มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 218 – นักปฏิวัติตัวจริง (5)

ยูจงฮยอคเข้าสู่เขตอุตสาหกรรมโดยใช้การซักซ้อมแทรกแซง
และผ้าห่อศพลอบเร้น
[คุณเข้าสู่พื้นที่สถานการณ์หลักใหม่]
เขตอุตสาหกรรมของโลกปีศาจ เขาได้มาเยือนโลกปีศาจในการ
เสื่อมถอยรอบที่สอง แต่มันก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้เข้ามาใน
ช่วงเวลานี้
เขามองไปรอบๆ อย่างช้าๆ และเห็นชาวเมืองเดินไปทั่ว
ใบหน้าของพวกเขาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาละทิ้งสถานการณ์
และรู้สึกสิ้นหวังในโลกนี้
มันเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ยูจงฮยอคไม่ค่อยผูกมิตร เขาไม่ต้องการ
แบ่งปันความสิ้นหวังนั้น นี่คืออารมณ์ที่เป็นพิษมากที่สุดส าหรับ
ผู้เสื่อมถอย

‘มันเงียบกว่าที่ฉันคิด ฉันคิดว่ามันคงจะวุ่นวายเพราะคิมทกจา
ซะอีก’
เขามองไปรอบๆ และไม่มีใครที่ดูเหมือนกับคิมทกจาเลย เขาคง
จะมองเห็นได้ง่ายๆ ด้วยพฤติกรรมที่ผิดปกติของเขา…
ยูจงฮยอคสงสัยว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่จริงๆ หรือไม่
“…น่าร าคาญจริงๆ มันใหญ่เกินไป”
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ หวังว่าคุณจะไม่
เสียสละโดยไม่จ าเป็น]
เขาหันหน้าไปดูตุ๊กตาอูรีเอลที่พองแก้มของเธอ ยูจงฮยอคถอน
หายใจออกมาเล็กน้อยและเพ่งสายตาของเขาในขณะที่เขามอง
ไปรอบๆ เขามาที่นี่พร้อมกับร่างสัญลักษณ์ของทูตสวรรค์
ดังนั้นการกระท าของเขาจึงมีจ ากัด
‘ฉันสามารถคว้าตัวชาวเมืองมาถามได้…’

ในขณะที่เขาเพ่งความรู้สึก เขาก็รู้สึกถึงพลังงานความมืดที่
ซ่อนตัวอยู่ในหมู่ชาวเมือง มันเป็นคุณลักษณะของปีศาจ ถ้ามัน
เป็นปีศาจ งั้นทูตสวรรค์ก็ไม่อาจพูดอะไรได้
‘พวกมันจะต้องมีข้อมูลมากมายแน่’
แน่นอนว่าปีศาจนั้นแข็งแกร่ง อย่างไรก็ตาม ยูจงฮยอคก็เป็นผู้
บรรลุ เขาขึ้นสู่ดินแดนนี้ได้โดยไม่ต้องยืมพลังของผู้สนับสนุน
มันมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถคุกคามยูจงฮยอคได้เว้นเสียแต่ว่า
พวกเขาจะเทียบเคียงได้กับกลุ่มดาว
‘คนนั้นก็ดี’
ยูจงฮยอคเคลื่อนตัวผ่านเงาราวกับสายน้ าไหลและมาถึง
เป้าหมายอย่างรวดเร็ว ยูจงฮยอคเปิดใช้งานสกิลก่อนที่เอิร์ล
ปีศาจจะทันได้ตะโกนออกมา
[สกิลเฉพาะตัว ‘ปิดกั้นคลื่นเสียง LV.10’ ถูกเปิดใช้งาน!]
คอของเอิร์ลปีศาจถูกคว้าไว้ ยูจงฮยอคพูดออกมา “ถ้านาย
ตอบค าถามของฉันให้ดี ฉันจะปล่อยนายไป”

