มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 193 – มุมมองของโลกปีศาจ (1)

“ก าแพงที่สี่กล่าว ที่มันที่ไหนกัน?”
「อย่ามาเลียนแบบ」
ผมก าลังเดิมผ่านขอบฟ้าเรื่องราว พูดให้ชัดๆ ผมเดินมาสี่วัน
แล้ว ใครก็ตามที่ได้เดินผ่านกองขยะไม่รู้จบนี้คงจะรู้สึกอยากคุย
กับก าแพงขึ้นมา
ผมพึมพ าไปยังชิ้นส่วนเรื่องราว “คิมทกจาคิด ฉันก าลังจะหยิบ
มันขึ้นมา”
เนื่องจากมันมีมิติเหลืออยู่เป็นจ านวนมากในเสื้อคลุมมิติอนันต์
ผมจึงได้เก็บเรื่องราวทั้งหมดที่ผมหยิบขึ้นมาเข้าไปในนั้น
จากนั้นก าแพงที่สี่ก็ตอบ
「ไอ้งั่ง」

มันเป็นความรู้สึกสบายใจที่ไม่ต้องพูดกับตัวเอง ผมไม่รู้ว่า
ตัวตนของก าแพงที่สี่คืออะไร แต่ชัดเจนว่ามันไม่ใช่ศัตรู
กลับกัน มันคือสิ่งที่ช่วยผมไว้จากการลงโทษ…
「ง่วง」
“ทนไว้อีกสักหน่อย นายควรพูดอะไรเพื่อท าให้มันง่ายขึ้นบ้าง”
มันยากที่จะเอาชีวิตรอดไปจากบทลงโทษแม้ว่าจะได้ร่างมา
และมันก็ยังดูเหมือนว่ากองขยะนี้จะไม่มีที่สิ้นสุด บางทีความ
เจ็บปวดนี้อาจจะด าเนินต่อไปจนกระทั่งผมกลับไปยัง
สถานการณ์
[การดูดซับเรื่องราวบางอันท าให้เกิดความขัดแย้งของ
องค์ประกอบ]
กิเลนลามาร์คอาจจะเป็นแอตทริบิวต์วิวัฒนาการที่มี
ผลข้างเคียงค่อนข้างน้อย แต่ความสมดุลของเรื่องราวก็ยังท า
ให้ร่างอวตารของผมแตกออกได้ มันไม่ได้ร้ายแรง แต่ถ้าผมต้อง

ต่อสู้หรือท าอะไรที่ไม่จ าเป็น ร่างกายของผมอาจจะพังทลายลง
อีกครั้ง
…อืม ไม่มีอะไรที่แก้ไขได้ง่ายๆ นี่คือเหตุผลว่าท าไมผมถึงไม่รีบ
ร้อนแม้ว่าจะต้องการแก้แค้นเนบิวลา
[พื้นที่สถานการณ์ใกล้เข้ามาแล้ว]
สิ่งแรกที่ผมจ าเป็นต้องท าคือการเข้าไปสู่สถานการณ์ของโลก
ปีศาจ เวนนี่แมนได้โยนผมมาที่นี่ แต่ผมก็รู้วิธีการรับมือกับ
สถานการณ์ที่นี่
ผมมีแผนการคร่าวๆ แล้ว เส้นทางที่ผมก าลังเดินอยู่นั้น
เหมือนกับยูจงฮยอคในการเสื่อมถอยรอบที่ 111 ดังนั้น
แผนการก็ไม่ควรจะผิดพลาด เว้นเสียแต่ว่าจะมีตัวแปรที่
ผิดปกติอยู่ระหว่างทาง
…เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ มันก็มีอะไรที่ต้องท ามากมายในการเสื่อม
ถอยรอบที่ 111

มันเป็นช่วงเวลาที่ผู้เขียนหนทางเอาชีวิตรอดตกต่ าไปอยู่พัก
หนึ่ง
มันเป็นช่วงหลังจากผ่าน

