มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 159 – สุสานแห่งสถานการณ์ (4)

ผมกับจางฮีวอนเดินผ่านย่านการค้าและมาถึงเขาเล็กๆ
สถานที่ที่เจ้าของอาศัยอยู่นั้นงดงามเป็นธรรมชาติมาก มัน
เหมือนกับปราสาทในดินแดนแห่งสันติ อย่างไรก็ตาม จ้าวแห่ง
สรวงสวรรค์ก็ไม่ใช่ตัวตนธรรมดา
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ดวงตาเบิกกว้าง]
[กลุ่มดาว ‘ผู้ชุบเลี้ยงหนุ่มสาวและนักเดินทาง’ เผยความรู้สึก
ไม่สบาย]
ในขณะที่ผมเดินเข้าใกล้เนินเขา กลุ่มดาวแห่งเอเด็นก็มี
ปฏิกิริยาอย่างรุนแรง
‘ผู้ชุบเลี้ยงหนุ่มสาวและนักเดินทาง บางทีอาจจะเป็นทูต
สวรรค์คนใหม่ที่ให้ความสนใจกับผม จากความกดดันจางๆ ที่

รู้สึกได้จากข้อความ มันดูเหมือนว่าอย่างน้อยจะเป็นกลุ่มดาว
ในระดับเดียวกันกับอูรีเอล
มันหมายความว่ามีทูตสวรรค์สามคนจากเอเด็นก าลังติดตาม
ผมอยู่
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังรอคอยการอาละวาด
ของคุณ]
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ สงสัยเรื่องอักขระของ
คุณ]
เห้งเจียและมังกรด าก็เหมือนกัน สมาชิกประจ าทั้งสามของช่อง
ผมมารวมตัวกันแล้ว ผมรู้สึกพึงพอใจเพราะเห้งเจียช่วยให้
เนบิวลาของผมได้ก่อตั้งขึ้นมา
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ พ่นลมหายใจทางจมูกและ
มีน้ ามูกออกมา]

…มันยากที่จะเชื่อว่าเป็นข้อความจากเห้งเจีย อันที่จริง เขา
เขียนข้อความพวกนี้จริงๆ เหรอ? ยกตัวอย่างเช่น อาจจะเป็น
ร่างแยกที่ผมเห็น
ไม่ว่ายังไงก็ตาม ถ้านักเขียนลับมา สี่คนที่อยู่ด้วยกันตั้งแต่แรก
ก็จะมาพร้อมหน้า…
[กลุ่มดาว ‘นักเขียนลับ’ ก าลังเฝ้าดูสถานการณ์ด้วยสายตาที่
สนใจ]
พูดถึงก็มาเลย คนสุดท้ายที่ผมก าลังคิดถึงมาแล้ว
นักเขียนลับ ผมไม่สามารถยืนยันใบหน้าของเขาที่งานเลี้ยง
กลุ่มดาวได้ เห็นได้ชัดว่าเขาต้องเป็นกลุ่มดาวระดับเรื่องเล่า แต่
ไม่ว่าผมจะคิดยังไง ผมก็ไม่อาจจดจ าค าขยายของเขาได้
ทันใดนั้นเอง ผมก็เกิดความสงสัยขึ้นมา เป็นไปได้ไหมว่าตัวตน
ที่แข็งแกร่งเช่นนี้จะไม่ปรากฏในนิยายต้นฉบับ?

[กลุ่มดาวจ านวนมากให้ความสนใจกับการกระท าของคุณ]
“ตรงนี้แหละ” จางฮีวอนพูด และผมก็หยุดลงที่ถนนขึ้นเขา มัน
มีบ้านอิฐสีขาวอยู่บนยอดเขา
บ้านสีขาวบนเขา ผมไม่รู้ความตั้งใจของเขา แต่มันก็เป็น
รสนิยมที่แปลกไม่เหมือนใคร
“ฉันจะรอที่นี่นะ เรียกฉันละกันถ้ามีอะไรเกิดขึ้น”
ผมพยักหน้า แต่ผมก็รู้อยู่แล้วว่าจางฮีวอนคงจะไม่วิ่งไปในทันที
เพราะผมเรียกเธอ ในสรวงสวรรค์ มันไม่มีใครเอาชนะจ้าวแห่ง
สรวงสวรรค์ได้
ผมเดินขึ้นไปตามถนน และเงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นใกล้กับบ้าน
อิฐ ชายที่มีรูปร่างสวยงามยืนอยู่กับที่ ราวกับว่าเขาเป็นรูปปั้น
ที่ถูกแกะสลักมา
“โอ้ เจ้ามาแล้ว”