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยปีศาจไป แต่เขาก็ยังพูดแบบ
นั้นออกไป มันเป็นเพราะเขารู้จากประสบการณ์ว่านี่มี
ประสิทธิภาพมากกว่า
เอิร์ลปีศาจที่ก าลังสับสนตะโกนออกมา “จ-เจ้าเป็นใคร…!”
“อั๊ค! ร-เรื่องแบบนี้…”
การจู่โจมอย่างโหดร้ายถูกเทลงบนเอิร์ลปีศาจ และร่างของเขา
ก็เริ่มรุ่งริ่งในทันที่ เอิร์ลปีศาจกระอักเลือดสีด าออกมาและพ่น
ค าก่นด่าออกมาทุกชนิด จากนั้นเขาก็เปลี่ยนไปในเวลาไม่ถึง 5
นาที่
“ถ-ถามมา! ถามทุกสิ่งที่เจ้าต้องการมา!”
จากนั้นยูจงฮยอคก็พูดออกมา “คิมทกจา…”
ยูจงฮยอคก าลังพูด แต่เขาก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาในทันใด เห็น
ได้ชัดว่า ‘คิมทกจา’ ไม่ได้พูดถึงชื่อของเขาเอง ณ ที่แห่งนี้ ยู
จงฮยอคเปลี่ยนค าถาม

“ยูจงฮยอคอยู่ไหน?”
***
[มีคนประกาศว่าเขาคือ ‘ยูจงฮยอค’!]
[มีคนประกาศว่าเขาคือ ‘ยูจงฮยอค’!]
ชาวเมืองหลายคนตะโกนชื่อ ‘ยูจงฮยอค’ ออกมา มันดู
เหมือนกับว่าทั้งเขตอุตสาหกรรมได้กลายเป็น ‘ยูจงฮยอค’
ในขณะที่ผมได้สติกลับมา ผมก็สังเกตเห็นว่า ‘ยูจงฮยอค’
จ านวนนับไม่ถ้วนก าลังก้าวเข้าหาโรงงาน
“ข้าคือยูจงฮยอค!””
“ข้าคือยูจงฮยอคตัวจริง!”
แน่นอน ผมได้ขยับไปมาระหว่างพวกเขาและชูมือขึ้น
“ยูจงฮยอค! ว้าว…”
ยูจงฮยอคควรจะได้เห็นภาพนี้…

ผมสงสัยว่าเขาจะเป็นยังไงถ้าเขาอยู่ที่นี่
[ชื่อของ ‘นักปฏิวัติยูจงฮยอค’ ก าลังแพร่หลายในอาณาจักร
ปีศาจที่ 73]
การถ่ายทอดสดดวงดาวเป็นโลกแห่งเรื่องราว ชาวเมืองจ านวน
มากที่อยู่ที่นี่ก าลังตะโกนชื่อของยูจงฮยอคออกมา ดังนั้นเขาคง
จะได้รับเรื่องราวเป็นกอบเป็นก า ผมไม่รู้ว่าไอ้หมอนั่นก าลังท า
อะไรอยู่ แต่เขาคงก าลังกอบโกย…
จากนั้นข้อความแปลกๆ ก็ดังออกมา
[ชื่อเสียงของคุณก าลังเพิ่มขึ้น]
ฮะ?
[ชื่อเสียงของ ‘คิมทกจา’ เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในอาณาจักร
ปีศาจที่ 73]
ข้อความยังคงดังออกมา
…นี่มันอะไรกัน? ผมไม่เคยพูดชื่อของตัวเองเลยหนิ?

[อ-ไอ้พวกบ้านี่…!]
อีกด้านหนึ่ง ดยุคสวิตซ์งุนงงกับกระแสของผู้คนที่เพิ่มขึ้น
[เพชฌฆาตคนสุดท้ายตายแล้ว]
[เอฟเฟกต์ ‘ผู้ปกครอง’ ของดยุคสวิตซ์ถูกปิดใช้งาน]
ในที่สุดจางฮายังก็ท าภารกิจได้ส าหรับ
[เพชฌฆาตทุกคนในเขตอุตสาหกรรมตายแล้ว]
[ทุกคนในเขตอุตสาหกรรมได้รับ ‘สิทธิ์การส าเร็จโทษ’ ส าหรับ
ผู้ปกครอง]
[จากนี้ไป ‘รัตติกาลแห่งการปฏิวัติ’ จะเริ่มขึ้น!]
รัตติกาลแห่งการปฏิวัติ ชาวเมืองตื่นเต้นในขณะที่พวกเขาได้
ยินข้อความนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต ‘สิทธิ์การส าเร็จโทษ’
ส าหรับดยุค พวกเขามีอ านาจที่จะลงทัณฑ์ผู้ปกครองได้
โดยตรง
“ย๊ากกก! ลุยยยยย!”

