มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 220 – แอสโมเดียส (1)

รถตู้นอนกลิ้งไปมา คนของสภา รวมทั้งไอลีน ยุ่งอยู่กับการ
เคลื่อนย้ายผมไปที่ไหนสักแห่ง ผมรู้สึกได้ถึงชิ้นส่วนเรื่องราว
ของผมที่ก าลังเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เหมือนกับผู้ป่วยที่อยู่ใน
สภาพวิกฤต
นอกเหนือจากสถานการณ์เร่งด่วน จิตใจของผมก็ค่อยๆ สงบ
ลง ผมตัดสินใจที่จะจัดระเบียบสถานการณ์
[ปัจจุบันคุณมีสิทธิ์ในการสืบทอดเขตอุตสาหกรรมกิลแบท]
ผมกลายเป็นนักปฏิวัติและได้รับสิทธิ์ในการสืบทอดเขต
อุตสาหกรรมกิลแบทได้ยังไง?
ค าตอบนั้นง่ายมาก
「คิมทกจาได้สังหารผู้ปกครองแห่งเขตอุตสาหกรรมกิลแบท
」

เมื่อมองแวบแรก มันดูเหมือนกับเป็นตรรกะวิบัติ แต่นี่ก็ไม่ใช่
แบบนั้น มันเป็นเพราะ ‘คิมทกจา’ ไม่ใช่ร่างกายของผม กล่าว
อีกนัยหนึ่ง มันเป็นเรื่องง่ายที่จะมีคนเลียนแบบผม สร้าง
ชื่อเสียงที่นั่น และในที่สุดก็สังหารผู้ปกครอง
[การถ่ายทอดสดดวงดาวก าลังแก้ไขข้อผิดพลาดของ
สถานการณ์]
[เรื่องใหม่ที่เกี่ยวข้องกับคุณถูกก าหนดแล้ว]
ไอ้บ้าที่นั่นท าแบบนี้ได้ด้วยเหรอ? เห็นได้ชัดว่ามันไม่มีใครอื่น
「คิมทกจาคิด: ตอนนี้ยูจงฮยอคอยู่ในเขตอุตสาหกรรมกิล
แบท」
ในตอนแรก ผมรู้สึกซึ้งใจมาก อ่า! ยูจงฮยอคเป็นคนดีจริงๆ! ไอ้
หมอนั่นท าลายเขตอุตสาหกรรมเพื่อช่วยผม! ผมรู้สึกตื่นเต้นไป
พักหนึ่งโดยไม่ได้คิดอะไรมาก

แต่เมื่อมาคิดถึงมัน ผมก็ไม่อาจเชื่อมันได้ ยูจงฮยอคนั่นได้มายัง
เขตอุตสาหกรรมกิลแบทเพื่อช่วยผมงั้นเหรอ? ในตอนแรก มัน
ก็แปลกๆ แล้วที่ยูจงฮยอครับรู้ถึงวิกฤตของผม ชายคนนั้นที่
ไม่ใช่กลุ่มดาวหรือมีช่องจะมารับรู้เกี่ยวกับวิกฤตของผมได้
ยังไง?
ดังนั้นยูจงฮยอคน่าจะไม่ได้มาเพื่อช่วยเหลือผม เขาสังเกตเห็น
ว่าผมปลอมตัวเป็นเขาและมาที่โลกปีศาจเพื่อมารับตัวผม ใน
ระหว่างนั้น มันก็มีบางอย่างผิดปกติ และเขาก็มุ่งหน้าไปยังเขต
อุตสาหกรรมกิลแบทก่อน ซึ่งท าให้เขาผ่านข้อพิพาทไร้สาระ
และได้จัดการกับเขตอุตสาหกรรมทิ้งซะ ผมไม่อาจหยั่งถึงว่า
ความรู้สึกโกรธที่เขามีจะมากแค่ไหน
“เจ้าก าลังถูกเยียวยา อย่าเขย่าร่างสิ” ไอลีนที่ก าลังท างานอยู่
กับเรื่องราวของผมในห้องรักษาดันแว่นของเธอขึ้นและดุผม
ผมตอบกลับด้วยท่าทางท้อแท้ “ฉันขอโทษ มันเป็น
สัญชาตญาณน่ะ สภาพของฉันเป็นไงบ้าง?”