ได้ทิ้งคอนเมนต์พร้อมกับค าแนะน าสิ่งต่างๆ ไว้ ผมไม่รู้ว่ามัน
เป็นเพราะคอมเมนต์ของผมไหม แต่จู่ๆ ก็มีตัวละครใหม่
ปรากฏขึ้น และเรื่องราวก็เปลี่ยนไป…
ทันใดนั้น ไข่โดเกบิที่แขนของผมก็กระดิก ผมดูดซับชิ้นส่วน
เรื่องราวบางส่วนและลูบไข่
“ใช่ ใช่ เธอน่ารัก”
ผมรู้สึกได้ว่าดวงวิญญาณที่ผมได้ช่วยไว้ก าลังตื่นขึ้นมาสู่ชีวิต
ใหม่ มันแปลกมาก ไข่คงจะฟักตัวในอีก 1 เดือน ในเวลานั้น
แผนการของผมก็คงจะก าลังด าเนินไป
ยังไงก็เถอะ เมื่อเด็กคนนี้ฟักตัวออกมา เธอก็ไม่อาจใช้ชื่อว่าชิน
ยูซองได้… ผมควรตั้งชื่อเธอว่าอะไรดี?
「ในเวลานี้ คิมทกจาก็ได้ยินเสียงในหูของเขา」

ผมหมอบลงกับกองขยะและกลั้นลมหายใจ
มันไม่ใช่หนึ่งหรือสองที่ผมรู้สึก อย่างน้อยก็มีหลายสิบคนหรือ
อาจจะเป็นร้อย ผมแอบดูเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ ผมเห็น
การกระท าที่ไม่รู้สึกถึงชีวิตเลย สิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับมนุษย์ก าลัง
ค้นหากองเรื่องราว ตัวตนของพวกเขาชัดเจนมาก
พวกเขาคือทาสพลัดถิ่น พวกเขารับค าสั่งจากผู้ปกครองของ
อาณาจักรปีศาจ รวบรวมเศษเรื่องราวจากขอบฟ้ารอบๆ เพื่อ
น าไปใช้เป็นเชื้อเพลิง พวกเขามีความฉลาดน้อยมากและไม่
โจมตีอย่างไร้ประโยชน์ เว้นเสียแต่ว่าจะถูกโจมตีก่อน
「คิมทกจาคิด: ความจริงที่ว่าทาสพลัดถิ่นก าลังเคลื่อนไหว
อยู่หมายความว่ามี ‘เขตอุตสาหกรรม’ อยู่ใกล้ๆ」
เขตอุตสาหกรรมเป็นเหมือนเมืองต่างๆ ในโลกปีศาศ พวกมัน
คือโรงงานที่สร้างพลังงานโดยการบดขยี้เศษเรื่องราวที่
พังทลาย และเขตที่อยู่อาศัยก็จะล้อมรอบโรงงานไว้

ถ้าผมจ าไม่ผิด เขตอุตสาหกรรมที่ใกล้ที่สุดคงจะเป็นเขต
อุตสาหกรรมสวิตซ์
“เร็วเข้า! เชื้อเพลิงของพวกเราจะหมดในวันนี้!”
ผมประหลาดใจและซ่อนตัวอยู่หลังกองขยะอีกครั้ง ปีศาจที่มี
ปีกเล็กๆ และเขาอีกอันก าลังกระพือปีกและออกค าสั่ง
มันเป็นหัวหน้างานของเขตอุตสาหกรรม ความจริงที่ว่ามันมา
ที่นี่หมายความว่าขนาดของการ ‘รวบรวม’ นั้นใหญ่มาก
จากนั้นทาสพลัดถิ่นก็ขยับเข้ามาใกล้กองขยะที่ผมก าลังซ่อนตัว
อยู่ข้างหลัง ผมเผชิญหน้ากับมันโดยไม่พยายามหลีกเลี่ยงเลย
“กี๊ซซซ…?”
ทาสพลัดถิ่นที่จ้องมาที่ผมด้วยดวงตาโง่เง่ามีลักษณะเหมือนกับ
ชิมแปนซี ไม่ใช่มนุษย์ บางทีโลกของมันอาจจะถูกท าลาย และ
มันก็เป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่ถูกพาตัวมาที่นี่

