มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 262 – สิ่งที่ดีที่สุด (5)

แอตทริบิวต์ของยูจงฮยอควิวัฒนาการ และเกมก็ไหลอย่าง
ราบรื่นดุจสายน ้า
[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ สังหารผู้ช่วย ‘ผู้สร้างมวลมนุษย์’!]
[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ ได้รับสมญานาม ‘ต้านานที่ยังมีลม
หายใจ’!]
กลุ่มดาวยังปรับตัวเข้ากับเกมไม่ได้และไม่อาจตามการ
เคลื่อนไหวของยูจงฮยอคได้ทัน กลุ่มดาวนั นด้อยกว่ายูจงฮยอค
ในแง่ของการใช้ไอเท็มในเกม ความเข้าใจในภูมิประเทศ
และบัฟพิเศษ
[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ เริ่มเขียนต้านานบทใหม่ในสมรภูมิแห่ง
ต้านานนี !]

[ผู้เข้าร่วม ‘ยูจงฮยอค’ ก้าลังเพิ่มชื่อของเขาในการจัดอันดับ
ของสมรภูมิแห่งต้านาน!]
ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ถูกตัดสินในทันที่
[เวลาของเกมแรกสิ นสุดลงแล้ว!]
[ทีมที่ชนะจะได้รับการพิจารณาตามแต้มที่ได้รับระหว่างเวลาที่
ก้าหนด!]
[ทีมที่ชนะในเกมแรกคือ ‘เขตอุตสาหกรรมยูจงฮยอค-คิมทก
จา’]
พวกเราได้รับคะแนนทั งหมดหกคะแนน นอกจากนี ยังมีประโยค
ที่พวกเราชิงมาจากทีมตรงข้าม ซึ่งหมายความว่าพวกเราจะมี
อยู่ด้วยกันสองประโยค
『 ดอกไม้แห่งเรื่องราวเบ่งบานขึ นในดินแดนปีศาจอัน
โหดร้าย』

จางฮายังจ้องไปยังประโยคที่พวกเราได้รับมาหลายครั งก่อนที่
จะเงยหน้าขึ นอย่างว่างเปล่า”…พวกเราชนะจริงๆ เหรอ?”
“ใช่”
ผมเองก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง ไม่ว่ามันจะเป็นยังไง พวกเรา
ก็ได้รับชัยชนะแรกต่อกลุ่มดาวอันยิ่งใหญ่มาแล้ว… มันก็ไม่ใช่
ระดับที่สามารถร่าเริงได้เพราะสิ่งต่างๆ นั นเป็นไปตามแผน
[ราชาปีศาจแห่งความโกรธเกรี ยวและตัณหาก้าลังจ้องมองคุณ
ด้วยความสนใจ]
[ก้าลังจ้านวนมากก้าลังเชียร์เขตอุตสาหกรรมยูจงฮยอค-คิมทก
จา!]
[คุณได้รับ 100,000 เหรียญเป็นรางวัลส้าหรับเกมแรก!]
ผมสามารถเห็นยูจงฮยอคที่ก้าลังเดินเข้ามาจากระยะไกลได้ ผม
อยากจะพูดอะไรดีๆ ออกไป แต่ยูจงฮยอคก็ชิงพูดออกมาก่อน
“คนๆ นี ส่งข้อความมา”

ก่อนที่ผมจะทันได้ถามว่าเขาก้าลังพูดถึงอะไร บียูก็โผล่ออกมา
จากอ้อมแขน
[ป๊าา!]
บียูดูร่าเริงในขณะที่เธอเหวี่ยงตุ๊กตาอูรีเอลราวกับของเล่น
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ยืนยันว่าเธอไม่ได้ท้า
อะไรเลย!]
บียูโยนตุ๊กตาขึ นไปในอากาศแล้วเข้ามาในอ้อมแขนของผม ผม
ลูบหัวเธออยู่สองสามครั งก่อนที่จะถาม ยูจงฮยอคก็รับตุ๊กตา
เอาไว้
“นายไปไหนมา?”
“ฉันไปแถวๆ เมลเลดอนมา”
“ไปท้าไม…?”
“มีไอเท็มที่ฉันต้องได้มา”
“ไอเท็ม? อะไร?”