“อย่าพูดอะไรไร้สาระกับสภาพของเจ้าตอนนี้เลย” ไอลีนถอน
หายใจ แต่สีหน้าของเธอก็ไม่ได้ดูแย่เลย “ข้าคิดว่ามันเป็นได้แค่
ปาฏิหาริย์เท่านั้น เจ้าก าลังฟื้นตัวอย่างช้าๆ ความเสียหายต่อ
เรื่องราวของเจ้าหนักหนามากจนมันยากที่จะเคลื่อนไหว แต่…
ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่เป็นอะไร”
บางทีมันอาจเป็นเพราะผมเข้าสู่สถานการณ์หลักอีกครั้งแล้ว
แต่ความรู้สึกของลมหายใจก็เปลี่ยนไป
ผู้ที่ไม่รู้ว่าการถูกเนรเทศและได้กลับมายังสถานการณ์นั้นเป็น
ยังไงคงจะไม่มีทางเข้าใจ
「คิมทกจาคิด: นี่คือ ‘เรื่องราว’」
มันให้ความรู้สึกเหมือนกับโลกที่อบอุ่นและนุ่มสบายก าลังโอบ
กอดผมไว้ น่าตลก ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนกับว่าผมก าลังมี
ความสุขดี มันน่ากลัวเมื่อมาคิดว่าใครเป็นคนออกแบบ
‘ความรู้สึก’ เหล่านี้ขึ้นมา
“อั๊ค…”

“อย่าขยับ!”
เสียงแหลมของไอลีนดังออกมาพร้อมกับความเจ็บปวด
[การก าหนดค่าเรื่องราวในปัจจุบันของคุณไม่สมบูรณ์]
ผมเข้าสู่สถานการณ์และอยู่ในช่วงการฟื้นฟู แต่สิ่งต่างๆ ยังคง
รุนแรง มันเป็นปาฏิหาริย์ที่ผมรอดมาได้นานพอที่จะฆ่าดยุค
สวิตซ์ มันเป็นการต่อสู้ที่ประมาท มันเป็นนิสัยของผมไปแล้ว
และผมก็ไม่รู้ว่าท าไมผมถึงท าแบบนี้ไป
[กลุ่มดาวบางกลุ่มก าลังถามเกี่ยวกับคุณ]
ยิ่งไปกว่านั้น ผมยังได้เรียกอาวุธเรื่องราวมา จนมันท าให้
เรื่องราวในอนาคตของผมคงจะซับซ้อนขึ้น ผมเปิดบันทึก
ข้อความที่ผมได้ปิดการใช้งานไว้
[กลุ่มดาวจ านวนมากในช่องประทับใจในผลงานของคุณมาก!]
[คุณได้รับการสนับสนุน 3,000 เหรียญ]

[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ พยักหน้าให้กับความมั่นใจ
ของคุณ]
[คุณได้รับการสนับสนุน 4,000 เหรียญ]
มีผู้สนับสนุนบางส่วน ยังไงก็เถอะ มันก็ยังไม่ประทับใจ
[สถานการณ์หลักที่ 20 สิ้นสุดลงแล้ว]
[สถานการณ์หลัก ‘การปฏิวัติโลกปีศาจ’ ถูกเคลียร์แล้ว]
[การข้ามสถานการณ์หลักที่มากเกินไปท าให้การแจกรางวัล
ล่าช้า]
[การรวบรวมเรื่องราวเนื่องจากการเคลียร์สถานการณ์หลักอยู่
ระหว่างการด าเนินการ]
มันมีปัญหาอยู่บ้าง แต่ข้อความสถานการณ์ก็โผล่ขึ้นมาปกติดี
[กลุ่มดาวบางกลุ่มสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของคุณ]
[กลุ่มดาวบางกลุ่มต้องการเชิญคุณเข้าสู่เนบิวลาของพวกเขา!]

[ใครบางคนก าลังจับตามองเรื่องราวของคุณ!]
ของแบบนี้ก็เริ่มขึ้นเหมือนกัน มันเป็นที่เข้าใจได้ว่าท าไมพวก
เขาถึงวิ่งไปมาแบบนี้
「อาวุธเรื่องราวพลูโต」
แม้แต่กลุ่มดาวระดับเรื่องเล่าก็ยังต้องการทหารยักษา ทหาร
ยักษาเป็นอาวุธหายากที่สามารถพบเห็นได้ในเรื่องราวขนาด
ใหญ่อย่างกิแกนโทมาเคียเท่านั้น มันเป็นอาวุธที่สามารถ
เหยียบย่ าเรื่องราวระดับต านาน โรงงาน ได้เหมือนกับว่ามัน
เป็นของเล่น มันไม่มีทางที่กลุ่มดาวจะไม่อยากได้อาวุธแบบนี้
ยังไงก็ตาม ‘เขา’ ก็ยังไม่มา
[กลุ่มดาว ‘บิดาแห่งรัตติกาล’ ก าลังเฝ้าดูคุณ]
…เขามาแล้ว บัดซบ
[กลุ่มดาว ‘บิดาแห่งรัตติกาล’ ก าลังเฝ้าดูคุณ]