ดั่งคลื่นถาโถม ชาวเมืองแห่เข้าใส่โรงงาน ชาวเมืองอาบย้อมไป
ด้วยเลือด และชาวเมืองจ านวนนับไม่ถ้วนก็ถูกเหยียบย่ าโดย
โรงงาน แต่นี่ก็ท าให้เจตจ านงของชาวเมืองลุกโชนรุนแรงขึ้น
“จัดการมัน!”
ชาวเมืองก าลังคิดแค่ว่าพวกเขาต้องทุบกองโลหะกองใหญ่นี้
พวกเขาเพียงแค่ต้องการก้าวข้ามปราการเหล็กนี้ และพวกเขา
ก็จะสามารถฉีกกระชากดยุคได้
「อย่างไรก็ตาม ชาวเมืองก็ไม่รู้ นี่คืออุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ของการปฏิวัตินี้」
เครื่องบดยักษ์เริ่มหมุนและผู้คนถูกหั่นเป็นชิ้นๆ ในพริบตา
“ว๊ากกกก!”
“ถอย!”
ในสถานการณ์การปฏิวัติ รัตติกาลแห่งการปฏิวัติคือเวลาที่ดยุค
อ่อนแอที่สุด มันเป็นเพราะชาวเมืองทุกคนในเขตอุตสาหกรรม

จะได้รับพลังเพื่อฆ่าดยุค อย่างไรก็ตาม มันก็มีเงื่อนไข ดยุคต้อ
งออกจากโรงงาน
“เชี่ย! มันแข็งเกินไป!”
เปลือกของโรงงานไม่พังลงไม่ว่ามันจะถูกทุบแค่ไหน ดยุค
หัวเราะ
[โง่เขลา]
ครั้งหนึ่งเขาเองก็เคยเป็นนักปฏิวัติ ดังนั้นเขาจึงไม่เคยคิด
เกี่ยวกับวันนี้ รัตติกาลแห่งการปฏิวัติคือเวลาที่อันตรายที่สุด
ส าหรับดยุค ถึงกระนั้น ดยุคก็จะปลอดภัยอย่างแน่นอนตราบใด
ที่เขาไม่ออกไปจากโรงงาน
[ไม่มีอะไรที่สามารถท าลายโรงงานนี้ได้]
ดยุคสร้างโรงงานของเขาในร่างที่แข็งที่สุดในโลก มันถูกสร้าง
ขึ้นตามทหารยักษาของยมโลก มันเป็นไปไม่ได้ที่อาวุธเรื่องราว
อันน่าหวาดหวั่นนี้จะพังทลายด้วยพลังของชาวเมือง

ดยุคไม่แสดงความเมตตาในการเคลื่อนไหวของเขา ทุกครั้งที่
เครื่องบดขยับ ร่างกายของชาวเมืองก็จะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
ข้อความสาดเทลงมาจากฟากฟ้าราวกับห่าฝน
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ เมาจากเลือดของสมรภูมิ]
[กลุ่มดาว ‘หนูกินตะปู’ ตื่นเต้นกับการเข่นฆ่ามนุษย์]
ข้อความเหรียญโปรยลงมาในขณะที่แถวขบวนของชาวเมือง
ถูกท าลาย
“ว๊ากกก!”
การปฏิวัติพังครืนลงต่อหน้าก าแพงหนาที่ไม่อาจท าลายได้
“ไอลีน ทุกอย่างพร้อมยัง?”
“มาตรการชั่วคราวสิ้นสุดแล้ว แต่การต่อสู้…”
“ไม่เป็นไร ฉันแค่ต้องขยับสักครั้ง”
ผมตอบกลับไปอย่างลวกๆ และยืนขึ้น นี่อาจเป็นข้อจ ากัดของ
ความสามารถของผมด้วยการซ่อมแซมเรื่องราว

[เจ้าซ่อนตัวอยู่ที่ไหน? ประกาศการปฏิวัติอีกสิ!]
ผมฟังเสียงของดยุคและเดินไปข้างหน้า ผมจับศรัทธาไม่แตก
สลายไว้แน่นและก้าวออกไปทีละก้าว ประกายแสงปรากฏขึ้น
รอบๆ เปลือกนอกของโรงงานเพราะมีการใช้ความเป็นไปได้
มากเกินไป เห็นได้ชัดว่าโรงงานคือขุมพลังนอกสถานการณ์ มัน
เป็นกลุ่มดาวที่สนับสนุนสถานการณ์ที่ไม่ยุติธรรมนี้
「คิมทกจาคิด: ถ้าดยุคก าลังบดขยี้ผู้คนด้วยพลังจาก
สถานการณ์ภายนอก ฉันเองก็ท าแบบนั้นได้」
“บียู”
บียูที่ซ่อนตัวปรากฏตัวพร้อมกับเสียง “ป๊า”
“ขยายแบนด์วิดธ์ของช่องไปยังยมโลก”
มันอาจจะยากส าหรับบียูในตอนนี้ แต่ถ้าผมไม่ท าแบบนี้ ผมก็
คงไม่สามารถใช้วิธีนี้ได้
“เธอท าได้ไหม?”

