมทกจำที่ไม่มีใครเห็นมำ
ตลอดสถำนกำรณ์ จู่ๆ ก็ตำย
ถึงกระนั้น สมำชิกปำร์ตี้ก็รอคอยอย่ำงไม่ตกใจมำก
สถำนกำรณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นมำแล้ว ครั้งแรกคือตอนที่
พวกเขำล่ำมังกรไฟและเมื่อตอนเผชิญหน้ำกับภัยพิบัติชิน
ยูซอง คิมทกจำรอดมำจำกควำมตำยได้เสมอ
ดังนั้นครั้งนี้พวกเขำจึงรอ เขำคงจะลุกขึ้นมำอีกครั้ง
ตำมปกติและยิ้มให้กับทุกๆ คน แล้วเขำคงจะเล่ำเรื่องตลก
ออกมำ
อย่ำงไรก็ตำม คิมทกจำก็ไม่ลุกขึ้นมำอีก หนึ่งชั่วโมงผ่ำน
ไป และจำกนั้นก็สอง ในที่สุด หนึ่งวันก็ผ่ำนไป มัน
เหมือนเดิมเมื่อคืนที่สองมำถึง
คิมทกจำไม่ฟื้น ร่ำงกำยของเขำเย็น
มันคือมินจีวอนที่ให้ก ำลังใจสมำชิกด้วยกำรท ำโลงศพ
“…เขำแข็งแกร่งที่สุดในโซล”
เธอเริ่มท ำในสิ่งที่ไม่มีใครท ำได้ เธอรู้จักคิมทกจำ แต่เธอ
ก็สำมำรถท ำมันได้เพรำะควำมสัมพันธ์ของเธอกับคิมทก
จำนั้นแค่ผิวเผิน
มินจีวอนพูดถึงกำรเสียสละของคิมทกจำ เธอกระจำย
เรื่องรำวของชำยที่เลือกจะตำยอย่ำงเงียบๆ ในขณะที่ทุกๆ
คนเฝ้ำมองกำรต่อสู้ระหว่ำงคนที่แข็งแกร่ง
ทุกๆ คนเรียกคิมทกจำด้วยชื่อเล่นที่แตกต่ำงกัน ในควำม
เป็นจริง เมื่อโดเกบิได้ประกำศชื่ออวตำรที่แข็งแกร่งที่สุด
ผู้คนก็คิดถึงชื่อเล่นที่แตกต่ำงกัน
รำชำแห่งโลกที่ไร้รำชำ
พระเจ้ำผู้โดดเดี่ยว
รำชำที่น่ำเกลียดที่สุด…
ค ำนั้นแตกต่ำงกัน แต่ทิศทำงของพวกเขำก็รวมเป็นหนึ่ง
บุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดในโซลโดมคือคิมทกจำ และคิ
มทกจำได้ตำยเพื่อโซล
โซลถูกช่วยไว้โดยคิมทกจำ ผู้กอบกู้ได้ตำยในสถำนที่ที่
ไม่มีใครรู้
มินจีวอนท ำโลงศพให้กับคิมทกจำผู้นี้ ผู้คนต่ำงเฝ้ำดูร่ำง
ของคิมทกจำถูกวำงไว้ในโลงศพและกลั้นน ้ำตำไว้ บำง
คนก็สับสนว่ำเขำเป็นใครในขณะที่บำงคนก็ถอนหำยใจ
หลังจำกได้ยินเรื่องรำว
ในเวลำเดียวกัน ชินยูซองก็ร้องไห้ออกมำ “คุณลุง…”
“ยูซอง” จำงฮีวอนดึงชินยูซองออกมำจำกโลง ลีฮุนซึง
ยังคงมีสีหน้ำสับสนในขณะที่ใบหน้ำของลีกิลยังว่ำงเปล่ำ
รำวกับว่ำเขำก ำลังหลีกหนีจำกควำมเป็นจริง
“พี่ทกจำยังไม่ตำย”
สุดท้ำย ลีจีฮเยก็กรีดร้องออกมำ “…มำสเตอร์ไปไหน?”