“นายไม่จ้าเป็นต้องรู้” สีหน้าของยูจงฮยอคเจือไปด้วยความไม่
พอใจในขณะที่เขาจ้องผม”นอกจากนี … ฉันคิดว่ามันยังมี
ประโยชน์ถ้าจะเริ่มต้นในต้าแหน่งที่ไม่คาดคิดส้าหรับการ
คัดเลือก”
“มันเป็นการตัดสินใจที่ดี”
ในรอบแรก ต้าแหน่งการเกิดจะแตกต่างกันไปขึ นอยู่กับว่าเรา
อยู่ในจุดไหนตอนเริ่มเกม ยูจงฮยอคไม่ได้อยู่ในที่เดียวกันกับ
พวกเราและสามารถฟาร์มไอเท็มโดยการใช้เส้นทางที่แตกต่าง
กันออกไปได้ มันท้าให้เขาเล็งไปที่ศัตรูได้ง่ายขึ น
[ฮ่าฮ่าฮ่า น่าสนใจจริงๆ อย่างไรก็ตาม เกมก็ยังไม่จบ!]
ผมได้ยินเสียงของบีฮยองจากอากาศ ท่าทางของเขาดูค่อนข้าง
ตื่นเต้นเพราะพวกเราชนะ
[อีก 5 นาทีเกมที่สองจะเริ่มขึ น!]

มันไม่ใช่เวลาที่จะมามัวเมากับชัยชนะ เกมนี มีทั งหมดสามรอบ
ผมมองไปยังสมาชิกในปาร์ตี ที่เหนื่อยล้า ร่างของของแซมยอง
ดังและโอซูที่ตายไปได้รับการฟื้นฟูขึ นมาอีกครั ง
“ในตอนนี พวกเราแค่ต้องชนะอีกครั ง เกมจะจบลงถ้าพวกเรา
ชนะสองรอบก่อน ดังนั นทุกๆ คน พยายามกันอีกหน่อยนะ…”
ผมพยายามให้ก้าลังใจพวกเขา แต่สภาพของสมาชิกปาร์ตี ก็ไม่
ค่อยดีเท่าไร
“แซมยองดัง ท้าไมนายถึงดูเป็นแบบนั นล่ะ?”
แซมยองดังกลายเป็นฆ้องไม้และส่งเสียงดังออกมา
[เรื่องนั น… ข้าได้ใช้ความเป็นไปได้ไปมาก]
ในเกมนี ความตายไม่ได้หมายถึงการหายไปของร่างอวตาร
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงก็คือจ้านวนทรัพยากร
ที่ใช้ไป
“โอซู?”

หงิง!
เช่นเดียวกับแซมยองดัง โอซูได้ตายไปในเกมที่ผ่านมา และ
ในตอนนี เขาก็มีขนาดเกือบจะเท่ากับหนูตะเภา ดูเหมือนว่า
พวกเขาจะได้ใช้ความเป็นไปได้และพลังงานมากเกินไปในรอบ
ที่ผ่านมา กลุ่มดาวในระดับเดียวกันก็มีความแตกต่างกัน
เนื่องจากคุณภาพและปริมาณของเรื่องราวที่สะสมมา
ฮันมยอนโกพูดออกมา “ฉ-ฉันท้าไม่ได้อีกแล้ว”
ฮันมยอนโกวิ่งหนีไปอย่างปลอดภัยจนกระทั่งจบเกมแรก เขา
เหมือนกับจิ งจกเมื่อขาที่ถูกตัดออกไปงอกกลับคืนมาอย่างช้าๆ
อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของเขาก็ดูแก่ลงไปถึง 10 ปีในช่วงเวลา
สั นๆ นี
“ไม่เป็นไร นายพยายามได้ดีแล้ว”
ไม่ว่าพลังของพวกเขาจะถูกข่มไว้แค่ไหน ฝ่ายตรงข้ามก็ยังเป็น
กลุ่มดาว เขาต้องเผชิญหน้ากับสถานะของกลุ่มดาวมานานกว่า
หนึ่งชั่วโมงและไม่มีอวตารปกติคนไหนที่จะทนได้