ดูเหมือนว่าบียูจะเหนื่อย แต่ก็พยักหน้า
[ป๊า]
นี่เป็นทางเลือกสุดท้ายจริงๆ ผมนึกถึงความทรงจ าของการ
เดินทางไปยมโลกครั้งที่สองของผม
– นี่คือกุญแจส าคัญในการสร้างทหารยักษา เข้าใจไหม?
– โอ้ มันเป็นแบบนี้นี่เอง… เฮ้ ฉันซาบซึ้งจริงๆ!
– อืม ถ้านายซาบซึ้งจริงๆ งั้นก็ใส่ชื่อของฉันลงไปในคอลัมภ์
ผู้สร้าง
ผมไม่ได้ใช้มันมาจนถึงตอนนี้เพราะอาวุธเรื่องราวนี้ใช้ความ
เป็นไปได้จ านวนมหาศาล อาวุธที่จะท าให้เกิดพายุเป็นไปได้
เพียงแค่เรียกมันออกมา ดังนั้นอาวุธนี้จึงถูกจ ากัดไว้ด้วยความ
เป็นไปได้ เว้นเสียแต่มันจะเป็นสถานการณ์กิแกนโทมาเคีย มัน
เป็นไปไม่ได้ที่ผมจะเรียกมันออกมา แม้ว่าผมจะมีดาบที่
แข็งแกร่งที่สุดก็ตาม

“นักโทษรัดเกล้าทองค า”
เรื่องราวแตกต่างไปเล็กน้อยถ้าผมไม่ได้อยู่คนเดียว
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังมองมาที่คุณ]
“โปรดช่วยฉันด้วย”
แน่นอน แม้แต่การเรียกมันก็ยังต้องการความช่วยเหลือของ
เห้งเจีย ถึงกระนั้น ผมก็จะสามารถเอาชนะได้ถ้าเรียกมัน
ออกมา
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ บอกว่ามันขัดต่อความเป็น
ธรรมของสถานการณ์]
“ฉันต้องการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์นี้”
ผมหยุดพูดและเหลือบมองไปยังโรงงานที่มีประกายแสงพุ่ง
ออกมา พวกเขาอาจจะได้รับบัฟเนื่องจากสิทธิ์การส าเร็จโทษ
แต่ชาวเมืองก็ไม่อาจวางมือลงบนตัวดยุคได้เลย หากมันเป็น

เช่นนี้ต่อไป ชาวเมืองของเขตอุตสาหกรรมก็คงจะถูกกวาดล้าง
ในเวลาไม่กี่นาที่
“นอกจากนี้ ไม่ใช่ว่าความยุติธรรมหยุดลงนานมาแล้วเหรอ?”
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ร าคาญ]
บ้าเอ้ย ผมคิดว่าพวกเราสนิทกันขึ้นซะอีก เดิมทีเห้งเจียคือคน
ประเภทที่จะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ง่ายๆ มันอาจจะ
เป็นปาฏิหาริย์ที่เขายังฟังผมอยู่
“นายจะทิ้งคนพวกนี้ไว้แบบนี้จริงๆ เหรอ? พวกเขาคือคนที่
แย่งชิงความเป็นไปได้ไปก่อน”
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ยินดีในความวุ่นวาย]
“มันไม่มีโดเกบิอยู่เพื่อยับยั้งพวกนั้น”
เห้งเจียเงียบไป เมื่อมาคิดดูแล้ว เขาก็ไม่ได้ส่งความเป็นไป
ได้มาให้ผมแม้กระทั่งในช่วงเรื่องราวราชาแห่งโลกที่ไร้ราชา ใน
ที่สุด ผมก็ต้องท าสิ่งต้องห้าม

“นายเพิ่งได้รับข้อความแปลกๆ เมื่อไม่นานมานี้รึเปล่า?”
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังถามเกี่ยวกับ
ความหมายของคุณ]
“ฉันไม่รู้รายละเอียด แต่มันเกี่ยวกับผมร่วงไป”
ออร่าดังสนั่นปรากฏขึ้นบนฟากฟ้า มันคือความโกรธของ
เห้งเจีย
ผมตะโกนตอบกับความโกรธนั้น “ใช่แล้ว พวกเขาคือคนที่
ส่งไป”
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ก าลังจ้องมองคุณด้วยความ
ประหลาดใจ]
[กลุ่มนักดาว ‘หนูกินตะปู’ กัดเล็บของเขาให้กับสถานการณ์ที่
ไม่คาดคิด]
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ โกรธจัด]

