มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 23 – เวลาพิพากษา (1)

กล่องสุ่มไอเท็มจ านวนจ ากัด… ตามการตั้งค่าของหนทาง
เอาชีวิตรอด นี่คือไอเท็มที่มาขายในจ านวนจ ากัดใน
‘สถานการณ์’ ที่ผ่านมา

[อ่า ไม่สิ ท าไมมันถึงมาอยู่ที่นี่?] บีรยูที่ตื่นตระหนก
ตะโกนออกมาอย่างช้าๆ [ม-ม-มันถูกแบนไปทันที
หลังจากถูกปล่อยออกมา!]

ตามหนทางเอาชีวิตรอดแบบเดิม การตั้งค่าของไอเท็มนี้
ค่อนข้างซับซ้อน ไอเท็มนี้ถูกปล่อยออกมานานแล้ว

ก่อนที่สถานการณ์ของดาวเคราะห์ 8612 จะเริ่มต้นขึ้น
มันเป็นผลิตภัณฑ์ที่ถูกแบนอย่างเด็ดขาดจากส านักบริหาร
การถ่ายทอดสดดวงดาว

ถ้าไอเท็มย่อยถูกใส่เข้าไป มันก็จะคายไอเท็มชั้นยอด
ออกมา ‘อย่างไม่มีเงื่อนไข’ นี่คงจะมีผลกระทบเป็นอย่าง
มากต่อสมดุลของสถานการณ์ นอกจากนี้ ราคาของกล่อง
ไอเท็ม 1 กล่องยังสูงถึง 1 ล้านเหรียญ กลุ่มดาวต่างพากัน
โกรธกับนโยบายเรียกเก็บเงินที่ไร้สาระนี้มาก ดังนั้นโดเก
บิผู้โง่เขลาที่คิดค้นไอเท็มนี้จึงถูกไล่ออกจากส านักบริหาร

[ก-กลุ่มดาว มันเป็นแบบนี้… ข้าไม่รู้ว่าท าไมมันถึงมาอยู่
ที่นี่… ฮิ-ฮิฮิฮิ! สิ้นสุดการออกอากาศ!]

[ช่อง #BI-7623 ปิดชั่วคราว]

บีรยูที่ก าลังส่งเสียงพร ่าเพ้อปิดช่อง และเสียงจากกลุ่มดาว
ก็หายไป ผมเสียใจที่ไม่ได้เห็นปฏิกิริยาของกลุ่มดาว แต่
มันก็ช่วยไม่ได้ ผมก้มมองลงไปยังกล่องที่ก าลังสั่นอยู่
การสุ่มก าลังจะเริ่มขึ้นอย่างจริงจัง

[ไอเท็มประเภทดาบจะมอบรางวัลให้กับการใส่ไอเท็ม
ประเภทเดียวกันลงไป!]

[การสุ่มเริ่มต้นขึ้น!]

กล่องสุ่มไอเท็มจ านวนจ ากัดจะสุ่มไอเท็มที่มีระดับสูง
กว่าไอเท็มที่คุณใส่ลงไป มันมีโอกาสเป็นไปได้ทุกอย่าง
ตั้งแต่ระดับ C – SSS ในท้ายที่สุด มันก็ขึ้นอยู่กับดวง

[ไอเท็มที่ออกมาจะเกี่ยวพันกับกลุ่มดาวแน่นอน!]

[ความน่าจะเป็นที่ไอเท็มที่เชื่อมโยงกับกลุ่มดาวจะปรากฏ
ขึ้นเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก]

‘…เอ๋?’

มันเป็นข้อความที่ไม่คาดคิด แต่มันก็ไม่ได้ดูเหมือนจะ
เป็นข้อเสียส าหรับผม มือทั้งสองข้างของผมหลั่งเหงื่อ

ออกมา ผมไม่ได้กังวลอะไรมากขนาดนี้เมื่อผมสุ่มไอเท็ม
ในเกมออนไลน์

‘ขอให้เป็นระดับ A ด้วยเถอะ’

[ไอเท็มชั้นยอดปรากฏตัวแล้ว!]