ค้าปลอบโยนเล็กๆ คือปรมาจารย์ทลายนภาไม่เป็นอะไร
โฮ่ง โฮ่ง!
ในเกมแรก ปรมาจารย์ทลายนภาช่วยยูจงฮยอคล่ากลุ่มดาวคน
หนึ่ง ผม ยูจงฮยอค จางฮายัง และปรมาจารย์ทลายนภา
ในตอนนี มันเหลือแค่พวกเราสี่คนเท่านั นในทีม ตามความ
เข้าใจ สี่คนคงไม่เพียงพอในการเอาชนะเกม
จากนั นยูจงฮยอคก็พูดออกมา “ฉันจะลองเรียกก้าลังเสริมดู”
“นายมีกลุ่มดาวเหรอ?”
“ฉันไม่รู้ว่าก้าลังเสริมจะมาทันไหม ฉันจะเอาพวกเขาใส่ไว้ใน
รายชื่อก่อน”
ผมไม่รู้ว่าเขาจะเรียกใครมา ยูจงฮยอคมีการเชื่อมต่อกับใครใน
ช่วงเวลานี ด้วยเหรอ?
ยูจงฮยอคพูดต่อ “พวกเราต้องเปลี่ยนแผนในรอบที่สอง
ต้าแหน่งของพวกเราก็ด้วย”

“ท้าไม? พวกเราจะท้าเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ?”
กับค้าถามของจางฮายัง ยูจงฮยอคเหลือบมองมาที่ผมและส่าย
หัวอย่างเงียบๆ ลงเอยด้วยการที่ผมต้องตอบแทน”แอตทริบิวต์
ของยูจงฮยอคอาจจะทรงพลัง แต่มันก็ใช่จะไร้เทียมทาน”
“…มันดูเหมือนแทบจะไร้เทียมทาน”
“มันเป็นเพราะกลุ่มดาวยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเกมนี มา”
จากรอบที่สอง บทลงโทษจะถูกปรับลงเล็กน้อย กลุ่มดาวที่ดูถูก
พวกเราคงจะเริ่มรวบรวมแอตทริบิวต์และสกิลที่เกี่ยวข้องกับ
เกมและคงจะลดช่องว่างลงโดยการใช้เหรียญจ้านวนมหาศาล
ยูจงฮยอคอาจจะมีผู้ปกครองแห่งมหรสพ แต่เขาเพียงคนเดียว
ก็มีข้อจ้ากัด
ผมครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะประกาศให้สมาชิกได้ทราบ”ฉัน
มีไอเดียแล้ว”
***

“พวกเราตัดสินใจจะร่วมมือกับเขตอุตสาหกรรมบาร์แคน”
[…เจ้าก้าลังบอกให้ข้าร่วมมือกับพาไพรัสเหรอ?]
“มันไม่ใช่เวลาจะเอาน ้าเย็นเข้าลูบ”
ดยุคเมลเลดอนที่ดูคล้ายกับแรดถอนหายใจออกมา กลุ่มดาว
ทั งหมดในสมรภูมิถูกท้าลายโดยอวตารแค่คนเดียว พวกเขา
ประมาทและถูกโจมตีจากด้านหลังหรือไม่ก็ถูกดาบแทงเข้าที่
เท้า มันมีกระทั่งกลุ่มดาวที่ต่อสู้กับเขาแบบตัวต่อตัวและพ่าย
แพ้
“พวกเราไม่อาจปล่อยให้พวกมันชนะในรอบนี ได้ ท่านก็น่าจะ
รู้”
[ไม่ต้องห่วง ข้าประมาทไปในรอบที่แล้ว แต่คราวนี มันจะต่าง
ออกไป]
ผู้สร้างมวลมนุษย์ มนู กัดฟันของเขาในขณะที่เขาชูหอก
โบราณขึ นมา

[ข้าได้เรียนรู้เกี่ยวกับเกมนี มากพอแล้ว]
หลังจากนั นก็มีข้อความปรากฏขึ นในอากาศอยู่นาน
[กลุ่มดาว ‘ผู้สร้างมวลมนุษย์’ ซื อสกิล ‘พรสวรรค์เกมพิเศษ’!]
[กลุ่มดาว ‘ปักษากลืนอัสนี’ ซื อไอเท็ม ‘เซียนเกมในหนึ่ง
สัปดาห์’!]
เหล่าโดเกบิยิ มกว้างเมื่อได้เห็นการใช้จ่ายอย่างฉับพลัน
[โอ้ กลุ่มดาว! ไปให้สุด…]
กลุ่มดาวไม่ชอบสีหน้าของโดเกบิ แต่สิ่งที่ส้าคัญมากกว่าก็คือ
เกียรติของพวกเขา ซึ่งถูกบดขยี โดยอวตาร
[ไปกันเถอะ]
เกมเริ่มต้นขึ นและกลุ่มดาวเคลื่อนไหวอย่างพร้อมเพรียงกัน
อิทธิพลของแอตทริบิวต์และไอเท็มมีผลมาก พวกเขาใช้ภูมิ
ประเทศเพื่อปกปิดการเคลื่อนไหวและทราบถึงวิธีการปรับใช้
อักขระและสกิลของพวกเขาเข้ากับเกมนี