‘บิดาแห่งรัตติกาล’ โชคดีที่เขาไม่ได้ท าอะไรนอกจากมองมาที่
ผม มันเป็นธรรมดาที่เขาจะโกรธเพราะผมใช้อาวุธเรื่องราว
ของเขา… ไม่สิ ฮาเดสที่ก าลังมองมาที่ผมอาจจะเป็นสิ่งที่น่า
กลัวในตัวของมันเอง เขาคือราชาแห่งยมโลก
[สกิลเฉพาะตัว ‘ก าแพงที่สี่’ เปิดใช้งานอย่างรุนแรง!]
[ก าแพงที่สี่ก าลังหัวเราะ]
บ้าเอ้ย ผมไม่ชอบเพื่อนคนนี้เอาซะเลย
แน่นอนว่าผมคือระดับเรื่องเล่าและสามารถแตะต้องนิ้วเท้าของ
ฮาเดสได้ แต่ปัญหาก็คือสภาพในตอนนี้ของผม ผ้าพันแผลที่
พันรอบร่างกายของผมแสดงให้เห็นถึงสถานการณ์ปัจจุบันของ
ผม
ร่างอวตารคือเปลือกนอกของสถานะของผม เปลือกนอกได้ถูก
ท าลาย ดังนั้นสถานะของกลุ่มดาวจึงสั่นคลอน นี่เป็นครั้งแรกที่
ผมได้รับบาดเจ็บแบบนี้…

มันยากที่จะยกแขนขึ้นสักข้าง แต่สมาร์ทโฟนในมือของผมก็ท า
ให้ผมรู้สึกสบายใจ ผมยิ้มและไอลีนก็ขมวดคิ้วในขณะที่เธอพัน
แผลให้ผม “…ข้าบอกเจ้าแล้วว่าอย่าดูมันนานเกินไป”
“แม่ของฉันก็พูดแบบนี้เสมอ”
“เจ้าจ าเป็นต้องรักษาเสถียรภาพให้ได้ซะก่อน”
“ส าหรับฉัน การดูสิ่งนี้ท าให้มันเสถียรได้ดีเลยล่ะ”
ผมไม่ได้ตั้งใจอธิบายออกไป มันคงจะถูกกรองแม้ว่าจะอธิบาย
“แล้วเขตอุตสาหกรรมสวิตซ์ล่ะ? ไม่สิ ในตอนนี้พวกเราควร
เรียกมันว่าเขตอุตสาหกรรมยูจงฮยอคแล้ว”
“ไม่เป็นไร”
ดยุคตายไปแล้ว และเขตอุตสาหกรรมก็ก าลังจะมั่นคงขึ้น มันมี
เรื่องให้คุยอีกมากเกี่ยวกับทาสพลัดถิ่นและการปฏิบัติกับขุน
นางที่เป็นเชลย แต่ไอลีนก็ท าได้ดี

ไอลีนมองมาที่ผมครู่หนึ่งและถาม “อันที่จริง เจ้าไม่ใช่ยูจงฮ
ยอคใช่ไหม?”
มันเป็นค าถามที่ผมคาดไว้แล้วและพยักหน้า “ถูกต้อง ฉันไม่ใช่
เขา”
“อย่างไรก็ตาม เจ้าของเขตอุตสาหกรรมในตอนนี้ก็คือยูจงฮ
ยอค”
แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องจริง อันที่จริงมันก็มีการกล่าวถึงใน
ข้อความของผม
[เจ้าของเขตอุตสาหกรรมในปัจจุบันคือดยุคยูจงฮยอค]
ดยุคยูจงฮยอค… ไอ้หมอนั่นควรจะขอบคุณผม ผมเหลือบมอง
ไปยังไอลีนและบอกเธอ “ดยุคจะมาถึงในไม่ช้า”
การแสดงออกของไอลีนเต็มไปด้วยความตึงเครียดแปลกๆ “…
ยูจงฮยอคเป็นปีศาจรึเปล่า?”

