มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 261 – สิ่งที่ดีที่สุด (4)

“…อะไรนะ?” ดวงตาของจางฮายังเบิกกว้างขึ้นด้วยความ
ประหลาดใจ
“นี่คือเหตุผลที่ฉันต้องการซื้อเวลา”
[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ สังหารผู้ช่วย ‘ปักษากลืนอัสนี’!]
[เขตอุตสาหกรรม ‘ยูจงฮยอค-คิมทกจา’ มี 1 คะแนน]
ยูจงฮยอคตกลงมาจากอากาศและมองไปยังกลุ่มดาวที่ก าลัง
สับสน
[กลุ่มดาว ‘ผู้ควักลูกตาตัวเอง’ อุทานออกมาด้วยความ
ประหลาดใจ!]
[กลุ่มดาว ‘แม่ทัพแห่งพาราณาสี’ แสดงความเป็นปรปักษ์ต่อยู
จงฮยอค!]

[กลุ่มดาวจ านวนมากประหลาดใจกับการเคลื่อนไหวของยูจงฮ
ยอค]
ยูจงฮยอคไม่ตื่นตระหนกเลยแม้จะถูกโจมตี การเคลื่อนไหวของ
เขาดูเหมือนว่าเขาได้เข้าใจลักษณะภูมิประเทศทั้งหมดของ
สถานที่แห่งนี้ เมื่อถึงเวลาที่ราชาโอดิปัสเหวี่ยงไม้เท้าของเขา
ด้วยความโกรธ ยูจงฮยอคก็หายตัวไปแล้ว
[มันไปไหน?]
[หามัน! มันต้องอยู่แถวนี้!]
กลุ่มดาวเหล่านั้นเคลื่อนไหวและค้นหาไปรอบๆ แต่พวกเขาก็
ไม่สามารถหาจุดที่ยูจงฮยอคหายไปได้ ผมซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้
กับจางฮายังและเฝ้าดูสถานการณ์
หนึ่งในแอตทริบิวต์ของยูจงฮยอคคือ ‘นักเล่นเกมมืออาชีพ’
ชายคนนี้มีความได้เปรียบอย่างเหลือล้นและมีความสามารถใน
การปรับตัวเข้ากับทุกๆ เกม เกมนี้ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น และค่า
สถานะก็ถูกจ ากัด

ก่อนที่กลุ่มดาวจะคุ้นเคยกับเกม ‘รอบแรก’ นี้เป็นเวทีที่ดีกว่า
ส าหรับพวกเรา ฝ่ายตรงข้ามอาจเป็นกลุ่มดาว แต่มันก็ไม่ใช่
เรื่องง่ายส าหรับพวกเขาที่จะเผชิญหน้ากับยูจงฮยอคใน
ปัจจุบัน
[มันอยู่นี่!]
แม่ทัพแห่งพาราณาสีปลดปล่อยมีดสายลมจากปากของเขาไป
ยังพุ่มไม้และตะโกนออกมา มันมีเสียงดัง และภูมิประเทศ
โดยรอบก็ถูกตัด อย่างไรก็ตาม คราวนี้ยูจงฮยอคก็ไม่ได้อยู่ตรง
นั้น แม่ทัพแห่งพาราณาสีที่ก าลังสับสนถอยออกมา และ
ประกายแสงก็สาดออกมาจากดินบนพื้น มันสายเกินไปแล้วที่
จะหลบ
[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ สังหารผู้ช่วย ‘แม่ทัพแห่งพาราณาสี’!]
ใช่แล้ว ยูจงฮยอคน่าจะจัดการได้อย่างน้อย 2 คน
[เขตอุตสาหกรรม ‘ยูจงฮยอค-คิมทกจา’ มี 2 คะแนน]
[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ เริ่มละเลงเลือดลงบนสมรภูมิ!]

จางฮายังชี้ไปยังยูจงฮยอคและตัวสั่น “อะไรกัน? ปีศาจ?”
“ก็ท านองนั้น เขาคือนักเล่นเกมมืออาชีพที่สุดยอดที่สุดใน
เกาหลีใต้”
ผมก าลังพูดถึงโครงเรื่องของหนทางเอาชีวิตรอด ในระยะไกล
ร่างของแม่ทัพแห่งพาราณาสีขาดครึ่ง และเขาก็หายไป กฎ
ของเกมถูกน ามาใช้ ดังนั้นเขาจะไม่ตายจริงๆ แต่ความเสียหาย
ทางจิตใจก็มากเอาการอยู่
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ พึงพอใจ]
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ มอบการสนับสนุน 20,000
เหรียญให้แก่อวตาร ‘ยูจงฮยอค’]
ชื่อจริงของแม่ทัพแห่งพาราณาสีคือหนุมาน วีรบุรุษวานรแห่ง
ต านานอินเดีย เนื่องจากลักษณะของทั้งคู่ต่างก็เป็นลิง กลุ่ม
ดาวทั้งสองจึงไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันนัก ผมเดาว่ามันคง
เป็นแบบนั้นจริงๆ
[บัดซบ ไล่ล่ามัน!]