พวกมันคือคนที่สูญเสียสถานการณ์ไปและต้องพึ่งพาสิ่งมีชีวิต
อื่นเพื่อใช้ชีวิต ผมเห็นตัวเลข ‘6424’ อยู่บนแขนของมัน
[เอฟเฟกต์ของ ‘ผู้ท้าชิงต าแหน่งราชาปีศาจ’ ถูกเปิดใช้งาน
แล้ว]
ผู้ท้าชิงต าแหน่งราชาปีศาจ มันเป็นแอตทริบิวต์ที่ผมได้มาจาก
สถานการณ์ราชาปีศาจที่ 73
จากนั้นผมก็เริ่มได้ยินค าที่ยากจะเข้าใจ
– ข้า ต้อง ที่จะ หยุด
อะไรนะ?
-สังหาร ข้า
ความปรารถนาที่จะเป็นอิสระเต็มอยู่ในดวงตาของมันราวกับ
ว่าการด ารงอยู่ช่างเรียบง่าย ผมจ้องเข้าไปในดวงตาที่น่า
สมเพชอยู่ชั่วขณะและถอนหายใจออกมา
「คิมทกจาคิด: ฉันเดาว่ามันมีทางเดียวเท่านั้น」

***
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ผมก็ยืนอยู่กับทาสพลัดถิ่นอีกคน ณ
ทางเข้าเขตอุตสาหกรรม สิ่งของต่างๆ รวมถึงเสื้อคลุมมิติ ถูก
ซ่อนลึกลงไปในกองเรื่องราวที่ผมแบกไว้
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในตอนนี้ผมก าลังเปลือยเปล่าอยู่ มัน
หลีกเลี่ยงไม่ได้เนื่องจากผมต้องดูเหมือนกับทาสพลัดถิ่นให้มาก
ที่สุด ในกรณีฉุกเฉิน ผมได้เย็บตัวเลข ‘6424’ ของตัวที่ตายไป
ไว้บนแขนซ้ายของผม
“ต่อไป!”
แผนของผมนั้นเรียบง่าย ผมจะเข้าไปยังเขตอุตสาหกรรมโดย
การผสมโรงไปกับทาสพลัดถิ่น มันเป็นเพราะการคัดกรองทาส
พลัดถิ่นนั้นไม่ได้เข้มงวดเท่ากับนักเดินทางคนอื่น
“อะไรนะ ผลงานของวันนี้คือศูนย์?”

อย่างไรก็ตาม หัวหน้างานก็เป็นอุปสรรคมากกว่าที่ผมคิด ผม
กลืนน้ าลายในขณะที่ผมเห็นหัวหน้างานระเบิดใส่ตรงหน้าของ
ผม
“เฮ้ เจ้าตรงนั้นน่ะ มาเอาตัวไอ้บ้านี่ไป เอามันไปใส่ในถัง
เชื้อเพลิง”
หัวหน้างานขว้างทาสพลัดถิ่นมาราวกับว่ามันก าลังจัดการกับ
ชิ้นส่วนเครื่องจักร
หัวหน้างานคือบารอนปีศาจชีชีเฟิน มันมีระดับต่ ากว่าปีศาจ
ชั้นสูงที่ผมพบในปราสาททมิฬ ผู้ที่อยู่ในปราสาททมิฬอาจจะมี
เรื่องราวมากกว่านี้ แต่บารอนก็ยังเป็นบารอน มันคือคนที่ผม
สามารถสังหารได้โดยไม่ต้องเครียดอะไรมาก
“ต่อไป! 6424!”
ปัญหาคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากที่ผมฆ่ามัน เจ้าของเขต
อุตสาหกรรมที่เป็น ‘ดยุค’ ระดับสูงแห่งโลกปีศาจ ดยุคมี