ตัวฟรีของทีมคืออวตารที่ไม่อาจเข้าใจได้ ถ้าพวกเขาฆ่าคนๆ
นั น เกมก็จะจบลง
[ตรงนั น]
ปักษากลืนสายฟ้าร่อนลงมาและสร้างสายลมรุนแรง ท่ามกลาง
พุ่มไม้ที่ถูกสายลมพัด เจ้าของดาบได้เผยตัวออกมา มันเป็นยู
จงฮยอค
“ตอนนี แหละ!”
ในทันทีที่ดยุคเมลเลดอนส่งสัญญาณ กลุ่มดาวอีกสี่คนก็พุ่ง
ออกมาในทันที่
[มันจะต่างจากคราวที่แล้ว!]
มนูเหวี่ยงหอกของเขา ตามมาด้วยล้าแสงจากโอดิปัส ยูจงฮ
ยอคไม่อาจหลบการโจมตีได้ และเลือดก็ไหลออกมาจากปลาย
แขนของเขา เงาของแม่ทัพแห่งพาราณาสีแยกออก และไล่
ตามช่องว่างที่ยูจงฮยอคเผยออกมา ตรีศูลแหลมกวาดผ่าน
ด้านข้างของยูจงฮยอค มันมีเสียงเนื อถูกฟันดังออกมา

ในตอนนี พลังของกลุ่มดาวถูกจ้ากัดไว้ที่ 30% ความเสียหายที่
ยูจงฮยอคได้รับไปนั นแตกต่างจากเดิม อย่างไรก็ตาม ยูจงฮ
ยอคก็ยังทนไว้ได้แม้จะโดนการโจมตีของกลุ่มดาว
[…อะไรกัน? ท้าไมมันถึงไม่ตาย?]
ดยุคเมลเลดอนรู้สึกว่ามันแปลกๆ และใช้สกิลเพื่อดูสถานะทาง
กายภาพของยูจงฮยอค น่าแปลก ยูจงฮยอคยังเหลือเลือด
มากกว่า 70%
“ล-เลือดของมันแปลกๆ อย่าบอกนะว่า…!”
จากนั นก็มีเสียงกรีดร้องของกลุ่มดาวดังออกมาจากทาง
ด้านหลัง
***
ศัตรูน่าจะเชื่อว่ายูจงฮยอคคือตัวฟรี
“ปรมาจารย์ทลายนภา!”

ปรมาจารย์ทลายนภาทะยานไปข้างหน้าตามสัญญาณของผม
ราวกับหอกแสงศักดิ์สิทธิ์ ปรมาจารย์ทลายนภาทะลุผ่านล้าตัว
ของปักษากลืนอัสนีที่ก้าลังเล็งไปที่ยูจงฮยอค ครุฑที่เจ็บหนัก
ทรุดตัวลง และปรมาจารย์ทลายนภาก็ฉีกร่างของมันด้วยเขี ยว
ในทันทีที่ต้าแหน่งของพวกเราถูกเปิดเผย กลุ่มดาวที่อยู่ใกล้ๆ
ก็เริ่มวิ่งมาทางนี มันมีกลุ่มดาวทั งหมดสามคนที่ก้าลังวิ่งมาทาง
นี ตัวสร้างความเสียหายระยะไกล จางฮายังได้รับบทลงโทษ
เรื่องความว่องไว ดังนั นมันจึงไม่มีโอกาสชนะถ้าเป็นการต่อสู้
ระยะประชิด ถึงกระนั น สถานการณ์ก็แตกต่างออกไปในคราวนี
“คิมทกจา ซื อเวลาให้ข้า 10 วินาที”
“เข้าใจแล้ว”
จางฮายังขยับท่าทาง มือซ้ายของเขาขยับไปข้างหน้าในขณะที่
หมัดขวาของเขาชักกลับไปทางด้านหลังของไหล่ในขณะที่เขา
เริ่มรวบรวมพลัง
[จางฮายังใช้แต้มที่ได้รับเพื่อปลดผนึกสกิลพิเศษ]