“…”
“มำสเตอร์สำมำรถช่วยลุงได้! พี่ซอลฮวำล่ะ?”
อย่ำงไรก็ตำม ยูจงฮยอคก็ไม่ได้อยู่ที่นี่เพื่อฟังค ำต ำหนิ ใน
ที่สุด ลีจีฮเยก็เริ่มร้องไห้ออกมำ “ลุง…”
พวกเขำต้องยอมรับมัน แม้ว่ำพวกเขำจะไม่ต้องกำร คิ
มทกจำตำยแล้ว และเขำจะไม่ฟื้นคืนชีพขึ้นมำอีก
[สถำนกำรณ์หลักใหม่จะเริ่มเร็วๆ นี้]
ในตอนนี้พวกเขำต้องอยู่ในโลกที่ไม่มีคิมทกจำ
***
「ในตอนนี้ พวกเขำต้องอยู่ในโลกที่ไม่มีคิมทกจำ」
ถ้ำมันเป็นหนทำงเอำชีวิตรอด ประโยคนี้คงถูกเขียนไว้
“อืม อย่ำโศกเศร้ำไปกับฉันนักเลย”
ผมอยำกจะตะโกนออกไปแต่เสียงของผมก็ไม่ออกมำ มัน
เป็นเพรำะผมอยู่ในสถำพที่ไม่มีเส้นเสียง มันเป็นควำม
สะดวกสบำยที่จะสำมำรถสังเกตเห็นสถำนกำรณ์ในฐำนะ
‘ผู้สังเกตกำรณ์มุมมองบุคคลที่สำม’ เมื่อใดก็ตำมที่พลัง
จิตของผมได้รับกำรฟื้นฟู
คงจะดีถ้ำผมสำมำรถใช้ ‘มุมมองบุคคลที่หนึ่ง’ ได้ แต่
ตอนนี้มันไม่ท ำงำนหลังจำกที่ได้รับภำระหนักเกินไปจำก
ยูจงฮยอค
[ภำวะทำงอำรมณ์ที่มำกเกินไปได้จ ำกัดกำรใช้ ‘มุมมอง
บุคคลที่หนึ่ง’]
โลงศพถูกปกคลุมไปด้วยดิน และบำงคนก็ตะโกนออกมำ
“รำชำผู้น่ำเกลียดที่สุด!”
บัดซบ โดเกบิแนบชื่อเล่น ‘รำชำผู้น่ำเกลียดที่สุด’ ให้กับ
ผมงั้นเหรอ? มันต้องเป็นไอ้บีฮยองบ้ำนั่นแน่
ผมรู้สึกแปลกๆ เมื่อผมเห็นชินยูซองก ำลังร้องออกมำและ
โยนดอกไม้ลงไปในหลุมศพของผม ในตอนนี้ สมำชิก
ปำร์ตี้ของผมเชื่อว่ำผมตำยไปแล้ว ผมมองดูพวกเขำใน
ขณะที่พวกเขำเข้ำร่วมงำนศพของผม บำงทีผมอำจจะเป็น
แค่คนเดียวที่เป็นเช่นนี้
“ฮือออออ!”
ลีกิลยังร ่ำไห้ออกมำและมีน ้ำมูกไหลในขณะที่เขำวิ่งไปที่
โลงศพซึ่งครึ่งหนึ่งปกคลุมไปด้วยดิน ลีจีฮเยก็เหมือนกัน
“ลุงงงงง―!”