[จ านวนของกล่องสุ่มไอเท็มที่เหลืออยู่คือ 0]

ในไม่ช้ากล่องก็หยุดสั่น และแสงจางๆ ก็เบาลง จากนั้น
ผมก็หันไปมองยูซานอาและลีกิลยังที่ดวงตาก าลังเปล่ง
ประกาย

“พวกเราจะเปิดมันเลยไหม?”

“เอาสิ”

พวกเราเปิดกล่อง

“ว-ว้าว!” ลีกิลยังประหลาดใจมากจนเขากรีดร้องออกมา

อย่างไรก็ตาม มันก็น่าทึ่งจริงๆ ด้วยด้ามสีเงินหรูและ
ใบมีดสีขาว… รูปร่างของมันคล้ายๆ กับศรัทธาแตก
สลาย? ผมตรวจสอบข้อมูลของไอเท็มนี้ในทันที่

+

[ข้อมูลไอเท็ม]

ชื่อ: ศรัทธาไม่แตกสลาย

ระดับ: สตาร์รีลิค (Star Relic)

รายละเอียด: ในอดีต มันเป็นดาบของวีรบุรุษ ‘ไคเซ็น
นิกส์’ ที่เป็นผู้น ากรูเสดในช่วงยุคมหาปีศาจ อากาศธาตุ
อันยิ่งใหญ่ของไคเซ็นนิกส์ท าให้เขาสามารถสร้าง ‘ใบมีด
แห่งศรัทธา’ ที่บรรจุพลังธาตุไฟ ความมืด และพลัง
ศักดิ์สิทธิ์ไว้ได้ตามล าดับ

ออฟชั่นเพิ่มเติม มันสามารถเพิ่ม STA และ STR ได้สอง
เลเวล

+

ผมพูดไม่ออก ไม่สิ… นี่มันเรื่องจริงเหรอ? มันไม่ใช่แค่
การจัดอันดับธรรมดา แต่มันคือสตาร์รีลิค?

“ท-ทกจา! ไม่ใช่ว่ามันดูยอดไปเลยเหรอ?”

มันเป็นไอเท็มชั้นยอดจริงๆ

ในโลกของหนทางเอาชีวิตรอด ‘สตาร์รีลิค’ คือไอเท็ม
เดียวที่ไม่รวมอยู่ในตารางจัดอันดับ ไม่ใช่แค่เพราะพวก
มันมีประสิทธิภาพที่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่เพราะไอเท็ม
พวกนี้พิเศษ

สตาร์รีลิคทุกชิ้นจะบรรจุพลังของกลุ่มดาวที่ยังมีชีวิตอยู่
ความแตกต่างของประสิทธิภาพจะขึ้นอยู่กับว่ากลุ่มดาว
นั้นเป็นวีรบุรุษของโลกสักใบหรือไม่ และพวกเขา
แข็งแกร่งแค่ไหน ยังไงก็ตาม พวกมันได้บรรจุไว้ซึ่งพลัง
ของกลุ่มดาว ดังนั้นรีลิคจึงมีมูลค่าสูงมาก

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังยกระดับเลเวล STA และ STR ของ
ผมอีกสองระดับ เมื่อพิจารณาว่าไอเท็มระดับ A นั้นช่วย
เพิ่มค่าสถานะทั้งหมด 1 หน่วย ไอเท็มชิ้นนี้อย่างน้อย
จะต้องเป็นระดับ S แน่ๆ ยูจงฮยอคก็คงยังไม่มีไอเท็ม
แบบนี้

ผมหันไปมองยูซานอาและลีกิลยัง “…ฉันเอามันไปได้
จริงๆ เหรอ?”