“เขาไม่ใช่ปีศาจ แต่บางครั้งเขาก็รู้สึกเหมือนปีศาจ” ผมกังวล
เกี่ยวกับการอธิบาย และในที่สุดก็ตัดสินใจพูดออกไป “ในรอบ
นี้ ยูจงฮยอคเป็นคนดี”
ไอลีนไม่เข้าใจความหมายของผม ผมส่ายหัว “ฉันมีอะไรจะขอ
หน่อย เธอช่วยเรียกจางฮายังกับฮันมยอนโกมาหาฉันหน่อยได้
ไหม? ฉันมีอะไรจะพูดกับพวกเขา”
“…ข้าเข้าใจ”
ผมผ่านวิกฤตไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่มันก็ยังเหลืออีก ‘หนึ่ง’
สถานการณ์การปฏิวัติจบลงแล้ว แต่สถานการณ์ต่อไปจะมี
ขนาดใหญ่ขึ้นอย่างเทียบไม่ได้เลย
[ราชาปีศาจบางคนสนใจในการกระท าของคุณ]
ถ้าผมไม่ระมัดระวัง ผมคงจะถูกกิน ดังนั้นจากนี้ไป ผมต้อง
เตรียมตัวไปทีละขั้น ในทันทีที่ไอลีนหายไป ผมก็เปิดไฟล์บน
หน้าจอโดยไม่ลังเล
– สามวิธีเอาชีวิตรอดในโลกที่ถูกท าลาย (แก้ไขครั้งที่ 1).txt

มันเป็นหนทางเอาชีวิตรอดที่รอคอยมาเนิ่นนาน หัวใจของผม
เริ่มเต้นเร็ว การแก้ไขครั้งแรกหมายความว่ายังไง? นอกจากนี้
ท าไมผู้เขียนถึงใส่สิ่งนี้มาให้ผม?
อย่างไรก็ตาม ไฟล์ก็ไม่ได้ปรากฏขึ้นในทันที่ มันอาจจะเป็น
เพราะสมาร์ทโฟนนี้ท าขึ้นมาโดยไอลีน การท างานของมันท าให้
ผมคิดถึงสมาร์ทโฟนเครื่องเก่า ไฟล์เปิดขึ้นมาหลังจากผ่านไป
พักหนึ่ง
“…โทรศัพท์ไม่ได้ช้า มันเป็นเพราะไฟล์มีขนาดใหญ่เกินไป”
อันที่จริง นี่คือช่วงเวลารอโหลดที่พอๆ กับการใช้คอมพิวเตอร์
ที่ยังไม่ได้อัพเกรด ผมรู้สึกเซ็งเล็กน้อยกับข้อความจ านวนมาก
บ้าเอ้ย ผมจะอ่านมันยังไง?
เพื่อที่จะดูว่าเรื่องราวถูกดัดแปลงตรงไหน ผมต้องอ่านมันอีก
ครั้งตั้งแต่ตอนแรกและเทียบมันกับความทรงจ าของผม ผมเริ่ม
อ่านสิบหน้าแรก

…ดูเหมือนจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย? ผมเริ่มต้นด้วย
รถไฟใต้ดินและการกระท าของยูจงฮยอค…
นี่เป็นการแก้ไข แต่ท าไมไอ้บ้านี่ยังเป็นแบบนี้? จากนั้นประโยค
ที่ไม่ได้มีอยู่ในนิยายต้นฉบับก็ปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก
「ยูจงฮยอคคิด ‘ถ้ามันเป็นเขา ฉันคงจะไม่มีความคิดแบบ
นี้’」
ผมหยุดในขณะที่ผมรู้สึกเย็นขึ้นมา
「’ถ้าเขาอยู่ที่นี่ ฉันคงจะตัดสินสิ่งต่างๆ ยากขึ้นหน่อย’」
ผมเลื่อนกลับไปที่หน้าแรกโดยไม่รู้ตัว ประสิทธิภาพของสมาร์ท
โฟนท าให้ข้อความปนเปกัน แต่ผมก็ไม่อาจเป็นกังวลกับมันได้
ความรู้สึกอันน่าขนลุกเต็มอยู่ในหัวใจของผม ผมก าลังพลาด
บางสิ่งไป

…ฉากแรกเป็นเหมือนเดิมไหม? ไม่ มันเริ่มต้นแตกต่างกันไป
อย่างสิ้นเชิง ผมเลื่อนไปที่หน้าแรกของตอนแรกของหนทางเอา
ชีวิตรอด และจ้องมองด้วยสีหน้าตะลึงงัน
“…มันไม่ใช่การเสื่อมถอยครั้งที่สาม”
การแก้ไขครั้งแรกของสามวิธีเอาชีวิตรอดในโลกที่ถูกท าลาย
ผมอ่านประโยคแรกของนิยายอีกครั้ง
「ดังนั้นชีวิตที่สี่ของเขาจึงเริ่มต้นขึ้น」
การแก้ไขครั้งแรกของหนทางเอาชีวิตรอดเริ่มต้นขึ้นจากการ
เสื่อมถอยรอบที่สี่ของยูจงฮยอค
「ยูจงฮยอคมีความคิด」
「ในรอบนี้ ชายคนนั้นไม่ได้มีตัวตนอยู่」
(จบตอน)