ปกติแล้วเธอเป็นเด็กที่ท ำท่ำทำงโมโหใส่ผม ดังนั้นผมจึง
ค่อนข้ำงประทับใจ มันจะเป็นฉำกที่ตลกถ้ำผมตื่นขึ้นมำ
ในโลงตอนนี้
อย่ำงไรก็ตำม ผมก็ท ำอย่ำงนั้นไม่ได้ มันเป็นเพรำะผม
ก ำลังอยู่ในช่วงเวลำที่เรียกว่ำ ‘คูลดำวน์’
[สิทธิพิเศษของ ‘แปดชีวิต’ ถูกเปิดใช้งำนแล้ว]
กำรคืพชีพนั้นไม่มีอะไรต้องกังวล ผมมีแอตทริบิวต์แปด
ชีวิตที่ผมได้รับมำจำกดินแดนแห่งสันติหลังจำกละทิ้ง
รำชำผู้ไม่สังหำรไป แอตทริบิวต์นี้สำมำรถได้รับมำเมื่อ
ดื่มเลือดเนื้อและดวงวิญญำณของโอโรจิมำเท่ำนั้น ซึ่งจะ
ท ำให้คนๆ หนึ่งมีแปดชีวิตจริงๆ
[หัวงูหัวแรกถูกสังเวย]
[พลังของหัวนี้คือควำมระมัดระวัง]
ควำมสำมำรถประเภทต่ำงๆ ได้หลับไหลอยู่ในหัวของโอ
โรจิ และหลังจำกคืนชีพ ผมก็จะได้รับพรที่เกี่ยวข้องกับ
ควำมสำมำรถนั้น นี่ไม่เลวเลย ปัญหำก็คือว่ำมันไม่
เหมือนกับรำชำผู้ไม่สังหำร มันมีเวลำรอคอยส ำหรับสิทธิ
พิเศษนี้
[ต้องใช้เวลำรอ 72 ชั่วโมงก่อนกำรคืนชีพ]
[เวลำที่เหลืออยู่: 24:07:12]
ผมยังเหลืออีกวันกว่ำๆ และเวลำส ำหรับสถำนกำรณ์
ต่อไปก็ก ำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ผมมองดูงำนศพของตัวเอง
อีกเล็กน้อยก่อนที่จะเปลี่ยนมุมมอง ผมยังไม่อำจคืนชีพ
ได้ ดังนั้นผมจึงรู้สึกเสียใจถ้ำต้องดูต่อไปอีก
[ก ำลังเปลี่ยนบุคคลที่สังเกตด้วย ‘มุมมองบุคคลที่สำม’]
จำกนั้นหน้ำจอใหม่ก็โผล่ขึ้นมำ มันเป็นห้องใต้ดินที่มีกำร
ตกแต่งแบบโบรำณ ชำยหญิงคู่หนึ่งอยู่ที่นี่
“…ยูจงฮยอค?” หญิงสำวคนนั้นย่อมเป็นยูซำนอำ ไม่
จ ำเป็นต้องพูดอะไร มันเป็นยูจงฮยอคที่มำปล่อยเธอ มัน
เป็นค ำขอสุดท้ำยที่ผมขอก่อนออกไปจำกร่ำงของเขำ
ยูซำนอำถำม “เกิดอะไรขึ้นกับทกจำงั้นเหรอ?”
“คิมทกจำตำยแล้ว”
ยูซำนอำดูเหมือนกับโลกได้ถล่มลงมำกับกำรประกำศ
อย่ำงเปิดเผยของยูจงฮยอค ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อผม
เห็นกำรแสดงออกนี้ ชีวิตในวัย 28 ปีของคิมทกจำไม่ได้
เลวร้ำยอะไรขนำดนั้นเลย
“อย่ำงไรก็ตำม เขำจะกลับมำมีชีวิตอีกครั้ง”
“…มีชีวิตอีกครั้ง? ยังไง?”
“ฉันไม่รู้ ฉันแค่รู้ว่ำเขำคงไม่ตำยไปแบบนี้”
ยูจงฮยอคเคยเห็นผมฟื้นคืนชีพขึ้นมำในอดีต เขำย่อมเชื่อ
ว่ำผมจะฟื้นขึ้นมำอีกครั้งในที่สุด
“…ไม่สิ เขำต้องฟื้นขึ้นมำแน่ๆ”
แล้วท ำไมเขำต้องก ำหมัดแน่นขนำดนั้นด้วย? ยูจงฮยอค
เงียบไปสักพักก่อนที่จะพูดกับยูซำนอำที่ก ำลังตกใจ
“ครอบครัวของคิมทกจำล่ะไปไหน?”