ถ้าผมไม่มีก าแพงที่สี่ ผมคงจะหยุดหายใจจากความงามของ
เขาไปแล้ว ยูจงฮยอคเองก็หล่อ แต่รูปร่างหน้าตาของคนๆ นี้
ไม่อาจอธิบายได้เลย มันเป็นความงามของปีศาจ
“โทษทีนะ แต่รอสักพัก พวกนี้เขินกับคนแปลกหน้าน่ะ”
ชายคนนั้นก าลังรดน้ าดอกไม้อยู่บนเขา ดอกไม้เบ่งบานออกสู่
อากาศ กลีบดอกของพวกมันเปิดกว้าง ราวกับว่าพวกมันก าลัง
พยายามที่จะกลืนกินท้องฟ้า แต่พวกมันก็เป็นแค่ดอกไม้เล็กๆ
ผมรู้ชื่อของดอกไม้
“การเคลื่อนไหวนิรันดร์”
มันเป็นค าอธิบายรวมๆ ส าหรับสิ่งที่พยายามอยู่ตลอดโดยไม่ได้
รับแหล่งพลังงานจากภายนอก แต่ ณ ที่แห่งนี้ มันเป็นแค่ชื่อ
ของดอกไม้
ชายคนนั้นถาม “เจ้ารู้ชื่อของดอกไม้นี้ด้วยเหรอ?”

“ดอกไม้ใหม่จะบานเกือบทุกวัน”
“เจ้ารอบรู้ดีหนิ”
มันเป็นธรรมดาเพราะผมอ่านหนทางเอาชีวิตรอดมา
ดอกไม้แห่งสรวงสวรรค์ การเคลื่อนไหวนิรันดร์ ดอกไม้ซึ่ง
เติบโตแค่บนเขานี้ เบ่งบานในตอนกลางวันและออกผลในเวลา
กลางคืน ผลของมันก็ร่วงลงมาก่อนรุ่งสางและใช้เป็นปุ๋ยให้กับ
ดอกไม้ต่อไป การเคลื่อนไหวนิรันดร์เป็นดอกไม้ที่จะท าแบบนี้
ซ้ าๆ ไปตลอดกาล
ชายคนนั้นพูดกับดอกไม้นี้ด้วยความรัก “ข้าไม่เคยเหนื่อย
หน่ายที่จะมองพวกมันเลย พลังชีวิตของพวกมันช่างยอดเยี่ยม
จริงๆ”
“อย่างไรก็ตาม ชื่อของมันก็ผิด ถ้ามันเป็นการเคลื่อนไหวนิ
รันดร์จริงๆ ดอกไม้ก็ควรจะโตได้โดยไม่มีน้ า”

“มันเป็นดอกไม้ที่สวยงามเช่นนี้ แต่เจ้ากลับมองแค่ต าหนิของ
มันงั้นเหรอ?”
ชายคนนั้นหัวเราะและมองมาที่ผม “ข้ายังไม่ได้แนะน าตัวเอง
เลย ข้าคือ…”
“จ้าวแห่งสรวงสวรรค์ เรนไฮท์ วอน ดีเจอร์บา”
ผมรู้จักเขาดี เขาคือหนึ่งในสิบอสูรที่โด่งดังที่สุดในหนทางเอา
ชีวิตรอด เรนไฮท์ยิ้ม”ยินดีที่ได้รู้จักนะ คิมทกจา”
อย่างที่คาดไว้ เขารู้แล้วว่าผมเป็นใคร
[สกิลเฉพาะตัว ลิสต์ตัวละครถูกเปิดใช้งาน]
[มีข้อมูลมากเกินไปเกี่ยวกับบุคคลนี้ ลิสต์ตัวละครถูกแปลงเป็น
ลิสต์สรุป]
+