“แน่นอน มันย่อมต้องเป็นของทกจา” ยูซานอาตอบ
กลับมา ลีกิลยังเองก็พยักหน้ารัวๆ ผมมองไปยังฮันมยอน
โก แต่เขาก็ก าลังกินขาหนูดินอยู่พร้อมด้วยสีหน้าโง่งมใน
ขณะที่พึมพ าอะไรก็ไม่รู้กับตัวเอง ผมคิดว่าเขาคงจะ
ยอมรับ… มันแปลกๆ

[คุณได้รับสตาร์รีลิค]

[เจ้าของสตาร์รีลิคสงสัยเกี่ยวกับคุณ]

ข้อความแสดงให้เห็นว่ากลุ่มดาวนี้มีตัวตนอยู่ที่ไหนสัก
แห่ง หลังจากนั้น ผมก็เปิดหนทางเอาชีวิตรอดขึ้นและ
มองไปที่มัน

“งั้นพวกเราควรกลับได้แล้ว มันมีหนูดินอยู่ข้างนอก
เยอะแยะ ดังนั้นพวกเราแค่เอาเตาพลังเวทมนตร์กลับไปก็
พอแล้ว”

“ยังไงก็เถอะ พวกเราจะกลับไปยังไง?”

“มีพลังของกิลยังอยู่ก็ไม่มีปัญหา ใช้การสื่อสารที่
หลากหลาย…”

อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของลีกิลยังก็ไม่ได้สดใส “พี่
ผม…”

“ฮะ?”

“แถวนี้ไม่มีแมลง”

เมื่อมาลองคิดดู แมลงที่อยู่แถวนี้คงระเบิดไปจากแรง
กดดันเมื่อผมต่อสู้กับผู้พิทักษ์ความมืด มันเป็นปัญหาที่
ผมไม่ได้คิดไว้ “ไม่มีเลยเหรอ? น่าจะมีบางตัวที่ยังมีชีวิต
อยู่ ถ้าพวกเราขยับไปสักหน่อยและใช้ความสามารถ…”

มันมีแมลงอยู่มากมายในโลกที่ผมไม่ได้มีความเห็นใจ
อะไรเมื่อพวกมันตายไป แต่ลีกิลยังนั้นยังคงมีสีหน้าที่
มืดมน

“เอ่อ จริงๆ ก็มีตัวนึงที่ผมสามารถเรียกมาได้…” ลีกิลยัง
หลับตาลงและเริ่มตั้งสมาธิ

“ทกจา มันแปลกๆ หน่อยไหม?”

ดวงตาของลีกิลยังค่อยๆ สูญเสียโฟกัส จากนั้นเลือดก็
ไหลออกมาจากจมูกของเขา

“กิลยัง?”

ทันใดนั้นเองก็มีเสียงสั่นสะเทือนดังออกมาจากเบื้องบน
ฝุ่นเริ่มโปรยปรายลงมา การสั่นสะเทือนมาจากเบื้องบน
พื้นดิน…

ในเวลานั้นเอง ขนของผมก็ลุกชันขึ้น

“กิลยัง! ลีกิลยัง! ตื่น!”

“เอ๋… พี่?” ดวงตาของลีกิลยังกลับคืนสู่ปกติ

“กิลยัง หยุดสกิล! เร็วเข้า!”

ลีกิลยังที่ก าลังประหลาดใจหยุดใช้สกิล และการ
สั่นสะเทือนก็ลดลง ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก

มันมีมอนสเตอร์ที่อันตรายเป็นอย่างยิ่งก าลังวิ่งไปรอบๆ
อยู่ข้างบน มันมีมอนสเตอร์อันดับสูงมาก รวมทั้งแรด
ระดับ 7 ในบรรดามอนสเตอร์ทั้งหมดมีราชาแมลงอยู่ด้วย
เห็นได้ชัดว่ามันคือแมลงตามชื่อของมัน

“นายนี่มันจริงๆ…” ผมวางมือลงบนหัวของลีกิลยังและ
ไม่ได้พูดอะไร ลีกิลยังก าลังจะเรียกราชาแมลงจากเบื้อง
บน… เขาบ้าไปแล้วเหรอ? พวกเราเกือบจะถูกฝังอยู่ที่นี่
แล้ว

“จากนี้ไป ผนึกสกิลนี้ไว้ อย่าใช้มันเว้นเสียแต่ว่าฉันจะ
บอกนาย เข้าใจไหม?”