ค ำพูดนี้ท ำให้ผมประหลำดใจ ไอ้หมอนี่ ท ำไมเขำถึงท ำ
ในสิ่งที่ผมไม่ได้ขอเขำ? ใบหน้ำของยูซำนอำเปลี่ยนไป
กับค ำว่ำ ‘ครอบครัว’ เธอดูเหมือนจะมีเรื่องเร่งด่วนที่จะ
พูด
“แม่ของเขำ…”
น่ำเสียดำย ในเวลำนั้นเองหน้ำจอก็ปิดลงและมีข้อควำม
ดังออกมำ
[พลังจิตของคุณหมด]
[สกิลเฉพำะตัว มุมมองนักอ่ำนพระเจ้ำระดับสำมถูกปิด]
นี่คือเรื่องแย่ๆ เกี่ยวกับร่ำงวิญญำณ กำรฟื้นตัวของพลังจิต
ที่หมดไปช้ำมำก มันเป็นธรรมดำเพรำะมันไม่มีร่ำงกำย
วิญญำณที่ไม่มีร่ำงกำยก็เหมือนแบตเตอรี่ที่เสียขั้วไฟฟ้ำ
อันหนึ่งไป ยิ่งช่วงเวลำที่ไม่มีร่ำงกำยนำนเท่ำไร จิตใจก็
จะยิ่งเหนื่อยล้ำ มันเป็นเหตุผลว่ำท ำไมภูตผีถึงคลั่งไป
‘เนอร์วำน่ำฆ่ำแม่ของฉันงั้นเหรอ?’
ผมต้องถำมค ำถำมต่อเพื่อป้องกันไม่ให้เป็นบ้ำ
‘เป็นไปไม่ได้’
นี่คือแม่ของผม ไม่ใช่ใครอื่น เนอร์วำน่ำเองก็ไม่ใช่ตัว
ละครที่ฆ่ำหรือทรมำนใครง่ำยๆ เนอร์วำน่ำเป็น
สุภำพบุรุษเมื่อท ำตัวเป็นผู้น ำโบสถ์ผู้ไถ่บำป
อย่ำงไรก็ตำม มันก็มีค ำสุดท้ำยที่เนอร์วำน่ำพูดออกมำ เขำ
บอกว่ำแม่ของผมมีควำมลับที่เธอเก็บซ่อนไว้จำกผม
ควำมลับที่แม่ของผมซ่อนไว้จำกผม? ผมไม่อำจขจัดมัน
ออกไปได้เลย ไม่ว่ำผมจะคิดหนักแค่ไหน
…ผมไม่รู้ ไม่สิ บำงทีผมอำจจะไม่อยำกรู้ก็ได้
จำกนั้นก็มีข้อควำมดังออกมำ
[กลุ่มดำว ‘จ้ำวแห่งอบีดอส’ ก ำลังเรียกวิญญำณของคุณ]
ผมไม่ได้ยินข้อควำมมำสักพักแล้ว ดังนั้นผมจึงสับสน
เล็กน้อย
…จ้ำวแห่งอบีดอส? ผมไตร่ตรองเนื้อหำของหนทำงเอำ
ชีวิตรอด ถ้ำผมจ ำไม่ผิด อบีดอสคือเมืองหลวงของอียิปต์
โบรำณ
[เนบิวลำ ‘พำไพรัส’ ต้องกำรเสนอ ‘เรื่องรำวของกำรฟื้น
คืนชีพ’ ให้คุณ]
โอ้ ดูนี่สิ? พำไพรัสคือเนบิวลำของต ำนำนอียิปต์
[กลุ่มดำว ‘อำลักษณ์สวรรค์’ ก ำลังเรียกวิญญำณของคุณ]
เอ๋? เมทำทรอน? ในทันทีที่ผมคิดถึงมัน ข้อควำมต่อมำก็
ปรำกฏขึ้น
[เนบิวลำ ‘เอเด็น’ ต้องกำรน ำคุณลงไปบนเส้นทำงของ
พระเมสสิยำห์]
เรื่องรำวของกำรฟื้นคืนชีพ พระเมสสิยำห์…?