[ผู้ช่วย ‘จางฮายัง’ ก้าลังเตรียมท่าไม้ตาย]
ในเกมนี อักขระและสกิลที่มีพลังเหนือกว่าจุดๆหนึ่งจะถือว่า
เป็น ‘ท่าไม้ตาย’ นอกจากนี ท่าไม้ตายยังสามารถปลดปล่อยได้
ด้วยคะแนนที่ได้รับมาในเกม จางฮายังใช้คะแนนที่พวกเราเพิ่ง
ได้รับมานั นเอง
[ผู้ช่วย ‘จางฮายัง’ เปิดใช้งานหมัดพลังทลายนภา LV.10!]
เสียงปืนใหญ่ระเบิดออกมา และสายลมอันรุนแรงก็ถูกสร้างขึ น
ในขณะที่ก้าปั้นของจางฮายังทะลวงผ่านมิติ ลายลมบดขยี
ล้าแสงที่มาจากโอดิปัสและพัดพากลุ่มดาวทั งหมดที่ก้าลังวิ่ง
เข้ามาออกไป
หมัดพลังทลายนภา ผมเคยเห็นมันในหนทางเอาชีวิตรอด มัน
เป็นเคล็ดวิชาที่มาจากความเบื่อหน่ายของเซียนดาบทลายนภา
ที่ไล่ตามเส้นทางแห่งดาบ
…ผมไม่รู้ว่าเธอสามารถสร้างเคล็ดวิชาที่ทรงพลังเช่นนี ได้ยังไง
ในช่วงที่เบื่อ

[ผู้ช่วย ‘จางฮายัง’ สังหาร ‘ปักษากลืนอัสนี’!]
[ผู้ช่วย ‘จางฮายัง’ ท้าให้ผู้ช่วย ‘แม่ทัพแห่งพาราณาสี’ หมด
สภาพ!]
ผมคิดว่ามันคงประสบความส้าเร็จแล้วเพียงแค่จัดการกับกลุ่ม
ดาวได้เพียงคนเดียว แต่มันกลับมีกลุ่มดาวตายไป 1 คนและ
บาดเจ็บสาหัสอีก 1 คน
“ไม่ใช่ว่าข้าบอกแล้วเหรอว่าข้าก็พยายามอย่างหนัก?”
จางฮายังหัวเราะทั งๆ ที่เห็นได้ชัดว่าเขาฝืน แม้แต่จางฮายังก็
พบว่ามันยากที่จะบรรลุด้วยการเติบโตที่รวดเร็วเช่นนี บางที
เขาอาจจะท้าข้อตกลงกับก้าแพงไร้นามก็ได้
[ฆ่ามันซะ!]
กลุ่มดาวที่ก้าลังเดือดดาลวิ่งเข้ามาอย่างวุ่นวาย จางฮายังเองก็
วิ่งเข้าไปกับพวกเขาด้วย
“คิมทกจา! ไป! ท้าตามแผน!”

ถ้าผมพยายามที่จะช่วยจางฮายัง เวลาก็จะช้าออกไป คราวนี
มันเป็นผมที่ถือ ‘ประโยค’ ไว้ไม่นานหลังจากที่ผมวิ่งไปยังช่อง
เขา เสียงกรีดร้องก็ดังออกมาจากทางด้านหลังของผม
[ผู้ช่วย ‘ปรมาจารย์ทลายนภา’ ถูกสังหาร!]
[ผู้ช่วย ‘จางฮายัง’ ถูกสังหาร!]
…บัดซบ โชคดีที่ยูจงฮยอคยังอยู่ในสภาพดี ไม่ว่าเขาจะเป็น
แทงค์หรือตัวฟรี ยูจงฮยอคก็ยังเป็นยูจงฮยอค
ผมวิ่งลงไปยังด้านล่างของหุบเขา และหมอกมืดก็เริ่มไหลเข้า
มายังบริเวณใกล้เคียง ผมค้านวณไว้แล้ว ถ้าหมอกเริ่มขึ น
‘มอนสเตอร์’ ก็จะปรากฏตัวที่นี่ในไม่ช้า
จากนั นกลุ่มดาวก็เริ่มปรากฏขึ นที่ด้านบนของช่องเขา
[เร็วดีจริง ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น]