“ครับ…” ลีกิลยังตอบด้วยท่าทางเศร้าๆ ในตอนนี้มันไม่มี
ทางเลือกอื่นนอกจากรอ

“พวกเราจะหลงทางในความมืด รออีกสักหน่อยแล้วค่อย
เคลื่อนไหวเมื่อมีแมลงตัวเล็กๆ เข้ามา”

มันง่ายที่จะเข้ามาแต่ชายขอบแห่งความมืดคือสถานที่ที่
อันตรายมาก นี่เป็นสถานที่ที่จะมีคนหายไปได้ 1-2 วันถ้า
ท าอะไรผิดพลาดไปเพียงเล็กน้อย จากนั้นยูซานอาก็ยกมือ
ขึ้น “ถ้ามันแค่กลับไป ฉันคิดว่าฉันสามารถท าแทนกิลยัง
ได้นะ”

“…ยังไง?” ผมก าลังจะถามว่าเธอจะคุยกับชายขอบแห่ง
ความมืดงั้นเหรอ แต่ก็หยุดไว้เพราะมันฟังดูประชด
ประชัน ยูซานอาตอบด้วยน ้าเสียงที่ไม่แน่ใจเล็กน้อย “ฉัน
มีสกิลที่คล้ายๆ กัน”

เมื่อผมคิดถึงมัน ผมก็ยังไม่รู้แอตทริบิวต์หรือผู้สนับสนุน
ของยูซานอาเลย

“สกิลอะไร?”

“นั่น มันเป็นสกิลที่ซับซ้อนในการปล่อยเส้นใย…”

ปล่อยเส้นใย?

“…ขอโทษนะ ขอฉันถามได้ไหมว่าแอตทริบิวต์ของเธอ
คืออะไร?”

ยูซานอาไม่ใช่ตัวละครในนิยาย ดังนั้นผมจึงไม่รู้จักแอ
ตทริบิวต์ของเธอ มันเป็นเหมือนกับลีกิลยังและฮันมยอน
โก

“เอ่อ นั่น…”

ยูซานอาแสดงท่าทางที่ยากล าบาก มันคงจะไม่น่าผิดหวัง
ขนาดนี้ถ้าผมสามารถใช้ลิสต์ตัวละครกับยูซานอาได้ ผม
พยายามที่จะใช้ลิสต์ตัวละครอีกครั้งเพื่อทดสอบ

[สกิลเฉพาะตัว ลิสต์ตัวละครถูกเปิดใช้งาน]

[บุคคลนี้ไม่ได้ลงทะเบียนใน ‘ลิสต์ตัวละคร’]’

แน่นอน… แต่ก็มีอีกหนึ่งข้อความ

[ก าลังรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนที่สอดคล้องกัน]

‘…เอ๋?’

มันเป็นข้อความที่ไม่เคยมีมาก่อน เมื่อมาคิดถึงมัน ผมได้
ยินข้อความของระบบเมื่อยูซานอาใช้สกิล ‘ล่าม’ มัน
ไม่ใช่สิ่งที่เดิมทีจะได้ยิน เป็นไปได้ไหมว่าลิสต์ตัวละคร
ได้ถูกอัพเดตเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง? บางที…

ผมจัดระเบียบความคิดของตัวเองและตัดสินใจปล่อยยู
ซานอาไป “ลืมที่ฉันถามไปเถอะ ยังไงก็เถอะ ท าได้ดี ใน
อนาคต อย่าปล่อยให้ใครรู้แอตทริบิวต์ส่วนตัวของเธอ”

“ไม่ใช่แบบนั้นนะ! ฉันเชื่อใจทกจา…!” อืม สีหน้าของยู
ซานอาบอกว่ามันเป็นอย่างนั้น

ในเวลานั้นเอง ผมก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา “ยูซานอาช่วย
บอกลักษณะของผู้สนับสนุนของเธอได้ไหม?”