[ลิสต์สรุปตัวละคร]
ตัวละคร: เรนไฮท์ วอน ดีเจอร์บา
แอตทริบิวต์ส่วนตัว: มาร์ควิสปีศาจ (ต านาน), ผู้แสวงหาความ
ฝันที่เป็นไปไม่ได้ (วีรบุรุษ)
สกิลเฉพาะตัว: เนตรปีศาจ LV.10, การฝึกฝนอาวุธขั้นสูง
LV.10, บาเรียระดับจิตขั้นสูง LV.10…
อักขระ: เจ้าแห่งสรวงสวรรค์ LV.10
ค่าสถานะโดยรวม: STA LV.99, STR LV.99, AGI LV.99, MP
LV.99
* อันดับที่ 2 ในการจัดอันดับปราสาททมิฬ
+

สุดยอดจริงๆ ค่าสถานะโดยรวมของเขาเกินกว่าขีดจ ากัดของ
สถานการณ์ไปแล้ว และแทบจะทุกสกิลก็มีถึงขีดจ ากัด บางที
เรนไฮท์อาจจะเป็น ‘ขีดจ ากัด’ ของสถานการณ์นี้ก็ได้
ผมมองไปที่เขา และเรนไฮท์ก็ปรบมือ
“มันเป็นเรื่องยากเมื่อเจ้าร้อนรุ่มไปด้วยความเป็นปรปักษ์ที่มาก
เกินไป การเคลื่อนไหวนิรันดร์จะถูกท าลายเอาได้”
ผมถาม “ท าไมนายถึงเรียกฉันมา”
“ข้าสงสัยเกี่ยวกับข่าวลือ เจ้าได้ส่งเสียงหึ่งๆ ออกมาเมื่อเข้าสู่
สถานการณ์นี้งั้นเหรอ?”
เรนไฮท์แตกต่างไปจากสิบอสูรที่ผมได้พบเจอมา ถ้ากงพิลดู
และลีซอลฮวาก าลังเติบโตเป็นสิบอสูรอยู่ เรนไฮท์ก็ใกล้ส าเร็จ
แล้ว
“คนอย่างเจ้าที่เข้าสู่สถานการณ์มาคือภัยคุกคามต่อข้า”

“มาร์ควิสปีศาจอันดับสองจะถ่อมตนเกินไปแล้วมั้ง”
“…เจ้ารู้เหรอ? การตรวจสอบของเจ้าถี่ถ้วนดีหนิ”
จิตสังหารของเขาผุดออกมาในทันใด
…เขาจะลอบฆ่าผมงั้นเหรอ?
ผมลังเล ผมไม่คิดว่าผมจะเอาชนะหรือฆ่าเขาได้ มันไม่ใช่การ
ต่อสู้ที่ง่ายเลย ผลลัพธ์ไม่อาจรับประกันได้ แต่เหตุผลที่ท าให้
ผมลังเล…
เขากล่าว “ในโลกของข้า ปราสาททมิฬคือสถานการณ์ที่ 34”
บางทีมันอาจเป็นเพราะผมเห็นสรวงสวรรค์ของเขา เรนไฮท์
เฝ้ามองทิวทิศน์ของป้อมปราการเบื้องล่างเนินเขา

“ข้าจ าได้ว่าข้ามาที่นี่ครั้งแรกเมื่อ 800 ปีก่อน ในเวลานั้นมันยัง
ไม่มีอะไรเลย มีแค่การจัดอันดับเท่านั้น อวตารก็ยุ่งอยู่กับการ
ล่าและฆ่ากันเอง แม้จะไม่มีสิ่งใดในสถานการณ์”
ผมจินตนาการตาม สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในปราสาททมิฬพัฒนา
เป็นปีศาจได้ทุกเมื่อ คนแรกที่เข้ามาไม่ใช่ปีศาจตั้งแต่ต้น
“พวกเขาปีนขึ้นไปบนเผ่าพันธุ์ที่สูงขึ้นเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น ใน
สถานการณ์ที่ไม่มีการจ ากัดเวลาหรือเงื่อนไขการล้มเหลว พวก
เขาจึงมุ่งเน้นไปที่การจัดอันสูงขึ้นเท่านั้น สงครามและการ
สังหารไม่มีที่สิ้นสุด มันเป็นสิ่งเดียวที่อวตารสามารถท าได้เมื่อ
เรื่องราวหายไป”
การหายตัวไปของสถานการณ์ไม่ใช่สิ่งที่มีความสุข ไม่ว่าจะ
เป็นกลุ่มดาวหรืออวตาร ในที่สุดทุกคนก็ต้องการเรื่องราว