แนวโน้มที่จะสังเกตเห็นเมื่อหัวหน้างานของเขตอุตสาหกรรม
ถูกฆ่าตาย
ไม่จ าเป็นต้องพูดถึงมัน มันอันตรายที่จะจัดการกับปีศาจ
ระดับสูงแห่งโลกปีศาจด้วยร่างอวตารของผมในตอนนี้
ผมสามารถใช้แอตทริบิวต์ผู้ท้าชิงต าแหน่งราชาปีศาจได้ แต่ผม
ก็ไม่อยากจะดึงดูดความสนใจตั้งแต่แรก
ไม่ว่ายังไง ผมก็รู้สึกกังวลไม่ได้ด้วยเหตุผลหลายประการใน
ขณะที่ผมยื่นตระกร้าที่ผมเก็บรวมรวบไว้ออกมา ถ้าสิ่งต่างๆ
ผิดเพี้ยนไปตั้งแต่ตอนนี้ แผนการในอนาคตของผมก็คงจะยาก
ขึ้นมาก
“อ-อะไรกัน? เจ้าเก็บมาได้เยอะเลย!”
โชคดีที่ใบหน้าของหัวหน้างานแดงก่ าขึ้นหลังจากได้เห็น
เรื่องราวทั้งหมดที่ผมน ามา ผมสงสัยว่ามันจะพบไอเท็มที่ผม
ซ่อนไว้ในกองเศษเรื่องราว แต่ผมก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นคนที่
รอบคอบขนาดนั้น หัวหน้างานกระพือปีกและตะโกนออกมา

“ทุกๆ คน เอาตามอย่างเขา! ฮะ? พวกเจ้าไม่รู้เหรอว่าผลผลิต
ที่ผ่านมานั้นไม่ดีเลย? ด้วยอัตรานี้ พวกเจ้าทุกคนจะกลายเป็น
เชื้อเพลิง!”
ค าขู่ของหัวหน้างานท าให้เกิดความหวาดกลัวในสายตาของ
ทาสพลัดถิ่นทุกคน ไม่ว่าพวกเขาจะสูญเสียไปมากเท่าไร แต่
ความกลัวตายก็ยังคงอยู่
“ท าได้ดี 6424! เข้ามา!”
[คุณเข้าสู่พื้นที่สถานการณ์]
***
ผมรอดพ้นจากสายตาของหัวหน้างานและหลบออกมาจาก
กลุ่มทาสพลัดถิ่น
ผมค้นกองเรื่องราวและหยิบไอเท็มออกมาทีละอัน ผมเก็บสิ่งที่
ผมต้องการไว้และทิ้งส่วนที่เหลือไป

ผมเดินไปตามถนน และหลังจากนั้นไม่นานก็มีจัตุรัสขนาดใหญ่
ปรากฏขึ้น
มนุษย์ก าลังเดินไปรอบๆ นอกจากนี้ยังมีเอลฟ์ อมนุษย์ และ
ปีศาจในบางครั้ง
มันถูกแล้วที่จะเรียกว่าโลกปีศาจ ไม่ใช่เพียงมนุษย์จากมิติ
ต่างๆ เท่านั้นที่อาศัยอยู่ที่นี่ แต่มันยังมีหลายๆ เผ่าพันธุ์อาศัย
อยู่ด้วย
มันมีพ่อค้าที่ก าลังขายของต่างๆ และผู้คนที่ก าลังต่อรอง
หมู่บ้านที่คล้ายกับสรวงสวรรค์ปรากฏขึ้น มันเป็นสถานที่ที่
ผู้คนอาศัยอยู่และมีเรื่องราวมารวมตัวกัน
ผมจ าได้ถึงประโยคหนึ่งในหนทางเอาชีวิตรอด
「เมืองที่ล้อมรอบด้วยก าแพงใหญ่
หลังคากระดานชนวนต่ าสร้างเส้นขอบฟ้าที่ไม่สมดุลขึ้น
บางครั้งยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์ไอน้ าก็ถูกพบเห็นผ่านถนน