ยูซานอาก้มหน้าลง “ขอโทษนะ”

ค าพูดที่เบาหวิวหลบรอดออกมาจากริมฝีปากสั่นๆ ของ
เธอ จากระดับนี้ มันเป็นไปได้ว่าเธอได้ท าสัญญาบางอย่าง
ในสัญญากับผู้สนับสนุนของเธอ บางทีมันอาจจะมีสัญญา
ชีวิตเกี่ยวกับการแพร่งพรายข้อมูล ผมไม่รู้ว่าผู้สนับสนุน
พวกนั้นเป็นยังไง แต่มันดูเหมือนว่าพวกมันได้ตัดสินใจที่
จะสนับสนุนยูซานอาอย่างจริงจัง

“ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ”

“ขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ…”

ไม่จ าเป็นต้องขอบคุณผม ความจริงที่ว่าเธอไม่สามารถ
บอกผมเกี่ยวกับผู้สนับสนุนของเธอ… มันท าให้หัวใจ
ของผมหดเกร็ง มันเป็นความปรารถนาของผู้อ่านที่
ต้องการจะเติมเต็มช่องว่าง

“งั้นลองใช้สกิลของเธอดู”

ในไม่ช้า ด้ายที่เปล่งประกายจางๆ ก็โผล่ขึ้นมาจากปลาย
นิ้วของยูซานอาและเริ่มยื่นออกไป “อันที่จริง ฉันผูก
‘ด้าย’ ไว้เมื่อตอนถูกลักพาตัว”

ด้ายข้างหนึ่งเชื่อมต่อกับตัวผมและอีกข้างเชื่อมกับข้าง
นอก บางทีมันอาจจะผูกกับลีฮุนซึงหรือไม่ก็จางฮีวอนไว้

“ไปกันเถอะ”

ไม่มีเหตุผลที่ยูซานอาต้องมีสกิลเช่นนี้ตั้งแต่ต้น นี่ต้อง
เป็นอักขระที่ผู้สนับสนุนมอบให้กับเธอแน่ๆ ถึงยังไงก็
เถอะ มันก็เป็น ‘ด้าย’ ที่ใช้เพื่อหลบหนีจากเขาวงกต สิ่ง
นี้… ผมคิดว่ามันเป็นกลุ่มดาวที่ผมพอรู้จักอยู่บ้าง

[ช่อง BI-7623 ถูกเปิด]

ผมเริ่มได้ยินเสียงข้อความจากกลุ่มดาวอีกครั้ง

[กลุ่มดาวจ านวนหนึ่งได้ต่อว่ากับระบบส่งสัญญาณของ
ช่อง!]

[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ สงสัยเกี่ยวกับสิ่งที่
ออกมาจากกล่องสุ่มไอเท็ม]

อ่า พวกมันไม่เห็นเหรอ? น่าเสียดาย

[บัดซบ! ไอ้บ้านั่นมายุ่งกับช่องของฉัน! เจ้าสบายดีไหม
ตอนข้าไม่อยู่?]

เยี่ยม… เสียงที่คุ้นเคยดังออกมาแล้ว

บีฮยอง

* * *

[…เจ้าท าสิ่งที่ยิ่งใหญ่แบบนี้เมื่อข้าไม่อยู่เนี่ยนะ?]

‘มันเพราะฉันงั้นเหรอที่ท าให้แกกลับมาไม่ได้?’