อย่างไรก็ตาม เรนไฮท์ก็ไม่เห็นด้วยกับสิ่งนี้ เขาเบื่อที่จะเป็น
ของเล่นในสถานการณ์ของใครบางคนและไม่ต้องการเป็นทาส
ของสถานการณ์อีกต่อไป
“ดังนั้นข้าจึงสร้างสรวงสวรรค์ขึ้นมา” ผมรู้ว่าเรนไฮท์จริงใจ”
โดเกบิทุกตัวเรียกสิ่งนี้ว่า ‘สุสาน’ แต่ไม่ใช่ส าหรับข้า ข้า
กลายเป็นปีศาจที่ถูกย้อมด้วยเลือดอยู่หลายปี แต่ข้าก็เชื่อว่า
ชีวิตที่แท้จริงจะสามารถเบ่งบานขึ้นได้หลังจากสถานการณ์
หายไปเท่านั้น”
ค าพูดนั้นเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ลึกซึ้ง ผมอาจจะโอนอ่อนไปถ้า
ผมไม่ได้อ่านนิยายต้นฉบับ
「ความชั่วร้ายบริสุทธิ์」
นั่นคือสิ่งที่ยูจงฮยอคใช้เรียกเรนไฮท์
“กลุ่มดาวคิมทกจา เจ้าต้องการไปยังสถานการณ์ต่อไปเหรอ?”

“ใช่”
“หยุด ของแบบนั้นไม่มีอยู่จริง “ตามที่คาดไว้ นี่คือสิ่งที่เขา
ต้องการ “ข้ามีชีวิตอยู่มากว่า 800 ปี และมันก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่
ข้าได้เห็นคนแบบเจ้า”
“…”
“คนที่แข็งแกร่งจ านวนมากได้พบกับสถานการณ์ลับ แต่ไม่มี
ใครสามารถเคลียร์ปราสาททมิฬได้ ทุกคนหมดหวังและท้อแท้
กับความว่างเปล่าของสถานการณ์นี้” เรนไฮท์พูดต่อ”ข้าไม่
ต้องการให้เจ้าเป็นเช่นนั้น”
“นายต้องการอะไร?”
“กลุ่มดาวคิมทกจา โปรดปกป้องชาวเมืองกับข้า ข้าต้องการ
ความช่วยเหลือจากเจ้า”

ผมยืนอยู่ข้างๆ เขาเงียบๆ และสัมผัสกลีบดอกการเคลื่อนไหว
นิรันดร์ ก่อนที่เรนไฮท์ที่ก าลังประหลาดใจจะทันได้หยุดผม
ดอกไม้ก็สั่นอย่างรวดเร็ว เหี่ยวเฉา และผลก็ร่วงหล่นลงมา
ทันใดนั้นเอง ผลที่ร่วงหล่นลงมาก็เริ่มเน่าและกลิ้งลงไปตาม
ไหล่เขา
ยามที่ก าลังผ่านไปมาเห็นมัน แต่ก็ไม่ได้ให้ความสนใจอะไร มัน
เป็นเพราะพวกเขาไม่ได้มีความตั้งใจที่จะตัดส่วนที่เน่าเสียของ
สรวงสวรรค์ออกไป
“อ๊ะ… ปล่อยฉัน! มันเป็นการเข้าใจผิด!”
“ฉันไม่ได้ขโมยอะไรเลย!”
อาชญากรในสรวงสวรรค์จะถูกส่งตัวไปยังพื้นที่ใต้ดินเบื้องล่าง
เนินเขา ผมรู้ว่าพวกเขาจะถูกลากไปที่ไหน
[กลุ่มดาวบางกลุ่มหัวเราะอย่างไม่พอใจ]