มันเป็นเมืองที่มีส่วนผสมของอารยธรรมในระดับต่างๆ
กลุ่มดาวส่วนใหญ่ไม่ได้เฝ้ามองสถานที่แห่งนี้ แต่มันก็ยังเป็น
บ้านของสิ่งมีชีวิต มันเป็นสถานที่ที่ทุกคนอาศัยอยู่ด้วยกันกับ
สถานการณ์ของตัวเอง
นี่คือเขตอุตสาหกรรม」
แน่นอน มันก็เป็นแค่ค าพรรณา ผมอาจจะพูดสิ่งเหล่านี้ออกมา
เมื่อได้เป็นพยานของเขตอุตสาหกรรมในครั้งแรก
ชื่อของ ‘โลกปีศาจ’ ท าให้ภาพอันสงบสุขนี้น่าเหลือเชื่อ
อย่างไรก็ตาม สถานที่แห่งนี้ก็ไม่ได้แตกต่างจาก ‘โลก’ ที่มนุษย์
รวมตัวกันอยู่มากนัก
ส าหรับคนที่คิดถึงสิ่งเหล่านี้อยู่ ผมก็อยากจะบอกพวกเขาด้วย
ประโยคจากหนทางเอาชีวิตรอด
「หากคุณคิดย้อนกลับกันดู มันอาจจะหมายความว่าโลก
มนุษย์นั้นน่าสะพรึงกลัวมาก」

ใช่ ค าเหล่านี้ ผมนึกถึงเนื้อหาของหนทางเอาชีวิตรอดและจม
ดิ่งลงไปกับห้วงอารมณ์
เขตอุตสาหกรรมสวิตซ์แห่งอาณาจักรปีศาจที่ 73 ที่นี่ ผมต้อง
ไปพบกับตัวละครที่จะร่วมมือกับผมต่อกรกับเนบิวลา แน่นอน
พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาก าลังจะท าสิ่งนี้…
[การดูดซับเรื่องราวบางอันท าให้เกิดความขัดแย้งของ
องค์ประกอบ]
…ผมอาจจะต้องเคลื่อนไหวให้เร็วกว่าที่ผมคิด เพื่อท าให้ปัญหา
นี้แย่ลง ก าแพงที่สี่ที่ก าลังหมดแรงก็ไม่อาจทนต่อไปได้อีก
「ง่วง」
เอ๋? เฮ้ เดี๋ยวก่อน?
[สกิลเฉพาะตัว ‘ก าแพงที่สี่’ ได้เข้าสู่สถานะเงียบไปชั่วคราว]
บ้าเอ้ย ในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ? ทันใดนั้นเอง ความเย็นก็แทรก
ซึมเข้ามาในร่างกายของผม และประกายแสงก็เริ่มปรากฏขึ้น

บทลงโทษของการถูกเนรเทศท าให้ร่างกายของผมไม่เสถียร
และบางคนที่อยู่รอบๆ ตัวผมก็สังเกตเห็นการด ารงอยู่ของผม
“ผู้ถูกเนรเทศ!”
ผู้คนต่างรีบหนีจากผมไปเหมือนผมติดเชื้อ ผมรีบออกจากถนน
สายหลัก เวลาก าลังจะหมดลง
『สามวิธีการอยู่รอดในโลกที่ถูกท าลาย』
ในสถานที่แห่งนี้ ผมต้องหาตัวเอกคนที่สองของเรื่องราว
(จบตอน)