[มัน.. ใช่แล้ว มันไม่เกี่ยวกัน ฉันได้รับค าเตือนจากส านัก
บริหารเพราะโฆษณานานเกินไป]

ในตอนนี้ เสียงของบีฮยองดังเฉพาะกับผมเท่านั้น มันคือ
‘การสื่อสารของโดเกบิ’ ที่มีเฉพาะโดเกบิเท่านั้นที่
สามารถใช้ได้ มิฉะนั้น มันจะเป็นการละเมิดกฎที่ชัดเจน
เพื่อให้ผมใช้มันได้

[ข้าตัดสินใจที่จะไม่สนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในตอนนี้ ข้า
สามารถไปมาที่ส านักบริหารได้ เอาเถอะ… เจ้ารู้เกี่ยวกับ
‘กล่องสุ่ม’ ได้ยังไง?]

‘ฉันเจอมันโดยบังเอิญ’

[บัดซบ มันยังมีเศษซากของประวัติศาสตร์สีด าหลงเหลือ
อยู่ ท าไมกล่องนั้นถึงมี…]

‘ประวัติศาสตร์สีด า?’

[…..]

‘…เดี๋ยวนะ ไม่ใช่ว่าไอเท็มนั้นถูกวางแผนไว้โดยแกงั้น
เหรอ?’

ในฐานะผู้อ่านหนทางเอาชีวิตรอด ผมไม่รู้เรื่องนี้

[บัดซบ! ถ้าตอนนั้นข้าไม่โลภ…]

ค าบ่นของบีฮยองถูกแทรกโดยเสียงร้องด้วยความชื่นชม
ของจางฮีวอน “ว้าว มันอร่อยจริงๆ! สุดยอด”

10 นาทีต่อมา พวกเราก็กลับมายังพื้นที่ปลอดภัย ซึ่งต้อง
ขอบคุณการน าทางของยูซานอา โชคดีที่จางฮีวอนและลีฮุ
นซึงได้รักษาพื้นที่ไว้จนกระทั่งพวกเรากลับมา

“เธอจะฟื้นตัวขึ้นนิดหน่อยหลังจากกินเข้าไปแล้ว”

“อืม ฉันคิดว่าร่างกายของฉันดีขึ้นจริงๆ” จางฮีวอนดู
เหมือนจะดีขึ้นมากในขณะที่เธอเหวี่ยงไหล่เพื่อทดสอบ
เนื้อของสายพันธุ์ใต้ดินมีส่วนประกอบในการล้างพิษได้
จริงๆ

“นายได้อะไรมาเยอะเลยใช่ไหม? นอกจากเตาพลังเวท
มนตร์…”

ผมมองไปยังลีฮุนซึงและกล่าวว่า “ก็นิดหน่อย”

ลีฮุนซึงใส่ๆ ถอดๆ โล่เหล็กเก่าที่ได้มาจากผมซ ้าไปซ ้ามา
ในตอนนี้ เขาก าลังขัดมันอีกครั้ง มันเหมือนกับคนที่เพิ่ง
ได้รถมาใหม่

[ตัวละคร ‘ลีฮุนซึง’ รู้สึกภักดีต่อคุณเล็กน้อย]

จางฮีวอนดูเหมือนจะอิจฉาอยู่บ้างและถาม “มันไม่มีของ
ที่ฉันใช้ได้บ้างเหรอ?”

“ไม่มี”

“ดาบนั่นล่ะ?”

“มันเป็นของฉัน”

“…นายจะแจกเนื้อให้กับคนอื่นไหม?”

“ถ้าพวกเขามีเหรียญนะ”

“แต่… นายนี่มันขี้งกจริงๆ คิมทกจา”

“ให้พูดว่าฉันมีความรู้สึกถึงความอยู่รอดอันแข็งแกร่ง
เถอะ”

ในขณะที่พวกเราเดินไปพร้อมกับหนูดินที่ปรุงสุกแล้ว
อุโมงค์ก็สิ้นสุดลง ทันใดนั้นเอง สภาพแวดล้อมก็สว่าง
ขึ้นและเริ่มเห็นผู้คน อย่างไรก็ตาม บรรยากาศก็แปลกๆ
ท าไมมันทั้งเร่งรีบและคึกคักแบบนี้?