ยูจงฮยอคสังหารคนไปสองคนและซ่อนตัวอยู่ในแง่งหินในคราว
นี้ จากนั้นศัตรูอีกคนก็ปรากฏตัว
[กลุ่มดาว ‘ผู้สร้างมวลมนุษย์’ ต้องการแสดงตัวอย่างแก่
ลูกหลานที่หยิ่งผยองของเขา]
กลุ่มดาวที่ใกล้เคียงกับมนุษย์ดึกด าบรรพ์ ‘ผู้สร้างมวลมนุษย์
มนู ผมลืมไปเลยว่าเขาอยู่ฝ่ายเขตอุตสาหกรรมเมลเลดอน
“บางทีพวกเราควรเข้าไปช่วย”
มนูแห่งพระเวทคือกลุ่มดาวระดับเรื่องเล่า เขาอาจจะอยู่ใน
ระดับต่ าในหมู่กลุ่มดาวระดับเรื่องเล่า แต่มันก็ต้องได้เปรียบยู
จงฮยอคแน่ๆ
ยูจงฮยอคใช้การเคลื่อนไหวและพลังเวทมนตร์ไปมากในการ
สังหารกลุ่มดาวทั้งสอง เขาอาจจะมีแอตทริบิวต์นักเล่นเกมมือ
อาชีพ แต่มันก็มากเกินไปส าหรับเขาในตอนนี้…
[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ ได้เปิดใช้งาน ‘พรแห่งโกเล็มเฝ้ายาม!’]

ยูจงฮยอคยืนอยู่บนเนินหินสูงและเล็งธนูขนาดยักษ์
[สตาร์รีลิค ‘ธนูยาวแห่งโรบินโรบินฮู้ด’ ช่วยเพิ่มความแม่นย า
ให้กับผู้ใช้จนถึงขีดสุด!]
ไอ้หมอนี่ เขาได้มันมาตั้งแต่เมื่อไหร่? มันเป็นสิ่งที่สามารถหาได้
จากพื้นที่สถานการณ์ที่ 15 ลูกลาเทีย ลูกศรพลังงานพุ่งเข้าใส่
ร่างของราชาโอดิปัส
[อั๊ค…!]
แน่นอน ข้อได้เปรียบของยูจงฮยอคไม่ใช่แค่วิถีดาบเท่านั้น
ผู้ชายคนนี้สามารถใช้อาวุธทุกประเภทได้ด้วยความเชี่ยวชาญ
ระดับปรมาจารย์
[เจ้า! เจ้าไม่ใช่ตัวสร้างความเสียหายระยะประชิดเหรอ?]
นอกจากนี้ต าแหน่งของยูจงฮยอคก็คือ ‘ตัวฟรี’
[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ จะได้รับผลการสนับสนุนของต าแหน่ง]

ในขณะที่เกมยังด าเนินอยู่ ยูจงฮยอคจะไม่ได้รับบทลงโทษของ
การใช้อาวุธทุกประเภท
[ข้าจะฆ่าเจ้า! นี่มัน นี่มัน…!]
ราชาโอดิปัสกรีดร้องออกมาในขณะที่มีรูถูกเจาะบนร่างกาย
ของเขา
“พวกเราควรไปช่วยด้วย!”
“เดี๋ยว”
การเคลื่อนไหวทะเล่อทะล่าในสถานการณ์ปัจจุบันคงจะเป็น
อุปสรรคต่อยูจงฮยอคเท่านั้น
ในทันทีที่เปิดใช้งานมุมมองนักอ่านพระเจ้า ความคิดของยูจงฮ
ยอคก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวของผมเหมือนอย่างภาพยนตร์
จางฮายังขมวดคิ้วให้กับรอยยิ้มของผมและถาม “…อะไร?”
“ไอ้หมอนั่นมันน่ากลัวกว่าที่ฉันคิด”