[กลุ่มดำว ‘เทพแห่งไวน์และควำมปิติยินดี’ ต้องกำรที่จะ
พำคุณออกไปจำกกลุ่มดำวล่ำง]
[เนบิวลำ ‘โอลิมปัส’ จะจัดเวทีให้คุณ]
…อะไรอีก?
[กลุ่มดำว ‘จ้ำวแห่งวันที่ 25 ธันวำคม’ ก ำลังเรียกหำคุณ]
[เนบิวลำ ‘พระเวท’ น ำเสนอ ‘วันหยุดแห่งกำรฟื้นคืนชีพ’
แก่คุณ]
[กลุ่มดำว ‘ดอกไม้บำนแห่งทุ่งดอกไม้โซชอน’ ก ำลังเรียก
ดวงวิญญำณของคุณ]
[เนบิวลำ ‘แทมนำ’ ต้องกำรคุณ]
จำกต ำนำนอินเดียไปจนถึงต ำนำนเกำหลี? มันมีกำรส่ง
ข้อควำมมำมำกมำย ตั้งแต่เนบิวลำใหญ่ไปจนถึงเนบิวล่ำ
เล็กๆ พวกเขำต่ำงก็เรียกหำตัวผม
ผมสำมำรถบอกได้ว่ำกลุ่มดำวเหล่ำนี้ก ำลังคิดอะไรอยู่
พวกเขำพยำยำมจะครอบง ำผมด้วยต ำนำนของพวกเขำ
เหรอ?
[กลุ่มดำวบำงกลุ่มก ำลังเผชิญหน้ำกัน]
[กลุ่มดำวบำงกลุ่มก ำลังเตือนไม่ให้ขโมยต ำนำนของคน
อื่น]
กลุ่มดำวที่ก ำลังเรียกผมล้วนเกี่ยวข้องกับกำรฟื้นคืนชีพ
[กลุ่มดำวก ำลังก่อสงครำมประสำทเหนือกำรฟื้นคืนชีพ
ของคุณ]
กล่ำวอีกนัยหนึ่ง คนพวกนี้พยำยำมจะเหยียบเข้ำมำใน
เรื่องรำวของผม เรื่องรำวทั้งหมดได้รับกำรปรับปรุงผ่ำน
กำรเผยแพร่ ยิ่งมนุษย์บอกเล่ำเรื่องรำวและส่งต่อให้พวก
เขำ อิทธิพลของเรื่องรำวก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
จะเกิดอะไรขึ้นถ้ำวันหนึ่ง คนที่ชื่อ ‘คิมทกจำ’ ฟื้นคืนชีพ
ขึ้นหลังจำกผ่ำนไปสำมวันและตะโกนค ำพูดเหล่ำนี้
ออกมำ
“ฉันคือคิมทกจำ! ฉันได้รับพรจำกพระคริสต์!”
ไม่ส ำคัญว่ำพระคริสต์จะถูกแทนที่ด้วยโดโอไนซัส หรือ
คนอื่น ผู้คนก็จะทึ่ง และต ำนำนก็จะถูกเล่ำซ ้ำอีก
อวตำรที่มหัศจรรย์จะกระจำยเรื่องรำว และพลังของ
เรื่องรำวก็จะเกินจินตนำกำร มันเป็นผลที่ท ำให้เนบิวลำที่
เกี่ยวพันกับเรื่องรำวยิ่งมีอ ำนำจมำกยิ่งขึ้นในกำร
แทรกแซงควำมน่ำจะเป็น
กล่ำวอีกนัยหนึ่ง เนบิวลำตกอยู่ในควำมเสียสติเพรำะเหตุ
นี้ ผมมีอ ำนำจในกำรควบคุมสถำนกำรณ์เหล่ำนี้
[กลุ่มดำวของคำบสมุทรเกำหลีให้ควำมสนใจกับตัวเลือก
ของคุณ]
(จบตอน)