[เวลาช าระเหลืออีก 20 นาที]

[เตรียมการณ์ส าหรับราคาแห่งการรอดชีวิต]

ผมสังเกตเวลาช้าไป ใช่แล้ว มันได้เวลาแล้ว มันวิเศษมาก
ที่ค าว่า ‘ราคา’ ฟังดูน่ากลัวขนาดนี้

“เหรียญ ได้โปรด เหรียญ!”

“ฉันมีเหรียญไม่พอ! ได้โปรด ขอเหรียญสักหน่อย…”

100 เหรียญคงไม่เป็นปัญหาถ้าพวกเขาเข้าร่วม
สถานการณ์อย่างซื่อสัตย์ แต่มนุษย์แบบนั้นคงหาได้ยาก

“ฉันจะให้นายหนึ่งล้านวอน – ไม่สิ สิบล้านวอน! ใครจะ
ขาย 100 เหรียญ?”

ราคาของเหรียญเพิ่มสูงขึ้น มันตลกดี เงินตราไม่มีค่าอะไร
เลยเมื่อการท าลายล้างเริ่มต้นขึ้น มีคนก าลังยิ้มอยู่ใน
ขณะที่พวกเขาเฝ้ามองจากระยะไกล พวกเขาเหล่านี้มี
เหรียญพอแล้ว มันคือชอนอินโฮและกลุ่มซอลโด มี
ผู้หญิงหลายคนก าลังเฮโลกันไปยังคนกลุ่มนั้นและ
ตะโกนออกมา “น-นายบอกว่านายจะให้ฉัน 100
เหรียญ!”

“หืมม งั้นเหรอ? ฉันจ าไม่ได้เลย”

“อะไรนะ…?”

“ฉันจะคิดอีกครั้งละกันถ้าเธอให้ฉันท ามันอีกครั้ง เป็น
ยังไง?”

จางฮีวอนดึงมีดของเธอออกมาและจ้องไปยังคนพวกนั้น
“ไอ้พวกสารเลว…”

[แอตทริบิวต์ของตัวละคร ‘จางฮีวอน’ ก าลังจะเบ่งบาน]

เวลาส าหรับจางฮีวอนมาถึงแล้ว ไม่เลวเลยถ้าแอตทริบิวต์
ของเธอจะเบ่งบานตอนนี้… แต่เธอจ าเป็นต้องอดทน
เพื่อให้ได้ ‘แอตทริบิวต์’ ที่ผมคิด จากนั้นข้อความของ
ระบบก็ปรากฏขึ้น

[หลังจากนี้สักครู่ การช าระเพื่อการอยู่รอดจะเริ่มต้นขึ้น]

“ช-ช่วยฉันด้วย! ช่วยฉันที!”

การแสดงออกภายในกลุ่มเปลี่ยนไป ลีฮุนซึงก้มหัวลง
อย่างเศร้าๆ และจางฮีวอนก็เม้มปากของเธอในขณะที่ถือ
ดาบไว้ ทุกคนรู้ดีว่าราคาของ ‘การช าระ’ คืออะไร ไม่มี
ใครที่ไม่เคยสัมผัสกับมัน จากนั้นยูซานอาก็มองมาที่ผม
“…ทกจา”

“หืม”

ในโลกนี้ เหรียญคือพลัง คนที่มีเหรียญย่อมได้รับไอเท็ม
ดีๆ ไม่ก็ค่าสถานะดีๆ เหรียญเป็นทุกๆ อย่าง

[กลุ่มดาวหลายกลุ่มที่มาพร้อมกับการแนะน าสถานการณ์
ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในช่อง]

[กลุ่มดาวนักเขียนลับตั้งตารอคอยทางเลือกของคุณ]

[กลุ่มดาวนักโทษรัดเกล้าทองค าตั้งตารอคอยทางเลือก
ของคุณ]

[กลุ่มดาวผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจตั้งตารอคอย
ทางเลือกของคุณ]

และตอน เนี้ผมก็เป็นคนที่มีเหรียญมากที่สุดในสถานีนี้