ยูจงฮยอคไม่เสียเวลาสักวินาทีเมื่อเขามาที่นี่ หลักฐานคือพร
แห่งโกเล็มเฝ้ายามที่ฝังอยู่ในร่างกายของเขา
[พรแห่งโกเล็มเฝ้ายามเริ่มสะสมแล้ว!]
โกเล็มเฝ้ายามอาศัยอยู่เขตนอกภูเขาและมอบบัฟ ‘หมดสติ’
ให้ อย่างไรก็ตาม บัฟนี้ก็มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ บุคคลนั้นจะต้อง
โจมตีได้ส าเร็จ 20 ครั้งก่อนที่จะก่อให้เกิดบัฟ ‘หมดสติ’
ในตอนนี้มันเหลือระยะห่างระหว่างยูจงฮยอคและราชาโอดิปัส
อีกประมาณ 10 เมตร
[นี่มัน นี่มัน…!]
ราชาโอดิปัสกระโดดและพยายามจะเล็งไปที่ยูจงฮยอค ร่างกาย
ของราชาโอดิปัสแข็งตัวขึ้นจากข้อเท้า และเขาก็ทรุดตัวลงราว
กับรูปปั้นหิน
[ผู้ช่วย ‘ผู้ควักลูกตาตัวเอง’ หมดสติ]
ระยะเวลาของการหมดสติคือสามวินาที่ ในสามวินาทีนี้ก็เป็น
เวลาที่เพียงพอส าหรับยูจงฮยอคแล้ว

[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ สังหารผู้ช่วย ‘ผู้ควักลูกตาตัวเอง’!]
[ชื่อของผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ แพร่สะพัดอย่างกว้างขวางบน
สมรภูมิ!]
[เขตอุตสาหกรรม ‘ยูจงฮยอค-คิมทกจา’ มี 3 คะแนน]
สาม… ผมชื่นชมเขาอย่างแท้จริง ความตายของราชาโอดิปัส
เกิดขึ้นแล้ว มันยากที่จะเชื่อว่าเขาคือกลุ่มดาวที่คุกคามผมใน
งานเลี้ยงกลุ่มดาว
[เจ้าคนหยาบคาย!]
อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ก็ยังไม่สิ้นสุด ก่อนที่ยูจงฮยอคจะทันได้
หายใจ ผู้สร้างมวลมนุษย์ก็พุ่งเข้ามา ยูจงฮยอคตอนนี้ก าลัง
หมดแรงและขาดพลังเวทมนตร์
หอกโบราณของผู้สร้างมวลมนุษย์ขุดลงไปในช่องว่างที่ยูจงฮ
ยอคเผยออกมา มันดูคล้ายกับเครื่องมือหิน แต่พลังที่มันมีอยู่
นั้นก็มหาศาลมาก

ในทางกลับกัน ยูจงฮยอคก็แข็งแกร่งเหมือนกัน เขาบิดหลัง
ด้วยท่าทางที่ยืดหยุ่น และแทบจะในเวลาเดียวกัน เขาก็เหวี่ยง
อาวุธของเขา หอกปะทะกับดาบและเกิดเสียงแหลมดังออกมา
ออร่าสีเหลืองเจิดจ้าที่มีได้แค่ผู้บรรลุพันอยู่รอบดาบปีศาจทมิฬ
ของยูจงฮยอค มันตรงข้ามกันกับ ‘สถานะ’ สีฟ้าที่ถักทออยู่
รอบๆ หอกโบราณของมนู
[วรยุทธ์นี้! พวกมันคือสกิลที่ถูกทิ้งไว้โดยหนอนแมลง แต่ดู
เหมือนว่ามันจะยังมีประโยชน์อยู่นะ]
มันเป็นสถานการณ์ที่ผู้เข้าร่วมสามารถใช้พลังของพวกเขาได้
เพียง 10% เท่านั้น มนูดูเหมือนจะไม่สามารถระบุปริมาณของ
พลังที่เขาสามารถควบคุมได้อย่างแม่นย า มันมีการแลกเปลี่ยน
กันหลายสิบครั้งในพริบตา และมนูก็หัวเราะราวกับว่าเขาก าลัง
สนุก
[เจ้าคือมนุษย์ที่ใช้ได้เลย ข้าได้เห็นผู้บรรลุมามากมาย แต่ไม่มี
ใครแข็งแกร่งเท่าเจ้าเลย]

“นายคงไม่เคยเจออาจารย์ของฉัน”
พลังที่คล้ายคลึงกับวรยุทธ์ปะทุออกมาจากหอกของมนู มนู
เข้าใจความสามารถเกือบทุกประเภทที่มนุษย์สามารถท าได้
เดิมทียูจงฮยอคในตอนนี้คงไม่อาจเอาชนะมนูได้ ถึงกระนั้น
สมดุลของพลังก็ยังคงอยู่เพราะมนูไม่ได้ต่อสู้มานานแล้ว
[น่าสนใจจริงๆ! ข้าไม่ได้แลกเปลี่ยนกระบวนท่าเกินกว่า 10
ครั้งมาตั้งแต่กลายเป็นกลุ่มดาวแล้ว!]
การเผชิญหน้าครั้งนี้ยังรักษาความสมดุลระหว่างทั้งสองไว้ได้
ผมจับจางฮายังที่ก าลังจะโผล่ออกไป
“ไอ้หมอนั่นต้องตายแน่ๆ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป!”
สิ่งเดียวกันนั้นคงจะเกิดขึ้นถ้าพวกเราโผล่ออกไป ผมอยากจะ
ใช้การปล่อยกระแสไฟฟ้าเพื่อพุ่งออกไปตัดคอมนูจริงๆ
อย่างไรก็ตาม ผมก็ต้องอดทนไว้ก่อน ถ้ามันเป็นแบบที่ผมคิด ยู
จงฮยอคคงจะมีโอกาสในไม่ช้า ทั้งหมดที่ผมต้องการคือเวลา
แค่เวลา