มันเป็นการเคลื่อนไหวที่ไม่คาดคิด ฝ่ายเมลเลดอนน่าจะอยู่กับยู
จงฮยอค พวกเขามาที่นี่ได้ยังไง? ในเวลานั นเองผมก็เห็นเงาที่
ช่องเขา ผมตระหนักได้ในทันทีว่าเกิดอะไรขึ น
มันมีเงาของมัมมี่ยักษ์และเทวีที่มีหางแมงป่อง พวกเขาคือกลุ่ม
ดาวของบาร์แคนที่ไม่ได้เห็นในเกมที่ผ่านมา
‘ฟาโรห์คนสุดท้าย’ คลีโอพัตรา และ ‘เทวีแมลงป่อง’ เซอร์
เคต
น่าประหลาดที่ราชาโอดิปัสแห่งเมลเลดอนก็มาด้วย ผมยิ ม
อย่างขมขื่น”…เข้าใจแล้ว พวกนายร่วมมือกันเหรอ?”
หางของเซอร์เคตพองออกและยิงเหล็กในใส่ผม ผมก้าลังจะ
หลบ แต่ผ้าพันแผลเก่าๆ ก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากฟาโรห์คน
สุดท้ายและพันรอบข้อเท้าของผมไว้ ตัวสร้างความเสียหาย
ระยะประชิดเสียเปรียบในการสร้างความเสียหายระยะไกล การ
เคลื่อนไหวของผมถูกจ้ากัด ดังนั นจึงเป็นที่ชัดเจนว่าผมจะตาย
ทั งแบบนี

ราชาโอดิปัสดูเหมือนจะพร้อมปิดฉากแล้ว ผมม้วนตัวโดย
อัตโนมัติ พายุอันทรงพลังกวาดผ่านร่างกายของผม
ผมได้ยินเสียงหัวเราะของกลุ่มดาวดังออกมา มันเป็นเสียง
หัวเราะที่มั่นใจว่าผมจะตายจากการโจมตีนี
[คุณแลกเปลี่ยนคะแนนที่ชนะในเกมล่าสุด!]
[คุณปลดล็อคสกิลบางอย่างด้วยคะแนน!]
ผมค่อยๆ ยกร่างของผมขึ นในเศษฝุ่น เสียงหัวเราะหายไปจาก
ใบหน้าของกลุ่มดาวเมื่อพวกเขาเห็นผม
[กลุ่มดาว ‘ผู้ควักลูกตาตัวเอง’ ประหลาดใจ!]
[กลุ่มดาว ‘เทวีแมงป่อง’ ดวงตาเบิกกว้าง!]
ขนสีขาวที่พันอยู่รอบตัวของผมได้ปกป้องผมโดยไม่มีแม้แต่
รอยข่วน
[สกิลเฉพาะตัว ‘บุ๊คมาร์ค’ ถูกเปิดใช้งาน!]

มันนานแล้วตั งแต่ที่ผมได้ใช้งานบุ๊คมาร์คที่สาม ผมลังเลที่จะ
ใช้บุ๊คมาร์คนี อยู่นาน ผมไม่คิดว่ามันจะสุภาพต่อโดเกบิของผม
เท่าไร
[ความเข้าใจของคุณต่อบุคคลนี สูงมาก และความสามารถ
ของสกิลก็แข็งแกร่งขึ น!]
[สกิลเฉพาะตัว ‘เกราะราชาอสูร LV.10 (+1)’ ถูกเปิดใช้งาน]
ผมรู้สึกถึงความอบอุ่นของบียูที่ขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของผม
บุ๊คมาร์คที่สาม จ้าวแห่งสัตว์อสูร ชินยูซอง ผมเงยหน้าขึ นมอง
กลุ่มดาวบนช่องเขาด้วยขนสีขาวที่พันรอบตัวของผม
[ผู้เข้าร่วม ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’ จะได้รับผลการ
สนับสนุนของต้าแหน่ง]
ผมไม่มีพลังโจมตีเหมือนกับยูจงฮยอค และผมก็ไม่สามารถ
เรียนรู้สิ่งต่างๆ ได้อย่างรวดเร็วแบบจางฮายัง อย่างไรก็ตาม
ผมก็มีบางสิ่งที่เหนือกว่าพวกเขา
“ฉันขอโทษ แต่รอบนี ฉันคือตัวฟรี”

การคัดเลือกราชาปีศาจจะสิ้นสุดลงในรอบที่สอง
(จบตอน)