ในเวลานี้ ขนของเห้งเจียที่ผมทิ้งไว้ในกระเป๋าได้ลอยขึ้นสู่
อากาศ ผมตอบพร้อมกับถอนหายใจ “…ฉันจะใช้มันอย่างดี”
ผมจับขนเส้นนั้นไว้และรู้สึกถึงพลังของเรื่องราวที่ควบแน่น ขน
มีพลังอยู่ในตัว มันยากส าหรับผมที่จะประเมินความแข็งแกร่ง
ของเห้งเจีย สิ่งแรกที่ส าคัญในตอนนี้…
ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะมองไปยังฟากฟ้าและเอ่ย ‘ค า
เริ่มต้น’
“…ในตอนนี้ ดาบที่ถูกออกแบบมาเพื่อสะบั้นยักษ์หลับ”
เมื่อผมเริ่มเอ่ยค าแรกออกมา สีสันของท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนไป
เมฆแสงสัญญาณผิดปกติ และออร่าลางร้ายอันใหม่ก็เต็มไปทั่ว
ท้องฟ้า
[กลุ่มดาวของโลกปีศาจสังเกตเห็นการปรากฏตัวของคุณ!]
ใช่ ผมถูกจับได้แล้ว มันคงจะแปลกถ้าผมไม่ถูกสังเกตเห็น แต่
มันก็ช่วยไม่ได้ ผมหวังว่าเพอร์เซโฟนีและฮาเดสคงจะดูแลผม
นะ

“เอาล่ะ จุติลงมาซะ”
ท้องฟ้ากะด ากะด่างเริ่มแยกออกเป็นสองส่วน ในช่องว่างนั้น
มันมีดวงตาขนาดยักษ์สองข้างก าลังจ้องมาที่ผม
[ทหารยักษาพลูโตตอบรับการเรียกหาของคุณ]
ประกายแสงแห่งความเป็นไปได้อันน่าหวาดหวั่นเขย่าร่างของ
ผม ผมกระตุกเหมือนกับปลาไหลไฟฟ้า และเลือดสีแดงก็ไหล
ออกมาจากดวงตาของผม ผมอยากจะกรีดร้องออกมา แต่มันก็
เจ็บปวดเกินกว่าที่ผมจะกรีดร้องออกมาได้
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังแบ่งปันความเป็นไป
ได้ของคุณ]
ร่างกายรุ่งริ่งของผมไม่ได้ถูกท าลายในทันทีเพราะเห้งเจียแบก
รับราคาบางส่วนไว้
[ราชาปีศาจแห่งโลกปีศาจตกตะลึงกับพายุความเป็นไปได้อัน
น่าประหลาดใจ!]

[กลุ่มดาวหลายกลุ่มประหลาดใจกับความผิดปกติใน
สถานการณ์!]
มันมีเงายักษ์อีกอันก าลังปกคลุมท้องฟ้า ชาวเมืองบางคน
สังเกตเห็นและจ้องไปที่ท้องฟ้า จากนั้นดวงตาของพวกเขาก็
เบิกกว้างขึ้นอย่างช้าๆ
“ภ-ภัยพิบัติ…”
ดยุคค้นพบมันช้าไปหน่อยและเงยหน้าขึ้นด้วย ก๊าซสีด าโผล่
ออกมาจากช่องว่างในรอยแยกบนท้องฟ้า เปลือกนั้นมีความ
แวววาวน่าขนลุกเหมือนกับเกล็ดมังกรด า ดยุคเห็นมันและ
อุทานออกมาด้วยความตกตะลึง
[น-นี่มัน… เป็นไปได้ยังไง…!]
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
[ข้าได้ยินมาว่ามันไม่สมบูรณ์!]

มันไม่สมบูรณ์ในตอนแรก พูดให้ชัดๆ มันไม่สมบูรณ์จนกระทั่ง
ผมได้ไปเยือนยมโลก
「อาวุธลับแห่งยมโลก ทหารยักษาพลูโต」
ในที่สุดอาวุธหุ้มเกราะขนาดยักษ์ที่มีความสูง 30 เมตรก็ตกลง
มาจากท้องฟ้า
(จบตอน)