เช่นเดียวกับการที่ไม่มีอะไรเที่ยงแท้ สวรงสวรรค์ไม่ได้ฟรี พวก
เขาคงจะกลายเป็นปุ๋ยของสรวงสวรรค์ มันก็เหมือนกับผลที่เน่า
ซึ่งได้กลายเป็นปุ๋ยของพืช
เกิดแผ่นดินไหวขนาดเล็กที่ใต้ดินลึก ดูเหมือนมันจะเป็นเสียง
ร้องของมอนสเตอร์ที่น่าสะพรึงกลัว
ผมบอกกับเขา “เรนไฮท์ มันไม่มีสรวงสวรรค์อยู่จริง มันไม่มี
อะไรที่คงทนถาวร”
เรนไฮท์ไม่ได้พูดอะไร มันดูเหมือนว่าเขาก าลังพยายามทดสอบ
ผม อย่างไรก็ตาม เขาก็ต้องเสียใจในไม่ช้า
“มอบสถานการณ์ ‘ถัดไป’ ให้กับฉัน”
ความตื่นตระหนกปรากฏขึ้นในดวงตาของเรนไฮท์เป็นครั้งแรก
“ฉันรู้ว่านายพบมันเมื่อ 700 ปีก่อน พูดให้ชัดๆ นายและคนที่
แข็งแกร่งอีกไม่กี่คนได้พบมัน”

“เจ้ารู้ได้…”
“นายกระทั่งเคยท้าทายสถานการณ์ด้วยใช่ไหม?”
“…”
“อย่างไรก็ตาม นายล้มเหลวและรอดชีวิตมาได้คนเดียว
จากนั้นสรวงสวรรค์ก็ถูกสร้างขึ้น”
ผมไม่พลาดการสั่นไหวที่ปลายนิ้วของเขา และเขาก็หันไปดู
กลีบดอก เขาบอกว่าเขาสร้างที่นี่เพื่อช่วยให้ผู้คนค้นพบชีวิต
มันไม่เป็นความจริง นี่เป็นเพียงที่หลบภัยส าหรับสถานการณ์ที่
เป็นไปไม่ได้
“ทุกสถานการณ์ของการถ่ายทอดสดดวงดาวมีอยู่เพื่อการ
กระตุ้น มันไม่มีการกระตุ้นในสรวงสวรรค์ ทุกอย่างสงบ
เกินไป”

“…”
“อย่าเชื่อว่าข้อตกลงกับโดเกบิจะคงอยู่ตลอดไป การ
ถ่ายทอดสดดวงดาวจะไม่ยอมให้มีพื้นที่นี้คงอยู่นาน”
เรนไฮท์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ พูดออกมา “…กลุ่มดาวคิ
มทกจา เจ้ารู้อะไรอีก?”
น้ าเสียงของเขาเปลี่ยนไป พลังงานจางๆ แต่น่ากลัวไหลออกมา
จากร่างของเขา ท่าทีของเขาที่มีต่อผมเปลี่ยนไปจากบท
สนทนานี้
มันเปลี่ยนจากผู้ช่วยที่เขาคาดหวังไว้กลายเป็นศัตรูที่คุกคาม
มากกว่าใคร
“ทั้งหมดนั้น แม้กระทั่งสิ่งที่เจ้าไม่รู้”
ผมเห็นเมฆด าก าลังเคลื่อนมาจากระยะไกล

ในสถานการณ์เช่นนี้ มันไม่มีโอกาสที่เมฆจะปรากฏขึ้น ดังนั้น
เมฆฝนนี้จึงต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของโดเกบิแน่ๆ พวกเขา
ก าลังนั่งล้อมวงและเฝ้ามองทุกสิ่งทุกอย่าง แม้ว่าพวกเขาจะ
ไม่ได้เข้ามาแทรกแซงก็ตาม
มันเป็นเพราะโลกนี้เป็นสถานการณ์แม้ว่าจะไม่มีสถานการณ์
ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ และเตรียมพร้อมส าหรับจุดจบของ
โศกนาฏกรรม
“เรนไฮท์ นายจะต้องตาย และสรวงสวรรค์ก็จะล่มสลาย”
(จบตอน)