“จางฮายัง ส่งข้อความผ่านก าแพง”
“อะไร? ถึงใคร?”
“ผู้สร้างมวลมนุษย์”
“ฮะ? เขาก าลังต่อสู้อยู่กับยูจงฮยอคหนิ? อ๊า…!”
จางฮายังผู้เฉลียวฉลาดรู้ว่าผมก าลังคิดอะไรอยู่ จางฮายังเปิด
ก าแพงไร้นามและพิมพ์ข้อความลงไป จากนั้นไม่นาน เสียงของ
มนูก็ดังขึ้น
[อะไร? ข้อความพวกนี้…!]
ผมไม่จ าเป็นต้องถามก็รู้ว่ามนูก าลังเจอกับอะไรอยู่ บางที
ข้อความจ านวนนับไม่ถ้วนที่ถูกส่งไปโดย ‘เด็กนักเรียนอายุ 15
ปี’ คงจะก าลังโผล่ขึ้นมาตรงหน้าเขาอยู่
[อุบายไร้ยางอายพวกนี้!]
มนูลังเล และแสงสีขาวก็เริ่มปะทุออกมาจากร่างของยูจงฮยอค
ผมเคยเห็นแสงเจิดจ้านี้มาก่อน มันเกิดขึ้นเมื่อจางฮีวอน

วิวัฒนาการเป็นผู้พิพากษาแห่งการท าลายล้าง จากนั้นก็ตอนที่
ลีฮุนซึงได้เรียนรู้ทุบขุนเขา…
[ตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ เข้าถึงช่วงเวลาแห่งการวิวัฒนาการของ
แอตทริบิวต์!]
[แอตทริบิวต์ ‘นักเล่นเกมมืออาชีพ’ ของตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’
วิวัฒนาการ!]
วิวัฒนาการของแอตทริบิวต์ ในที่สุด แอตทริบิวต์ที่สองของยู
จงฮยอคก็เบ่งบานเต็มที่ มนูพุ่งไปข้างหน้าและกวัดแกว่งหอก
ของเขา ในเวลาเดียวกัน แสงสว่างเจิดจ้าก็ระเบิดออกมาจาก
ร่างของยูจงฮยอค
ผมเฝ้ามองฉากอันน่าทึ่งและนึกถึงสิ่งที่ลีจีฮเยพูดในช่วงครึ่ง
หลังของหนทางเอาชีวิตรอด
「”มาสเตอร์มีแอตทริบิวต์อยู่นับไม่ถ้วน อืม… ผู้เสื่อมถอย
ย่อมเป็นอันที่ดีที่สุด ปรมาจารย์ยาครอบจักรวาลกับศัตรูแห่ง

เทพปีศาจก็ยอดเยี่ยม… หืม? แล้วอันไหนที่เป็นแอตทริบิวต์ที่
น่าอิจฉาที่สุด ฮ่าฮ่าฮ่า มันคือ…” 」
วิถีหอกของมนูกวาดเข้าใส่ยูจงฮยอคอย่างไร้ประโยชน์
「”ผู้ปกครองแห่งมหรสพ มันคืออันนั้น”」
ยูจงฮยอคค่อยๆ ลืมตาขึ้นในขณะที่เขาท าสีหน้าเช่นเดียวกัน
กับที่ผมเคยอ่านมาเป็นประจ า
「ในเวลานั้น ยูจงฮยอคดูเหมือนจะเข้าใจทุกๆ อย่างเกี่ยวกับ
เกมนี้」
บางทีในสายตาของยูจงฮยอค การโจมตีทั้งหมดของมนูอาจจะ
ดูธรรมดามาก
มันเป็นแอตทริบิวต์ระดับต านาน ผู้ปกครองแห่งมหรสพ ตราบ
ใดที่เวทีนี้คือ ‘เกม’ ยูจงฮยอคก็จะใกล้เคียงกับค าว่าเทพเจ้า
มากกว่ากลุ่มดาวไหนในโลก
(จบตอน)